III SA/Łd 637/04

III SA/Łd 637/04 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-12-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Irena Krzemieniewska /przewodniczący/
Janusz Nowacki
Małgorzata Łuczyńska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 9 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie NSA Janusz Nowacki, Asesor Małgorzata Łuczyńsaka (spr.), Protokolant asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [..] Nr [..] przyznał B. Z. status osoby bezrobotnej od dnia 2 stycznia 2003 roku oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres 12 miesięcy począwszy od dnia 10 stycznia 2003 roku. Z uwagi na upływ okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych Prezydent Miasta Ł. decyzja z dnia [..] orzekł o utracie prawa do zasiłku od dnia 10 stycznia 2004 roku.
Pismem z dnia [..] B. Z. wystąpiła do Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy Nr 2 w Ł. z wnioskiem o przyznanie zasiłku przedemerytalnego. W piśmie strona wskazała, że utraciła prawo do zasiłku dla bezrobotnych, a we wrześniu 2001r. kiedy była jeszcze pracownikiem Zakładów A spełniła warunki dla uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego, bowiem legitymowała się już wówczas 30 letnim stażem pracy.
Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [..] Nr [..] odmówił przyznania B. Z. prawa do zasiłku przedemerytalnego, argumentując swoją decyzję tym, iż przepis art. 37j przewidujący możliwość przyznania zasiłku przedemerytalnego został skreślony mocą ustawy z dnia 17 grudnia 2001 roku o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu(...)/Dz.U. z 2001r. Nr 154, poz. 1793/ i tym samym osoby rejestrujące się pod dniu 1 stycznia 2002 roku utraciły możliwość ubiegania się o zasiłek przedemerytalny. Również art. 11 ust. 2 cytowanej wyżej ustawy z dnia 17 grudnia 2001r., który przewidywał możliwość uzyskania zasiłku przedemerytalnego na dotychczasowych zasadach osobom , które przed dniem 1 stycznia 2002 roku zarejestrowały się i spełniły warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego nie mógł mieć zastosowania wobec zarejestrowania się B. Z. dopiero w dniu 2 stycznia 2003 roku.
W odwołaniu z dnia 10 lutego 2004 roku uzupełnionego wyjaśnieniami z dnia 30 kwietnia 2004 roku B. Z. zakwestionowała prawidłowość wydanej decyzji, podnosząc, że na dzień 31 grudnia 2002 roku legitymowała się 31 letnim stażem pracy, którą utraciła z powodu upadłości zakładu.
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [..] decyzją z dnia 5 maja 2004 roku Nr [..] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy zważył, że w wyniku nowelizacji ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ustawą z dnia 17 grudnia 2001 roku o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa(...) /Dz.U. Nr 154 z 2001 r. poz. 1793/ z dniem 1 stycznia 2002 roku skreślono przepis art. 37 j uprawniający do zasiłku przedemerytalnego osoby spełniające określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadające okres uprawniający do emerytury, jeżeli w przypadku kobiety posiadała ona okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat lub 25 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Jednakże na mocy przepisów art. 3 ustawy z dnia 22 stycznia 2003 roku o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. Nr 6 z 2003 roku poz. 65) prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 roku przysługiwało bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 roku spełnili warunki do ich nabycia. Oznacza to, że prawo do ubiegania się o zasiłek przedemerytalny na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2001 roku miały osoby, które do dnia 12 stycznia 2002roku spełniły przesłanki wynikające z art. 37j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 roku, a więc do dnia 12 stycznia 2002 roku zarejestrowały się, uzyskały status osoby bezrobotnej, posiadały prawo do zasiłku oraz odpowiedni staż. Mając na uwadze fakt, że skarżąca zarejestrowała się po raz pierwszy 2 stycznia 2003 roku wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego jako nie mający oparcia w obowiązujących przepisach nie mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Organ odwoławczy nie dopatrzył się więc naruszenia przepisów przez organ I instancji i uznając, że decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem orzekł jak w sentencji.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącej zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 roku o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. Nr 6 z 2003r. poz. 65) oraz art. 37j ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i wniósł o uchylenie decyzji organów administracji obydwu instancji, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 500 złotych. W uzasadnieniu pełnomocnik dowodzi, że interpretacja organów administracji przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 roku o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty jest błędna co spowodowało wydanie wadliwej decyzji. W ocenie pełnomocnika oceniając rolę szczególnej, gwarancyjnej i zapewniającej pewność oraz przewidywalność prawa, a także zaufanie obywatela co do ochrony przez aparat Państwa raz nabytych uprawnień, regulacji zawartej w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 roku należy uznać, że określenie "bezrobotnym" użyte w treści tego przepisu dotyczy także osób, które wprawdzie nabyły taki status po dniu 12 stycznia 2002 roku, jednakże spełniły pozostałe (poza uzyskaniem statusu bezrobotnego) warunki przewidziane w przepisach 37j i 37k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu na dzień 31 stycznia 2001 roku przed dniem 12 stycznia 2002 roku tj. w szczególności w odniesieniu do zasiłku przedemerytalnego posiadały odpowiedni (30 lat) okres uprawniający do zasiłku, który upłynął przed 12 stycznia 2002 roku. Skarżąca uzyskała status osoby bezrobotnej 2 stycznia 2003 roku, ale przed dniem 12 stycznia 2002 roku spełniła warunek minimalnego 30 letniego okresu zatrudnienia, a więc spełniła warunki przewidziane przepisami art. 37j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu na dzień 31 grudnia 2001 roku uprawniające do zasiłku, zgodnie z dyspozycją art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 roku.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [.] wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.
Mając na uwadze tak określoną kognicję, Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest interpretacja art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 roku o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. Nr 6 z 2003r. poz. 65). W świetle tego przepisu: Prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia.
2. Bezrobotni, o których mowa w ust. 1, nabywają prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na swój wniosek od następnego dnia po dniu złożenia wniosku, nie wcześniej jednak niż od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
W tym miejscu należy przypomnieć brzmienie przepisu art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2001 r. W świetle tego przepisu : Zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:
1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub
2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Analiza powyższych przepisów określających przesłanki nabycia uprawnień do zasiłku przedemerytalnego w konfrontacji z brzmieniem przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 roku i ustalonym w sprawie stanem faktycznym nie pozostawia w ocenie sądu wątpliwości co do prawidłowej interpretacji tego przepisu przez organy administracji. Ustawodawca formułując dyspozycję przepisu umożliwiającego ubieganie się o zasiłek przedemerytalny, nie wyłączył żadnej przesłanki konicznej do uzyskania zasiłku przedemerytalnego. Wręcz przeciwnie stworzył możliwość ubiegania się o zasiłek przedemerytalny tym bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 roku spełnili wszystkie warunki do ich nabycia. Przepis art. 37 j wymagał łącznego spełnienia warunków do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz legitymowania się odpowiednim okresem uprawniającym do zasiłku. Nie można więc zgodzić się ze stanowiskiem pełnomocnika, że już we wrześniu 2001 roku skarżąca, mimo, że pracowała i stosunek pracy został z nią rozwiązany dopiero 31 grudnia 2002 roku spełniła warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, bowiem wówczas legitymowała się odpowiednim stażem uprawniającym do tego świadczenia. Bezspornie status bezrobotnego skarżąca uzyskała dopiero 2 stycznia 2003 roku. W tej sytuacji wobec niespełnienia wszystkich wymaganych prawem przesłanek ubiegania się o zasiłek przedemerytalny ( brak statusu osoby bezrobotnej w okresie do dnia 12 stycznia 2002 roku) organy administracji nie mogły postąpić wbrew prawu.
Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu są przepisami bezwzględnie obowiązującymi i nie dają możliwości odstąpienia od zasad w nich określonych.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 listopada 1998 roku II S.A. 1327/98 (nie publikowany) ustawa z 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie przewiduje jakichkolwiek możliwości odstępstwa od przewidzianych w niej zasad. Wbrew stanowisku pełnomocnika takich możliwości nie stworzyła również ustawa z dnia 12 grudnia 2002 roku o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty. Powyższa ustawa nie przywróciła zasiłków przedemerytalnych. Wprowadziła jedynie możliwość nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego przez tych , którzy do 12 stycznia 2002 roku zostali zarejestrowani w urzędzie pracy oraz spełnili warunki przyznania tego świadczenia na zasadach obowiązujących do 31 grudnia 2001 roku.
W tej sytuacji skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Taka ocena jest wynikiem obowiązujących regulacji prawnych i wypływającego z nich wniosku, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.