III SA/Łd 657/25

III SA/Łd 657/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-12-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Dębowska
Joanna Wyporska-Frankiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Teresa Rutkowska
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 248
art. 447 ust. 2 i 3, art. 430 ust. 1, art. 432 ust. 1 pkt 7
Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 536
art. 71 ust. 1, art. 73 ust. 1 pkt 7, art. 88 ust. 2 i 3
Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - t.j.
Sentencja
Dnia 3 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia WSA Anna Dębowska, , Protokolant Sekretarz sądowy Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2025 roku sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dowódcy [...] z dnia 17 czerwca 2025 roku nr 312 w przedmiocie odmowy przyznania dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym dyżury ratownicze oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 17 czerwca 2025 r. Dowódca [...] (dalej: organ, organ II instancji lub organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję z 7 marca 2025 r. Dowódcy [...] w sprawie dodatkowego wynagrodzenia za pełnienie dyżurów ratowniczych odmawiającą przyznania por. pil. A.P. (dalej: strona, strona skarżąca lub skarżący) wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym Pilot /BC 1380 07100 100/ dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 25 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r.
W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne:
Skarżący pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym Pilot /BC 1380 07100 100/, Klucz Śmigłowców Uwagi: Poszukiwawczo-Ratowniczy, Eskadra Śmigłowców, [...] na podstawie pkt 5 Rozkazu Personalnego Nr 5 Dowódcy [...] z 15 stycznia 2020 r. Na wskazanym stanowisku strona pełni zawodową służbę wojskową od 24 lutego 2020 r. Zadania wynikające z zajmowanego przez żołnierza stanowiska zostały określone w zakresie obowiązków dla stanowiska służbowego Pilot /BC 13 80 07100 100/, a także w części V Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr 2013). Żołnierz objął obowiązki na tym stanowisku z dniem 24 lutego 2020 r. Zgodnie z zakresem obowiązków na wskazanym powyżej stanowisku służbowym, do zadań Pilota /BC 13 80 07100 100/ należy m.in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego. Skarżący zapoznał się zakresem obowiązków 3 lutego 2020 r. co zostało potwierdzone podpisem. Dodatkowo, zgodnie z podstawowymi obowiązkami służbowymi Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr 2013), do podstawowych obowiązków służbowych na tym stanowisku służbowym należy m.in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwu lotniczego.
12 lutego 2025 r. strona wystąpiła do Dowódcy [...] o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia za pełnione całodobowe dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego zgodnie - za 165 dyżurów pełnionych od 25 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r.
Decyzją z 7 marca 2025 r. Dowódca [...] odmówił przyznania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym Pilot /BC 13 80 07100 100/ dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 25 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. Nie zgadzając się z tą decyzją 22 kwietnia 2025 r. strona wniosła odwołanie.
Powołaną na wstępie decyzją z 17 czerwca 2025 r. Dowódca [...] utrzymał w mocy zaskarżoną doń decyzję z 7 marca 2025 r. Dowódcy [...] odmawiającą skarżącemu przyznania dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 25 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. w pełni podzielając stanowisko organu I instancji. Organ II instancji wyjaśnił, że z uwagi na okres za jaki skarżący domaga się dodatkowego wynagrodzenia za pełnione dyżury poszukiwawczo-ratownicze w przedmiotowej sprawie obowiązywały dwa stany prawne, tj. ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - dalej jako: "ustawa o s.w.ż.z.", a następnie ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny - dalej jako: "ustawa pragmatyczna". Przy czym brzmienie przepisów w obu stanach prawnych jest tożsame dlatego też w ocenie organu II instancji można zastosować wspólną interpretację dla obecnego i uprzedniego stanu prawnego. Dalej wskazano, że w przypadku pełnienia dyżurów w okresie od 25 marca 2022 r. do 27 marca 2022 r. - łącznie 2 dyżury, zastosowanie miała ustawa o s.w.ż.z., która w art. 88 ust. 1 i 2 regulowała przesłanki przyznania dodatkowego wynagrodzenia. Ponadto, w okresie tym obowiązywało rozporządzenie MON z dnia 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania dodatkowego wynagrodzenia żołnierzom zawodowym, które w § 3 pkt 3 stanowiło, iż do czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie zalicza się m.in. pełnienie dyżurów bojowych w ramach systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa. Na podstawie § 7 rozporządzenia MON z dnia 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania dodatkowego wynagrodzenia żołnierzom zawodowy, żołnierzowi zawodowemu - członkowi załogi statku powietrznego, któremu powierzono wskazane powyżej czynności przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za każdy całodobowy dyżur w wysokości 200 zł. Natomiast w przypadku pełnienia dyżurów ratowniczych od 24 kwietnia 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. - łącznie 163 dyżury - obowiązywała już ustawa pragmatyczna. Organ II instancji powołując treść art. 447 ust. 1, 2 i 3 ustawy pragmatycznej wskazał, że w związku z wejściem w życie z dniem 23 kwietnia 2022 r. tejże ustawy, tj. ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, na podstawie art. 822 ust 6 ustawy pragmatycznej, rozporządzenie MON z dna 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia zostało uchylone z dniem 23 października 2023 r. Następnie, z dniem 12 grudnia 2023 r., weszło w życie rozporządzenie z dnia 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych, które w zakresie dodatkowego wynagrodzenia za pełnione dyżury poszukiwawczo-ratownicze zawiera identyczne regulacje jak wcześniej obowiązujące rozporządzenie, a mianowicie § 3 pkt 3 wedle którego do czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zwanych dalej "czynnościami", zalicza się m.in, lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego. W związku z powyższym organ II instancji stwierdził, że żołnierzowi zawodowemu przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w dwóch przypadkach, tj. gdy przez okres 1 miesiąca dodatkowo powierzono mu czasowe pełnienie obowiązków w trybie określonym w art. 208 ustawy pragmatycznej a także w przypadku, gdy żołnierzowi zawodowemu powierzono wykonywanie czynności, które wykraczają poza zadania, które wynikają z zajmowanego przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego. Dalej organ wyjaśnił, że zobowiązania międzynarodowe, a także profesjonalizacja działań ratowniczych związanych z pomocą poszkodowanym w wypadkach lotniczych doprowadziły do utworzenia struktury do spraw ratownictwa lotniczego, która obejmuje swoim działaniem Służbę Poszukiwania i Ratownictwa Lotniczego (ASAR) oraz cywilno-wojskowy ośrodek koordynacji poszukiwania i ratownictwa lotniczego (ARCC). Organ ten wskazał nadto, że na podstawie art. 140b ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze Minister Obrony Narodowej udostępnia Lotnicze zespoły poszukiwawczo-ratownicze z zasobów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast zgodnie z art. 140a ustawy Prawo lotnicze poszukiwanie i ratowanie statków powietrznych znajdujących się w niebezpieczeństwie, udzielanie pomocy załogom i pasażerom statków powietrznych oraz innym osobom poszkodowanym w wyniku zdarzeń lotniczych, bez względu na przynależność państwową tych statków i osób, należy do zakresu działania służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego, zwanej dalej "służbą ASAR". W skład służby ASAR wchodzą następujące jednostki: cywilno-wojskowy ośrodek koordynacji poszukiwania i ratownictwa lotniczego, lotnicze zespoły poszukiwawczo-ratownicze oraz punkty alarmowe. Wyjaśniono też, że zgodnie z obecnym etatem, który został wprowadzony Decyzją Ministra Obrony Narodowej z 5 kwietnia 2012 r. w [...] został wyodrębniony Klucz śmigłowców Uwagi: Poszukiwawczo-Ratowniczy. Zgodnie z Rozkazem Dowódcy [...] w sprawie organizacji i funkcjonowania w 2022 r. z 30 grudnia 2021 r., Nr Z-47 z 12 grudnia 2022 r. na rok 2023 oraz Nr Z-54 z 29 grudnia 2023 r. na rok 2024 r., skarżąc wchodząc w skład etatowego Klucza śmigłowców Uwagi: Poszukiwawczo-Ratowniczy pełnił służbę w systemie etatowych dyżurów na podstawie grafików opracowanych na 28-dniowe cykle rozliczeniowe uwzględniające system czasu służby na podstawie § 9 rozporządzenia MON w sprawie czasu służby żołnierzy zawodowych, tj. łącznie po 160 godzin służby (wcześniej § 10 rozporządzenia). Za etatowy dyżur zgodnie z § 2 pkt 2 wskazanego powyżej rozporządzenia uważa się dyżur w stałym systemie dyżurów pełnionych przez żołnierzy w ramach obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego w powołanych do tego celu jednostkach organizacyjnych oraz podobnych etatowych służbach operacyjnych i dyżurnych. Organ zaznaczył przy tym, że w okresie, za który żołnierz domaga się wypłaty dodatkowego wynagrodzenia zgodnie że złożonym wnioskiem dyżury ASAR w [...] miały charakter dyżurów stałych (Rozkaz Nr Z-38 Dowódcy [...] z dnia 23 grudnia 2021 r., Rozkaz Nr Z-44 Dowódcy [....] z dnia 21 grudnia 2022 r., oraz Rozkaz Nr Z-36 Dowódcy [...] z dnia 20 grudnia 2023 r.). Strona skarżąca od 24 lutego 2020 r. pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym: Pilot /BC 1380 07100 100 Klucz Śmigłowców Uwagi: Poszukiwawczo-Ratowniczy, Eskadra śmigłowców. [...] na podstawie (pkt 5) Rozkazu Personalnego nr 5 Dowódcy [...] z dnia 15 stycznia 2020 r. Zadania wynikające z zajmowanego przez żołnierza stanowiska zostały określone w zakresie obowiązków dla stanowiska służbowego Pilot /BC 13 80 07100 100/, a także w części V Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr 2013). Żołnierz objął obowiązki na tym stanowisku z dniem 24 lutego 2020 r. co zostało stwierdzone w Rozkazie Dziennym Dowódcy [...] Nr 42 z 2 marca 2020 r. Zgodnie z zakresem obowiązków na wskazanym powyżej stanowisku służbowym, do zadań Pilota /BC 13 80 07100 100/ należy m.in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego. Żołnierz zapoznał się zakresem obowiązków 3 lutego 2020 r. co potwierdził swoim podpisem. Dodatkowo zgodnie z podstawowymi obowiązkami służbowymi Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr 2013) do podstawowych obowiązków służbowych na tym stanowisku służbowym należy m.in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwu lotniczego. Wszystkie wyżej wymienione dokumenty wprost wskazują, że skarżący pełnił stałe dyżury w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego w ramach wykonywania podstawowych obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym i pełnienie tych dyżurów nie wykraczało poza jego zwykłe obowiązki służbowe żołnierza. W ocenie organu II instancji w tej sytuacji mając na względzie zarówno art. 447 ust. 1 jak i ust. 2 nie ma podstaw do wypłaty skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za całodobowe dyżury ratownicze pełnione zgodnie z załącznikiem do wniosku nr 1154/2025 z dnia 12 lutego 2025 r., a więc od 25 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. strona w okresie, w którym wnioskuje o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia, ani nie wykonywała czynności powierzonych, które wykraczały poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego, ani nie powierzono jej przez okres co najmniej 1 miesiąca czasowego pełnienia obowiązków służbowych w trybie określonym w art. 208 ustawy pragmatycznej, tym samym odmowa przyznania skarżącemu wypłaty dodatkowego wynagrodzenia za pełnione dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa jest w pełni uzasadnione i zgodne zarówno z przepisami prawa jak i z orzecznictwem. Organ II instancji podkreślił także, że w przedmiotowej sprawie, w dokumentach jednostki wojskowej oraz w TAP strony, nie ma żadnego dokumentu świadczącego o powierzeniu skarżącemu czynności wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Niewątpliwie fakt powierzenia wykonywania czynności wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego musi być ujęty w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej, poprzez szczegółowe określenie czynności, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego bądź, w przypadku powierzenia czynności na cały rok kalendarzowy, w rozkazie dowódcy jednostki wojskowej w sprawie organizacji i funkcjonowania na dany rok kalendarzowy poprzez określenie nieetatowych funkcji ze wskazaniem konkretnej osoby. Dalej, odnosząc się do zarzutu naruszenia § 3 pkt 3 i § 7 pkt 1 rozporządzenia MON w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych (do dnia 12 grudnia 2023 r. - § 3 pkt 3 i § 7 pkt 1 rozporządzenia MON w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia z dnia 6 kwietnia 2021 r.) organ odwoławczy stwierdził, że intencją racjonalnego ustawodawcy jest wprowadzenie dodatkowej gratyfikacji finansowej na podstawie art. 447 i 208 ustawy pragmatycznej oraz rozporządzenia za czynności powierzone, które wykraczają poza podstawowe obowiązki żołnierza zawodowego w tym m.in. za lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego. Przy czym, gdyby zgodnie z interpretacją strony skarżącej intencją ustawodawcy było premiowanie żołnierza dodatkowym wynagrodzeniem za wszystkie czynności wskazane w § 3 rozporządzenia w każdej sytuacji, w której żołnierz zawodowy wykonuje m.in. lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego bez rozróżnienia czy to są zwykle obowiązki służbowe doszłoby w przedmiotowej sprawie do sytuacji, w której żołnierz za wykonywanie lotniczych dyżurów poszukiwawczo-ratowniczych pełnionych w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego otrzymuje zarówno comiesięczne uposażenie, jak i dodatkowe wynagrodzenie. W ocenie organu II instancji intencją prawodawcy jest premiowanie żołnierzy ale tylko takich, którzy poza swoim podstawowym zakresem obowiązków realizują inne dodatkowe zadania wymienione w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych. A co za tym idzie, gdyby skarżący pełnił służbę na każdym innym stanowisku służbowym (gdzie podstawowym obowiązkiem nie byłyby lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego), to wtedy przysługiwałoby mu dodatkowe wynagrodzenie za pełnienie tych dyżurów, czego w niniejszej sprawie zabrakło. Z treści odwołania wynika, że strona wywodzi prawo do dodatkowego wynagrodzenia z samego faktu pełnienia lotniczych dyżurów poszukiwawczo-ratunkowych pełnionych w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego. Odnosząc się natomiast do twierdzenia skarżącego, że "w innych jednostkach pełniących dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa dodatkowe wynagrodzenie z tytułu pełnienia całodobowych dyżurów ratowniczych w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego było wypłacane" i że "powyższe stoi w sprzeczności z art. 8 k.p.a. poprzez brak równego traktowania oraz odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym" organ II instancji wskazał, że zarzut ten został podniesiony, gdyż według strony do kwietnia 2022 r. przy takiej samej treści obowiązujących przepisów oraz podobnej treści zakresu obowiązków w innych jednostkach wojskowych, które pełniły dyżury ratownicze było wypłacane dodatkowe wynagrodzenie. Wobec powyższego organ odwoławczy wyjaśnił, iż organizacja funkcjonowania innych jednostek w porównaniu do organizacji [...] może być znacząco różna i nie stanowi podstawy do możliwości wypłacania dodatkowego wynagrodzenia w [....]. W innych jednostkach pełniących dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa dodatkowe wynagrodzenie mogło być wypłacane, ale jak to już zostało wyjaśnione, mogło to wynikać z różnicy w organizacji jednostek wojskowych. Dopiero, gdy w kwietniu 2022 r. w jednej z jednostek wojskowych zabezpieczających dyżur ASAR powstały zmiany, poprzez utworzenie systemu etatowych dyżurów doprowadziło to do odmowy wypłaty dodatkowego wynagrodzenia. Dla Dowódcy [...] oraz Dowódcy [...] jako organu II instancji wypłacanie dodatkowego wynagrodzenia przez dowódców innych jednostek wojskowych nie stanowi utrwalonej praktyki prowadzącej do wypłaty dodatkowego wynagrodzenia, ale jest uzależnione jedynie od analizy zakresu obowiązków na danym stanowisku służbowym. Dodatkowo, według Dowódcy [...], wypłata dodatkowego wynagrodzenia w przedmiotowej sprawie doprowadziłaby do szkody w mieniu Skarbu Państwa. Ponadto wskazano, iż w [...] przyznawane jest dodatkowe wynagrodzenie żołnierzom wyznaczonym do dyżuru ratowniczego w ramach systemu poszukiwania i ratownictwa o którym mowa w § 3 pkt 3 rozporządzenia MON z dnia 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych w sytuacji, gdy żołnierze spełniają przesłanki zawarte w art. 447 ust. 2 ustawy pragmatycznej np. personel SIL zajmujący stanowiska służbowe poza kluczem uwagi: poszukiwawczo-ratowniczy. Reasumując, w ocenie organu odwoławczego pełnione na stanowisku służbowym Pilot /BC 1380 07100 100/ dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 25 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. nie wykraczały poza zwykłe obowiązki służbowe strony. Jeżeli bowiem dany żołnierz w sposób regularny i stały realizuje zadania w postaci pełnienia dyżurów poszukiwawczo-ratowniczych i fakt ten znajduje odzwierciedlenie w dokumentacji żołnierza to niewątpliwie należy zakwalifikować je jako zwykłe obowiązki służbowe, a tym samym zadania nie stanowiące podstawy do roszczenia o dodatkowe wynagrodzenie.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, zaskarżył powyższą decyzję organu, zarzucając jej:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 73 ust. 1 pkt 7 oraz art. 88 ust. 2 t 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, a w okresie od 23 kwietnia 2022 roku - art. 432 ust. 1 pkt 7 oraz art. 447 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (dalej: "ustawa") w zw. z § 3 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych (w okresie do dnia 12 grudnia 2023 roku - § 3 pkt 3 i § 7 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia z dnia 6 kwietnia 2021 roku) (dalej: "rozporządzenie"), a następnie w związku ze zmianą ustawy - art. 432 ust. 1 pkt 7 oraz art. 447 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny w zw. z § 3 pkt. 3 rozporządzenia, poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, że:
a) wykonywanie całodobowych lotniczych dyżurów poszukiwawczo-ratowniczych pełnionych w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego (dalej jako: "dyżury ratownicze") stanowi "główne zadanie żołnierzy zawodowych pełniących czynną służbę wojskową" czy też zadanie wynikające z zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego, przez co nie jest należne dodatkowe wynagrodzenia za pełnione całodobowe dyżury ratownicze w systemie poszukiwania ratownictwa lotniczego, podczas gdy z powołanych wyżej przepisów wynika, że wykonywanie dyżurów ratowniczych jest czynnością powierzoną wykraczającą poza podstawowe zadania żołnierza bez względu na zadania wynikające ze stanowiska służbowego;
b) zakres zadań wynikających z zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego może być (we wskazanym powyżej kontekście) ustalany poprzez odesłanie do zadań całej jednostki wojskowej, których zakres określony jest dokumentami nieodnoszącym i się bezpośrednio do konkretnego stanowiska służbowego żołnierza, podczas gdy z powołanych wyżej przepisów - interpretowanych prawidłowo z uwzględnieniem pozostałych przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i ustawy o obronie Ojczyzny oraz rozporządzenia - wynika, że prawodawca wyraźnie wykluczył takie rozwiązanie, co poskutkowało niezasadną odmową przyznania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za faktycznie wykonane przez niego dyżury ratownicze;
2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 ust. 2 k.p.a. poprzez odstąpienie przez organ, bez uzasadnionej przyczyny, od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, tj. niewypłacania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za pełnione całodobowe dyżury ratownicze w systemie poszukiwania ratownictwa lotniczego, pomimo wypłacania takiego wynagrodzenia żołnierzom pełniących służbę w tym samym trybie w innych jednostkach.
W oparciu o wskazane zarzuty pełnomocnik strony wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za pełnione całodobowo dyżury w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego zgodnie z wnioskiem lub uchylenie skarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dowódcy [...] z 17 czerwca 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Dowódcy [...] z 7 marca 2025 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 25 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r., tj. łącznie 165 dyżurów.
Na wstępie należy wyjaśnić, że w okresie, którego dotyczy wniosek skarżącego o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia za pełnione dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego obowiązywały dwa stany prawne. W okresie od 25 marca 2022 r. do 27 marca 2022 r. (tj. łącznie 2 dyżury) obowiązywała ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 536) - dalej: "u.s.w." i wydane na podstawie art. 88 ust. 2 tej ustawy rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia (Dz.U. z 2021 r., poz. 695). Natomiast w okresie od 24 kwietnia 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. (tj. łącznie 163 dyżury) obowiązywała ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 248) - dalej: "u.o.o." i wydane na podstawie art. 447 ust. 3 tej ustawy rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2023 r., poz. 2677).
Zgodnie z art. 71 ust. 1 u.s.w., żołnierze zawodowi otrzymują uposażenie i inne należności pieniężne określone w ustawie. W myśl art. 73 ust. 1 pkt 7 u.s.w., żołnierze zawodowi otrzymują inne należności pieniężne w postaci m.in. dodatkowego wynagrodzenia za dodatkowo powierzone czasowe pełnienie obowiązków służbowych i za wykonywanie czynności powierzonych wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Żołnierzowi zawodowemu, któremu przez okres co najmniej dwóch miesięcy dodatkowo powierzono czasowe pełnienie obowiązków służbowych w trybie określonym w art. 25 ustawy, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie (art. 88 ust. 1 u.s.w.). Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie również za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanego przez niego stanowiska służbowego (art. 88 ust. 2 u.s.w.). Zgodnie z art. 25 ust. 1 u.s.w., dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko służbowe, może dodatkowo powierzyć żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków służbowych w tej jednostce na stanowisku nieobsadzonym lub obsadzonym, na którym wyznaczony żołnierz czasowo nie wykonuje zadań służbowych. Nie dotyczy to sędziów sądów wojskowych i prokuratorów do spraw wojskowych. Przy czym, zgodnie z wolą ustawodawcy, Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe warunki i tryb wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, z uwzględnieniem czynności powierzonych wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanych przez żołnierzy stanowisk służbowych, które uprawniają do dodatkowego wynagrodzenia, a także stawek oraz terminów jego wypłacania. Określając wysokość dodatkowego wynagrodzenia, rozporządzenie powinno uwzględniać charakter i zakres wykonywanych czynności, pracochłonność i stopień wykorzystania czasu pozasłużbowego niezbędnego przy ich wykonywaniu, a także kwalifikacje i doświadczenie żołnierza zawodowego niezbędne przy wykonywaniu tych czynności (art. 88 ust. 3 u.s.w.). Na podstawie art. 88 ust. 3 u.s.w., zostało wydane przywołane powyżej rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia. W myśl § 3 pkt 3 tegoż rozporządzenia, do czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zwanych dalej "czynnościami", zalicza się dyżury bojowe pełnione w ramach systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i NATO, lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa. Zgodnie z § 7 rozporządzenia, żołnierzowi zawodowemu, któremu powierzono wykonywanie czynności, o których mowa w § 3 pkt 3, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości:
1) członkowi załogi statku powietrznego - 200 zł,
2) członkowi personelu technicznego służby inżynieryjno-lotniczej - 100 zł
- za każdy całodobowy dyżur.
Stosownie natomiast do treści art. 430 ust. 1 u.o.o., obowiązującej od 23 kwietnia 2022 r., żołnierze zawodowi otrzymują uposażenie i inne należności pieniężne określone w ustawie. W myśl art. 432 ust. 1 pkt 7 u.o.o., żołnierze zawodowi otrzymują inne należności pieniężne w postaci m.in. dodatkowego wynagrodzenia za dodatkowo powierzone czasowe pełnienie obowiązków służbowych i za wykonywanie czynności powierzonych wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Stosownie do treści art. 447 ust. 1 u.o.o., żołnierzowi zawodowemu, któremu przez okres co najmniej 1 miesiąca dodatkowo powierzono czasowe pełnienie obowiązków służbowych w trybie określonym w art. 208 przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie również za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanego przez niego stanowiska służbowego (art. 447 ust. 2 u.o.o.). Zgodnie z art. 208 ust. 1 u.o.o., dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko służbowe, może dodatkowo powierzyć żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków służbowych w tej jednostce na stanowisku nieobsadzonym lub obsadzonym, na którym wyznaczony żołnierz czasowo nie wykonuje zadań służbowych. Nie dotyczy to sędziów sądów wojskowych i prokuratorów do spraw wojskowych oraz żołnierzy zawodowych w czasie oddelegowania. Na podstawie art. 447 ust. 3 u.o.o. wydane zostało przywoływane już powyżej rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych. Zgodnie z § 3 pkt 3 tegoż rozporządzenia, do czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zwanych dalej "czynnościami", zalicza się pełnienie dyżurów bojowych w ramach systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa. W myśl § 7 rozporządzenia, żołnierzowi zawodowemu, któremu powierzono wykonywanie czynności, o których mowa w § 3 pkt 3, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości:
1) członkowi załogi statku powietrznego - 200 zł,
2) członkowi personelu technicznego służby inżynieryjno-lotniczej - 100 zł
- za każdy całodobowy dyżur.
Zgodnie z § 25 wskazanego rozporządzenia, stawki dodatkowego wynagrodzenia - określone w przepisach niniejszego rozporządzenia - stosuje się do ustalania wysokości tego wynagrodzenia od dnia 24 października 2023 r. z wyjątkiem stawek dodatkowego wynagrodzenia dla rzeczników dyscyplinarnych określonych w § 19, które stosuje się do ustalania wysokości tego wynagrodzenia od dnia 23 kwietnia 2022 r. Stosownie natomiast do treści art. 822 ust. 6 u.o.o., dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie m.in. art. 88 ust. 3 u.s.w., zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie m.in. art. 447 ust. 3 niniejszej ustawy (tj. u.o.o.), nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie przepisów dotychczasowych.
Powołane powyżej akty prawne zawierają analogiczne regulacje prawne. Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 6 kwietnia 2021 r., jak i z 5 grudnia 2023 r. określają natomiast, co należy podkreślić, wysokość oraz szczegółowe warunki i tryb wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia za czasowe pełnienie obowiązków służbowych oraz za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanych stanowisk służbowych, a także stawki i terminy jego wypłacania (§ 1 rozporządzeń).
Z treści art. 88 ust. 2 u.s.w. i art. 447 ust. 2 u.o.o. wynika jednoznacznie, że bezwzględnymi przesłankami przyznania żołnierzowi zawodowemu dodatkowego wynagrodzenia jest: po pierwsze, powierzenie wykonywania dodatkowych czynności i po drugie, czynności te muszą wykraczać poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Katalog zamknięty czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie został uregulowany w § 3 przywołanych powyżej rozporządzeń. Należy podkreślić, że przyznanie dodatkowego wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa w cytowanych powyżej § 3 pkt 3 obydwu rozporządzeń jest możliwe jedynie wówczas, gdy czynności te wykraczają poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego. Ustawodawca wskazał zatem wprost, że żołnierzowi zawodowemu nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, jeżeli czynności, o których mowa w § 3 pkt 3 obydwu wskazanych powyżej rozporządzeń wykonuje w ramach obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że skarżący od 15 stycznia 2020 r. pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym: Pilot /BC 1380 07100 100/, Klucz Śmigłowców Uwagi: Poszukiwawczo-Ratowniczy, Eskadra Śmigłowców, [...] na podstawie Rozkazu personalnego nr 5 Dowódcy [...] z 15 stycznia 2020 r.
Zadania wynikające z zajmowanego przez skarżącego stanowiska zostały określone w zakresie obowiązków dla stanowiska służbowego: Pilot /BC 1380 07100 100/ oraz w Karcie Opisu Stanowiska Służbowego (nr 2013). Skarżący objął obowiązki na stanowisku służbowym 24 lutego 2020 r., co zostało potwierdzone w Rozkazie Dziennym Dowódcy [...] z 21 lutego 2020 r. Do zadań Pilota /BC 1380 07100/ należy m.in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego (tj. 8. Dodatkowo z Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr 2013), Pilot, Klucz Śmigłowców 1DLOT, Część V - Podstawowe obowiązki służbowe wynika, że do podstawowych obowiązków służbowych na stanowisku służbowym należy m.in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego (tj. 7).
Z akt sprawy wynika również, że na podstawie rozkazu Dowódcy [...] w sprawie organizacji i funkcjonowania w 2022 r., Nr Z–60/21 z 30 grudnia 2021 r., Nr Z-47 z 12 grudnia 2022 r.; na rok 2023 oraz Nr Z-54 z 29 grudnia 2023 r. na rok 2024 r. skarżący wchodząc w skład etatowego Klucza śmigłowców uwaga: poszukiwawczo-ratowniczy pełnił służbę w systemie etatowych dyżurów na podstawie planów dyżurów opracowywanych na kolejne 28-dniowe cykle rozliczeniowe uwzględniające system czasu służby, tak aby przypadało 160 godzin służby - na podstawie § 10 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie czasu służby żołnierzy zawodowych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 1044, który obowiązywał do 22 kwietnia 2023 r. i § 9 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 października 2023 r. w sprawie czasu służby żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2023 r., poz. 2263), który obowiązuje od 23 kwietnia 2023 r. Etatowy dyżur, zgodnie z definicją zawartą w § 2 pkt 2 obu rozporządzeń oznacza dyżur w stałym systemie dyżurów pełnionych przez żołnierzy w ramach obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego w powołanych do tego celu jednostkach organizacyjnych oraz podobnych etatowych służbach operacyjnych i dyżurnych.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika zatem jednoznacznie, że pełnione przez skarżącego dyżury w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego były wykonywane w ramach podstawowych obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym "Pilot" /BC 1380 07100 100/, wynikały z etatowych czynności służbowych i nie wykraczały poza zwykłe obowiązki służbowe.
Należy podkreślić, że z brzmienia § 3 pkt 3 obydwu rozporządzeń Ministra Obrony Narodowej, tj. z 6 kwietnia 2021 r. i 5 grudnia 2023 r., wynika jednoznacznie, że do czynności wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zalicza się m.in. lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa ale tylko takie, które nie wynikają z głównych zadań jednostki określonych w Etacie Jednostki. To, że w treści przepisu ustawodawca wskazał lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego nie przesądza, że skarżący powinien otrzymać dodatkowe wynagrodzenie. Skarżący nie spełnił podstawowej przesłanki warunkującej przyznanie dodatkowego wynagrodzenia, a mianowicie brak jest dodatkowej czynności powierzonej. Skarżącemu nie powierzono wykonywania dodatkowych czynności poza czynnościami wynikającymi z zakresu obowiązków dla stanowiska służbowego: Pilot /BC 1380 07100 100/ oraz Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr 2013).
Wobec powyższego zarzuty skargi w powyższym zakresie są niezasadne. Nie ma również racji skarżący twierdząc, że każdy dyżur ratowniczy jest dodatkową czynnością powierzoną, a gdyby intencją ustawodawcy było wprowadzenie rozróżnienia, to zastrzegłby to wyraźnie w § 3 pkt 3 rozporządzenia, tak jak uczynił to w § 3 pkt 4 rozporządzenia, co dodatkowo potwierdza również treść § 21 ust. 3 rozporządzenia, który stanowi, że powierzanie czynności za dodatkowym wynagrodzeniem może być dokonywane w przypadku, gdy wykonywanie czynności, o których mowa w § 3 pkt 14 nie zostało ujęte w zakresach obowiązków służbowych przypisanych do stanowisk służbowych występujących w jednostce wojskowej. Wskazać należy, że w przypadku skarżącego zabrakło "powierzenia czynności", jako czynności dodatkowych, co jak już wskazano powyżej w niniejszej sprawie jest kluczowe, aby odróżnić obowiązki podstawowe od obowiązków dodatkowych wykraczających poza podstawowe obowiązki służbowe wynikające z zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego. Konkludując zatem stwierdzić należy iż skarżący - jak wynika z akt sprawy – nie pełnił żadnych dodatkowych obowiązków. Obowiązki, które realizował są bowiem jego podstawowymi obowiązkami zawodowymi, które realizuje w sposób regularny i stały – a więc są to zwykłe (a nie dodatkowe) obowiązki służbowe. Sąd nie podziela zatem wykładni przepisów zaprezentowanych w skardze zawracając przy tym uwagę i na to, że delegacja z art. 447 § 3 u.o.o. dotyczy tylko dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 i 2. Przy czym rozporządzenie już w samym tytule wskazuje, że dotyczy ono dodatkowego wynagrodzenia. Co więcej, zgodnie z wolą ustawodawcy, określając wysokość dodatkowego wynagrodzenia rozporządzenie powinno uwzględniać charakter i zakres wykonywanych czynności, pracochłonność i stopień wykorzystania czasu pozasłużbowego niezbędnego przy ich wykonywaniu, a także kwalifikacje i doświadczenie żołnierza zawodowego niezbędne przy wykonywaniu tych czynności. Zatem z samej treści art. 447 u.o.o. nie można wyinterpretować normy o przyznaniu dodatkowego wynagrodzenia za czynności należące do podstawowych obowiązków żołnierza zawodowego. Jeżeli dane czynności mieszczą się – tak jak w niniejszej sprawie – w opisie stanowiska służbowego i nie wykraczają poza zwykłe obowiązki, to nie mogą być one podstawą roszczenia o dodatkowe wynagrodzenie.
Niezasadny jest również postawiony w skardze zarzut, który dotyczy naruszenia art. 8 § 2 k.p.a. Nie można bowiem powołać się na naruszenie zasady wyrażonej art. 8 § 2 k.p.a. w sytuacji, gdy wydana w sprawie decyzja, choćby była odmienna od innej decyzji wydanej w analogicznym stanie faktycznym i prawnym, jest jednak prawidłowa i zgodna z prawem, albowiem wzgląd na potrzebę ochrony zasady praworządności ma w tego rodzaju sytuacji pierwszeństwo przez oczekiwaniami strony. Poza tym, przez utrwaloną praktykę należy rozumieć zgodne z prawem, akceptowane przez sądy, stabilne, jednolite, ustandaryzowane i wieloletnie oraz znane publicznie postępowanie organów administracji publicznej przy rozstrzyganiu spraw tego samego rodzaju w takich samych stanach faktycznych i prawnych (por. m.in. wyrok NSA z dnia 18 marca 2025 r., sygn. akt III OSK 2577/22, Lex/el nr 3849597).
Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, że zarzuty i argumentacja zawarta w skardze, które w istocie zmierzały do podważenia oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący nie spełnił przesłanek określonych w art. 88 ust. 2 u.s.w. i art. 447 ust. 2 u.o.o. warunkujących przyznanie dodatkowego wynagrodzenia, a mianowicie nie zostało mu powierzone wykonywanie dodatkowych czynności, które muszą wykraczać poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymagania określone w art. 107 § 3 k.p.a., odnosi się do zarzutów zawartych w odwołaniu, wskazując na ustalone fakty, które zostały udowodnione i wyjaśnia podstawę prawną rozstrzygnięcia, co umożliwiło sądowi rzetelne przeprowadzenie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rozpoznając niniejszą sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
a.kr