III SA/Łd 656/25

III SA/Łd 656/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-12-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Dębowska
Joanna Wyporska-Frankiewicz /przewodniczący/
Teresa Rutkowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 248
art. 432 ust. 1 pkt 7, art. 447 ust. 2
Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (t. j.)
Sentencja
Dnia 3 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędzia WSA Anna Dębowska, , Protokolant Sekretarz sądowy Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2025 roku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dowódcy [...] z dnia 23 czerwca 2025 roku nr 313 w przedmiocie odmowy przyznania dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym dyżury ratownicze oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 23 czerwca 2025 r., nr 313 Dowódca [...] po rozpoznaniu odwołania K. K. od decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z 24 kwietnia 2025 r., nr 40/25 w przedmiocie odmowy przyznania dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 20 marca 2022 r. do 31 grudnia 2024 r., na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 819, art. 822 ust. 6, art. 823 pkt 12, art. 447 ust. 3, art. 432 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 208 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r., poz. 248 ze zm.), art. 73 ust. 1 w zw. z art. 25 ust. 1 i art. 88 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zw. z § 1, § 3 pkt 3, § 4 ust. 1, § 7 pkt 1, § 26 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2023 r., poz. 2677), rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 kwietnia 2021 w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia (Dz.U. z 2021 r., poz. 695 ze zm.), § 10 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie czasu służby żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1044) oraz § 9 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 października 2023 r. w sprawie czasu służby żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2023 r., poz. 2263), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Z akt sprawy wynika, że 20 marca 2025 r. młodszy chorąży K. K. pełniący zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym: Starszy ratownik medyczny-instruktor /BC 1380 07100 170/ wystąpił do Dowódcy 1 Dywizjonu [...] w L. z wnioskiem o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia za pełnione całodobowe dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego w okresie od 20 marca 2022 r. do 31 grudnia 2024 r., tj. łącznie za 170 dyżurów.
Decyzją z 24 kwietnia 2025 r. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] odmówił przyznania K. K. dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa ww. okresie, ponieważ pełnienie dyżurów było wykonywaniem podstawowych obowiązków na zajmowanym stanowisku i nie wykraczało poza zwykłe obowiązki wynikające z obowiązków przypisanych do zajmowanego stanowiska.
Od powyższej K. K. złożył odwołanie, w którym podnosząc zarzuty naruszenia:
1) § 3 pkt 3 i § 7 pkt 1 rozporządzenia z 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych oraz § 3 pkt 3 i § 7 pkt 1 rozporządzenia z 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia obowiązującego do 12 grudnia 2023 r. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że w niniejszym przypadku dodatkowe wynagrodzenie za pełnione dyżury poszukiwawcze ratownicze jest nienależne;
2) błąd w ustaleniach faktycznych poprzez błędne przyjęcie, że dyżury poszukiwawczo-ratownicze nie są czynnościami powierzonymi wykraczającymi poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego
wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wydanie decyzji przyznającej dodatkowe wynagrodzenie za pełnione całodobowo dyżury w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu odwołania skarżący podkreślił, że wynagrodzenie dodatkowe, o którego wypłatę wystąpił powinno zostać wypłacone na podstawie art. 447 ust. 2 ustawy o obronie Ojczyzny, tj. za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Zdaniem skarżącego brak jest podstaw do przyjęcia, że powierzone czynności to wyłącznie czynności nieokreślone przez zakres etatu, określenie etatu żołnierza zgodnie z definicją i orzecznictwem stanowi powierzenie określonych czynności do wykonywania przez żołnierza. Wskazał, że § 3 pkt 3 cyt. rozporządzenia w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych enumeratywnie wskazuje, jakie czynności zalicza się do czynności wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. Wśród wszystkich wymienionych w § 3 rozporządzenia czynności tylko przy jednej (tj. pkt 4) wskazane zostało, że dotyczy to wyłącznie pełnienia nieetatowych całodobowych służb wewnętrznych i garnizonowych, w tym służb pełnionych w czasie ćwiczeń i szkoleń poligonowych. Oznacza to, że wolą ustawodawcy jest by dodatkowe wynagrodzenie było należne bez względu na to, czy czynności wskazane w § 3 (z wyłączeniem pkt 4) zostały powierzone żołnierzowi w ramach etatu, zgodnie z zadaniami danej jednostki. W jego ocenie, pełnienie lotniczych dyżurów poszukiwawczo-ratowniczych w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego, zgodnie z przepisami prawa stanowi czynności wykraczające poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego, za które należy się dodatkowe wynagrodzenie. Skarżący zaznaczył również, że do kwietnia 2022 r. przy zbliżonej treści zakresu obowiązków służbowych i identycznej treści przepisów, w innych jednostkach, pełniących dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa dodatkowe wynagrodzenie z tytułu pełnienia całodobowych dyżurów ratowniczych w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego było wypłacane.
Wskazaną na wstępie decyzją z 23 czerwca 2025 r. Dowódca [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy wskazując na wstępie, że w okresie, za który skarżący domaga się wypłaty dodatkowego wynagrodzenia za pełnione dyżury poszukiwawczo-ratownicze obowiązywały dwa stany prawne, tj. ustawa z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, a następnie ustawa z 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny. Brzmienie przepisów w obu stanach prawnych jest tożsame. W przypadku pełnienia dyżurów w okresie od 20 marca 2022 r. do 19 kwietnia 2022 r., tj. łącznie 8 dyżurów, zastosowanie miał art. 88 ust. 1 i 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zgodnie z którym żołnierzowi zawodowemu któremu przez okres co najmniej dwóch miesięcy dodatkowo powierzono czasowe pełnienie obowiązków służbowych przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. Dodatkowe wynagrodzenie przysługuje za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Natomiast zgodnie z § 3 pkt 3 rozporządzenia z 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych do czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie zalicza się m. in. pełnienie dyżurów bojowych w ramach systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa. Na podstawie § 7 rozporządzenia z 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych, żołnierzowi zawodowemu - członkowi załogi statku powietrznego, któremu powierzono ww. czynności przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za każdy całodobowy dyżur w wysokości 200 zł.
Natomiast w przypadku pełnienia dyżurów ratowniczych od 27 kwietnia 2022 r. do 31 grudnia 2024 r., tj. łącznie 162 dyżurów, obowiązywał 447 ust. 1 ustawy o obronie Ojczyzny, zgodnie z którym żołnierzowi zawodowemu, któremu przez okres co najmniej 1 miesiąca dodatkowo powierzono czasowe pełnienie obowiązków służbowych w trybie określonym w art. 208 przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. W myśl art. 447 ust. 2 ustawy, żołnierz zawodowy otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie również za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanego przez niego stanowiska służbowego. Na podstawie art. 822 ust. 6 ustawy, 23 października 2023 r. zostało uchylone rozporządzenie z 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia. 12 grudnia 2023 r. weszło w życie rozporządzenie z dnia 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych, które w zakresie dodatkowego wynagrodzenia za pełnione dyżury poszukiwawczo-ratownicze zawiera tożsame regulacje prawne.
W związku z powyższym żołnierzowi zawodowemu przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w dwóch przypadkach, tj. gdy przez okres 1 miesiąca dodatkowo powierzono żołnierzowi zawodowemu czasowe pełnienie obowiązków w trybie określonym w art. 208 ustawy oraz w przypadku gdy żołnierzowi zawodowemu powierzono wykonywanie czynności, które wykraczają poza zadania, które wynikają z zajmowanego przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego.
Organ wyjaśnił, że na podstawie art. 140b ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, Minister Obrony Narodowej udostępnia Lotnicze zespoły poszukiwawczo - ratownicze z zasobów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast zgodnie z art. 140a cyt. ustawy, poszukiwanie i ratowanie statków powietrznych znajdujących się w niebezpieczeństwie, udzielanie pomocy załogom i pasażerom statków powietrznych oraz innym osobom poszkodowanym w wyniku zdarzeń lotniczych, bez względu na przynależność państwową statków i osób, należy do zakresu działania służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego, zwanej dalej "służbą ASAR". W skład służby ASAR wchodzą natomiast następujące jednostki: cywilno-wojskowy ośrodek koordynacji poszukiwania i ratownictwa lotniczego, lotnicze zespoły poszukiwawczo-ratownicze oraz punkty alarmowe. Zgodnie z obecnym etatem, który został wprowadzony decyzją Nr PF-30- Org./SSG/ZOiN-Pl Ministra Obrony Narodowej z 5 kwietnia 2012 r. w 1 Dywizjonie [...] został wyodrębniony Klucz Śmigłowców uwagi: poszukiwawczo-ratowniczy. Na podstawie rozkazu Dowódcy 1 Dywizjonu [...] w sprawie organizacji i funkcjonowania w 2022 r., Nr Z – 60; z 30 grudnia 2021 r., Nr Z- 47; z 12 grudnia 2022 r. na rok 2023 oraz Nr Z -54 z 29 grudnia 2023 r. na rok 2024 r. skarżący wchodząc w skład etatowego Klucza śmigłowców uwagi: poszukiwawczo-ratowniczy, pełnił służbę w systemie etatowych dyżurów na podstawie grafików opracowanych na 28-dniowe cykle rozliczeniowe uwzględniające system czasu służby na podstawie § 9 rozporządzenia w sprawie czasu służby żołnierzy zawodowych, tj. łącznie po 160 godzin służby (wcześniej § 10 rozporządzenia). Za etatowy dyżur, zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia uważa się dyżur w stałym systemie dyżurów pełnionych przez żołnierzy w ramach obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego w powołanych do tego celu jednostkach organizacyjnych oraz podobnych etatowych służbach operacyjnych i dyżurnych. W okresie, za który żołnierz wnosi o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia, dyżury ASAR w 1 Dywizjonie [...] miały charakter dyżurów stałych. Skarżący od 24 maja 2021 r. pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym: Starszy Ratownik Medyczny - Instruktor /BC 1380 07100 170/, Klucz Śmigłowców Uwagi: Poszukiwawczo- Ratowniczy, Eskadra Śmigłowców, 1 Dywizjon [...] na podstawie (pkt 4) Rozkazu personalnego nr 13 Dowódcy l Dywizjonu [...] z 17 marca 2021 r. Zadania wynikające z zajmowanego przez żołnierza stanowiska zostały określone w zakresie obowiązków dla stanowiska służbowego: Starszy Ratownik Medyczny - Instruktor /BC 1380 07100 170/, a także w części V Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr 1719221). Żołnierz objął obowiązki na stanowisku 28 maja 2021 r., co zostało potwierdzone w Rozkazie Dziennym Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z 1 czerwca 2021 r. Zgodnie z zakresem obowiązków na ww. stanowisku służbowym, do zadań Starszego Ratownika Medycznego - instruktora /BC 13 80 07100 170/ należy m.in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego (załącznik nr 57 do rozkazu Dowódcy Dywizjonu nr 52/51 z 23 listopada 2021 r. w sprawie nadania zakresów obowiązków dla stanowisk służbowych (pracy) żołnierzy zawodowych i pracowników RON komórek wewnętrznych 1 Dywizjonu [...]). Żołnierz zapoznał się zakresem obowiązków 24 maja 2021 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Dodatkowo zgodnie z podstawowymi obowiązkami służbowymi Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr 171932) do podstawowych obowiązków służbowych na stanowisku służbowym należy m.in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego. Wszystkie wskazane powyżej dokumenty wprost wskazują, że skarżący pełnił stałe dyżury w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego w ramach wykonywania podstawowych obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym: starszy ratownik medyczny - instruktor i pełnienie tych dyżurów nie wykraczało poza zwykle obowiązki służbowe żołnierza.
W związku z powyższym, zdaniem organu nie ma podstaw do wypłaty dodatkowego wynagrodzenia za całodobowe dyżury ratownicze pełnione w okresie od 20 marca 2022 r. do 31 grudnia 2024 r., ponieważ żołnierz we wskazanym okresie ani nie wykonywał czynności powierzonych, które wykraczały poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego ani nie powierzono mu przez okres co najmniej 1 miesiąca czasowego pełnienia obowiązków służbowych w trybie określonym w art. 208 ustawy. Organ podkreślił, że w dokumentach jednostki wojskowej oraz w TAP żołnierza nie ma jakiegokolwiek dokumentu świadczącego o powierzeniu pełnienia dyżuru ratowniczego, jako dodatkowej czynności wykraczającej poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego.
Zdaniem organu z § 3 pkt 3 rozporządzenia z 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia wynika jednoznacznie, że do czynności wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zalicza się dyżury bojowe pełnione w ramach systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i NATO, lotnicze dyżury poszukiwawczo- ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i ratownictwa ale tylko takie, które nie wynikają z głównych zadań jednostki określonych w Etacie Jednostki. Okoliczność, że ustawodawca wskazał lotnicze dyżury poszukiwawczo - ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego nie przesądza, że skarżący winien otrzymać dodatkowe wynagrodzenie, albowiem nie spełnia podstawowego wymogu przyznania dodatkowego wynagrodzenia, a mianowicie brak jest dodatkowej czynności powierzonej.
Odnosząc się do zarzutu błędnej wykładni § 3 pkt 3 i § 7 pkt 1 rozporządzenia z 5 grudnia 2023 r. oraz § 3 pkt 3 i § 7 pkt 1 rozporządzenia z 6 kwietnia 2021 r. organ odwoławczy podkreślił, że intencją prawodawcy jest premiowanie żołnierzy ale tylko takich, którzy poza swoim podstawowym zakresem obowiązków realizują inne dodatkowe zadania wymienione w § 3 pkt 3 cyt. rozporządzeń.
Organizacja natomiast funkcjonowania innych jednostek w porównaniu do organizacji 1 Dywizjonu [...] może być znacząco różna i nie stanowi podstawy do możliwości wypłacania dodatkowego wynagrodzenia. W 1 Dywizjonie [...] przyznawane jest dodatkowe wynagrodzenie żołnierzom wyznaczonym do dyżuru ratowniczego w ramach systemu poszukiwania i ratownictwa, o którym mowa w § 3 pkt 3 rozporządzenia z 5 grudnia 2023 r., w sytuacji gdy żołnierze spełniają przesłanki zawarte w art. 447 ust. 2 ustawy o obronie Ojczyzny, tj. np. personel SIL zajmujący stanowiska służbowe poza Kluczem uwagi: poszukiwawczo-ratowniczy.
Reasumując organ wskazał, że pełnione na stanowisku służbowym Starszy Ratownik Medyczny - Instruktor /BC 1380 07100 170/ dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 20 marca 2022 r. do 31 grudnia 2024 r. nie wykraczały poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza. Jeżeli żołnierz w sposób regularny i stały realizuje zadania w postaci pełnienia dyżurów poszukiwawczo-ratowniczych i fakt ten znajduje odzwierciedlenie w dokumentacji, to niewątpliwie należy je zakwalifikować, jako zwykłe obowiązki służbowe, a tym samym zadania nie stanowiące podstawy do roszczenia o przyznanie dodatkowego wynagrodzenia.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącego zarzucił:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 73 ust. 1 pkt 7 oraz art. 88 ust. 2 i 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, a w okresie od 23 kwietnia 2022 r. - art. 432 ust. 1 pkt 7 oraz art. 447 ust. 2 i 3 ustawy o obronie Ojczyzny w zw. z § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych (w okresie do 12 grudnia 2023 r. - § 3 pkt 3 i § 7 pkt 1 rozporządzenia z 6 kwietnia 2021 r.), a następnie w związku ze zmianą ustawy - art. 432 ust. 1 pkt 7 oraz art. 447 ust. 2 i 3 ustawy o obronie Ojczyzny w zw. z § 3 pkt 3 rozporządzenia, poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, że:
a) wykonywanie całodobowych lotniczych dyżurów poszukiwawczo-ratowniczych pełnionych w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego stanowi "główne zadanie żołnierzy zawodowych pełniących czynną służbę wojskową", czy też zadanie wynikające z zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego, przez co nie jest należne dodatkowe wynagrodzenia za pełnione całodobowe dyżury ratownicze w systemie poszukiwania ratownictwa lotniczego, podczas gdy z powołanych wyżej przepisów wynika, że wykonywanie dyżurów ratowniczych jest czynnością powierzoną wykraczającą poza podstawowe zadania żołnierza bez względu na zadania wynikające ze stanowiska służbowego;
b) zakres zadań wynikających z zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego może być (ww. kontekście) ustalany poprzez odesłanie do zadań całej jednostki wojskowej, których zakres określony jest dokumentami nieodnoszącymi się bezpośrednio do konkretnego stanowiska służbowego żołnierza, podczas gdy z powołanych wyżej przepisów interpretowanych prawidłowo z uwzględnieniem pozostałych przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i ustawy o obronie Ojczyzny oraz rozporządzenia wynika, że prawodawca wyraźnie wykluczył takie rozwiązanie, co skutkowało niezasadną odmową przyznania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za faktycznie wykonane przez niego dyżury ratownicze;
2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 ust. 2 k.p.a. poprzez odstąpienie przez organ bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, tj. niewypłacania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za pełnione całodobowe dyżury ratownicze w systemie poszukiwania ratownictwa lotniczego, pomimo wypłacania takiego wynagrodzenia żołnierzom pełniących służbę w tym samym trybie w innych jednostkach.
W oparciu o postawione zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za pełnione całodobowo dyżury w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podkreślił, że wbrew twierdzeniom organu, zgodnie z treścią § 3 pkt 3 cyt. rozporządzenia, wykonywanie dyżurów ratowniczych jest czynnością powierzoną wykraczającą poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego nie tylko wtedy, kiedy pełnienie dyżurów ratowniczych nie figuruje w rozkazie określającym zadania dla danego stanowiska służbowego żołnierza ale w każdym przypadku wykonywania tej czynności. W jego ocenie, z przepisu tego jednoznacznie wynika, że każdy dyżur ratowniczy jest dodatkową czynnością powierzoną, gdyby intencją prawodawcy było wprowadzenie rozróżnienia, na które powołuje się organ, to zastrzegłby wyraźnie, że dodatkowe wynagrodzenie należy się wyłącznie za ratownicze dyżury nieetatowe. W § 3 pkt 3 rozporządzenia brak jest wskazania, że dotyczy wyłącznie nieetatowych dyżurów, co zostało zaznaczone w kolejnym punkcie rozporządzenia, tj. § 3 pkt 4 rozporządzenia. Powyższe stanowisko uzasadnia także treść § 21 ust. 3 rozporządzenia, który stanowi, że powierzanie czynności za dodatkowym wynagrodzeniem może być dokonywane w przypadku, gdy wykonywanie czynności, o których mowa w § 3 pkt 14 nie zostało ujęte w zakresach obowiązków służbowych przypisanych do stanowisk służbowych występujących w jednostce wojskowej.
W odpowiedzi na skargę Dowódca [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dowódcy [...] z 23 czerwca 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z 24 kwietnia 2025 r. o odmowie przyznania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym: Starszy ratownik medyczny – instruktor, dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 20 marca 2022 r. do 31 grudnia 2024 r., tj. łącznie za 170 dyżurów.
Na wstępie należy podkreślić, że w okresie, którego dotyczy wniosek skarżącego obowiązywały dwa stany prawne. W okresie od 20 marca 2022 r. do 22 kwietnia 2022 r. (okres obejmujący łącznie 8 dyżurów) obowiązywała ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1131 ze zm), dalej u.s.w.ż.z. i wydane na podstawie art. 88 ust. 2 tej ustawy rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia (Dz.U. z 2021 r., poz. 695).
Natomiast w okresie od 23 kwietnia 2022 r. do 31 grudnia 2024 r. (okres obejmujący łącznie 162 dyżury) obowiązywała ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny ( Dz. U. z 2022 r. poz.655 ze zm.), dalej u.o.O. i wydane na podstawie art. 447 ust. 3 tej ustawy rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2023 r., poz. 2677).
Zgodnie z art. 71 ust. 1 u.s.w.ż.z , żołnierze zawodowi otrzymują uposażenie i inne należności pieniężne określone w ustawie. W myśl art. 73 ust. 1 pkt 7 u.s.w.ż.z., żołnierze zawodowi otrzymują inne (niż uposażenie ) należności pieniężne w postaci m.in. dodatkowego wynagrodzenia za dodatkowo powierzone czasowe pełnienie obowiązków służbowych i za wykonywanie czynności powierzonych wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Żołnierzowi zawodowemu, któremu przez okres co najmniej dwóch miesięcy dodatkowo powierzono czasowe pełnienie obowiązków służbowych w trybie określonym w art. 25 ustawy, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie (art. 88 ust. 1 u.s.w.ż.z.). Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie również za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanego przez niego stanowiska służbowego (art. 88 ust. 2 u.s.w.ż.z.). Zgodnie z art. 25 ust. 1 u.s.w.ż.z., dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko służbowe, może dodatkowo powierzyć żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków służbowych w tej jednostce na stanowisku nieobsadzonym lub obsadzonym, na którym wyznaczony żołnierz czasowo nie wykonuje zadań służbowych. Nie dotyczy to sędziów sądów wojskowych i prokuratorów do spraw wojskowych. ( ust.1).
W art. 88 ust. 3 u.s.w.ż.z zawarta została delegacja dla Ministra Obrony Narodowej do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych warunków i trybu wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, z uwzględnieniem czynności powierzonych wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanych przez żołnierzy stanowisk służbowych, które uprawniają do dodatkowego wynagrodzenia, a także stawek oraz terminów jego wypłacania. Określając wysokość dodatkowego wynagrodzenia, rozporządzenie powinno uwzględniać charakter i zakres wykonywanych czynności, pracochłonność i stopień wykorzystania czasu pozasłużbowego niezbędnego przy ich wykonywaniu, a także kwalifikacje i doświadczenie żołnierza zawodowego niezbędne przy wykonywaniu tych czynności.
Na podstawie art. 88 ust. 3 u.s.w.ż.z., zostało wydane cytowane powyżej rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia ( Dz. U. poz.659).
Jak wynika z § 1 tego rozporządzenia określa ono wysokość oraz szczegółowe warunki i tryb wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia za czasowe pełnienie obowiązków służbowych oraz za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanych stanowisk służbowych, a także stawki i terminy jego wypłacania.
W myśl § 3 pkt 3 rozporządzenia, do czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zwanych dalej "czynnościami", zalicza się dyżury bojowe pełnione w ramach systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i NATO, lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa. Uprawnionym do powierzania czynności oraz do określania wysokości dodatkowego wynagrodzenia w przypadkach określonych § 3 , jest dowódca jednostki wojskowej , o którym mowa w art. 104 ustawy. Zgodnie z § 7 rozporządzenia, żołnierzowi zawodowemu, któremu powierzono wykonywanie czynności, o których mowa w § 3 pkt 3, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości:
1) członkowi załogi statku powietrznego - 200 zł,
2) członkowi personelu technicznego służby inżynieryjno-lotniczej - 100 zł
- za każdy całodobowy dyżur.
Niemal tak samo powyższe kwestie uregulowane zostały w ustawie o obronie Ojczyzny. Stosownie do treści art. 430 ust. 1 u.o.O., obowiązującej od 23 kwietnia 2022 r., żołnierze zawodowi otrzymują uposażenie i inne należności pieniężne określone w ustawie. W myśl art. 432 ust. 1 pkt 7 u.o.O., żołnierze zawodowi otrzymują inne należności pieniężne w postaci m.in. dodatkowego wynagrodzenia za dodatkowo powierzone czasowe pełnienie obowiązków służbowych i za wykonywanie czynności powierzonych wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Stosownie do treści art. 447 ust. 1 u.o.O., żołnierzowi zawodowemu, któremu przez okres co najmniej 1 miesiąca dodatkowo powierzono czasowe pełnienie obowiązków służbowych w trybie określonym w art. 208 przysługuje dodatkowe wynagrodzenie Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie również za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanego przez niego stanowiska służbowego (art. 447 ust. 2 u.o.O.). Zgodnie z art. 208 ust. 1 u.o.O., dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko służbowe, może dodatkowo powierzyć żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków służbowych w tej jednostce na stanowisku nieobsadzonym lub obsadzonym, na którym wyznaczony żołnierz czasowo nie wykonuje zadań służbowych. Nie dotyczy to sędziów sądów wojskowych i prokuratorów do spraw wojskowych oraz żołnierzy zawodowych w czasie oddelegowania.
Art. 447 ust. 3 u.o.O także zawiera delegację dla Ministra Obrony Narodowej do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz warunków i trybu wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, z uwzględnieniem czynności powierzonych wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanych przez żołnierzy stanowisk służbowych, które uprawniają do dodatkowego wynagrodzenia, a także stawek oraz terminów ich wypłacania. /.../
Na podstawie art. 447 ust. 3 u.o.O. wydane zostało rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych ( Dz. U. z 2023 r. poz. 2677 ze zm.), które podobnie jak rozporządzenie z 2021 r. w § 1 stanowi: "Rozporządzenie określa wysokość oraz warunki i tryb wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia za czasowe pełnienie obowiązków służbowych oraz za wykonywanie czynności powierzonych wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanych przez żołnierzy stanowisk służbowych, a także stawki i terminy jego wypłacania." § 3 wymienia czynności powierzone wykraczające poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zwane dalej czynnościami. W § 3 pkt 3 rozporządzenia, do czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zalicza się pełnienie dyżurów bojowych w ramach systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa. W myśl § 7 rozporządzenia, żołnierzowi zawodowemu, któremu powierzono wykonywanie czynności, o których mowa w § 3 pkt 3, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości:
1) członkowi załogi statku powietrznego - 200 zł,
2) członkowi personelu technicznego służby inżynieryjno-lotniczej - 100 zł
- za każdy całodobowy dyżur.
Zgodnie z § 25 cyt. rozporządzenia, stawki dodatkowego wynagrodzenia określone w przepisach niniejszego rozporządzenia stosuje się do ustalania wysokości tego wynagrodzenia od dnia 24 października 2023 r. z wyjątkiem stawek dodatkowego wynagrodzenia dla rzeczników dyscyplinarnych określonych w § 19, które stosuje się do ustalania wysokości tego wynagrodzenia od dnia 23 kwietnia 2022 r.
Stosownie natomiast do treści art. 822 ust. 6 u.o.O., dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie m.in. art. 88 ust. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie m.in. art. 447 ust. 3 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie przepisów dotychczasowych.
Powołane powyżej akty prawne zawierają więc analogiczne regulacje prawne. Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 6 kwietnia 2021 r., jak i z 5 grudnia 2023 r. określają natomiast, co należy podkreślić wysokość oraz szczegółowe warunki i tryb wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia za czasowe pełnienie obowiązków służbowych oraz za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanych stanowisk służbowych, a także stawki i terminy jego wypłacania (§ 1 rozporządzeń).
Z treści art. 88 ust. 2 u.s.w.ż.z. i art. 447 ust. 2 u.o.O. wynika jednoznacznie, że bezwzględnymi przesłankami przyznania żołnierzowi zawodowemu dodatkowego wynagrodzenia jest, po pierwsze powierzenie wykonywania dodatkowych czynności i po drugie, czynności te muszą wykraczać poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Katalog zamknięty czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie został uregulowany w § 3 cyt. rozporządzeń.
Należy podkreślić, że przyznanie dodatkowego wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa w cytowanym powyżej § 3 pkt 3 rozporządzeń jest możliwe jedynie wówczas, gdy czynności te wykraczają poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego. Ustawodawca wskazał zatem wprost, że żołnierzowi zawodowemu nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, jeżeli czynności, o których mowa w § 3 pkt 3 rozporządzeń wykonuje w ramach podstawowych obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że skarżący od 24 maja 2021 r. pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym: Starszy Ratownik Medyczny - Instruktor /BC 1380 07100 170/, Klucz Śmigłowców Uwagi: Poszukiwawczo- Ratowniczy, Eskadra Śmigłowców, 1 Dywizjon [...] na podstawie Rozkazu personalnego nr 13 Dowódcy l Dywizjonu [...] z 17 marca 2021 r.
Zadania wynikające z zajmowanego przez skarżącego stanowiska zostały określone w zakresie obowiązków dla stanowiska służbowego: Starszy Ratownik Medyczny - Instruktor /BC 1380 07100 170/ oraz w Karcie Opisu Stanowiska Służbowego (nr 1719221). Skarżący objął obowiązki na stanowisku służbowym 28 maja 2021 r., co zostało potwierdzone w Rozkazie Dziennym Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z 1 czerwca 2021 r.
Zgodnie z załącznikiem nr 57 do rozkazu Dowódcy Dywizjonu nr 52/51 z 23 listopada 2021 r. w sprawie nadania zakresów obowiązków dla stanowisk służbowych (pracy) żołnierzy zawodowych i pracowników RON komórek wewnętrznych 1 Dywizjonu [...], do zadań Starszego Ratownika Medycznego - Instruktora /BC 13 80 07100 170/ należy m.in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego (tj. pkt 2, ppkt 11). Dodatkowo z Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr 171932), Starszy Ratownik Medyczny – Instruktor, Klucz Śmigłowców 1DLOT, Część V - Podstawowe obowiązki służbowe wynika, że do podstawowych obowiązków służbowych na stanowisku służbowym należy m.in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego (tj. pkt 1).
Z akt sprawy wynika również, że na podstawie rozkazu Dowódcy 1 Dywizjonu [...] w sprawie organizacji i funkcjonowania w 2022 r., Nr Z – 60; z 30 grudnia 2021 r., Nr Z- 47; z 12 grudnia 2022 r. na rok 2023 oraz Nr Z -54 z 29 grudnia 2023 r. na rok 2024 r. skarżący wchodząc w skład etatowego Klucza śmigłowców uwaga: poszukiwawczo-ratowniczy pełnił służbę w systemie etatowych dyżurów na podstawie planów dyżurów opracowywanych na kolejne 28-dniowe okresy, tak aby przypadało 160 godzin służby - § 10 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie czasu służby żołnierzy zawodowych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1044, który obowiązywał do 22 kwietnia 2023 r. i § 9 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 października 2023 r. w sprawie czasu służby żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2023 r., poz. 2263), który obowiązuje od 23 kwietnia 2023 r. Etatowy dyżur, zgodnie z definicją zawartą w § 2 pkt 2 obu rozporządzeń oznacza dyżur w stałym systemie dyżurów pełnionych przez żołnierzy w ramach obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego w powołanych do tego celu jednostkach organizacyjnych oraz podobnych etatowych służbach operacyjnych i dyżurnych.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika zatem jednoznacznie, że pełnione przez skarżącego dyżury w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego były wykonywane w ramach podstawowych obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym "Starszy Ratownik Medyczny- Instruktor" /BC 1380 07100 170/, wynikały z etatowych czynności służbowych i nie wykraczały poza zwykłe obowiązki służbowe.
Należy podkreślić, że z brzmienia § 3 pkt 3 rozporządzeń Ministra Obrony Narodowej z 6 kwietnia 2021 r. i 5 grudnia 2023 r. wynika jednoznacznie, że do czynności wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zalicza się m.in. lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa ale tylko takie, które nie wynikają z głównych zadań jednostki określonych w Etacie Jednostki. To, że w treści przepisu ustawodawca wskazał lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego nie przesądza, że skarżący winien otrzymać dodatkowe wynagrodzenie. Skarżący nie spełnił podstawowej przesłanki warunkującej przyznanie dodatkowego wynagrodzenia, a mianowicie pełnione dyżury nie stanowiły dodatkowej czynności powierzonej. Skarżącemu nie powierzono wykonywania dodatkowych czynności poza czynnościami wynikającymi z zakresu obowiązków dla stanowiska służbowego: Starszy Ratownik Medyczny - Instruktor /BC 1380 07100 170/ oraz Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr 1719221).
Wobec powyższego zarzuty skargi w powyższym zakresie są niezasadne. Nie ma również racji skarżący twierdząc, że każdy dyżur ratowniczy jest dodatkową czynnością powierzoną, a gdyby intencją ustawodawcy było wprowadzenie rozróżnienia, to zastrzegłby to wyraźnie w § 3 pkt 3 rozporządzenia, tak jak uczynił to w § 3 pkt 4 rozporządzenia, co dodatkowo potwierdza również treść § 21 ust. 3 rozporządzenia, który stanowi, że powierzanie czynności za dodatkowym wynagrodzeniem może być dokonywane w przypadku, gdy wykonywanie czynności, o których mowa w § 3 pkt 14 nie zostało ujęte w zakresach obowiązków służbowych przypisanych do stanowisk służbowych występujących w jednostce wojskowej.
Zauważyć należy, że w przypadku skarżącego nie została spełniona przesłanka "powierzenia czynności", jako czynności dodatkowych, wykraczających poza czynności służbowe przypisane do zajmowanego stanowiska, co jak już wskazano powyżej w niniejszej sprawie jest kluczowe, aby odróżnić obowiązki podstawowe od obowiązków dodatkowych wykraczających poza podstawowe obowiązki służbowe wynikające z zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego.
Konkludując, stwierdzić należy, że skarżący – jak wynika z akt sprawy nie pełnił żadnych dodatkowych obowiązków. Obowiązki, które realizował są jego podstawowymi obowiązkami zawodowymi , które realizuje w sposób regularny i stały, wynikającymi z jego zakresu obowiązków, co wynika wprost z załączników do rozkazu Dowódcy Dywizjonu z dnia 21 czerwca 2016 r. i 23 listopada 2021 r. w sprawie nadania zakresów obowiązków dla stanowisk służbowych żołnierzy zawodowych i pracowników /.../ dla stanowiska : Starszy Ratownik Medyczny – Instruktor – pkt 2 ppkt 11 – pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego i karty opisu stanowiska - Starszy Ratownik Medyczny – Instruktor – część V- Podstawowe obowiązki służbowe na stanowisku służbowym – pkt 1 Pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego.
Stałe całodobowe dyżury ratownicze, które pełni skarżący, należą więc do jego zwykłych, a nie dodatkowych obowiązków służbowych. Sąd nie podziela zatem wykładni przepisów zaprezentowanych w skardze zwracając przy tym uwagę i na to, że delegacja z art. 447 § 3 u.o.O., a wcześniej delegacja z art. 88 ust.3 u.s.w.ż.z. dotyczą tylko dodatkowego wynagrodzenia za czasowe pełnienie obowiązków służbowych oraz za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego. Zatem z samej treści art. 447 u.o.O. , a wcześniej art. 88 u.s.w.ż.z. nie można wyinterpretować normy o przyznaniu dodatkowego wynagrodzenia za czynności należące do podstawowych obowiązków żołnierza, jak chciałby tego skarżący. Jeżeli dane czynności mieszczą się – tak jak w niniejszej sprawie – w opisie stanowiska służbowego i nie wykraczają poza zwykłe obowiązki , to nie mogą być one podstawą roszczenia o dodatkowe wynagrodzenie.
Niezasadny jest również zarzut postawiony w skardze dotyczący naruszenia art. 8 § 2 k.p.a. Nie można bowiem powołać się na naruszenie zasady wyrażonej art. 8 § 2 k.p.a. w sytuacji, gdy wydana w sprawie decyzja, choćby była odmienna od innej decyzji wydanej w analogicznym stanie faktycznym i prawnym, jest jednak prawidłowa i zgodna z prawem, albowiem wzgląd na potrzebę ochrony zasady praworządności ma w tego rodzaju sytuacji pierwszeństwo przez oczekiwaniami strony. Ponadto należy wskazać, że przez utrwaloną praktykę należy rozumieć zgodne z prawem, akceptowane przez sądy, stabilne, jednolite, ustandaryzowane i wieloletnie oraz znane publicznie postępowanie organów administracji publicznej przy rozstrzyganiu spraw tego samego rodzaju, w takich samych stanach faktycznych i prawnych (por. m.in. wyrok NSA z 18 marca 2025 r., sygn. akt III OSK 2577/22). Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie.
Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, że zarzuty i argumentacja zawarta w skardze, które w istocie zmierzały do podważenia oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący nie spełnił przesłanek określonych w art. 88 ust. 2 u.s.w.ż.z. i art. 447 ust. 2 u.o.O. warunkujących przyznanie dodatkowego wynagrodzenia, a mianowicie nie zostało mu powierzone wykonywanie dodatkowych czynności, które muszą wykraczać poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymagania określone w art. 107 § 3 k.p.a., odnosi się do zarzutów zawartych w odwołaniu, wskazując na ustalone fakty, które zostały udowodnione i wyjaśnia podstawę prawną rozstrzygnięcia, co umożliwiło sądowi rzetelne przeprowadzenie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rozpoznając niniejszą sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
ec