III SA/Łd 586/22

III SA/Łd 586/22 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2022-12-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-08-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Dębowska
Joanna Wyporska-Frankiewicz
Małgorzata Kowalska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Gry losowe
Sygn. powiązane
II GSK 750/23 - Wyrok NSA z 2025-11-20
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 165
art. 2, art. 3, art. 6, art. 8, art. 14, art. 89, art. 91
Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - tekst jedn.
Dz.U. 2021 poz 2095
art. 15zzs4 ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t. j.)
Dz.U. 2021 poz 735
art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i 4, art. 80 i art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 180 § 1, art. 191, art. 210 § 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Dnia 14 grudnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Kowalska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Asesor WSA Anna Dębowska, , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi nr 1001-IOA.4246.19.2022.6.MB.UCS z dnia 30 czerwca 2022 roku w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania zgłoszenia oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 30 czerwca 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 marca 2022 r. wymierzającą D.T. karę pieniężną w wysokości 100.000 zł za urządzanie bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia gier hazardowych na automacie: APEX MULTI MAGIC III
nr [...].
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.
30 maja 2017 r. w bezobsługowym lokalu mieszczącym się w Ł. przy ulicy [...], Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi przeprowadził czynności kontrolne w zakresie przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych zawartych w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 165 ze zm.; dalej: "u.g.h."). Wewnątrz lokalu kontrolujący funkcjonariusze skarbowi ujawnili dwa włączone urządzenia do gier hazardowych o nazwach APEX MULTI MAGIC III nr [...] oraz MAGIC GAMES II NOVO LINE nr [...]. W toku czynności kontrolnych opisanych w protokole kontroli z 30 maja 2017 r., funkcjonariusze podjęli próbę przeprowadzenia eksperymentów procesowych polegających na rozegraniu gier kontrolnych na ujawnionych automatach. Oba automaty były włączone do sieci, lecz próby rozegrania gier kontrolnych nie udały się, ponieważ oba automaty były zablokowane. Ocenę, czy gry na kontrolowanych urządzeniach są grami w rozumieniu art. 2 u.g.h. organ oparł na opiniach nr: [...] i [...] z 23 marca 2018 r., z badań tych urządzeń do gier przeprowadzonych przez mgr J.T.-Biegłego sądowego w zakresie badania automatów i urządzeń do gier przy Sądzie Okręgowym w Przemyślu w ramach postępowania karnego skarbowego.
Z opinii nr [...] dotyczącej automatu MAGIC GAMES wynika, że w trakcie badania automat nie uruchomił się. Stwierdzono, że badany automat jest uszkodzony. Uszkodzenia automatu uniemożliwiają jego uruchomienie i przeprowadzenie badania. Dostarczony materiał video z eksperymentu przeprowadzonego w trakcie kontroli przez funkcjonariuszy Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi nie zawiera informacji umożliwiających określenie, czy gry rozgrywane na automacie zawierają się w definicji gier oraz wygranej rzeczowej zawartych w art. 2 ust. 3 i 4 u.g.h.
Z kolei z opinii nr [...] z badań APEX MULTI wynika, że zastosowane w automacie oprogramowanie umożliwia rozgrywanie gier o nazwach: PIRATES, SEVENS, FULL MOON, CASANOVĄ, BARS SEVENS, FRUITY, BONUS DICES, FUNNY FRUITS, ARRIVA, LITTLE DEVIL. Badany automat jest urządzeniem elektronicznym. Wyposażony jest między innymi w dwa monitory oraz zestaw przycisków sterujących. Monitor dolny służy do wyświetlania menu głównego z ikonami możliwych do wyboru gier, a w przypadku wyboru określonej gry do wizualizacji przebiegu gier. Na monitorze górnym wyświetlana jest natomiast tabela wygranych dla poszczególnych gier, czyli zestaw symboli premiowanych wygraną z przypisanymi im wartościami punktowymi. Warunkiem rozpoczęcia gier na automacie jest jego zakredytowanie. Zakredytowanie odbywa się za pośrednictwem akceptora MONET. Kwota zakredytowania przeliczana jest na punkty, wyświetlane na liczniku KREDYT wg przelicznika 1 pkt = 0,10 zł. Dysponując punktami grający może wybrać jedną z dostępnych gier (lista gier wymieniona w punkcie 1 niniejszej opinii w części Identyfikacja gier). Po wybraniu jednej z dostępnych gier grający ustala stawkę za grę, wyświetlaną na ekranie w polu STAWKA. Po naciśnięciu przycisku START ODBIERZ na pulpicie następuje pobranie punktów z licznika KREDYT w wysokości wybranej uprzednio przez grającego stawki za grę. Jednocześnie następuje wprowadzenie w ruch obrotowy wyświetlanych bębnów z symbolami. Gra kończy się momencie samoczynnego zatrzymania bębnów z symbolami. Bębny z symbolami zatrzymują się samoczynnie, niezależnie od woli grającego. Grający nie ma wpływu na wybór symboli na bębnach, aby ułożyły się w układ skutkujący wygraną. Grający nie ma także możliwości przewidzenia układu symboli, jakie wypadną w momencie zatrzymania kręcących się bębnów. Wyniki rozgrywanych gier pozostają dla grającego nieprzewidywalne i nie zależą ani od woli ani od zręczności grającego. Mając na uwadze powyższe, rozgrywane gry na automacie mają charakter losowy zawierając tym samym w sobie element losowości.
Gdy po zatrzymaniu się bębnów symbole ułożą się w układ wygrywający, grający otrzymuje wygraną punktową wyświetlaną w polu WYGRANA. Grający ma możliwość poddania wygranej ryzyku zwielokrotnienia uzyskanej wygranej lub jej przegrania, lub naciskając przycisk START ODBIERZ może z tej możliwości zrezygnować przelewając wygraną i dodając do punktów na liczniku KREDYT. Punkty wygrane w poprzednich grach przelane z pola WIN i dodane do punktów na liczniku KREDYT umożliwiają rozgrywanie nowych gier bez konieczności ponownego zakredytowania automatu. Gry można rozgrywać do momentu posiadania punktów na liczniku KREDYT. Po wyczerpaniu punktów z licznika CREDIT grający nie ma możliwości rozgrywania gier. Aby mieć możliwość rozgrywania gier konieczne jest ponowne zakredytowanie automatu. Podsumowując biegły stwierdził, że gry na urządzeniu spełniają wymogi gier na automatach w rozumieniu ustawy hazardowej z dnia 19 listopada 2009 r.
W następstwie powyższych ustaleń Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi postanowieniem z 25 lutego 2021 r. wszczął z urzędu wobec D.T. postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej.
W toku postępowania przed organem I instancji ustalono, że podmiotem urządzającym gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia w lokalu w Ł., przy ul. [...] jest D.T., prowadząca w dacie kontroli działalność gospodarczą pod nazwą D. D.S. Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w sprawie, na podstawie umowy najmu lokalu użytkowego zawartej 1 kwietnia 2017 r., R.M. wynajął D.S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą D. D.S., lokal użytkowy znajdujący się w Ł., przy ul. [...]. W aktach sprawy znajduje się również zawarta dwa dni później, tj. 3 kwietnia 2017 r. umowa podnajmu powyższego lokalu Spółce z o.o. G. W obu przypadkach, w umowach wskazano, że lokal wynajęty zostaje na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej przez najemcę.
Decyzją z 18 marca 2022 r. Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi wymierzył D.T. karę pieniężną w wysokości 100.000 zł za urządzanie bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia gier hazardowych na automacie: APEX MULTI MAGIC III nr [...].
W odwołaniu od powyższej decyzji z 5 kwietnia 2022 r. D.T. zarzuciła:
1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez niewłaściwą i sprzeczną z zasadami logicznego rozumowania ocenę zebranego materiału dowodowego, polegający na błędnym przyjęciu, że odpowiedzialność za urządzenie gier na przedmiotowych automatach ponosi skarżąca, w sytuacji gdy urządzenia te nie należały do skarżącej, skarżąca nie była użytkownikiem, ani konserwatorem tych urządzeń, jak również nie czerpała z nich korzyści, a który to błąd w ustaleniach faktycznych doprowadził do bezzasadnego przyjęcia, że skarżąca wypełniła dyspozycje art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., w sytuacji gdy skarżąca nie była urządzającym gry hazardowe, nie współpracowała czynnie z właścicielami urządzeń, nie uczyniła z najmu lokalu stałego źródła dochodu, tym bardziej też nie organizowała przedmiotowej działalności,
2) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 1 pkt. 2 u.g.h. poprzez błędną wykładnię prowadzącą do ustalenia, że odpowiedzialność na podstawie niniejszego przepisu ponosi strona,
3) naruszenie art. 190 Ordynacji podatkowej poprzez brak powiadomienia skarżącej o przeprowadzanych oględzinach i eksperymentach oraz innych czynnościach w sprawie, począwszy o kontroli, prowadzące do pozbawienia strony możliwości obrony.
W swoim środku odwoławczym strona sformułowała także szereg wniosków dowodowych i wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania.
Przywołaną na wstępie decyzją z 30 czerwca 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 marca 2022 r. w przedmiocie wymierzenia stronie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach.
Organ odwoławczy przytaczając treść art. 89 ust. 1, art. 2 ust. 3, ust 4 i ust. 5, art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1, oraz u.g.h. wyjaśnił, iż przez "urządzanie gier na automatach" w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. należy rozumieć realizowanie czynności, które w swoim efekcie doprowadzają do tego, że gra hazardowa faktycznie się odbywa. Realizowanie nawet jednej z wielu czynności przyczyniającej się bezpośrednio i w takim samym stopniu do tego, że gra na automacie w ogóle się odbędzie, jest wystarczającym do uznania osoby realizującej te czynności za urządzającego grę hazardową. Do takich czynności zaliczyć należy także te związane z organizacją (stworzeniem warunków) samej gry na automatach, takie jak wyposażenie lokalu (miejsca prowadzenia gry) w automaty do gier, zakup lub wynajem lokalu, w którym prowadzona jest gra na automatach, stworzenie zasad i systemu danej gry, określenie wygranych, itp.
W ocenie organu II instancji dla przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 89 u.g.h. bez znaczenia pozostaje fakt, że D.T. nie była właścicielem kontrolowanego urządzenia, jego użytkownikiem czy konserwatorem. Zgodnie z art. 89 u.g.h. kara pieniężna może być bowiem nałożona zarówno na właściciela automatu, jak i na inną osobę, która zorganizowała przedsięwzięcie polegające na urządzeniu gier na automatach poza kasynem, w sytuacji gdy osoba taka była zaangażowana w proces urządzania gier, w tym czerpała z nich zyski. Przepis jest adresowany do każdego, kto w sposób w nim opisany, urządza gry na automatach. D.T., jako dysponent lokalu doprowadziła do wstawienia do niego automatu do gier hazardowych, tworząc techniczne i organizacyjne warunki, które zapewniały sprawne i niezakłócone funkcjonowanie automatu do gier hazardowych. Uzasadniało to wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 100.000 zł.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wskazał, że z zapisów w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) wynika, że działalność gospodarcza zarejestrowana pod numerem NIP [...] prowadzona była przez D.S. obecnie T. pod nazwą D. i w przeważającej części dotyczyła wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. W ramach prowadzonej działalności strona wielokrotnie wynajmowała powierzchnie lokalu pod instalację automatów do gier, co świadczy o działaniu świadomym i powtarzalnym. Pozyskując właścicieli lokali i umożliwiając wielokrotne instalowanie automatów do urządzania nielegalnych gier hazardowych czynnie współpracowała z właścicielami tych urządzeń, podejmując związane z tym ryzyko. Takie działanie wyczerpuje znamiona definicji urządzania gier. Pomimo twierdzeń D.T., że podejmowane czynności sprowadzały się wyłącznie do podnajęcia lokalu podmiotowi eksploatującemu automaty do gier, istotny jest fakt, że to strona tworzyła techniczne i organizacyjne warunki umożliwiające organizowanie gier hazardowych. Wyszukując właściwe lokale, spełniające określone kryteria i warunki do zainstalowania automatów do gier hazardowych, zawierając kolejne umowy wynajmu lokali pod instalację urządzeń D.T. świadomie ignoruje przepisy dotyczące koncesjonowanego charakteru działalności w zakresie hazardu, czyniąc z tego procederu stałe źródło dochodu. Wielokrotnie uczestniczyła w zorganizowaniu warunków umożliwiających korzystanie z automatów wstawionych do pozostających w jej dyspozycji lokali, co oznacza, że systematycznie wraz z właścicielami urządzeń organizowała gry hazardowe poza kasynem gry. Jej działalność to świadoma, konsekwentna i celowa działalność zarobkowa. Jednocześnie, dysponując wiedzą o nielegalnym charakterze prowadzonej działalności, w związku z kolejnymi kontrolami w lokalach, strona nie podjęła żadnych działań, by odstąpić od udziału w nielegalnym procederze urządzania gier na automatach organizowanych na terenie całej Ł. W lokalu przy ulicy [...] w Ł. były prowadzone wielokrotnie kontrole, których efektem było zatrzymanie nielegalnie użytkowanych automatów do gier. Kontrole te miały miejsce: 7 lutego, 13 kwietnia,13vmaja, 30 maja, 11 sierpnia, 2 września 2017 roku, a także:4 stycznia, 13 lutego,14 marca, 14 kwietnia,25 czerwca, 13 lipca, 18 sierpnia, 6 października i 15 grudnia 2018 roku.
W przedmiotowej sprawie, analiza całego materiału dowodowego wskazuje na to, że D.T. urządzała nielegalne gry hazardowe w lokalu przy ulicy [...] w Ł.
Końcowo organ wskazał także, że w sprawie nie doszło do upływu terminu przedawnienia nalożenia administracyjnej kary pieniężnej, o którym mowa w art. 189g § 1 k.p.a.
W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi D.T., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zarzuciła naruszenie:
- art. 107 § 3 k.p.a., analogicznie art. 210 § 1 ust. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 poz. 1540 ze zm.)- dalej "O.p.", poprzez brak wyjaśnienia w sposób jasny i zrozumiały przesłanek, jakimi kierował się organ przy wydawaniu rozstrzygnięcia, szczątkowe uzasadnienie decyzji oraz brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszechstronnego wszystkich przepisów i okoliczności związanych z przedmiotową sprawą w zakresie jakim lokal w którym ujawniono automaty nie był w posiadaniu skarżącej, skarżąca nie prowadziła w lokalu żadnej działalności,
- naruszenie art. 123 O.p. poprzez pozbawienie strony skarżącej możliwości udziału w sprawie poprzez brak powiadamia o prowadzonych czynnościach, brak przeprowadzenia wnioskowanych czynności przez stronę skarżącą, pozbawiając strony obrony swoich praw i udziału w sprawie.
- art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a., analogicznie art. 210 § 1 ust. 6 w zw. z art. 233 § 1 ust. 1 O.p., polegającym w szczególności na niedostatecznym wyjaśnieniu podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 marca 2022 r., a także na wybiórczej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału oraz oczywiście błędne ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia, pozostające w opozycji do zgromadzonych materiałów oraz dowolności w wydaniu decyzji poprzez niedostateczne i niepełne uzasadnienie skarżonej decyzji,
- art. 7 i art. 8 k.p.a. analogicznie art. 187 O.p. poprzez nierozpoznanie sprawy przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w sposób wszechstronny i wyczerpujący;
- art. 75 i art. 77 k.p.a. analogicznie art. 180, 188 i 190 O.p. poprzez bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych strony mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, podczas gdy organ zobligowany jest do przeprowadzenia dowodów, których żąda strona;
- art. 107 § 3 k.p.a. i art 77 § 4 k.p.a., analogicznie art. 210 § 1 ust. 6 w zw. z art. 233 § 1 ust. 1 O.p. poprzez nieuzasadnione powtórzenie stanowiska organu I instancji i niewyjaśnienie podstawy prawnej decyzji oraz niewskazanie dowodów na których oparł się przy wydaniu rozstrzygnięcia, w szczególności organ nie przedstawił dowodów potwierdzających faktyczne prowadzenie w lokalu działalności przez skarżącą, dowodów, iż to skarżąca była faktycznym posiadaczem lokalu, jak również nie wykazał aby skarżąca podejmowała faktyczne czynności związane z obsługą automatów, a organ wydając decyzje działa jedynie z automatu i z domniemania,
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez niewłaściwą i sprzeczną z zasadami logicznego rozumowania ocenę zebranego materiału dowodowego w postaci umowy podnajmu zawartej z firma G., polegający na błędnym przyjęciu, że skarżąca była posiadaczem lokalu znajdującego się w Ł. przy ul. [...] w chwili kontroli, i czerpała korzyści z gier podczas, gdy umowa podnajmu zawierała swoje elementarne postanowienia zgodne z prawem, jak również podstawowe obowiązki stron wynikające z oddania lokalu w dalszy najem, a tym samym nie może stanowić podstawy, iż to skarżąca była urządzającym gry na automatach,
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez niewłaściwą i sprzeczną z zasadami logicznego rozumowania ocenę zebranego materiału dowodowego, polegający na błędnym przyjęciu, że skarżąca jest posiadaczem lokalu znajdującego się w Ł. przy ul. [...], a tym samym iż ponosi odpowiedzialność za urządzanie gier na automatach, w sytuacji gdy urządzenia te nie należały do skarżącej, skarżąca nie była użytkownikiem, ani konserwatorem tych urządzeń, jak również nie czerpała z nich korzyści, nie była też posiadaczem zależnym lokalu w myśl art. 336 k.c., a który to błąd w ustaleniach faktycznych doprowadził do bezzasadnego przyjęcia, że skarżąca wypełniła dyspozycje art. 89 ust. 1 pkt 3 i 4 u.g.h., w sytuacji gdy skarżąca była głównym najemcą lokalu, podnajmowała go zaś innemu podmiotowi, a na urządzeniach wskazani byli ich właściciele,
- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 1 i 3 u.g.h. poprzez błędną wykładnię prowadzącą do ustalenia, że odpowiedzialność na podstawie niniejszego przepisu ponosi skarżąca,
- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 u.g.h. poprzez błędną wykładnię prowadzącą do ustalenia, że odpowiedzialność na podstawie niniejszego przepisu ponosi skarżąca,
- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 u.g.h. poprzez błędną wykładnię prowadzącą do ustalenia, że odpowiedzialność na podstawie niniejszego przepisu ponosi skarżąca jako posiadacz zależny, podczas gdy lokal był oddany w dalsze posiadanie firmie G.,
- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 4 u.g.h. poprzez jego niezastosowanie i pominięcie okoliczności, że odpowiedzialności na podstawie art. 89 u.g.h. mogą ponosić jedynie podmioty wskazane w art. 6 ust. 4 ustawy;
- naruszenie art. 123 i 172 O.p. poprzez brak zawiadomienia strony o prowadzonych czynnościach, w tym brak zawiadomienia o zajęciu automatu w lokalu i dopuszczenia do udziału skarżącej z czynnościach, brak sporządzenia prawidłowego protokołu, brak wskazania aby automat w chwili kontroli działał, brak wykazania aby w automacie były pieniądze, brak wykazania aby automat był w ogóle sprawny, brak protokołu zajęcia środków pieniężnych które mogły być lub były w automacie jeśli automat był sprawny.
W oparciu o wskazane zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przeprowadzona w niniejszej sprawie przez sąd kontrola nie wykazała, aby zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 30 czerwca 25 maja 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 marca 2022 r. w wymierzającą D.T. karę pieniężną w wysokości 100 000 zł z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia na automacie do gier APEX MULTI MAGIC III nr [...].
Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania kontroli w lokalu przy ul. [...] czyli w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2017 r.
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 3 u.g.h., grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. W myśl art. 2 ust. 4 u.g.h., wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Zgodnie z art. 2 ust. 5 u.g.h., grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.
W myśl art. 3 u.g.h., urządzanie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz prowadzenie działalności w tym zakresie jest dozwolone na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia.
Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 u.g.h., działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości i gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 1 i 1b oraz art. 6a ust. 2.
W myśl art. 14 ust. 1 u.g.h., urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, w tym turniejów gry w pokera, gier w kości oraz gier na automatach jest dozwolone wyłącznie w kasynach gier na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji lub udzielonym zezwoleniu, a także wynikających z przepisów ustawy, z wyjątkiem ust. 4 i 5.
Zgodnie z treścią art. 89 ust. 1 pkt 1 i 3 u.g.h., karze pieniężnej z tytułu nielegalnego urządzania gier podlega m.in:
1) urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia;
2) urządzający gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia, który narusza warunki zatwierdzonego regulaminu, udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia lub prowadzi gry na automatach do gier, urządzeniu losującym lub urządzeniach do gier bez wymaganej rejestracji automatu do gier, urządzenia losującego lub urządzenia do gry;
3) posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa;
4) posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa, o ile lokal nie jest przedmiotem posiadania zależnego;
Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do osób fizycznych urządzających gry hazardowe ( art. 89 ust. 2 u.g.h.).
W myśl art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h., wysokość kary pieniężnej wymierzanej urządzającemu gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia w przypadku gier na automatach - wynosi: 100 tys. zł od każdego automatu.
Należy zaznaczyć, że istotą kary wskazanej w tej regulacji jest przymuszenie do respektowania nakazów i zakazów wynikających z przepisów prawa. Dla stwierdzenia odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 u.g.h. i istnienia podstaw do nałożenia kary pieniężnej, przewidzianej w art. 89 ust. 4 tej ustawy, niezbędne jest wykazanie, że strona skarżąca urządzała gry na automacie w rozumieniu art. 2 ust. 3-5 u.g.h. bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia.
W okolicznościach niniejszej sprawy organ, władny był dokonać oceny charakter gier urządzanych jedynie na jednym z pośród dwóch stwierdzonych w toku kontroli z 30 maja 2017 roku automatach znajdujących się w należącym do strony lokalu przy ul. [...] w Ł. tj automacie APEX MULTI. Drugi z ujawnionych automatów MAGIC GAMES był uszkodzony co uniemożliwiło rozegranie na nim gier kontrolnych zarówno funkcjonariuszom dokonującym czynności kontrolnych jak i biegłemu, któremu zlecono jego ocenę.
W oparciu o ustalenia zawarte w protokole kontroli oraz wyniki oceny biegłego zawarte w opinii z 23 marca 2018 r. nr [...] słusznie organy obu instancji stwierdziły, że urządzenie APEX MULTI spełniały przesłanki automatu do gier hazardowych, o których mowa w art. 2 ust. 3 -5 u.g.h. Z opinii biegłego, jak również z oględzin automatu ujawnionego w lokalu wynikało, że badane urządzenie zawierało dwa monitory oraz zestaw przycisków sterujących. Monitor dolny służył do wyświetlania menu z dostępnymi grami do wyboru, a następnie do wizualizacji przebiegu gry. Urządzenie posiadało konsole sterujące do prowadzenia gier akceptory monet i banknotów. Warunkiem uruchomienia gry na automacie było jego zakredytowanie gotówką. Po wybraniu gry na ekranie pojawiały się wirtualne bębny ułożone w rzędach i kolumnach. Po na użyciu przepisu "Start" uruchamiane były wirtualne bębny, które następnie samoczynnie się zatrzymywały w sposób niezależny od woli grającego. Grający nie miał wpływu na moment zatrzymania się bębnów oraz na ich końcową konfigurację. W chwili zatrzymania się bębnów powstawał układ losowy, którego grający nie mógł przewidzieć. Gry na przedmiotowych automatach umożliwiały uzyskanie wygranych rzeczowych, za które można było kontynuować grę lub dokonać jej zmiany i rozgrywać inną bez konieczności ponownego zasilenia automatu. Wobec powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej prawidłowo uznał, że gry przeprowadzane na badanym urządzeniu zawierały element losowości. Grający nie posiadał bowiem wpływu na wynik gry, wygrana w grze na przedmiotowym automacie nie zależała od jego woli, wiedzy i umiejętności (zręczności), gdyż o końcowej konfiguracji gry decydował mechanizm urządzenia, a nie działanie gracza. Rola gracza sprowadzała się do zasilenia automatu środkami pieniężnymi, wybraniu stawki za jaką gra miała być prowadzona, a także do inicjowania startu gry odpowiednim przyciskiem. Materiał dowodowy potwierdza też, że urządzenie eksploatowane było w celach komercyjnych, o czym świadczyła konieczność użycia środków finansowych do jego uruchomienia. W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo uznał, że gry na kontrolowanych w sprawie urządzeniach wypełniały definicję gier na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3-5 u.g.h.
Zdaniem sądu prawidłowo do oceny charakteru ujawnionego urządzenia i rozgrywanych na nim gier organ posłużył się dowodem z opinii biegłego oraz dowodem z oględzin zatrzymanego urządzenia. W postępowaniu prowadzonym w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach, obowiązuje bowiem zasada otwartego katalogu środków dowodowych, dopuszczająca jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 O.p.). Dowód w postaci opinii biegłego, tak jak wszystkie inne dowody w postępowaniu, podlegał swobodnej ocenie, z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego (art. 191 O.p.). W rozpoznawanej sprawie opinia biegłego jest rzeczowa i spójny, a na jej podstawie jak równoważ dowodu z oględzin automatu organ wysnuł logiczne wnioski. Przeprowadzone na badanym urządzeniu gry kontrolne jednoznacznie wykazały na ich losowy i komercyjny charakter.
W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest fakt, że działalność w zakresie urządzania gier na kontrolowanym w niniejszej sprawie urządzeniu prowadzona była w lokalu niebędącym kasynem gry, bez zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier hazardowych oraz rejestracji automatów do gier.
Z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. wynika, że karze pieniężnej podlega osoba urządzająca grę na automacie. Pojęcie "urządzanie gier" w języku polskim rozumiane jest jako synonim takich pojęć, jak: "utworzyć, uporządkować zagospodarować", "zorganizować, przedsięwziąć, zrobić" (Słownik poprawnej polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994). Według zaś Słownika języka polskiego pod red. Mieczysława Szymczaka (PWN, Warszawa 1981 r.), urządzić to m.in. zorganizować jakąś imprezę, jakieś przedsięwzięcie itp. W tym kontekście "urządzanie gier" obejmuje niewątpliwie podejmowanie aktywnych działań, czynności dotyczących zorganizowania i prowadzenia przedsięwzięcia w zakresie gier hazardowych (eksploatacji automatów), w znaczeniu art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h. Natomiast "urządzający gry" w rozumieniu art. 89 ust. 1 u.g.h. to podmiot realizujący (wykonujący) te działania, czynności. Urządzanie gier na automatach obejmuje zatem w szczególności zachowania aktywne polegające na zorganizowaniu i pozyskaniu odpowiedniego miejsca do zamontowania urządzenia, przystosowania go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego automatu nieograniczonej liczbie graczy, utrzymywanie automatu w stanie stałej aktywności, umożliwiającej jego sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, związane z obsługą urządzenia czy zatrudnieniem odpowiednio przeszkolonego personelu. W konsekwencji warunkiem przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. jest wykazanie, że dany podmiot aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych, a więc podejmował określone czynności nie tylko związane z procesem udostępniania automatów, lecz także z ich obsługą oraz stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzania oraz jego używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Nie wyklucza to oczywiście możliwości współdziałania wielu podmiotów w nielegalnym procederze urządzania gier, a więc np. właściciela automatu i właściciela lokalu, którzy na podstawie zawartej umowy (porozumienia, niekoniecznie pisemnego) dokonują podziału zadań i funkcji związanych z procesem organizacji gier, jeżeli można im przypisać nawet niewielki wycinek z opisanej wyżej aktywności.
W tym miejscu zaznaczyć należy, że niniejsza sprawa jest kolejną sprawą toczącą się w tutejszym sądzie, której przedmiotem jest wymierzenie D.T. (z domu S. – [...] 2021 r. wyszła za mąż i przyjęła nazwisko męża T.) kary pieniężnej za urządzanie nielegalnych gier hazardowych na automatach do gier. Dotychczas w tutejszym sądzie toczyło się lub toczy się kilkadziesiąt spraw ze skarg D.T. na decyzje organów celno-skarbowych o wymierzeniu jej kar pieniężnych za nielegalne urządzanie gier hazardowych (sygnatury spraw, takiej jak np.: III SA/Łd 736/19, 759/19, 789/19, 945/19, 12/20, 13/20, 24/20, 104/20, 338/20, 347/20, 587/20, 588/20, 1094/20, 83/21, 188/21, 288/21, 444/21, 447/21, 667/21, 677/21, 887/21, 403/22, 415/22, 416/22, 439/22, 440/22, 443/22, 449/22). W przeważającej ilości spraw wydano wyroki oddalające skargi, w innych sprawach skargi odrzucono z powodu nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skarg, zaś inne sprawy oczekują na wyznaczenie terminu posiedzenia. Analiza uzasadnień wyroków, w których skargi zostały oddalone wskazuje, że skarżąca urządzała nielegalne gry hazardowe w różnych lokalach na terenie całej Ł. (m.in. w lokalach przy ul. [...], przy ul. [...], przy ul. [...], przy ul. [...], przy ul. [...], [...], i innych). Sposób urządzania gier hazardowych przez skarżącą był w zasadzie identyczny we wszystkich sprawach. D.T. wyszukiwała odpowiednie lokale na terenie Ł. i zawierała umowy ich najmu (dzierżawy) na dłuższy okres. Następnie jako najemca zawierała umowy podnajmu z podmiotami, które wstawiały do tych lokali automaty do gier hazardowych (z reguły były to te same podmioty w różnych lokalach). W ocenie składów orzekających w wymienionych sprawach, skarżąca współurządzała w ten sposób nielegalne gry hazardowe czerpiąc z tego korzyści finansowe.
Zdaniem sądu materiał dowodowy sprawy potwierdza, że D.T. była urządzającym gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. na automacie APEX MULTI przy ul. [...] w Ł. Wskazuje na to analiza całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.
Z zebranego materiału dowodowego wynika, że pomimo nieposiadania koncesji na prowadzenie kasyna gry, D.T. stworzyła warunki umożliwiające funkcjonowanie ujawnionego automatu do gier oraz jego używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych poprzez pozyskanie tytułu prawnego do lokalu znajdującego się w Ł. przy ul. [...] i umożliwienie zainstalowania w tym lokalu ujawnionego automatu do gier. Skarżąca jako dysponent lokalu zapewniała klientom lokalu swobodny dostęp do urządzeń w godzinach otwarcia lokalu. Pomimo jej twierdzeń, iż jej czynności sprowadzały się wyłącznie do podnajęcia lokalu innemu podmiotowi i nie przyjęła na siebie żadnych obowiązków związanych z funkcjonowaniem automatu, istotny jest fakt, że to skarżąca stworzyła techniczne i organizacyjne warunki umożliwiające sprawne i niezakłócone funkcjonowanie urządzenia używanego do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych (por. wyroki NSA: z 14 marca 2019 r., II GSK 125/17, z 13 kwietnia 2018 r., II GSK 420/18 i II GSK 429/18 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl – w skrócie "CBOSA").
Sądowi z urzędu ze sprawy sygn. akt III SA/Łd 449/22 wiadomym jest, że w proceder urządzania gier przez skarżącą zaangażowany był także jej mąż M.T., który zajmował się m.in. magazynowaniem nielegalnych automatów oraz części zapasowych i zabezpieczeń do nich, ich serwisowaniem, organizował także monitoring w lokalach, w których znajdowały się automaty. Okoliczności te potwierdzają także zeznania P.B. z 10 listopada 2017 roku, włączone w poczet materiału dowodowego kontrolowanej sprawy postanowieniem Naczelnika Łódzkiego Urzędu celno-Skarbowego z 20 grudnia 2021 r. (k-83-85 akt adm.). Świadek zeznał, że zna większość punktów bezobsługowych z urządzeniami do gier hazardowych zarządzanych przez T. i wymienił ich lokalizacje, wyjaśnił, że w punktach tych montował monitoring i urządzenia alarmowe, a także dokonywał ich konserwacji i naprawy. Oficjalnie robił to dla firmy G. z która miał podpisaną umowę. Jednak nigdy nie był w G1. bo pełnomocnikiem tej firmy był M.T., który dawał świadkowi zlecenia na wykonanie prac.
Z kolei z protokołu stanowiącego materiał dowodowy w sprawie sygn. akt III SA/Łd 449/22 wynika, że w trakcie przeszukania 9 listopada 2017 r. przez funkcjonariuszy Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi przy ul. [...] w Ł. lokalu biurowego oraz pomieszczeń magazynowych i dwóch samochodów, ujawniono jeden z należących do strony magazynów, w którym przechowywane były nielegalne automaty do gier, oraz dokumentację finansową, faktury i umowy najmu różnych lokali na terenie Ł., w których organizowane były przez stronę gry na automatach (akt adm. K-136-284). W toku tych czynności funkcjonariusze ujawnili także pieczęcie firmowe, oraz pieczęcie z faksymiliami podpisów i parafek osób upoważnionych do reprezentowania spółek rzekomo podnajmujących od skarżącej lokale, w których urządzane były gry hazardowe na terenie Ł.
Uwzględniając materiał dowodowy zgromadzony przez organy w tym postępowaniu oraz wskazane powyżej okoliczności znane sądowi z urzędu, za trafne uznać należy stanowisko organów prezentowane w rozstrzyganej sprawie, że skarżąca jedynie stwarzała wrażenia oddania spornego lokalu przy ul. [...] spolce G., bowiem faktycznie to strona i jej mąż zajmowali się zarówno wyszukiwaniem lokali w celu wstawienia automatów do gry, jak i umieszczaniem w nich automatów oraz zapewnieniem serwisu, części i akcesoriów do urządzeń hazardowych, pomieszczeń do ich magazynowania, przy czym część tych czynności była podejmowana w taki sposób, aby odsunąć podejrzenie ich wykonywania od strony na rzecz innych podmiotów takich jak S. S.L. Oddział w Polsce, G. Sp. z o. o. czy W. Sp. z o.o. Skarżąca, wynajmując lokal przy ul. [...] w Ł., a następnie "podnajmując" innemu podmiotowi celem wstawienia do lokalu automatu do gier, stworzyła techniczne i organizacyjne warunki zapewniające sprawne i niezakłócone funkcjonowanie ujawnionego automatu do gier hazardowych.
Przez "urządzanie gier na automatach" w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. należy rozumieć realizowanie czynności, które w swoim efekcie doprowadzają do tego, że gra hazardowa faktycznie się odbywa. Realizowanie nawet jednej z wielu czynności przyczyniającej się bezpośrednio i w takim samym stopniu do tego, że gra na automacie w ogóle się odbędzie, jest wystarczające do uznania osoby realizującej te czynności za urządzającego grę hazardową. Do takich czynności zaliczyć należy także te związane z organizacją (stworzeniem warunków) samej gry na automatach, takie jak pozyskanie lokalu dla wstawienia do niego automatu do gier, wyposażenie lokalu (miejsca prowadzenia gry) w automaty do gier, zakup lub wynajem lokalu, itp.
W ocenie sądu, organy obu instancji wykazały istnienie przesłanek do wymierzenia skarżącej kary pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. Jak już była o tym mowa we wcześniejszych rozważaniach, D.T. wielokrotnie wynajmowała powierzchnie różnych lokali na terenie Ł. pod instalacje automatów do gier, co świadczy o działaniu świadomym i powtarzalnym. Jej zachowanie sprowadzało się do pozyskiwania różnych lokali i umożliwienia wstawienia do nich automatów do gier hazardowych. Można uznać, że skarżąca zawodowo trudniła się tego rodzaju działalnością. Pozyskując lokale i umożliwiając instalowanie w nich automatów do urządzania nielegalnych gier hazardowych
Całokształt zebranego materiału dowodowego wskazuje, że D.T. urządzała gry hazardowe zarówno w lokalu przy ul. [...], jak i w wielu innych punktach na terenie Ł. Świadomie ignorowała ona przepisy dotyczące koncesjonowanego charakteru działalności w zakresie hazardu i zawierała kolejne umowy wynajmu lokali pod instalację automatów do gier. Prowadząc działalność gospodarczą świadomie we wcześniejszych i w kolejnych latach udostępniała lokale do wstawienia automatów do gier hazardowych. Działalność skarżącej polegała na wyszukiwaniu właściwego lokalu, spełniającego określone kryteria i warunki do zainstalowania automatów do gier hazardowych i z tego procederu uczyniła sobie stałe źródło dochodu. Jednocześnie, dysponując wiedzą o nielegalnym charakterze prowadzonej działalności, w związku z kolejnymi kontrolami w jej lokalach, nie podjęła żadnych działań, by odstąpić od udziału w nielegalnym procederze urządzania gier na automatach. Była to świadoma i celowa działalność zarobkowa. Z tego procederu skarżąca uczyniła sobie stałe źródło dochodu. Dodać należy, że skarżąca wielokrotnie urządzała gry hazardowe w jednym punkcie. Mimo że kontrola organów podatkowych ujawniała nielegalne gry hazardowe w konkretnym lokalu i zatrzymywała automaty do gier, kolejna kontrola w tym samym lokalu po pewnym czasie stwierdzała ponownie urządzanie gier hazardowych na nowych automatach. Ponownie zatrzymywano automaty do gier, zaś kolejna kontrola w tej samej lokalizacji ujawniała nowe automaty do gier. Sytuacja taka powtarzała się po kilka razy w tym samym punkcie. Dla przykładu wskazać należy, że w spornym lokalu kontrole organów celno-skarbowych miały miejsce w dniach 7 lutego, 13 kwietnia,13 maja, 30 maja, 11 sierpnia, 2 września 2017 roku, a także:4 stycznia, 13 lutego,14 marca, 14 kwietnia,25 czerwca, 13 lipca, 18 sierpnia, 6 października i 15 grudnia 2018 roku.27 kwietnia 2017 r., 1 lutego 2018 r oraz 27 lutego 2018 r .
Reasumując powyższe w ocenie sądu, w kontrolowanej sprawie organy trafnie uznały, że D.T. urządzała gry hazardowe w lokalu przy ul. [...] nie posiadając koncesji, zezwolenia lub dokonania wymaganego zgłoszenia. Spełnione zatem zostały przesłanki wymierzenia jej kary pieniężnej określone w art. 89 ust. 4 pkt 1 lit a u.g.h. W konsekwencji zarzuty skargi wskazujące na błędne przypisanie skarżącej przez organ przymiotu urządzającego gry na automatach nie zasługują na uwzględnienie.
Nieuzasadniony jest zarzut skargi, iż wobec skarżącej nie może być wymierzona kara pieniężna, gdyż nie była ona właścicielem automatu do gier ani też posiadaczem zależnym lokalu przy ul. [...] w rozumieniu art. 336 Kodeksu cywilnego. Okoliczność, czy skarżąca była, czy nie była właścicielem ujawnionych w toku kontroli automatów do gier hazardowych nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż istotne jest jedynie to, czy urządzała ona nielegalne gry hazardowe w spornym lokalu, co w ocenie sądu zostało w sposób wyczerpujący wykazane w decyzjach organów obu instancji. Podobnie okoliczność, czy skarżąca była czy nie była posiadaczem zależnym lokalu również nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ponieważ skarżąca odpowiada za swoje zachowanie polegające na nielegalnym urządzaniu gier na automatach na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., a nie w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 3 u.g.h., stanowiącym o odpowiedzialności posiadacza zależnego lokalu. Podstawy odpowiedzialności skarżącej nie stanowił także przywołany w skardze jako naruszony art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. bowiem strona nie posiadała koncesji, zezwolenia, ani nie dokonała zgłoszenia automatów, których warunki udzielenia zostały przez nią naruszone.
Odnosząc się do kolejnych zarzutów skargi podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 89 ust. 1 pkt. 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Przepis ten, podobnie jak art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2017 r., nie zawiera żadnego dalszego doprecyzowania w zakresie rodzaju podmiotów urządzających gry na automatach poza kasynem gry. Zarówno wykładnia językowa, jak i funkcjonalna powyższego przepisu nie daje podstaw do przyjęcia, że określonej w nim odpowiedzialności nie podlegają podmioty prowadzące działalność gospodarczą jako osoby fizyczne. Warto podkreślić, że w powyższym zakresie, na bazie poprzedniego brzmienia omawianego przepisu, wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 16 maja 2016 r., sygn. akt II GPS 1/16 (publ. w ONSAiWSA 2016/5/73, LEX nr 2039440) wskazując, że podmiotem, wobec którego może być egzekwowana odpowiedzialność za omawiany delikt, jest każdy (osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej), kto urządza grę na automatach w niedozwolonym do tego miejscu, a więc poza kasynem gry i to bez względu na to, czy legitymuje się koncesją na prowadzenie kasyna gry, której – jak to wynika z art. 6 ust. 4 u.g.h. – nie może uzyskać ani osoba fizyczna, ani jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, ani też osoba prawna niemająca formy spółki akcyjnej lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, które to spółki prawa handlowego, jako jedyne, o koncesję taką mogą się ubiegać. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. jest adresowany do każdego, kto w sposób w nim opisany, a więc sprzeczny z ustawą, urządza gry na automatach. Pogląd ten w ocenie sądu pozostaje aktualny także na gruncie art. 89 ust.1 pkt 2 u.g.h., który penalizuje zachowanie naruszające zasady dotyczące urządzania gier na automatach, nie zaś zachowanie naruszające zasady dotyczące warunków, od spełnienia których w ogóle uzależnione jest rozpoczęcie, a następnie prowadzenie działalności polegającej na organizowaniu i urządzaniu gier hazardowych, w tym gier na automatach. Przepis art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2 u.g.h., wbrew twierdzeniom skarżącej, stanowi więc podstawę wymierzenia kary każdemu kto urządza gry na automatach, bez względu na formę prowadzonej działalności. Przyjęcie poglądu przedstawionego w skardze oznaczałoby, że osoby fizyczne mogłyby urządzać nielegalne gry hazardowe bez żadnych konsekwencji pranych. Sąd nie podziela tego stanowiska i uznał, że zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.
Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że skarżąca nie urządzała gier hazardowych, a jedynie wynajęła lokal innemu podmiotowi, który był organizatorem gier na ujawnionym automacie. Analiza materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie oraz kilkudziesięciu uzasadnień wyroków tutejszego sądu wskazuje, że D.T. zawodowo trudniła się wyszukiwaniem odpowiednich lokali na terenie Ł., wynajmowaniem ich, a następnie do lokali tych wstawiane były automaty do nielegalnych gier hazardowych. Świadomie przy tym ignorowała obowiązujący porządek prawnym ani nie przejmowała się wszczynanymi postępowaniami administracyjnymi oraz wymierzanymi karami pieniężnymi. Lokal przy ul. [...] był jednym z elementów procederu, jakim zajmowała się skarżąca. Kwestie te zostały omówione we wcześniejszych rozważaniach. Pogląd, że skarżąca jedynie wynajęła lokal innemu podmiotowi, który organizował nielegalne gry pozostaje w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym oraz treścią kilkudziesięciu wyroków tutejszego sądu w sprawach ze skargi D.T. Zarzuty skargi w tym zakresie nie są uzasadnione.
Dodać jeszcze wypada, że kara pieniężna, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. może zostać wymierzona więcej niż jednemu podmiotowi. Nielegalną grę hazardową może urządzać więcej niż jeden podmiot i każdy z tych podmiotów podlega karze. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, w jakim stopniu każdy z tych podmiotów przyczynił się do współurządzania gier hazardowych. W sytuacji gdy dwa lub więcej podmiotów podejmuje działania dotyczące zorganizowania i prowadzenia przedsięwzięcia w zakresie gier hazardowych (np. tworzenie technicznych i organizacyjnych warunków dla funkcjonowania automatów do gier hazardowych), to każdy z nich podlega karze określonej w art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h.
Nieuzasadniony jest zarzut skargi bezpodstawnego oddalenia wszystkich wniosków dowodowych złożonych przez skarżącą. Należy zaznaczyć, że pełnomocnik skarżącej w odwołaniu od decyzji organu I instancji złożył wniosek o przeprowadzenie kilku różnych dowodów. Organ odwoławczy odmówił ich przeprowadzenia, zaś w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił motywy swojego stanowiska. Sąd w obecnym składzie podzielił argumentację organu tam przedstawioną. W szczególności trafnie podniesiono, że okoliczności, na które powołuje się skarżąca zostały udowodnione innymi dowodami przeprowadzonymi w sprawie i nie było potrzeby przeprowadzenia kolejnych dowodów, bądź nie miały znaczenia dla ustalenia odpowiedzialności skarżącej. Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. Organy administracji podjęły niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zaś ocenie zebranego materiału dowodowego nie można zarzucić dowolności. Zarzuty skargi w tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie.
Sąd nie uwzględnił również szeregu wniosków dowodowych zawartych w skardze o zażądanie szeregu wyjaśnień i informacji oraz o dopuszczenie dowodów z zeznań świadków. Należy zaznaczyć, że sądy administracyjne w zasadzie nie prowadzą postępowania dowodowego. Postępowanie przed sądem nie jest dalszym ciągiem postępowania dowodowego rozpoczętego przed organami administracji. Jedynie wyjątkowo sąd może przeprowadzić dowód uzupełniający z dokumentu, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, co wynika z treści art. 106 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie przesłanki, o których mowa w wymienionym przepisie nie zostały spełnione. W związku z czym sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych zawartych w skardze.
W zakresie zarzutów naruszenia art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i 4, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. podkreślić należy, że postępowaniu w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie organy celno-skarbowe nie stosują przepisów Kodeksu postepowania administracyjnego. Stosownie bowiem do art. 8 u.g.h. do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, chyba że ustawa stanowi inaczej, a zgodnie z art. 91 u.g.h. przepisy ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio również do kar pieniężnych. Niezależnie od powyższego, zdaniem sądu, w kontrolowanej sprawie organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia, a dokonanej ocenie zebranego materiału dowodowego nie można zarzucić dowolności. Materiał ten nie budził wątpliwości w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia i dał podstawę do uznania, że gry rozgrywane na kontrolowanym w sprawie automacie miały charakter losowy, a skarżąca będąca dysponentem lokalu przy ul. [...] w Ł. była podmiotem urządzającym gry na automatach. Podkreślić trzeba, że w myśl zasady określonej w art. 191 O.p., organy podatkowe nie są skrępowane regułami dotyczącymi wartości poszczególnych dowodów, orzekają na podstawie własnego przekonania, popartego zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Zasada ta nakłada też na organy podatkowe obowiązek oceny wszystkich zebranych w sprawie dowodów, każdego z osobna i we wzajemnym związku. Organy nie mogą więc z dowodów wyciągać wniosków, które z nich nie wynikają. Muszą też wyjaśnić przyczyny dokonanej oceny w sposób logiczny, zgodny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego (por. wyrok NSA z 16 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 17/11, dostępny w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie organy celno-skarbowe w taki właśnie sposób oceniły zebrany materiał dowodowy, rozpatrując poszczególne dowody w powiązaniu z innymi dowodami oraz w całokształcie okoliczności sprawy, i wyciągając na ich podstawie spójne i racjonalne wnioski.
Ponadto w ocenie sądu, przeciwnie niż twierdzi skarżąca, zaskarżona decyzja zawiera pełne uzasadnienie faktyczne i prawne, odpowiadające wymogom art. 210 § 4 O.p. W jej treści organ odniósł się również do argumentów i dowodów przedstawianych przez skarżącą i w sposób dostateczny wyjaśnił i wykazał, jakie zebrane dowody i poczynione na ich podstawie ustalenia przesądziły o zakwalifikowaniu automatów jako wypełniających dyspozycję z art. 2 ust. 3-5 u.g.h., wykazując, że zachowanie skarżącej wyczerpywało ustawowe znamiona deliktu administracyjnego przewidzianego w art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., a w konsekwencji podlegało karze pieniężnej stosownie do art. 89 ust. 4 pkt 1 lit a u.g.h.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs⁴ ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.).
is