III SA/Łd 602/25

III SA/Łd 602/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-09-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Dębowska /przewodniczący/
Katarzyna Ceglarska-Piłat
Paweł Dańczak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 1079
art. 6, art. 45, art. 50, art. 73
Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art. 22
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Sentencja
Dnia 11 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska, Sędziowie Sędzia WSA Paweł Dańczak (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat, Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2025 roku sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi z dnia 24 lipca 2025 roku znak WO.4122.135.2025.AK.005.0602 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny projektu oddala skargę.
Uzasadnienie
Informacją z 24 lipca 2025 r. Centrum Obsługi Przedsiębiorcy (dalej: COP) nie uwzględniło protestu [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej: strona, skarżący, protestujący, wnioskodawca ) od etapu oceny merytorycznej projektu o nazwie: "Rozwój przedsiębiorstwa dzięki inwestycji w zaawansowane TIK służące cyfryzacji i automatyzacji procesów biznesowych w przedsiębiorstwie.", oznaczonego numerem wniosku o dofinansowanie FELD.01.05-IP.02-0602/24, wniesionego w ramach: Programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021-2027, Działanie: FELD.01.05 Konkurencyjność MŚP, Priorytet: FELD.01 Fundusze europejskie dla innowacyjnego Łódzkiego Nabór numer: FELD.01.05-IP.02-005/24.
W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne.
Strona złożyła 8 listopada 2024 r. wniosek o dofinansowanie projektu o nazwie "Rozwój przedsiębiorstwa dzięki inwestycji w zaawansowane TIK służące cyfryzacji i automatyzacji procesów biznesowych w przedsiębiorstwie.".
W wyniku oceny merytorycznej wniosek o dofinansowanie projektu został negatywnie oceniony w ramach kryteriów: "Zgodność z typem projektu"; "Kwalifikowalność kosztów w projekcie"; "Budżet projektu"; "Realność wskaźników"; "Korzyści z realizacji projektu".
Wnioskodawca złożył protest od negatywnego wyniku oceny merytorycznej. W złożonym proteście wnioskodawca odniósł się do negatywnej oceny czterech kryteriów, tj.: "Zgodność z typem projektu" "Kwalifikowalność kosztów w projekcie", "Budżet projektu" oraz "Realność wskaźników", wnosząc o ponowną weryfikację projektu oraz skierowanie wniosku do dalszej oceny. Protestujący nie odnosi się natomiast do wyniku oceny ostatniego negatywnie ocenionego kryterium "Korzyści z realizacji projektu", dając tym samym do zrozumienia, iż zgadza się z przeprowadzoną w tym zakresie oceną.
Informacją z 24 lipca 2025 r. COP nie uwzględniło protestu wnioskodawcy od etapu oceny merytorycznej projektu.
Odnosząc się do pierwszego z zakwestionowanych kryteriów, COP wskazało, iż projekt nie jest zgodny z typem projektów 2 "wdrożenie rozwiązań w zakresie Przemysłu 4.0" i w konsekwencji nie jest możliwe osiągnięcie celu szczegółowego wskazanego w Regulaminie wyboru projektu, tj. "wzmacnianie trwałego wzrostu i konkurencyjności MŚP oraz tworzenie miejsc pracy w MŚP, w tym poprzez inwestycje produkcyjne". Projekt, mimo że zakłada wdrożenie nowoczesnych narzędzi cyfrowych, nie wpisuje się w zakres inwestycji w obszarach technologii Przemysłu 4.0, zgodnie z jego definicją rozumianą jako transformacja przedsiębiorstw poprzez automatyzację, robotyzację, cyfryzację procesów przemysłowych, integrację systemów procesowych oraz przestawienie na funkcjonowanie w ramach cyfrowego łańcucha dostaw. Zaplanowane w projekcie działania koncentrują się na: automatyzacji komunikacji z dostawcami usług transportowych, usprawnieniu planowania logistycznego, wdrożeniu narzędzi Business Intelligence i hurtowni danych oraz automatyzacji obsługi klienta w środowisku e-commerce. Mimo wykorzystania elementów, takich jak Big Data, analityka danych czy Sztuczna Inteligencja, projekt dotyczy głównie sfery usługowej i sprzedażowej (turystyka i e-commerce), a nie transformacji procesów produkcyjnych czy wdrożenia zintegrowanych systemów procesowych w zakładzie przemysłowym. Ponadto działania obejmujące usprawnienie sprzedaży, zarządzania relacjami z klientami (CRM), logistyki wyjazdów oraz komunikacji marketingowej mają charakter narzędzi wspierających sprzedaż i operacje usługowe, a nie przemysłowej modernizacji przedsiębiorstwa. Dodatkowo, zgodnie z zapisami konkursu, dofinansowaniu nie podlegają programy związane bezpośrednio ze sprzedażą na odległość, w tym sklepy internetowe, integratory e-commerce czy rozwiązania typowe dla handlu elektronicznego. Część zgłoszonych zadań, jak wdrożenie centrali telefonicznej zintegrowanej z CRM, automatyzacja odpowiedzi mailowych, predykcja sprzedaży czy analiza lejków sprzedażowych, wprost wpisuje się w obszary, które zostały wykluczone z możliwości finansowania. Podsumowując, zdaniem COP projekt nie spełnia przesłanek transformacji przedsiębiorstwa zgodnie z ideą Przemysłu 4.0, ponieważ jego główne działania mają charakter usprawnień usługowych, sprzedażowych i marketingowych, które nie kwalifikują się do wsparcia w ramach przedmiotowego naboru. Wobec powyższego uznano, że projekt nie wpisuje się w typ projektu 2 "wdrożenie rozwiązań w zakresie Przemysłu 4.0.Kryterium niespełnione".
Przechodząc do kolejnego negatywnie ocenionego kryterium, tj. "Kwalifikowalność kosztów w projekcie", COP wyjaśniło, że koszty wskazane w projekcie są niekwalifikowane i nieracjonalne, ponieważ dotyczą nabycia WNiP: cyfryzacja dostawców transportu; optymalizacja kosztów związanych z kontraktowaniem firm transportowych; wdrożenie narzędzia typu business intelligence oraz hurtowni danych; automatyzacja obsługi klienta, a nie działań bezpośrednio związanych z wdrożeniem rozwiązań w zakresie Przemysłu 4.0. COP uznało tym samym, iż projekt nie wpisuje się w cel szczegółowy dla działania wskazany w Regulaminie wyboru projektów i nie przyczynia się do jego osiągnięcia, tj. projekt nie dotyczy wdrożenia rozwiązań w zakresie Przemysłu 4.0. W związku z negatywną oceną kryterium merytorycznego ogólnego nr 1, które nie podlega poprawie czy uzupełnieniu, uzupełnienie wniosku w ramach przedmiotowego kryterium nie było zasadne. Dlatego też kryterium nr 2 również nie zostało spełnione.
W odniesieniu do kolejnego negatywnie ocenionego kryterium, tj. "Budżet projektu", COP wskazało, że kwota dofinansowania jest zgodna z maksymalną wartością dofinansowania określoną w Regulaminie wyboru projektów wynoszącą 1 000 000 PLN; wysokość dofinansowania nie jest zgodna z przepisami dotyczącymi pomocy publicznej - w projekcie zaplanowano za wysoką wartość dofinansowania projektu, co wynika z zastosowania za wysokiego poziomu dofinansowania (85,98%); maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania dla pomocy de minimis zgodnie z Regulaminem wyboru projektów wynosi 85% kosztów kwalifikowalnych; procentowa wysokość dofinansowania dla projektu (85,95%) nie jest zgodna z wartością określoną w Regulaminie wyboru projektów i przekracza maksymalny poziom dofinansowania wynoszący 85% kosztów kwalifikowalnych dla całego projektu; w projekcie zaplanowano koszty pośrednie, które oszacowano w oparciu o prawidłową stawkę ryczałtową 7%; wysokość i źródło wkładu własnego nie jest zgodny z Regulaminem wyboru projektów i nie wynosi min. 15% kosztów kwalifikowalnych projektu, co wynika z zastosowania w projekcie wyższego od maksymalnego poziomu dofinansowania wynoszącego 85% kosztów kwalifikowalnych; prawidłowo oznaczono kategorie wydatków; wybrano prawidłowy limit kosztów i prawidłowo określono wysokość wydatków nim objętych; w projekcie nie uwzględniono wydatków na cross-financing; związku z negatywną oceną kryterium merytorycznego ogólnego nr 1, które nie podlega poprawie czy uzupełnieniu, uzupełnienie wniosku w ramach przedmiotowego kryterium nie było zasadne. Dlatego też kryterium nr 3 również nie zostało spełnione.
W odniesieniu do kolejnego negatywnie ocenionego kryterium, tj. "Realność wskaźników", COP wskazało, że koszty w projekcie dotyczą nabycia wartości niematerialnych i prawnych - cyfryzacja dostawców transportu; optymalizacja kosztów związanych z kontraktowaniem firm transportowych; wdrożenie narzędzia typu business intelligence oraz hurtowni danych; automatyzacja obsługi klienta, a nie działań bezpośrednio związanych z wdrożeniem rozwiązań w zakresie Przemysłu 4.0. W konsekwencji wybrane wskaźniki nie są adekwatne do zakresu rzeczowego projektu oraz nie będą osiągnięte, gdyż projekt nie będzie realizowany. Ponadto w sekcji C wniosku uwzględniono nieadekwatny dla statusu MBP Wnioskodawcy wskaźnik "Liczba wspartych małych przedsiębiorstw". W związku z negatywną oceną kryterium merytorycznego ogólnego nr 1, które nie podlega poprawie czy uzupełnieniu, uzupełnienie wniosku w ramach przedmiotowego kryterium nie było zasadne. Dlatego też kryterium nr 4 również nie zostało spełnione.
COP zgodziło się z wnioskodawcą jedynie, że w sekcji C wniosku uwzględniono nieadekwatny dla statusu MŚP Wnioskodawcy wskaźnik "Liczba wspartych małych przedsiębiorstw". Dokumentacja aplikacyjna w tym zakresie powinna zostać skorygowana.
Skargę na powyższą informację COP z 24 lipca 2025 r. do sądu złożył wnioskodawca, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez błędną wykładnię oraz niewłaściwe zinterpretowanie definicji Przemysłu 4.0, ograniczając ją tylko do sektora produkcyjnego, co narusza zasady określone w regulaminie oraz ustawodawstwie, a w konsekwencji spowodowało przyjęcie przez organ - Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi błędnej interpretacji Przemysłu 4.0, który doprowadził do niewłaściwej oceny projektu, mimo że zgodnie z regulaminem projekt dotyczył transformacji cyfrowej w ramach szerokiej definicji Przemysłu 4.0, obejmującej również usługi, co w konsekwencji spowodowało błędne odrzucenie projektu, który wynikł z nieprawidłowego zastosowania definicji Przemysłu 4.0 przez organ oceniający, mimo że Regulamin wyboru projektów (§ 3) nie zawierał takiej definicji. Organ oceniający w swojej decyzji odniósł się do własnej definicji Przemysłu 4.0, która nie była przewidziana ani w Regulaminie, ani w ogłoszeniu o naborze, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego odrzucenia projektu skarżącego.
2. Naruszenie Regulaminu naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez dokonanie przez komisję organu błędnej oceny kosztów projektu za niekwalifikowane, mimo że zgodnie z regulaminem są one kwalifikowane w ramach projektów Przemysłu 4.0, co w konsekwencji spowodowało błędne przyjęcie niezakwalifikowania kosztów projektu przedstawionych przez skarżącego, podczas gdy regulamin naboru uznaje technologie, takie jak wdrożenie systemów Big Data, sztucznej inteligencji i Business Intelligence za kwalifikowalne oraz wpisujące się w definicję Przemysłu 4.0.
3. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez błędną ocenę przez Komisję organu wykonalności projektu, co w konsekwencji spowodowało nie uwzględnienie pełnej dokumentacji i założeń zawartych we wniosku skarżącego, podczas gdy skarżący wykazał w dokumentacji, że projekt jest wykonalny pod względem technologicznym i finansowym. Komisja organu oceniająca uznała projekt za niewykonalny, nie wskazując szczegółów oceny, co prowadzi do błędnych wniosków o jego braku wykonalności.
4. Naruszenie art. 45 ust 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez błędne zastosowanie przez Komisję organu oceniającą projekt skarżącego definicji i kryteriów, które nie były określone w regulaminie konkursu, co narusza zasadę równego traktowania uczestników konkursu, podczas gdy skarżący wykazał, że jego projekt spełniał wszystkie wymagania określone w regulaminie, a negatywna ocena opierała się na kryteriach, które nie były publicznie dostępne ani określone w dokumentacji konkursowej, co w konsekwencji spowodowało zastosowanie przez Komisję Centrum Obsługi Przedsiębiorcy (organu) innej definicji i wymagań, które nie były zawarte w regulaminie naboru, a powyższe spowodowało nieuzasadnione odrzuceniem projektu.
5. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez dokonanie przez organ błędnej interpretacji regulaminu konkursu oraz dokonanie przez organ własnej, niezgodnej z regulaminem wykładni definicji Przemysłu 4.0, która nie była określona w regulaminie konkursu, a która wpłynęła na negatywną ocenę projektu, podczas gdy projekt skarżącego zgodnie z definicjami zawartymi w dokumentacji konkursowej i regulaminie spełnia wymogi dotyczące automatyzacji, cyfryzacji oraz sztucznej inteligencji w procesach biznesowych, co w konsekwencji spowodowało naruszenie zasady równego traktowania przez organ poprzez subiektywną wykładnię kryteriów oceny.
6. Naruszenie Regulaminu naboru FELD.Ol.05-IP.02-005/24 poprzez błędne dokonanie oceny przez organ kosztów projektu skarżącego jako niekwalifikowane, mimo że koszty związane z cyfryzacją, automatyzacją i innowacjami w pełni odpowiadały wymaganiom regulaminu, a Regulamin określa zasady dotyczące kwalifikowalności kosztów, w tym inwestycji związanych z nowoczesnymi technologiami cyfryzacji, takich jak Business Intelligence, narzędzia do automatyzacji procesów oraz Big Data.
7. Naruszenie Regulamin naboru FELD.0i.05-lP.02-005/24 poprzez dokonanie błędnej oceny przez organ realistyczności wskaźników zaproponowanych w projekcie przez skarżącego, mimo iż skarżący wykazał, że zaplanowane wskaźniki były realistyczne i odnosiły się do realnych celów projektu, co w konsekwencji spowodowało błędne odrzucenie projektu skarżącego.
8. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.Ol.05-IR02-005/24 poprzez błędne dokonanie projektu skarżącego niezgodnie z wymaganiami regulaminu, który precyzyjnie określał, że projekty związane z Przemysłem 4.0 mają obejmować wdrożenie cyfryzacji, automatyzacji i robotyzacji procesów oraz transformację przemysłową, a także mogą dotyczyć wszystkich sektorów działalności gospodarczej, a nie tylko sektora produkcji, podczas gdy projekt Skarżącego został negatywnie oceniony jako niezgodny z wymaganiami dotyczącymi typu projektu, mimo spełniania wymagań w zakresie cyfryzacji i automatyzacji.
9. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez dokonanie błędnej interpretacji definicji Przemysłu 4.0 poprzez błędne uznanie przez organ, iż projekt skarżącego nie spełnia definicji Przemysłu 4.0, ograniczając ją jedynie do sektora produkcji, podczas gdy regulamin dopuszcza również inwestycje w cyfryzację, automatyzację i robotyzację procesów we wszystkich sektorach gospodarki, zaś projekt skarżącego dotyczył wdrożenia nowoczesnych technologii, takich jak Business Intelligence, Big Data, sztuczna inteligencja, które są zgodne z definicją Przemysłu 4.0.
10. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez dokonanie błędnej interpretacji definicji Przemysłu 4.0 wskazaną w Regulaminie naboru poprzez zastosowanie przez organ wąskiej interpretację definicji, która nie została wcześniej określona w regulaminie konkursu, podczas gdy Regulamin naboru określa wymagania dotyczące wdrażania rozwiązań cyfrowych i automatyzacyjnych w ramach Przemysłu 4.0, nie ograniczając tego tylko do sektora produkcyjnego, ale także do szeroko pojętej transformacji przemysłowej i cyfryzacji procesów.
11. Naruszenie art. 22 Konstytucji RP poprzez ograniczenie dostępu skarżącego do zapewnienia swobody działalności gospodarczej, której naruszenie wynika z decyzji ograniczających możliwość uzyskania dofinansowania.
12. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez dokonanie oceny projektu skarżącego sprzecznie z literalnym brzmieniem Regulaminu naboru, który nie zawierał jednoznacznie określonych granic "Przemysłu 4.0", co w konsekwencji doprowadziło do subiektywnej interpretacji przez organ, naruszając zasadę przejrzystości oceny projektów.
13. Naruszenie art. 45 ust 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez naruszenie zasady proporcjonalności, gdyż decyzja o odrzuceniu projektu była zbyt surowa w stosunku do charakteru i wagi uchybień.
14. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez naruszenie zasady równości stron, ponieważ projekt skarżącego został oceniony w sposób mniej korzystny niż inne projekty, mimo że spełniał wszystkie wymagania regulaminowe.
15. Naruszenie § 13 ust 4 w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez jego błędne zastosowanie negatywnej oceny merytorycznej wniosku skarżącego o dofinansowanie, pomimo spełnienia przez skarżącego wszystkich kryteriów dostępu merytorycznego, które zostały wskazane w regulaminie, kryteriów dostępu specyficznych oraz kryteriów punktowych, w tym m.in. zgodność z typem projektu, wykonalność finansową oraz wykonalność technologiczną, co powinno skutkować pozytywną oceną projektu, zaś w konsekwencji spowodowało pominięcie faktu, że skarżący zrealizował wszystkie wymagania dotyczące merytorycznych kryteriów dostępu.
16. Naruszenie § 13 ust 4 w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez dokonanie błędnej oceny wniosku skarżącego o dofinansowanie, który jednoznacznie wykazał spełnienie wszystkich wymaganych kryteriów dostępu merytorycznych oraz złożył kompletny wniosek, który w pełni odpowiadał na wszystkie wymagania określone w Regulaminie wyboru projektów, co pozwalało jednoznacznie stwierdzić, że dane kryterium zostało spełnione, podczas gdy nieprawidłowa ocena wniosku, która była jednocześnie sprzeczna z Regulaminem naboru doprowadziła do dokonania negatywnej oceny wniosku skarżącego.
17. Naruszenie § 13 ust. 36 Regulaminu naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez dokonanie jego błędnego zastosowania, który w konsekwencji doprowadził do nieuzasadnionego wstrzymania dalszej oceny wniosku skarżącego. Zgodnie z treścią tego paragrafu, w przypadku niespełnienia kryteriów dostępu, projekt nie podlega dalszej ocenie. Skarżący jednak uważa, że jego wniosek spełniał wszystkie wymagania dostępu merytorycznego, co powinno pozwolić na jego dalszą ocenę, w konsekwencji zaś spowodowało negatywne skutki dla skarżącego w postaci wstrzymania dalszej oceny wniosku.
18. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez dokonanie błędnej oceny wniosku skarżącego poprzez dokonanie błędnej oceny kryterium merytorycznego "Zgodność z typem projektu", który miał istotny wpływ na ostateczny wynik oceny wniosku, podczas gdy skarżący w swoim wniosku jednoznacznie wykazał, że projekt spełnia wymagania co najmniej trzech typów projektów wskazanych w regulaminie, co powinno skutkować uznaniem projektu za zgodny z wymaganiami tego kryterium.
19. Brak przypisania waloru wiarygodności twierdzeniom skarżącego zawartym we wniosku o dofinansowanie, co miało negatywny wpływ na ocenę projektu, pomimo spełnieniu przez skarżącego wszystkich wymogów Regulaminu naboru.
20. Naruszenie § 3 ust. 1 Regulaminu naboru poprzez dokonanie błędnej oceny, zgodnie z którą projekt nie spełnia wymagań określonych w § 3 ust. 1 Regulaminu wyboru projektów, mimo że skarżący jednoznacznie wykazał, iż projekt w pełni odpowiada celom i założeniom tego paragrafu.
21. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez błędnie przyjęcie, że brak odniesienia do "przemysłowej modernizacji przedsiębiorstwa" jest podstawą do odrzucenia wniosku. Regulamin nie wskazuje, że projekty muszą obejmować przemysłową modernizację w tradycyjnym sensie, takim jak np. zmiana infrastruktury produkcyjnej, a zamiast tego podkreśla, że projekty mają dotyczyć wdrożenia rozwiązań w zakresie cyfryzacji, automatyzacji i robotyzacji, które są kluczowe dla transformacji przedsiębiorstw w kierunku Przemysłu 4.0, a które elementy skarżący spełnił.
22. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez błędne dokonanie oceny, w której uznano, że projekt skarżącego nie spełnia wymagań Przemysłu 4.0. Zgodnie z założeniami regulaminu, Przemysł 4.0 dotyczy nie tylko nowoczesnych technologii, ale również nowych metod pracy oraz roli ludzi w procesach produkcyjnych i biznesowych. Skarżący w pełni zrealizował te wymagania, co zostało jednoznacznie udokumentowane w złożonym wniosku.
23. Naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z Regulaminem naboru FELD.01.05-IP.02-005/24 poprzez błędne dokonanie oceny wniosku skarżącego zgodnie, z którą projekt skarżącego nie spełnia przesłanek transformacji przedsiębiorstwa, mimo że zawiera elementy, które jednoznacznie wskazują, iż projekt zmierza w kierunku nowych metod pracy oraz roli ludzi w organizacji.
24. Naruszenie § 13 ust. 4 Regulaminu naboru poprzez błędne odrzucenie projektu na etapie oceny zgodności z typem projektu, co w konsekwencji uniemożliwiło dalsze rozpatrzenie i uzupełnienie innych elementów wniosku, takich jak kwalifikowalność kosztów czy realność wskaźników.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o unieważnienie informacji o negatywnym rozstrzygnięciu protestu, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania poprzez ponowne rozpatrzenie protestu uwzględniając prawidłową ocenę zgodności projektu z regulaminem naboru oraz prawidłową kwalifikowalność projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i Regulaminem oraz przeprowadzenie ponownej prawidłowej oceny projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i regulaminem, przywrócenie możliwości dalszego postępowania w sprawie projektu, w tym uzupełnienia wskaźników i kosztów, na podstawie prawidłowej oceny zgodnie z Regulaminem naboru.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 73 ust. 8 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1079, dalej: ustawa, ustawa wdrożeniowa) w wyniku rozpoznania skargi sąd może:
1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:
a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2,
b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia;
2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.
W ocenie Sądu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z przepisami prawa.
Postępowanie w sprawie prowadzone było w oparciu o przepisy ustawy oraz dokumenty dotyczące wniosku złożonego w ramach naboru nr FELD.01.05-IP.02-005/24 ogłoszonego w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021-2027, Działanie: FELD.01.05 Konkurencyjność MŚP, Typ projektu: Wdrożenie rozwiązań w zakresie Przemysłu 4.0.
Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy podstawę systemu realizacji programu mogą stanowić w szczególności przepisy prawa, wytyczne, szczegółowy opis priorytetów programu, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji.
Jak stanowi z kolei art. 45 ust. 1 ustawy, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (ust. 2). Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy, w celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, zwany dalej "naborem".
Warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest: 1) przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz 2) udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom (ust. 2). Udostępnienie regulaminu wyboru projektów, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów następuje w formie ogłoszenia o naborze upublicznianego na stronie internetowej właściwej instytucji oraz na portalu (ust. 3). Ogłoszenie o naborze zawiera nazwę właściwej instytucji, wskazanie przedmiotu naboru, informację o potencjalnych wnioskodawcach, termin składania wniosków o dofinansowanie projektu, regulamin wyboru projektów oraz dane do kontaktu (ust. 4).
Mając na względzie powyższe, należy wskazać, że kontrola sądowoadministracyjna w niniejszej sprawie sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza reguł określonych w ustawie oraz dokumentach regulujących nabór. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu). Kontrola powinna zmierzać w szczególności do oceny tego, czy argumentacja oceniających oraz COP w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, niebudzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny, przyznanej punktacji. Nadto sąd administracyjny rozpoznając skargę na wydane rozstrzygnięcie, posiada jedynie kompetencję do badania, pod kątem legalności, tylko tego rozstrzygnięcia. Nie może odnosić się do generalnych założeń całego postępowania konkursowego, zasad jego przeprowadzania, a także sposobu sformułowania kryteriów oceny projektów przedłożonych przez strony. Ponadto sąd administracyjny nie ma kompetencji, aby ocenić i podważyć wiedzę eksperta dokonującego ewaluacji w sprawie. Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 sierpnia 2024 r., sygn. I SA/Ke 261/24 – orzeczenia.nsa.gov.pl), przy czym już w tym miejscu można wskazać, że takich naruszeń skład orzekający w niniejszej sprawie się nie dopatrzył.
W ocenie sądu ocena projektu przedłożonego przez skarżącą została przeprowadzona zgodnie z przepisami ustawy oraz aktów regulujących postępowanie w sprawie wniosków o dofinansowanie projektów.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, można na wstępie zauważyć, że w skierowanej do sądu skardze jej autor przedstawił łącznie 24 zarzuty mające wskazywać na naruszenie w toku oceny projektu i złożonego protestu na uchybienie albo art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej albo § 13 ust. 4 Regulaminu naboru. Zarzuty te oscylują jednak wokół jednego problemu, tj. kwestii interpretacyjnych związanych z pojęciem "Przemysłu 4.0", które w ocenie strony skarżącej zostało zinterpretowane, a co za tym idzie zastosowane, niewłaściwie, skutkując negatywną oceną projektu w kilku kryteriach merytorycznego dostępu, prowadząc w konsekwencji do nieuwzględnienia protestu od przyjętej przez organ oceny. Strona skarżąca wskazała m.in., że dokonując oceny projektu, organ oceniający odniósł się do własnej definicji ww. pojęcia, która nie była przewidziana ani w Regulaminie ani w ogłoszeniu o naborze, błędnie w związku z tym ocenił koszty projektu jako niekwalifikowalne, zastosował kryteria nieokreślone w regulaminie konkursu, czym miał naruszyć zasadę równego traktowania uczestników konkursu i zasadę proporcjonalności. Skarżący zarzucił, iż w związku z powyższym, organ niezasadnie przyjął, że przedstawiony do oceny projekt nie spełnia przesłanek transformacji przedsiębiorstwa, mimo że zawiera elementy jednoznacznie wskazujące na zmierzanie w kierunku nowych metod pracy oraz ludzi w organizacji.
Odnosząc się do kwestii pojęcia "Przemysł 4.0", którego interpretacja stanowiła zasadniczą oś sporu w niniejszej sprawie, można więc stwierdzić, że generalnym zarzutem strony skarżącej jest posługiwanie się przez organ własną, arbitralną i subiektywną definicją ww. terminu, niezbieżną z jego rozumieniem prezentowanym przez skarżącą spółkę, zwłaszcza w kontekście wymogu operowania projektodawcy w sektorze produkcyjnym a nie tylko usługowym. W związku z tym spółka uważa także, że ocena projektu została przeprowadzona de facto na podstawie kryteriów niemających swoich podstaw w regulaminie, czy szerzej, nawet całej dokumentacji konkursowej. Sąd tego zapatrywania nie podziela.
Przepis § 3 ust. 1 Regulaminu wyboru projektów stanowi następująco: "Typ projektu podlegający dofinansowaniu: Wdrożenie rozwiązań projektu w zakresie Przemysłu 4.0. W ramach przedmiotowego typu przewidziano przykładowy rodzaj przedsięwzięcia: Wdrożenie w przedsiębiorstwie specjalistycznych rozwiązań cyfrowych w kierunku przemysłu 4.0 i gospodarki opartej na danych, zwiększających zaawansowanie technologiczne i zdolność do wdrażania innowacji, w szczególności automatyzacji, robotyzacji i cyfryzacji". Jak wynika z powyższego postanowienia, nie formułuje ono konkretnej definicji pojęcia "przemysł 4.0", lecz odwołuje się do pewnego lakonicznie opisanego przykładu, który jakkolwiek stanowi pewien punkt odniesienia dla potencjalnych wnioskodawców w zakresie tego, czego powinien dotyczyć ich projekt, to jednak nie może stanowić wyłącznej dyrektywy, zarówno dla wnioskodawców, jak i oceniających, jak definiować wspomniane pojęcie. Zresztą, skoro podany w Regulaminie przykład sam jedynie odwołuje się do spornego pojęcia, bez jego bliższego wyjaśnienia, to jest oczywiste, iż przez pryzmat tego przykładu pojęcia tego definiować nie można. Oznacza to, że na potrzeby sporządzenia prawidłowego wniosku oraz jego późniejszej oceny pojęcie "przemysł 4.0" należy rekonstruować w oparciu o całokształt dokumentacji konkursowej oraz ogólnodostępne źródła wiedzy w tym zakresie.
Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom skargi, organ prawidłowo zinterpretował i zastosował zagadnienie "przemysłu 4.0", wiążąc je z procesami produkcji, odmawiając tym samym aplikowalności tego pojęcia w odniesieniu do działalności koncentrującej się wyłącznie na usprawnieniu działalności w ramach sektora usługowego, a świetle dokumentacji konkursowej w takim właśnie działa spółka skarżąca, oferując usługi w ramach szeroko rozumianej organizacji wycieczek narciarskich w rejony alpejskie. Spółka skarżąca wskazała, że w jej przekonaniu zgodność z projektem wynika m.in. z planów wdrożenia nowych rozwiązań w zakresie logistyki z wykorzystaniem mechanizmów związanych z Big Data i sztuczną inteligencją. Należy jednak zauważyć, że już w samej dokumentacji konkursowej zwraca się uwagę na to, że aby poniesione w tym zakresie wydatki były uznane z kwalifikowalne, wprowadzane technologie muszą służyć zarządzaniu jednocześnie obszarami logistyki i produkcji, bo tylko wówczas będzie można uznać je za rozwiązania niestandardowe (a contrario – rozwiązania standardowe, niełączące ww. obszarów wiążą się z kategorią wydatków niekwalifikowalnych) – zob. "Zasady kwalifikowania wydatków w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dl Łódzkiego 2021-2027", Sekcja: Typ projektu 2: wdrożenie rozwiązań w zakresie Przemysłu 4.0". Użyty w tym przypadku spójnik "i" nie pozostawia wątpliwości, że komponent produkcyjny musi mieścić się w zakresie działalności wnioskodawcy.
Zdaniem sądu nie ma też podstaw do dyskredytowania oceny eksperckiej zawartej w dokumentacji konkursowej. Ocena ta stwierdza m.in., że pojęcie "Przemysłu 4.0" jest zbiorczym określeniem oznaczającym integrację inteligentnych maszyn, systemów oraz wprowadzaniem zmian w procesach produkcyjnych mających na celu zwiększenie wydajności wytwarzania oraz wprowadzenia możliwości elastycznych zmian asortymentu. Dotyczy ono nie tylko technologii, ale także nowych sposobów pracy i roli ludzi w przemyśle. Konkluzja oceny w tym zakresie wskazuje zaś, że oceniany projekt nie wpisuje się w cel szczegółowy działania, ponieważ nie spełnia przesłanek transformacji przedsiębiorstwa zgodnie z ideą Przemysłu 4.0, gdyż jego główne działania mają charakter usprawnień usługowych, sprzedażowych i marketingowych, które nie kwalifikują się do wsparcia w ramach projektu. Usługowy charakter działalności skarżącej nie jest zresztą kwestią sporną. Nie kwestionuje tego ona sama, jak i fakt ten potwierdza kontrolowana dokumentacja konkursowa, w której wyczerpująco opisano profil działalności spółki, jak i działania, które miałaby ona podjąć po uzyskaniu finansowania projektu. W ocenie sądu, ocena ekspercka spełnia wymagania formalne, a co za tym idzie, jak już wcześniej wskazano, nie może zostać zakwestionowana przez sąd, bowiem nie mając specjalistycznej wiedzy odnośnie do badania kryteriów merytorycznych, nie jest jego rolą negowanie merytorycznej oceny biegłych. Stwierdzić trzeba dalej, że taka ocena wpisuje się w ogólne założenia § 3 Regulaminu wyboru projektów. Wobec braku legalnej definicji pojęcia "przemysł 4.0", które zdaniem sądu nie może - jako zaczerpnięte z języka technologicznego i którym operuje sektor przedsiębiorstw - być sztywno prawnie zdefiniowane, przepis ten należy wykładać w ten sposób, że wyłącznie do ekspertów oceniających projekt ustalenie takiego zakresu pojęciowego tego terminu, który wpisując się w jego rozumienie funkcjonujące, czy to w literaturze przedmiotu, czy języku specjalistycznym, będzie mogło znaleźć uniwersalne zastosowanie do wszystkich ocenianych projektów. W tym stanie rzeczy należy wskazać, że ocena ekspertów nie budzi zastrzeżeń formalnych. Opiera się na jasno wskazanych źródłach, będących podstawą rekonstrukcji pojęcia "przemysł 4.0" i bynajmniej nie stanowi formy arbitralnego przesądzenia jego rozumienia, lecz wynik logicznego i spójnego wnioskowania opartego na przytoczonych w karcie oceny merytorycznej materiałach oraz wiedzy ekspertów. Wiarygodność oceny eksperckiej wspiera ponadto sposób jej konstruowania opisany w wyjaśnieniach pełnomocnika organu złożonych podczas rozprawy w dniu 11 września 2025 r. W kontekście § 13 ust. 3 Regulaminu wyboru projektów, który stanowi, że: "Ocena kryteriów merytorycznych dokonywana jest na zasadzie konsensusu, co oznacza, że eksperci oceniający dany projekt wypełniają jedną wspólną kartę oceny. W przypadku braku konsensu do oceny powoływany jest kolejny członek KOP", sąd zapytał, jak w praktyce wygląda sposób formułowania ostatecznej oceny projektu. W odpowiedzi wyjaśniono, że eksperci wspólnie formułują swoją ocenę, a karta oceny jest wypadkową ich wspólnego stanowiska, a gdy stanowiska są rozbieżne powoływany jest kolejny ekspert, o czym nanosi się informację w dokumentacji konkursowej.
Przekładając powyższe na stan sprawy, trzeba podkreślić, że w świetle § 13 ust. 2 Regulaminu wyboru projektów, ocena merytoryczna dokonywana jest przez członków KOP będących ekspertami, co każe przyjąć specjalistyczny charakter ich oceny. Co więcej, sposób formułowania ostatecznej oceny rysujący się na podstawie dokumentacji konkursowej oraz wyjaśnień pełnomocnika organu jest w ocenie sądu bardzo transparentny i wykluczający arbitralność czy przypadkowość. Co więcej, w niniejszym przypadku, biorąc pod uwagę brak wzmianki w dokumentacji konkursowej informującej o konieczności powołania kolejnego eksperta, stanowiska dwójki ekspertów dokonujących oceny projektu były zbieżne, co wzmacnia płynące z tej oceny wnioski. Dodać także trzeba, że spółka skarżąca nie zaoferowała żadnych miarodajnych dowodów, np. w postaci prywatnej opinii innego biegłego odnośnie do rozumienia pojęcia "przemysł 4.0", zaś wykorzystanie na etapie protestu odwołania do literatury przedmiotu okazały się być niepełne czy wyrwane z kontekstu, co celnie wytknął stronie skarżącej organ. W tym stanie rzeczy sformułowane w skardze zarzuty strony skarżącej, odnoszące się do naruszenia art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz 13 ust. 4 Regulaminu wyboru projektów, należy uznać co najwyżej za nieudaną próbę polemiki z niekorzystnym dla spółki stanowiskiem ekspertów, a w konsekwencji także organu administracji orzekającego o niezasadności wniesionego w sprawie protestu.
Podkreślić wypada, że cytowany wcześniej art. 45 ustawy określa swoiste wartości, według których dokonuje się wyboru projektu do dofinansowania. Tymczasem żaden zarzut skargi nie został uzasadniony i poparty dowodami, które choćby uprawdopodabniały, że procedura konkursowa w niniejszej sprawie została przeprowadzona w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny, stronniczy, tudzież bez zachowania równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru albo z naruszeniem równego traktowania wnioskodawców. Samo zaś poczucie niezadowolenia z wyniku konkursu czy odmienny sposób rozumienia pojęć istotnych z punktu widzenia realizacji celu konkursu nie stanowi jeszcze o działaniu z naruszeniem wartości, o jakich stanowi wspomniany art. 45 ustawy.
Wobec tego sąd nie dostrzegł podstaw, aby zakwestionować ocenę organu w zakresie kryterium merytorycznego dostępu zgodności z typem projektu, która wypadła dla skarżącej negatywnie. Weryfikacja w tym względzie została dokonana poprawnie, tj. zgodnie z § 13 ust. 2 i 3 Regulaminu projektów.
Zważyć dalej należy, że w świetle dokumentacji konkursowej w zakresie kryterium nr 1, tj. zgodności z typem projektu, nie było możliwości skorygowania czy uzupełnienia wniosku projektowego (§ 13 ust. 5 lit. a Regulaminu wyboru projektów). Ta okoliczność czyni słusznym brak wezwania wnioskodawczyni do ewentualnej poprawy złożonej przez nią dokumentacji w zakresie kryteriów "Kwalifikowalność kosztów w projekcie", "Budżet projektu" i "Realność wskaźników". Wezwanie takie nie miałoby zresztą znaczenia, bowiem – jak słusznie dostrzegł organ w zaskarżonej informacji – ewentualna korekta byłaby bez wpływu na ocenę końcową. Należy wszak uznać, że kryterium zgodności z typem projektu ma szczególne znaczenia dla oceny także pozostałych kryteriów i całościowej oceny projektu. Skoro bowiem projekt nie wpisuje się w określony typ (cel), to z natury rzeczy trudno uznać zaplanowane w nim wydatki, za celowe (kwalifikowalne), a założone wskaźniki za realne. Kryteria te są na tyle ściśle ze sobą skorelowane, że dla ich spełnienia niezbędne jest w pierwszej kolejności spełnienie kryterium zgodności z typem projektu, a tak się nie stało. Odnosi się to również do kryterium dostępu merytorycznego specyficznego, tj. kryterium "korzyści z realizacji projektu", które także oceniono negatywnie z uwagi na niespełnienie kryterium 1, przy czym zdaniem sądu, samo niepodniesienie przez stronę skarżącą, czy to na etapie protestu czy też późniejszej skargi, konkretnych zarzutów związanych bezpośrednio z oceną związaną z tym kryterium nie świadczy a priori, że strona skarżąca taką ocenę aprobuje. Biorąc bowiem pod uwagę, że sedno sporu zasadzało się na ocenie spełniania przez projekt kryterium 1, można przecież przyjąć, że kwestionując ocenę sformułowaną w tym zakresie, konsumuje ona w sobie ewentualne zarzuty dotyczące oceny pozostałych kryteriów, o ile ich wynik wprost powiązano z oceną właśnie kryterium 1, a przy tym nie zachodzą żadne inne okoliczności, które dodatkowo przesądziły o negatywnym wyniku ewaluacji danego kryterium. W niniejszej sprawie nie ma to jednak znaczenia, bowiem sąd uznaje ocenę odnoszącą się do kryterium 1 – zgodności z typem projektu – za prawidłową, a co za tym idzie, zasadnie organ ocenił negatywnie także pozostałe kryteria merytorycznego dostępu, o których była mowa wcześniej. W tym stanie rzeczy nie można zgodzić się z zarzutami naruszenia § 13 ust. 4 Regulaminu wyboru projektów, bowiem weryfikacja wskazanych w tym przepisie kryteriów została przeprowadzona prawidłowo.
W świetle § 13 ust. 32 i 33 Regulaminu wyboru wniosków, pozytywny wynik oceny merytorycznej uzyskują projekty, które spełniają wszystkie kryteria merytoryczne dostępu oraz uzyskały minimum punktowe, które wynosi 30% punktów z kryteriów merytorycznych punktowych, pod warunkiem dostępności alokacji. Jednocześnie przyznanie oceny negatywnej na etapie oceny merytorycznej oznacza niespełnienie co najmniej jednego kryterium merytorycznego dostępu lub nieosiągnięcie przez projekt wymaganego minimum punktowego z kryteriów merytorycznych punktowych lub z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w naborze. W stanie faktycznym sprawy oceniany projekt nie spełnił więcej niż jednego kryterium merytorycznego dostępu, w tym podstawowego, tj. wpisywania się w typ projektu, dlatego nie był rekomendowany do dofinansowania, a wniesiony od tej oceny protest nie został uwzględniony, co w ocenie sądu było rozstrzygnięciem prawidłowym. To zaś sprawia, że nietrafny okazał się zarzut naruszenia przez organ § 13 ust. 36 Regulaminu. Przepis ten w zdaniu 1 stanowi, że niespełnienie przez projekt któregokolwiek z kryteriów dostępu, wskazanych w ust. 5 i 14, skutkuje przyznaniem oceny negatywnej i wstrzymaniem dalszej oceny. Skoro więc projekt nie spełnił czterech kryteriów merytorycznego dostępu, o jakich mowa w ust. 5 i jednego, wskazanego w ust. 14, to projekt zasługiwał na ocenę negatywną i tak się też stało.
Sąd całkowicie nie podziela także zarzutu naruszenia art. 22 Konstytucji RP. Zdaniem strony skarżącej negatywna ocena przedłożonego projektu, a także nieuwzględnienie protestu od tej oceny ograniczyło możliwość uzyskania przez skarżącą dofinansowania, ograniczając tym samym dostęp do zapewnienia swobody działalności gospodarczej.
Przypomnieć należy, że art. 22 Konstytucji RP stanowi, że ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny. W doktrynie wskazuje się, że "Wolność działalności gospodarczej polega na podejmowaniu i prowadzeniu działalności w celu osiągania zysku (TK – K 22/09). Nie ma ona jednak charakteru absolutnego. Podstawowe uprawnienia składające się na tę wolność to: swoboda w decydowaniu o rozpoczęciu działalności, swoboda jej prowadzenia, w tym podejmowania decyzji gospodarczych oraz sposobów prowadzenia działalności, swoboda wyboru form organizacyjnych działalności oraz zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej (...). Z uprawnieniami tymi korespondują obowiązki państwa: po pierwsze, powstrzymania się od nadmiernej ingerencji w wolność działalności gospodarczej; po drugie, wykonywania pozytywnych obowiązków regulacyjnych. Konstytucja wymaga tworzenia instytucji prawnych umożliwiających prowadzenie działalności gospodarczej" (zob. P. Tuleja [w:] P. Czarny, M. Florczak-Wątor, B. Naleziński, P. Radziewicz, P. Tuleja, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2023, art. 22). Mając na uwadze powyższe sąd nie dostrzega, aby uprawnienia składające się na wolność swobody gospodarczej zostały naruszone, ani też podmioty orzekające w sprawie nie naruszyły swoich obowiązków jako przedstawiciele szeroko rozumianego państwa.
Strona skarżąca formułując wskazany wyżej zarzut zdaje się nie dostrzegać, że uregulowana ustawą wdrożeniową oraz przepisami dokumentów naborowych możliwość uczestniczenia w konkursach pozwalających na uzyskanie dofinansowania ze środków unijnych jest de facto poszerzeniem, a przynajmniej wsparciem swobody działalności gospodarczej, bo przynajmniej potencjalnie pozwala pozyskać środki na rozwój przedsiębiorstwa, których przedsiębiorca samodzielnie nie jest w stanie w całości wyasygnować z własnych zasobów. Uzyskanie finansowania nie jest jednak rzeczą pewną, co samo w sobie wynika z istoty procedury konkursowej poprzedzającej etap otrzymania ostatecznego wsparcia, w której projekt przedsiębiorcy podlega ocenie według określonych kryteriów. Poddanie się tej procedurze ma charakter dobrowolny, wszak nie ma przymusu uczestniczenia w tego typu przedsięwzięciach. Jeśli jednak przedsiębiorca taką decyzję podejmuje, to nie może z góry zakładać otrzymania dofinansowania, lecz powinien wkalkulować w swoje działania także ryzyko porażki mogącej wynikać zarówno z przyczyn formalnych, merytorycznych, jak i z braku środków na sfinansowanie wszystkich zgłoszonych projektów. Negatywna ocena projektu nie zmienia sytuacji prawnej i faktycznej przedsiębiorstwa sprzed złożenia aplikacji, lecz co najwyżej prowadzi do zachowania jego status quo. W tym stanie rzeczy trudno więc mówić o jakimkolwiek uszczerbku dla wartości wynikających z art. 22 Konstytucji RP, dlatego podniesiony w skardze w tym zakresie zarzut należy uznać za nieuzasadniony.
Konkludując, sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej informacji ani procedurze poprzedzającej jej wydanie naruszeń prawa wskazywanych w skardze, ani innych uchybień natury procesowej lub materialnoprawnej nieobjętych skargą, uzasadniających ewentualne wyeliminowanie kwestionowanego aktu z obrotu prawnego. Zarówno sposób oceny projektu, jak i zaskarżona informacja odpowiadają prawu, dlatego działając na podstawie art. 73 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd wniesioną w niniejszej sprawie skargę oddalił.
d.cz.