III SA/Łd 591/04

III SA/Łd 591/04 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2005-01-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Czesława Nowak-Kolczyńska /przewodniczący/
Janusz Nowacki
Monika Krzyżaniak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Asesor Monika Krzyżaniak (spr.), Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania statusu osoby bezrobotnej i podjęcia z urzędu zawieszonego postępowania oddala skargę.
Uzasadnienie
III SA/Łd 591/04
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 101 k.p.a., zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania A. S. statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 czerwca 2001r., tj. od dnia zgłoszenia się do Powiatowego Urzędu Pracy Nr 1 w celu dokonania rejestracji oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż w okresie od dnia 19 stycznia 2001r. do dnia 6 maja 2001r. A. S. pobierał zasiłek chorobowy, a następnie, w dniu 17 maja 2001r. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] odmawiającej mu prawa do przedłużonego okresu zasiłkowego z powodu odzyskania zdolności do pracy. Organ wskazał, iż rozstrzygnięcie powyższej kwestii jest zagadnieniem wstępnym, rzutującym bezpośrednio na możliwość przyznania A. S. statusu osoby bezrobotnej oraz ustalenia uprawnień do zasiłku dla bezrobotnego i dlatego zaszła konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu zakończenia sprawy w Sądzie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
W dniu 26 listopada 2003r. Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 97 § 2 k.p.a., wydał postanowienie nr [...] o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie przyznania A. S. statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 czerwca 2001r. oraz ustalenia prawa do zasiłku dla bezrobotnego. W uzasadnieniu podano, iż w dniu 26 listopada 2003r. do Powiatowego Urzędu Pracy nr 1 wpłynęła decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Ł. o wypłaceniu A. S. zasiłku rehabilitacyjnego, zasądzonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 30 kwietnia 2003r. Powyższa okoliczność uzasadniała, zdaniem organu, podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] , Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 6 pkt 15 lit. a ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm.) oraz art. 97 § 2 k.p.a., odmówił A. S. przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 czerwca 2001r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż w dniu 26 listopada 2003r. do PUP nr 1 w Ł. wpłynęła decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Ł., przyznająca A. S. zasiłek rehabilitacyjny za okres: 05.08.2001r. do 02.11.2001r. Do decyzji załączony został Wyrok Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł., oddalający apelację A. S. od wyroku Sądu Rejonowego. Organ podał, iż na podstawie uzasadnienia tego wyroku ustalono, iż od dnia 08.11.2000r. do dnia 12.12.2000r. A. S. otrzymywał wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy, a w okresie 13.12.2000r. – 04.08.2001r. zasiłek chorobowy. Wobec powyższego organ uznał, iż A. S. nie spełnił warunków, wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, do uznania go za osobę bezrobotną od dnia 1 czerwca 2001r., gdyż osoba, która po ustaniu zatrudnienia pobiera zasiłek chorobowy nie może jednocześnie posiadać statusu osoby bezrobotnej.
W dniu 19 kwietnia 2004r. A. S. złożył odwołanie od decyzji nr [...] z dnia [...] oraz postanowienia z dnia [...] Podniósł, iż obydwa rozstrzygnięcia odebrał osobiście w Urzędzie w dniu 15.04.2004r. oraz wskazał, że pisma te sporządzone zostały w innym późniejszym terminie, a obecne działania Urzędu są spowodowane jego pismami wysłanymi do kierownika Urzędu. Dodał, iż w dniu 26 lutego 2004r. był w urzędzie na wyznaczonej kontrolnej wizycie, którą miał zaliczoną jako bezrobotny zarejestrowany w dniu 1 czerwca 2001r.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c, art. 6c ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji i poprzedzające ją postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż A. S., posiadając w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy tj. w dniu 1 czerwca 2001r. prawo do zasiłku chorobowego, nie spełniał warunków osoby bezrobotnej, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, tym samym nie mógł uzyskać statusu osoby bezrobotnej. Organ dodał, iż w dniu 1 czerwca 2001r. A. S. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba poszukująca pracy, a nie jako osoba bezrobotna. Podniósł, iż data doręczenia zaskarżonego postanowienia i decyzji nie miała wpływu na merytoryczne rozstrzygniecie sprawy, pozwalała natomiast na ustalenie, że odwołanie zostało złożone z zachowaniem terminu do jego wniesienia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższe rozstrzygnięcie wniósł A. S. i wskazał, iż decyzja z dnia [...] nr [...] podjęta została na podstawie "sfabrykowanych" przez Urząd Pracy dokumentach. Podniósł, iż nie kwestionuje zmiany daty związanej z wypłatą zasiłku rehabilitacyjnego, a kwestionuje formę oraz "datowe podrabianie" dokumentów na potrzeby Urzędu Pracy. Podał, iż jego zdaniem z dniem 3 listopada 2001r. nabył prawo do zasiłku, a tylko opieszałość oraz złośliwość pracowników Urzędu w stosunku do jego osoby spowodowały, ze takich świadczeń nie uzyskał. Wskazał, iż w decyzji napisano, że dokument z ZUS-u złożył organowi w dniu 26 listopada 2003r., a ten dokument został przez niego odebrany z ZUS dopiero 28 listopada 2003r. i złożony w Urzędzie w grudniu 2003r. Skarżący zażądał uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zobowiązania Wojewody [...] do wydania nowej decyzji opartej na prawdziwych datach zawartych w uzasadnieniach.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2005r. A. S. oświadczył, iż nie kwestionuje daty 1 czerwca 2001r. podanej w decyzji o odmowie przyznania statusu bezrobotnego, jednak kwestionuje sposób postępowania prowadzonego w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) mogłoby stanowić podstawę do jej uchylenia.
Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt zgłoszenia się A. S. w dniu 1 czerwca 2001r. do Powiatowego Urzędu Pracy nr 1 w Ł. w celu rejestracji oraz wydania w dniu 6 czerwca 2001r. przez Prezydenta Miasta Ł. postanowienia nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie przyznania A. S. statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 czerwca 2001r. oraz prawa do zasiłku. Powyższe, niekwestionowane w toku instancji przez skarżącego, postanowienie, podjęte zostało z uwagi na wniesienie przez A. S. odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania prawa do przedłużonego okresu zasiłkowego z powodu odzyskania zdolności do pracy. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż rozstrzygnięcie kwestii przysługiwania skarżącemu uprawnień do zasiłku chorobowego stanowi zagadnienie wstępne w sprawie przyznania mu statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku, a podjęcie zawieszonego postępowania nastąpi po zakończeniu sprawy w Sądzie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Powyższe stanowisko organu należy uznać za słuszne w świetle brzmienia, obowiązującego do dnia 31 maja 2004r., art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tj. Dz. U. z 2003r. Nr 58 poz. 514 z późn. zm.), zgodnie z którym przez "bezrobotnego" należy rozumieć osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2 , niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem lit. g, nieuczącą się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli spełnia warunki wymienione od lit. a) do j) tego przepisu. Wobec tego, iż skarżący nie zgodził się z treścią decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 maja 2001r., uznającej go za zdolnego do pracy i odmawiającej mu prawa do przedłużonego okresu zasiłkowego, zakwestionował tym samym swoją zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia, o której mowa w powołanym wyżej przepisie. Organ zatrudnienia prawidłowo uznał, iż nie leży w jego kompetencji orzekanie o zdolności skarżącego do pracy i dlatego sprawę przyznania mu statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku zawiesił do czasu rozstrzygnięcia tej sprawy przez sąd pracy i ubezpieczeń społecznych.
Wyrok Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł., oddalający apelację A. S. od wyroku Sądu Rejonowego dla Ł- Ś. w Ł. Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zapadł w dniu 7 października 2003r., a decyzją z dnia [...] Nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Ł. dokonał wypłaty świadczenia rehabilitacyjnego za okres od dnia 05.08.2001 do dnia 02.11.2001r. Z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego wynikało ponadto, iż w okresie od 13.12.2000r. do dnia 04.08.2001r. A. S. otrzymywał zasiłek chorobowy.
Prawidłowo zatem, w oparciu o powyższe okoliczności, Prezydent Miasta Ł. uznał, iż zaistniała przesłanka do podjęcia z urzędu zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie przyznania A. S. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku od dnia 1 czerwca 2001r. oraz w dniu 23 stycznia 2004r. wydał decyzję o odmowie przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 czerwca 2001r. Skoro bowiem, niespornym jest, iż od dnia 13.12.2000r. do dnia 04.08.2001r. A. S. otrzymywał zasiłek chorobowy, a w okresie 05.08.2001r. - 02.11.2001r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne, to nie mógł zostać uznany za osobę bezrobotną od dnia 1 czerwca 2001r., gdyż sprzeciwiałoby się to treści powołanego wyżej art. 2 ust. 1 pkt 2c ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w myśl którego bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, jeżeli nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności nie pobiera zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub wychowawczego.
Należy nadmienić, iż postanowieniem z dnia 18 maja 2004r. Wojewoda [...], zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania A. S. statusu osoby bezrobotnej i ustalenia prawa do zasiłku dla bezrobotnych na dzień 03.11.2001r., z uwagi na podjęte przez skarżącego działania zmierzające do uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Brak było zatem również podstaw do przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej od dnia 3 listopada 2001r., tj. po upływie okresu za który pobierane było świadczenie rehabilitacyjne, gdyż podejmując, jeszcze w okresie pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, starania o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, skarżący zakwestionował swoją zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Ponadto, jak wynika ze skargi i oświadczenia złożonego przez skarżącego na rozprawie w dniu 21 stycznia 2005r., nie kwestionował on faktu, iż z dniem 1 czerwca 2001r. nie mógł być uznany za osobę bezrobotną, zarzucał jednak organom niewłaściwy i przewlekły sposób prowadzenia postępowania w jego sprawie, a zwłaszcza podawanie w uzasadnieniach rozstrzygnięć nieprawdziwych dat zaistnienia określonych okoliczności faktycznych.
W ocenie Sądu powyższe uchybienia procesowe nie miały istotnego znaczenia dla merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Fakt przekroczenia terminu załatwienia danej sprawy nie może stanowić podstawy zarzutu wadliwości samej decyzji ani też prawa lub obowiązków, o których w niej rozstrzygnięto (B. Adamiak/J. Borkowski Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego. Wydawnictwo C. H. Beck Warszawa 1996 str. 245).
Podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarto nieprawdziwą informację, że w dniu 26 listopada 2003r. złożył w urzędzie dokument z ZUS-u, podczas gdy dokument ten odebrał z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dopiero 28 listopada 2003r., nie może mieć wpływu na wynik sprawy, gdyż z zamieszczonej na przedmiotowym dokumencie pieczęci wynika, iż wpłynął on do Powiatowego Urzędu Pracy faktycznie w dniu 26 listopada 2003r., natomiast to czy dostarczył ten dokument sam skarżący czy też przekazany został przez ZUS nie ma istotnego znaczenia dla merytorycznego rozstrzygnięcia tej sprawy. Dodatkowo, należy zauważyć, iż w uzasadnieniu, utrzymanego w mocy przez zaskarżoną decyzję, rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji z dnia 23 stycznia 2004r., napisano, że " w dniu 26.11.2003r. do Powiatowego Urzędu Pracy Nr 1 w Ł. wpłynęła decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Ł., mocą której na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 30.04.2003r. postanowiono wypłacić Panu A. S. zasiłek rehabilitacyjny za okres 05.08.2001-02.11.2001r.".
Również podnoszony przez skarżącego zarzut sporządzenia przez organ pierwszej instancji zarówno decyzji nr [...] jak i postanowienia nr [...] w innych terminach niż podane na tych dokumentach daty ich sporządzenia, także nie ma wpływu na wynik sprawy, gdyż poza sporem jest, iż obydwa dokumenty zostały doręczone skarżącemu dopiero w dniu 15 kwietnia 2004r i dopiero ta data oznacza wprowadzenie tych rozstrzygnięć do obrotu prawnego.
Z tych wszystkich względów, uznając, iż zaskarżone rozstrzygnięcia organów administracji państwowej nie naruszają prawa materialnego ani też przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji.