III SA/Łd 557/06

III SA/Łd 557/06 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-12-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-11-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Monika Krzyżaniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Dnia 13 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. P. na orzeczenie Lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w Ł. z siedzibą w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie trwałej niezdolności do pracy na stanowisku sędziego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 5 października 2006 roku G. P. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w Ł. z siedzibą w Z. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie trwałej niezdolności do pracy na stanowisku sędziego.
W uzasadnieniu wniosku G. P. podnosi, iż przedmiotowe orzeczenie lekarskie zostało wydane bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa, a także kwestionuje jego merytoryczną zasadność.
Na mocy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przekazał wniosek G.P. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w Ł., zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W dniu 29 listopada 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wpłynęło pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w Ł. z siedzibą w Z. stanowiące odpowiedź na wniosek G. P.. W piśmie tym organ wnosi o odrzucenie przedmiotowego wniosku – jako nie należącego do właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy, zostały określone w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 - 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3). Ponadto sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) i bezczynność organów w przypadkach określonych w punkcie 1-4 ( pkt 8).
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 powołanej ustawy).
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone orzeczenie lekarskie zostało wydane w oparciu o art. 70 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.). Orzeczenie wydane w tym trybie ma charakter zadania powierzonego Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych na podstawie innych ustaw, o którym mowa w art. w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.). Zadania powierzone na podstawie art. 71 ust. 1 Zakład Ubezpieczeń Społecznych wykonuje odpłatnie, na zasadach określonych w przepisach lub w umowach albo w porozumieniach zawartych z jednostką zlecającą. Podstawę przeprowadzonego badania G. P. i wydanego na jego podstawie zaskarżonego orzeczenia stanowiła umowa z dnia 11 lipca 2006 roku zawarta pomiędzy Sądem Okręgowym w Łodzi a Zakładem Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. z siedzibą w Z.. Z kopii umowy załączonej do akt sprawy wynika, iż strony umowy nie przewidziały trybu odwoławczego od wydanego w sprawie orzeczenia lekarskiego orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Oznacza to, iż wniesienia odwołania od przedmiotowego orzeczenia nie jest możliwe.
Podkreślić należy, iż orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ma znaczenie dowodu. Powoduje to oczywiście konsekwencje proceduralne, ale w ramach postępowania przed Krajową Radą Sądownictwa, do której należy ocena takiego dowodu między innymi w kontekście wyjaśnień uczestników postępowania oraz odpowiedniej dokumentacji lekarskiej. Krajowa Rada Sądownictwa jest obowiązana ocenić moc dowodową orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącego trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków sędziego w postępowaniu o przeniesienie sędziego w stan spoczynku. Kwestie te były już sygnalizowane przez Sąd Najwyższy (por. zwłaszcza wyrok z 10 czerwca 2003 r. III KRS 3/2003 OSNP 2004/12 poz. 217 i wyrok z 19 stycznia 2005 r. III KRS 9/2004 OSNP 2005/12 poz. 182).
Reasumując stwierdzić należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie żądania G. P., objętego rozpatrywanym wnioskiem, nie mieści się w kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
m.s.