III SA/Łd 64/26

III SA/Łd 64/26 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-03-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Paweł Dańczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 46 § 2 pkt 1 lit. b, art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 222
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Dnia 20 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 listopada 2025 roku nr SKO.4141.482.2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem wniesionym 5 stycznia 2026 r. J. K. (zwany dalej "skarżącym") złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 25 listopada 2025 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu. W treści skargi zawarł również wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 29 stycznia 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a.".
Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie została doręczona skarżącemu 5 lutego 2026 r.
W wyznaczonym terminie, który upływał 12 lutego 2026 r., skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
W sprawie prowadzonej pod sygn. akt III SPP/Łd 8/26 starszy referendarz sądowy zarządzeniem z 24 lutego 2026 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Tego rodzaju brak stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Na podstawie art. 222 p.p.s.a., który stanowi, że nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu, sąd odstąpił od wezwania skarżącego o wpis sądowy od skargi, albowiem skarżący nie wykonał wcześniejszego wezwania w przedmiocie innych braków formalnych skargi, tj. nie podał swojego numeru PESEL.
W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie sądu do podania numeru PESEL została prawidłowo doręczona na adres skarżącego 5 lutego 2026 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął skarżącemu bezskutecznie 12 lutego 2026 r. Do dnia rozpoznania niniejszej sprawy nie uzupełniono braków formalnych skargi.
W związku z tym, że w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. był zobligowany do jej odrzucenia, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
e.o.