III SA/Łd 646/24

III SA/Łd 646/24 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-09-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Małgorzata Kowalska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 221 par. 3, art. 227, art. 229 pkt 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 58 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 13 września 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na uchwałę Rady Miasta Kutno z dnia 25 czerwca 2024 roku nr IV/43/24 w sprawie rozpatrzenia skargi z dnia 29 maja 2024 roku dotyczącej pozbawienia ulg w przejazdach komunikacji miejskiej Miasta Kutno postanawia: odrzucić skargę. d.cz.
Uzasadnienie
29 maja 2024 r. A.B. na podstawie art. 221 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572) dalej "k.p.a.", wniósł do Urzędu Miasta Kutno skargę na działanie Prezydenta Miasta Kutno (polegające na wydaniu zarządzenia nr 85/2024 z 17 kwietnia 2024 r.) w zakresie: 1. pozbawienia dzieci, uczącej się młodzieży i osób po 70 roku życia ulg przejazdowych w komunikacji miejskiej Miasta Kutno; 2. wymuszania na mieszkających w Kutnie dzieciach i osób po 70 roku konieczności posiadania Kutnowskiej Karty Mieszkańca w celu dostępu do ulg przejazdowych w komunikacji miejskiej Miasta Kutno; 3. pozbawienia ulg przejazdowych rodziców lub opiekunów towarzyszącym dzieciom i młodzieży: a. o specjalnych potrzebach edukacyjnych (posiadającym orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego) uczęszczającym do przedszkoli i szkół ogólnodostępnych, a także do przedszkoli, szkół i placówek specjalnych lub klas integracyjnych; b. z niepełnosprawnością ruchową do czasu ukończenia szkoły ponadpodstawowej; 4. pozbawienia ulg przejazdowych osób posiadających orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz towarzyszących im przewodników.
Uchwałą z 25 czerwca 2024 r. nr IV/43/24 w sprawie rozpatrzenia skargi
z 29 maja 2024 r. dotyczącej pozbawienia ulg w przejazdach komunikacji miejskiej Miasta Kutno, na podstawie art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 609) i art. 229 pkt 3 k.p.a., Rada Miasta Kutno uznała skargę za bezzasadną.
23 lipca 2024 r. A.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miasta Kutno z dnia 25 czerwca 2024 r. nr IV/43/24 w sprawie rozpatrzenia jego skargi z 29 maja 2024 r. dotyczącej pozbawienia ulg w przejazdach komunikacji miejskiej Miasta Kutno.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Kutno wniosła o jej odrzucenie podnosząc, iż podjęta przez radę uchwała stanowi jedynie, wymagane przepisami postępowania skargowego, zawiadomienie strony o sposobie załatwienia jej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy mieści się w katalogu spraw, należących do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga, wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy, jest niedopuszczalna i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta Kutno w sprawie rozpatrzenia złożonej przez stronę skargi dotyczącej pozbawienia ulg w przejazdach komunikacji miejskiej Miasta Kutno. Wskazana uchwała została wydana w postępowaniu wszczętym na skutek skargi złożonej przez skarżącego na działanie określonego organu w trybie przepisów Działu VIII k.p.a.
Należy wyjaśnić, że postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji RP prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 63 Konstytucji). Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie (art. 227 i następne k.p.a.) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem, podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, zawierającego informację o czynnościach organu, załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie podlega więc kontroli legalności sprawowanej przez sądy, gdyż nie mieści się ono wśród aktów poddanych kognicji tego sądu, określonych w przepisach art. 3 § 2 p.p.s.a.
W przypadku wniesienia skargi do organu administracji w trybie art. 227 i następnych k.p.a., na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09). Zawiadomienie o załatwieniu skargi nie jest żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., w tym także innym niż decyzje
i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że skarga określona w art. 227 k.p.a. stanowi odformalizowany środek ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego ani też postępowania sądowoadministracyjnego (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 3 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Go 433/17, LEX nr 2345361; postanowienie NSA z 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13, LEX nr 1440514; postanowienie NSA z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, LEX nr 1110181).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, trzeba więc stwierdzić, że, kontrola uchwały będącej przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie, nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten sąd.
W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. d.cz.