III SA/Łd 557/04

III SA/Łd 557/04 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2005-03-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Janusz Furmanek
Małgorzata Łuczyńska
Teresa Rutkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 23 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Asesor Małgorzata Łuczyńska, Protokolant M. Kowalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2005r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe o d d a l a s k a r g ę
Uzasadnienie
III S.A./Łd 557/04
U Z A S A D N I E N I E
W dniu 25 września 2003 r P.W. “A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. dokonała zgłoszenia celnego samochodu osobowego marki “BMW" 346C/330 , rok produkcji 2003, numer nadwozia [..], w/g dokumentu SAD nr [..] , wnioskując o objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu.
Do zgłoszenia celnego załączyła
-fakturę nr [..] z dnia [..] określającą cenę sprzedaży w/w. samochodu na kwotę 15.500 EUR,
-deklarację wartości celnej,
-zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [..],
-dokument identyfikacyjny pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą nr [..] z dnia [..]
-wycenę Nr [..] sporządzoną przez rzeczoznawcę PZM w dniu [..], w której wartość sprowadzonego samochodu określona została na 149.000 zł,
- protokół oględzin pojazdu samochodowego [..], z którego wynika, że po lewej stronie samochód ma widoczne uszkodzenia wypadkowe.
Zgłaszający zadeklarował wartość celną towaru na kwotę 15.600 EUR doliczając do wartości transakcyjnej koszty transportu pojazdu w wysokości 100 EUR.
Decyzją z dnia [..] nr [..] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. uznał w/w zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej zgłoszonego towaru i określił wartość celną przedmiotowego towaru na podstawie art. 29 § l w związku z art. 23 § 7 Kodeksu celnego na kwotę 21.614,40 EUR.
Organ zakwestionował wiarygodność materialną danych zawartych w rachunku z uwagi na niską cenę importowanego samochodu w stosunku do rzeczywistej wartości . W trakcie czynności weryfikujących stwierdzono, że cena zawarta w rachunku przedstawionym do zgłoszenia, znacznie odbiega od cen zawartych w katalogu notowań pojazdów samochodowych na rynku zagranicznym - “Eurotax Schwacke Liste 2003 /9
Organ określił wartość celną przedmiotowego towaru na podstawie art. 29 kodeksu celnego przyjmując jako cenę bazową kwotę 149.000,00 PLN – ustaloną w wycenie przedstawionej przez stronę, którą skorygowano o 10% marży handlowej, 22% podatku VAT oraz 13,6% podatku akcyzowego, co dało ostatecznie kwotę 96.758,80 PLN , a po przeliczeniu na EURO ( kurs z dnia zgłoszenia 1 EUR= 4,4766 PLN) 21.614,40
W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik strony wnosił o uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji do ponownego rozpoznania. Zarzucił:
- naruszenie art. 23 § 7 Kodeksu celnego przez błędną wykładnię pojęcia uzasadnionych przyczyn pozwalających na zakwestionowanie wiarygodności faktury i wynikającej z niej ceny transakcyjnej, gdy brak było rażących różnic pomiędzy ceną transakcyjną a ceną rynkową towaru,
- naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej przez brak dostatecznego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji w zakresie 10% marży,
- naruszenie art. 29 § 2 pkt 7 Kodeksu celnego poprzez ustalenie wartości towaru w sposób arbitralny wbrew dyspozycji tego przepisu.
Dyrektor Izby Celnej w Ł., po rozpatrzeniu odwołania, decyzją nr [..] z dnia [..] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ celny II instancji wskazał ,że przepis art. 85 § l Kodeksu celnego stanowi, iż należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.
Wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 ustawy (art. 23 § l Kodeksu celnego), przy czym powinna ona odzwierciedlać rzeczywistą wartość towaru w dniu jego zgłoszenia do odprawy.
Organ przytoczył też przepis art. 23 §7 Kodeksu celnego stanowiący, że wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. Wiarygodność faktury obejmuje nie tylko jej autentyczność , ale także wiarygodność podanej w dokumencie ceny transakcyjnej . Wyjaśnił, że dokument nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana w nim cena transakcyjna budzi oczywiste wątpliwości. Wartość transakcyjna towaru powinna bowiem odzwierciedlać rzeczywistą jego cenę.
W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji zasadnie zakwestionował cenę zawartą w rachunku przedłożonym przez stronę, gdyż nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości towaru. Organ wykorzystał do tego celu katalog “Eurotax Schwacke Liste" SPS-D 9/ 2003 r. Porównanie zadeklarowanej przez stronę skarżącą ceny transakcyjnej z cenami podobnych pojazdów w kraju eksportu wykazało, że cena zawarta w załączonej do zgłoszenia fakturze (15.500 EUR) znacznie odbiegała od cen wskazanych w powyższym katalogu (35.750 EUR). Porównanie tych kwot w pełni uzasadnia fakt zakwestionowania przez organy celne wiarygodności wartości transakcyjnej towaru i ustalenia jej zastępczą metodą ustalania wartości celnej. Nie został więc naruszony art. 23 § 7 Kodeksu celnego.
Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił następnie, że postępowanie w kwestii ustalania wartości używanych pojazdów samochodowych zostało opracowane w formie studium 1.1 przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO) . Wyjaśnienia tego Komitetu do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r zostały opublikowane w formie załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 1999 r w sprawie wyjaśnień dotyczących wartości celnej ( Dz. U. Z 1999 r Nr 80, poz. 908). W przypadku zakwestionowania wiarygodności dokumentów na podstawie art. 23 § 7 Kodeksu celnego organ celny ustala wartość celną w sposób określony w art. 25-29 Kodeksu celnego ( art. 24 § 1 Kodeksu celnego). Wskazał też, że w przypadku importu używanych pojazdów samochodowych Komitet Ustalania Wartości Celnej uznał za problematyczne ustalenie wartości celnej towaru w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna ( art. 25 i 26 Kodeksu celnego). Niemożliwym jest bowiem znalezienie pojazdów samochodowych o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia. Kolejna metoda ustalania wartości celnej towaru – metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych ( art. 27 Kodeksu celnego) może znaleźć zastosowanie, zgodnie z opinią Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej , wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych . Dotyczy bowiem sprzedaży towarów masowych, sprzedawanych na polskim obszarze celnym w największych zbiorczych ilościach i stanie , w jakim są towary dla których ustalana jest wartość celna . Również ustalanie wartości celnej używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę wartości kalkulowanej ( art. 28 Kodeksu celnego) nie znajduje uzasadnienia , gdyż używane pojazdy , jako takie, nie są produkowane i dlatego metoda oparta na koszcie produkcji importowanych towarów nie może być brana pod uwagę.
Organ odwoławczy wskazał, że wartość celna używanych pojazdów samochodowych ustalana jest według metody tzw. “ostatniej szansy", zgodnie z art. 29 kodeksu celnego. Przepis ten przewiduje, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 23, 25-28 ustawy jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami:
1/ artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r.,
2/ Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r.,
3/ przepisów działu III Kodeksu celnego – “Wartość celna towarów"
Zaznaczył także, że cytowany przepis dopuszcza posłużenie się wynikiem badań rzeczoznawcy przy ustaleniu wartości celnej towaru.
Ponadto, zgodnie z postanowieniami Porozumienia, w przypadku ustalenia wartości celnej importowanych używanych pojazdów samochodowych w oparciu o powołaną metodę “ostatniej szansy" istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających ceny rynkowe tych pojazdów na polskim obszarze celnym. Następnie biorąc za punkt wyjścia podaną w katalogu cenę samochodu tej samej marki, posiadającego te same parametry techniczne oraz wyprodukowanego w tym samym roku co pojazd będący przedmiotem importu, dokonuje się szczegółowej kalkulacji polegającej na odliczeniu procentowego udziału od wartości “brutto" podatku VAT.
Organ odwoławczy podał, że ponieważ w informatorze rynkowym Eurotax (zawierającym notowania samochodów używanych na polskim obszarze celnym) brak było danych dla tego rocznika samochodu , oraz z uwagi na stwierdzone w trakcie rewizji celnej uszkodzenia ( uszkodzony przedni lewy błotnik, wygięty na całej długości lewy próg, uszkodzony tylny lewy błotnik, zderzak tylny w innym kolorze, brak lusterka lewego i lewego kierunkowskazu), do ustalenia wartości celnej samochodu posłużyła Wycena rzeczoznawcy ze Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych – F. S.. Wycena oparta była o dane zawarte w katalogu Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe IX-2003 i określiła ona wartość rynkowa brutto przedmiotowego samochodu na 149.000 PLN. Ponieważ ustalona wartość pojazdu obejmowała cenę zakupu, akcyzę, należne podatki oraz marżę handlową, kwotę 149.000 PLN skorygowano o podatek VAT 22 % , marżę handlową 10% i podatek akcyzowy 65% , co ostatecznie dało kwotę 96.758,80 PLN. Kwota ta przeliczona na walutę transakcji , według kursu z dnia zgłoszenia , dała wartość celną pojazdu w wysokości 21.614,40 PLN.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej poprzez brak dostatecznego uzasadnienia faktycznego i prawnego co do odliczenia od wartości samochodu 10 % marży Dyrektor Izby Celnej wskazał, że zlecił Naczelnikowi Urzędu Celnego I w Ł. przeprowadzenie dodatkowego postępowania poprzez załączenie uzupełnienia opinii , a rzeczoznawca wyjaśnił, iż wysokość marży handlowej dealerów trudniących się sprzedażą pojazdów zachodnich jest zróżnicowana. Przyjmuje się, że przy sprzedaży samochodów produkcji niemieckiej średnia marża wynosi ok. 10 %. Ustalenie marży na poziomie 10 % nie było więc dowolne.
Od decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik firmy powtarzając zarzuty zawarte w odwołaniu.
Wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe w części dotyczącej wartości celnej ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i przekazanie organowi celnemu do ponownego rozpatrzenia.
Zarzucił, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów art. 210 § 4 w zw. z art.235 Ordynacji podatkowej i nie zostały uzasadnione przyczyny zakwestionowania ceny transakcyjnej. Urząd nie mając dostatecznych dowodów do zakwestionowania wartości celnej towaru dopuścił dowód z opinii biegłego w celu ustalenia tej wartości celnej metodą ostatniej szansy, nie wskazał też w uzasadnieniu cen ustalonych na podstawie katalogu. Podkreślał, powołując się na wyrok NSA z 7 IV 2003 r w sprawie V S.A. 2019/02 ( M. Prawn. 2003/10/435) , że niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniająca jej odrzucenie, wystąpi wówczas, gdy okaże się, że była ona rażąco niska /.../, co w sprawie nie miało miejsca.
Podtrzymując zarzut nieprawidłowego ustalenia marży w wysokości 10% podnosił, że P.W. “ A" nie jest dealerem samochodów i ma prawo stosować inną marżę – wyższą .
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącego popierał skargę , wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe w części dotyczącej wartości celnej ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi celnemu do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania , w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że kwestionuje opinię rzeczoznawcy z dnia 8 stycznia 2004 r. określającą wysokość marży handlowej oraz kwestionuje zasadność wszczęcia postępowania i zakwestionowania wartości celnej.
Pełnomocnik organu wnosił o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej /.../.
Przy czym, jak stanowi art. 1 § 2 wskazanej już wyżej ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie .
Zgodnie z art. 145 § 1 wymienionej ustawy (p.p.s.a.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie :
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny bada więc jedynie legalność zaskarżonej do niego decyzji (postanowienia), tj. czy nie narusza ona prawa materialnego oraz czy organy administracji publicznej prowadząc sprawę nie naruszyły przepisów postępowania i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa, może wydać jedno ze wskazanych tam rozstrzygnięć. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc sprawy merytorycznie i z tego względu wniosek pełnomocnika strony skarżącej o zmianę zaskarżonej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe , jako nie znajdujący oparcia w przepisach prawa nie mógłby zostać uwzględniony.
Przechodząc do oceny zasadności wniesionej skargi, stwierdzić należy, że w ocenie Sądu, skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i zasad postępowania administracyjnego w sposób istotny dla rozstrzygnięcia.
Sąd podzielił argumentację przedstawioną przez organy celne.
Jak to wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 85 § 1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagane według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polskim obszar celny, ustalana, i ile jest to konieczne , z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 ustawy ( art. 23 § 1 Kodeksu celnego), przy czym powinna ona odzwierciedlać rzeczywistą wartość towaru w dniu jego zgłoszenia do odprawy.
Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego ( art. 23 § 7 Kodeksu celnego). Wiarygodność faktury, rachunku czy umowy obejmuje nie tylko autentyczność tego dokumentu, ale także wiarygodność wskazanej w nim ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana w nim cena transakcyjna budzi oczywiste wątpliwości , tj. gdy w oczywisty sposób nie odzwierciedla rzeczywistej wartości towaru lub też jej wysokość budzi poważne wątpliwości co do tego, czy nie została zawyżona względnie zaniżona ( art. 23 § 1 i art. 85 § 1 Kodeksu celnego).
Stanowisko takie wynika również z dotychczasowego orzecznictwa NSA ( por. np. wyrok NSA z 25 maja 2000 r I S.A./Ka 2124/98 – Wokanda 2001 /2/33, wyrok NSA z 20 lutego 2001 I S.A./Łd 14/00 - ONSA 2002/2/76, wyrok NSA z 13 listopada 2003 r. I S.A./Łd 1673/02 - niepublikowany)
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 kwietnia 2003 r V S.A. 2019/02 ( M. Prawn. 2003/10/435 )" możliwość odmowy przyjęcia wartości transakcyjnej na podstawie art. 23 § 7 Kodeksu celnego , musi być skutkiem zakwestionowania wiarygodności ( materialnej lub formalnej), informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, ewentualnie wynikać z braku odpowiednich dokumentów, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego . Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniająca jej odrzucenie, nastąpi wówczas, gdy okaże się, że była ona rażąco niska, co zakłada jej porównanie z innymi cenami, więc nie może nastąpić w sposób dowolny."
Sąd podzielił pogląd organów celnych, iż na tle ustalonego w sprawie stanu faktycznego istniały przesłanki do rezygnacji z ustalenia wartości celnej zgodnie z art. 23 § 1 Kodeksu celnego, a więc na podstawie ceny transakcyjnej.
Cena sprowadzanego samochodu podana na fakturze była bowiem znacznie niższa od cen pojazdów tego samego typu podobnie wyposażonych i o tym samym roku produkcji w kraju eksportu, ustalonej na podstawie katalogu “Schwacke Liste".9/2003. Również załączona przez samą stronę wycena przedmiotowego samochodu sporządzona przez rzeczoznawcę ze Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych – A , określająca jego wartość rynkową na 149.000 PLN ( ok. 33.244 EUR ) mogła wywołać wątpliwości co do rzetelności kwoty podanej na fakturze i stanowić podstawę do zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z tej faktury ( 15.500 EUR).
W tym miejscu zaznaczyć także należy, że zupełnie niezrozumiały jest zarzut, zawarty na str. 3 skargi, że Urząd nie mając dostatecznych dowodów do zakwestionowania wartości celnej towaru dopuścił dowód z opinii biegłego w celu ustalenia tej wartości metodą ostatniej szansy, skoro wycenę samochodu złożyła sama strona, dokonując zgłoszenia celnego, a organ wskazaną tam wartość przyjął za punkt wyjścia do swoich wyliczeń.
W ocenie Sądu, zastosowanie art. 23 § 7 Kodeksu celnego zostało przez organy celne należycie uzasadnione, gdyż wymienione okoliczności pozwalały stwierdzić , że zaszły uzasadnione przyczyny zakwestionowania wiarygodności i dokładności informacji służących do określenia wartości celnej. To z kolei w pełni uzasadniało podjęcie czynności mających na celu ustalenie wartości celnej przy pomocy jednej z metod zastępczych ustalania wartości celnej, przewidzianych w Kodeksie celnym w art. 25-29 .
Należy zgodzić się z organami celnymi , że w przypadku zakwestionowania wartości transakcyjnej importowanego samochodu używanego , z uwagi na specyfikę towaru, wartość ta nie może być ustalana metodami określonymi w art. 25-28 Kodeksu celnego. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób szczegółowy wyjaśniono powody , dla których nie było możliwe skorzystanie z zastępczych metod ustalenia wartości celnej przewidzianych przepisami art. 25-28 Kodeksu celnego, a uzasadnione było określenie wartości celnej przedmiotowego samochodu na podstawie art. 29 Kodeksu celnego - metodą “ostatniej szansy". Argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w tym zakresie należy w pełni podzielić.
Zgodnie z art. 29 Kodeksu celnego, jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 23 i art. 25-28, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami:
1/ artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r.,
2/ Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r,
3/ przepisów działu III Kodeksu celnego “Wartość celna towarów".
Przewidziana w cytowanym przepisie metoda tzw. “ostatniej szansy" nie polega na dowolnym ustalaniu wartości celnej, ale ustalenia powinny być w możliwie największym stopniu oparte na pozostałych metodach ustalania wartości celnej stosowanych z “rozsądną elastycznością" ( wyrok NSA I SA/Łd 407/00 opublikowany ONSA 2002/3/127). /...../. W przedmiotowej sprawie ,organ ustalił wartość celną sprowadzonego pojazdu odliczając od ustalonej przez rzeczoznawcę na zlecenie samej strony wartości rynkowej pojazdu, należności podatkowych ( podatek VAT i podatek akcyzowy ) i średniej marży handlowej dla tego typu samochodów. W ocenie Sądu obliczenie wartości celnej zostało dokonane prawidłowo. W szczególności za nieuzasadniony należy uznać zarzut błędnego i dowolnego ustalenia wysokości marży handlowej , która podlegała odliczeniu od ustalonej przez rzeczoznawcę wartości rynkowej pojazdu. Przyjęcie przez organ, że w przypadku samochodów produkcji niemieckiej, marża ta średnio wynosi 10 % znalazło potwierdzenie w piśmie uzupełniającym ocenę techniczną z dnia 8 stycznia 2004 r. przesłanym przez rzeczoznawcę F. S., na zapytanie skierowane przez Urząd Celny. Argument podnoszony w skardze, że PW “A" spółka z o.o. w Ł. jako, że nie jest dealerem samochodów, ma prawo stosować inną, wyższą marżę, nie ma znaczenia , gdyż chodziło o ustalenie przez organ marży średniej, najczęściej stosowanej przy sprzedaży samochodów danego typu.
Ponadto, jak wynika z załączonych akt administracyjnych, przed wydaniem zaskarżonej decyzji, pełnomocnikowi strony skarżącej doręczone zostało postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [..] wyznaczające siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie , jednak żadne wnioski czy uwagi w tym zakresie nie zostały zgłoszone.
Reasumując, w ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie organ celny wydał decyzję w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny, po rozważeniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Zarzut naruszenia art. 121, 122, 187 i 191 Ordynacji podatkowej nie jest więc uzasadniony. Nie budzi też zasadniczych zastrzeżeń uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Wskazać natomiast należy, że dokumenty w załączonych aktach administracyjnych nie są ułożone chronologicznie, co znacznie utrudnia ocenę ustaleń organu i może niekiedy budzić wątpliwości co do kompletności akt. Nie miało to jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę .