III SA/Łd 543/21

III SA/Łd 543/21 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2021-10-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-06-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Janusz Nowacki /przewodniczący sprawozdawca/
Krzysztof Szczygielski
Małgorzata Kowalska
Symbol z opisem
6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne
Przeciwdziałanie alkoholizmowi
Sygn. powiązane
II GZ 445/21 - Postanowienie NSA z 2021-12-30
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 7, art. 77 par 1, art. 80, art. 107 par 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145 par 1 pkt 1 lit. a i c, art. 250 par 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2018 poz 2137
art. 18 ust. 3 pkt 6
Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 737
art. 23 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - tekst jedn.
Sentencja
Dnia 7 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Asesor WSA Małgorzata Kowalska, , Protokolant Pomocnik sekretarza Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2021 roku sprawy ze skargi K. C. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa, powyżej 4,5 % alkoholu do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa), powyżej 18 % alkoholu 1. uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] numer [...], [...], [...]; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu A. K. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego A. K. w Ł. ulica A 85a lokal 4 kwotę 600 (sześćset) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2277 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania K. C. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży.
Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2277 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania K. C. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży.
Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2277 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania K. C. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży.
W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne.
W dniu 6 listopada 2019 r. K. C.złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa, powyżej 4,5% do 18% alkoholu oraz powyżej 18% alkoholu przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, tj. w lokalu gastronomicznym "A" usytuowanym w Ł. przy ul. B 85 lok. III. Lokal usytuowany jest w wielorodzinnym budynku mieszkalnym, znajduje się na piętrze, po prawej stronie kamienicy frontowej, a wejście do lokalu znajduje się w bramie. Do wniosku strona załączyła umowę podnajmu lokalu z dnia 30 września 2019 r. zawartą pomiędzy R. K. a K. C. wraz z wydrukiem informacji CEiIDG oraz wydrukiem odpowiadającym aktualnemu odpisowi z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącym Stowarzyszenia "[...]Klub Biznesu".
W dniu 7 listopada 2019 r. Prezydent Miasta Ł. wystąpił o wyrażenie opinii w przedmiocie lokalizacji wyżej wskazanego punktu sprzedaży napojów alkoholowych do jednostki pomocniczej Miasta Ł. - Rady Osiedla [...].
W dniu 8 listopada 2019 r. strona uzupełniła wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przedkładając umowę najmu lokalu "[...]Klub Biznesu" z dnia 23 września 2019 r. zawartą pomiędzy M. K. oraz Stowarzyszeniem "[...] Klub Biznesu" a R. K., kopię wypisu pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego z dnia 12 sierpnia 2016 r. (Repertorium A Nr 3187/2016) oraz załączniki do umowy podnajmu z dnia 30 września 2019 r.
W dniu 12 listopada 2019 r. strona do wniosku załączyła decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia 7 listopada 2019 r. o zatwierdzeniu lokalu gastronomicznego A mieszczącego się w Ł. przy ul. B 85 lok. III oraz zaświadczenie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia 7 listopada 2019 r. o wpisie do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
W dniu 14 listopada 2019 r. strona przedstawiła uchwałę Nr 12/2013 Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej w Ł. przy ul. B 85 z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie zmiany składu osobowego Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej, z której treści wynikało, że skład powołanego zarządu jest wieloosobowy oraz uchwałę nr 1/10/2019 podjętą w trybie indywidulanego zbierania głosów w dniach od 4 października do 4 listopada 2019 r. w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu użytkowym nr III (3U) oraz uchwałę nr 1/11/2019 zarządu wspólnoty mieszkaniowej z dnia 7 listopada 2019 r. w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu użytkowym nr III (3U) podpisaną jedynie przez M. B.
W piśmie z dnia 18 listopada 2019 r. wnioskodawczyni wskazała, że nie przedłoży dodatkowych dokumentów i wnosi o wszczęcie postępowania.
Wniosek przedsiębiorcy został pozytywnie zaopiniowany przez Miejską Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. postanowieniem z dnia 25 listopada 2019 r. Pismem z dnia 28 listopada 2019 r. strona zrzekła się prawa do wniesienia zażalenia na postanowienie Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. z dnia 25 listopada 2019 r.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił wydania K. C. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, tj. w placówce gastronomicznej "A" usytuowanej przy ul. B 85 lok. III w Ł.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił wydania K. C. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, tj. w placówce gastronomicznej "A" usytuowanej przy ul. B 85 lok. III w Ł.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił wydania K. C. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18 % alkoholu przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, tj. w placówce gastronomicznej "A" usytuowanej przy ul. B 85 lok. III w Ł.
W uzasadnieniach wymienionych trzech decyzji organ wskazał, że analiza stanu faktycznego i prawnego w przedmiotowej sprawie wykazała, że wnioskodawczyni nie spełniła warunków wskazanych w art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Zgodnie z art. 18 ust. 1 cyt. ustawy, sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży, zwanego dalej "organem zezwalającym". Ustawodawca dopuszcza zatem zwolnienie od generalnego zakazu prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych w drodze uzyskania indywidualnego zezwolenia. Zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy, zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na podstawie wniosku przedsiębiorcy, a w myśl art. 18 ust. 6 ustawy, do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć dokumenty takie jak: dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych, a także zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym oraz decyzję właściwego państwowego inspektora sanitarnego zatwierdzeniu zakładu, o której mowa w art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1541 ze zm.).
Stosownie do treści art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy, do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Z powyższej regulacji wynika, że dołączenie do wniosku o wydanie zezwolenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu mieszczącym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, jest warunkiem koniecznym uzyskania zezwolenia.
W przedmiotowej sprawie lokal gastronomiczny usytuowany jest w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, w którym zostały wyodrębnione lokale stanowiące przedmiot odrębnej własności. Liczba wyodrębnionych i niewyodrębnionych lokali przekracza trzy. Członkowie wspólnoty mieszkaniowej uchwałą Nr 12/2013 z dnia 26 marca 2013 r. powołali na członków zarządu wspólnoty mieszkaniowej – M. R. i M. B.. Wnioskodawczyni złożyła do akt sprawy uchwałę nr 1/11/2019 Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej położonej w Ł. przy ul. B 85 z dnia 7 listopada 2019 r. wyrażającą zgodę na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu gastronomicznym nr III. Uchwała zarządu została podjęta na podstawie uprzedniej uchwały wspólnoty mieszkaniowej nr 1/10/2019 podjętej większością głosów, wyrażającej zgodę na sprzedaż napojów alkoholowych ww. lokalu. Uchwała zarządu wspólnoty mieszkaniowej z dnia 7 listopada została podpisana wyłącznie przez M. B.
Do podjęcia decyzji w sprawie zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w rozpatrywanym przypadku odpowiednie zastosowanie znajduje art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 737 z ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie, natomiast do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej. Wyrażenie zgody na sprzedaż napojów alkoholowych nie zostało wymienione w przykładowym wyliczeniu czynności przekraczających zwykły zarząd zamieszczonym w art. 22 ust. 3 ustawy o własności lokali, jednakże nie ma wątpliwości co do tego, że wyrażenie takiej zgody stanowi czynności przekraczającą zakres zwykłego zarządu i wymaga uchwały współwłaścicieli.
Powyższy warunek został spełniony w przedmiotowym przypadku. Wspólnota mieszkaniowa podjęła uchwałę zezwalającą na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu nr III (3U) większością głosów właścicieli lokali posiadających 65,5 % udziałów we własności nieruchomości. Wyżej wskazana uchwała wspólnoty mieszkaniowej upoważniała zarząd do podjęcia czynności przekraczającej zwykły zarząd polegającej na wyrażeniu zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu nr III (3U). Zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o własności lokali, gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie. Przytoczony przepis wskazuje, że gdy zarząd jest wieloosobowy obowiązuje reprezentacja łączna, tzn. oświadczenia składają przynajmniej dwaj jego członkowie. W tej sytuacji czynność może być uznana za dokonaną dopiero po złożeniu dwóch wymaganych oświadczeń.
Odwołując się do stanowiska prezentowanego w literaturze organ podkreślił, że art. 21 ust. 2 ustawy o własności lokali ma charakter bezwzględnie wiążący, a zatem modyfikacja przewidzianych w nim zasad reprezentacji może nastąpić jedynie wraz z wprowadzeniem w danej wspólnocie zarządu umownego na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali. Należy przyjąć, że na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali dopuszczalne jest zmodyfikowanie ustawowych zasad reprezentacji w ten sposób, że zarząd wieloosobowy będzie reprezentowany przez więcej niż dwóch swoich członków. Nie jest natomiast dopuszczalne postanowienie, zgodnie z którym taki zarząd będzie posiadał reprezentację jednoosobową. Użyte przez ustawodawcę sformułowanie "przynajmniej" jest równoznaczne ze zwrotem "nie mniej niż". W innych sytuacjach wprowadzenie w danej wspólnocie posiadającej zarząd kolegialny reprezentacji przez jednego członka zarządu musi się wiązać ze zmniejszeniem liczby jego członków (np. może się wiązać z odwołaniem jednego z członków zarządu, bądź złożeniem przez niego rezygnacji). Jeśli w danej wspólnocie dokonano wyboru zarządu dwuosobowego, zawsze musi on działać w pełnym składzie. Przytoczony powyżej pogląd znajduje potwierdzenie w doktrynie oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym.
W związku z powyższym uzasadniony jest wniosek, że w przedmiotowym przypadku, zgoda wyrażona przez jednego członka zarządu wspólnoty mieszkaniowej jest prawnie bezskuteczna, ponieważ nie spełnia warunku określonego w art. 22 ust. 2 ustawy o własności lokali, a tym samym nie może być skuteczna w świetle art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
W związku z powyższym, organ administracji publicznej, działając na podstawie art. 18 ust. 2 w zw. z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zobowiązany był wydać decyzję odmawiającą udzielenia wnioskowanego zezwolenia.
Od powyższych trzech decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] pełnomocnik strony złożył odwołanie. Zaskarżając decyzje w całości, zarzucił naruszenie:
- art. 107 § 3 k.p.a. przez pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnienia kwestii konfliktu właściciela lokalu, w którym ma być prowadzona sprzedaż napojów alkoholowych z członkiem zarządu wspólnoty i w związku z tym wpływem tej okoliczności na wypełnienie przesłanki w postaci zgody właściciela
nieruchomości na sprzedaż napojów alkoholowych zgodnie z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi;
- art. 77 § 1 k.p.a. przez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności co do kwestii prawidłowego umocowania zarządu wspólnoty i istnienia konfliktu właściciela lokalu z członkiem zarządu wspólnoty;
- art. 18 ust. 1 w zw. z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przez niewłaściwą interpretację w zakresie spełnienia warunku zgody właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeśli lokal w którym ma odbywać się sprzedaż znajduje się na terenie budynku wielorodzinnego przez nieuwzględnienie przedłożonej uchwały wspólnoty jako zgody wyczerpującej przesłankę przewidzianą w tym przepisie,
- art. 21 ust. 2 ustawy o własności lokali, przez niewłaściwe zastosowanie.
W oparciu o postawione zarzuty pełnomocnik strony wniósł o zmiane zaskarżonych decyzji przez wydanie zezwolenia zgodnie z wnioskiem lub uchylenie zaskarżonej decyzji w całości
W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik podkreślił, że podstawowym zarzutem, jaki stawia zaskarżonym decyzjom jest nieuwzględnienie przez organ uchwały zawierającej zgodę Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości położonej przy ul. B 85, jako wykonania obowiązku określonego w art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w zakresie przedłożenia zgody właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeśli lokal w którym ma odbywać się sprzedaż znajduje się na terenie budynku wielorodzinnego, a także nieprawidłowe zastosowanie art. 21 ust. 2 ustawy o własności lokali. Wyrażenie zgody na sprzedaż alkoholu w obrębie wspólnej nieruchomości stanowi formę rozporządzenia tą nieruchomością, jest więc, ze względu na specyficzne skutki wiążące się z taką decyzją, czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu tą nieruchomością. Tym samym, w przypadku dużej wspólnoty mieszkaniowej konieczne jest podjęcie uchwały większością głosów właścicieli lokali liczoną według udziałów w nieruchomości wspólnej. Podejmowanie uchwał we wspólnocie mieszkaniowej oparte jest na zasadzie decyzji większości, zaś o sile głosu decyduje, co do zasady, wielkość udziału w nieruchomości wspólnej. Uchwała właścicieli lokali może być podjęta podczas zebrania, jak również w drodze indywidualnego zbierania głosów oraz w trybie mieszanym - częściowo na zebraniu, a częściowo w drodze indywidualnej, ustawa nie narzuca trybu podjęcia uchwały.
W przypadku przedłożonej uchwały nr 1/10/2019 została ona podjęta w ramach indywidualnego zbierania głosów w momencie przekroczenia wymaganej większości głosów oddanych za uchwałą. Organ administracji nie jest uprawniony ani zobligowany do badania legalności i zgodności z prawem przedłożonej uchwały wspólnoty mieszkaniowej. Jedynym trybem kwestionowania prawidłowości zgody wyrażonej w formie uchwały przez właścicieli lokali jest jej zaskarżenie do sądu.
W związku z powyższym, przedłożona uchwała jest jedynym dokumentem zawierającym wolę wspólnoty co do zgody na sprzedaż alkoholu w tym konkretnym miejscu i żaden inny dokument pochodzący od wspólnoty lub członków jej zarządu a nawet od zarządu nie jest potrzebny dla wypełnienia warunku wynikającego z art. 18 ust.6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, ponieważ nic nie może zastąpić woli wyrażonej w uchwale członków wspólnoty. W tym wypadku uchwała ta jest niczym innym jak zgodą właściciela nieruchomości.
Dodatkowo pełnomocnik podkreślił, że w przedmiotowej wspólnocie, nie ma żadnej umowy regulującej funkcjonowanie zarządu wspólnoty. W związku z tym stosuje się regulacje ustawy o własności lokali, które dla czynności przekraczającej zwykły zarząd wymagają uchwały członków wspólnoty.
W tym kontekście dla potrzeb zastosowania art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nie ma potrzeby stosowania ani odwoływania się do art. 21 ust. 2 ustawy o własności lokali. Jeżeli bowiem organ dysponuje uchwałą wspólnoty wyrażającą zgodę na sprzedaż napojów alkoholowych to spełniony jest warunek zgody właściciela nieruchomości. Ponadto w sytuacji gdy podważane są uprawnienia jednego z członków dwuosobowego zarządu do reprezentowania wspólnoty jedyną pewną formą, wyrażenia zgody jest uchwała członków wspólnoty. Prezydent Miasta Ł. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w ogóle nie odniósł się do tej okoliczności, skupiając się na uchwale zarządu wspólnoty, która w tych okolicznościach jest drugorzędna wobec jednoznacznej uchwały członków wspólnoty.
Wskazanymi na wstępie trzema decyzjami z dnia [..]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało zaskarżone decyzje w mocy.
W uzasadnieniach decyzji organ odwoławczy odwołując się do treści art. 18 ust. 1 i 2 i ust. 6 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi podkreślił, że weryfikowanie warunku zgody, o której mowa w realizującym funkcję ochronną art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy, wyraża się w przeprowadzeniu ustaleń dotyczących tego, czy złożona została w formie pisemnej, ma charakter bezwarunkowy i pochodzi od uprawnionego do jej wyrażenia podmiotu.
Zgodnie z art. 19 ustawy o własności lokali, jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych, należących nadal do dotychczasowego właściciela, nie jest większa niż siedem, do zarządu nieruchomością wspólną mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności.
W myśl art. 199 k.c., do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W przypadku braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli. Z treści art. 201 k.c. wynika z kolei, że do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną potrzebna jest zgoda większości współwłaścicieli. W przypadku braku takiej zgody każdy ze współwłaścicieli może żądać upoważnienia sądowego do dokonania czynności.
Jeżeli natomiast lokali wyodrębnionych wraz z lokalami niewyodrębnionymi, jest więcej niż siedem, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu. Członkiem zarządu może być wyłącznie osoba fizyczna wybrana spośród właścicieli lokali lub spoza ich grona (art. 20 ust. 1 ustawy o własności lokali). Zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali (art. 21 ust. 1 ustawy). Czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie (art. 22 ust. 1 ustawy). Do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej (art. 22 ust. 2 ustawy).
Zdaniem organu odwoławczego wyrażenie zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu usytuowanym w budynku wielorodzinnym jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Należy bowiem mieć na uwadze, że sprzedaż alkoholu, zwłaszcza dokonywana w budynku wielorodzinnym, jest działalnością reglamentowaną o szczególnym charakterze. Może ona bowiem prowadzić do znacznego ograniczenia uprawnień właściciela lokalu mieszkalnego i jego najbliższych do spokojnego, niezakłóconego i umożliwiającego odpoczynek korzystania z lokalu, z zachowaniem prawa do prywatności i intymności życia rodzinnego.
Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w odwołaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że organ pierwszej instancji uwzględnił uchwałę wspólnoty mieszkaniowej nr 1/10/2019r. podjętą w trybie indywidualnego zbierania głosów w dniach od 4 października 2019 r. do 4 listopada 2019 r. zezwalającą na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu nr III (3 U) większością głosów właścicieli lokali posiadających 65, 5% udziałów we własności nieruchomości niemniej jednak uznał jednocześnie, że w sytuacji gdy zarząd wspólnoty został wyłoniony to niezbędne jest również wyrażenie zgody na sprzedaż napojów alkoholowych przez zarząd co najmniej w formie podpisów członków zarządu pod ww. uchwałą wspólnoty, czego w niniejszej sprawie zabrakło. Skoro bowiem w myśl art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali, zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali, to uchwała wspólnoty mieszkaniowej powinna być również opatrzona podpisami członków zarządu. Załączone natomiast do wniosku o wydanie zezwolenia uchwały zarówno wspólnoty mieszkaniowej, jak i zarządu wspólnoty nie zostały opatrzone podpisami obu członków zarządu. W świetle powyższego organ pierwszej instancji wydając zaskarżoną decyzję nie dysponował zgodą, o której mowa w art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącej zaskarżając w całości trzy decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] zarzucił naruszenie:
- art. 107 § 3 k.p.a. przez pominięcie w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji wyjaśnienia kwestii konfliktu właściciela lokalu, w którym ma być prowadzona sprzedaż napojów alkoholowych z członkiem zarządu przedmiotowej wspólnoty, który odmówił złożenia podpisu na uchwale zarządu wspólnoty będącym wykonaniem uchwały członków wspólnoty o wyrażeniu zgody na sprzedaż napojów alkoholowych i w związku z tym wpływem tej okoliczności na wypełnienie przesłanki w postaci zgody właściciela nieruchomości na sprzedaż napojów alkoholowych zgodnie z art 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi;
- art. 77 § 1 k.p.a. przez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności co do kwestii prawidłowego umocowania zarządu przedmiotowej wspólnoty (ważności uchwał o powołaniu zarządu) i istnienia konfliktu właściciela lokalu z członkiem zarządu wspólnoty, którego prawidłowość wyboru była kwestionowana przez właściciela lokalu;
- art. 18 ust. 1 w zw. z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przez niewłaściwą interpretację i w związku z tym nieprawidłowe zastosowanie w zakresie spełnienia warunku zgody właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeśli lokal w którym ma odbywać się sprzedaż znajduje się na terenie budynku wielorodzinnego przez nie uwzględnienie przedłożonej uchwały wspólnoty, jako zgody wyczerpującej przesłankę przewidzianą w tym przepisie;
- art. 21 ust. 2 ustawy o własności lokali, przez jego zastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy i uznanie, że zgoda na sprzedaż napojów alkoholowych w budynku wspólnoty mieszkaniowej bezwzględnie musi być wyrażona przez uchwałę zarządu wspólnoty, a uchwała wspólnoty nie jest wystarczająca dla spełnienia warunku określonego w art 18 ust. 1 w zw. z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi;
- art. 64 Konstytucji RP przez naruszenie konstytucyjnego prawa do własności i innych praw majątkowych a także zasady równej ochrony tych praw oraz art. 32 Konstytucji przez naruszenie zasady równego traktowania przez władze publiczne i naruszenie zakazu dyskryminacji w życiu gospodarczym przez nieuwzględnienie faktu, iż w latach poprzednich Prezydent Miasta Ł. wydawał zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych poprzednim najemcom prowadzącym taką samą co skarżąca działalność w przedmiotowym lokalu.
Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie trzech zaskarżonych decyzji w całości.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podtrzymując argumentację przedstawioną w odwołaniu podkreślił, że przedłożona w załączeniu do wniosku uchwała jest jedynym dokumentem zawierającym wolę wspólnoty co do zgody na sprzedaż alkoholu w tym konkretnym miejscu i żaden inny dokument pochodzący od wspólnoty lub jej poszczególnych członków lub też członków jej zarządu a nawet od zarządu nie jest potrzebny dla wypełnienia warunku wynikającego z art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Tym bardziej, że w przedmiotowej wspólnocie, nie ma żadnej umowy regulującej funkcjonowanie zarządu wspólnoty. W związku z tym stosuje się regulacje ustawy o własności lokali, które dla czynności przekraczającej zwykły zarząd wymagają uchwały członków wspólnoty.
Z przedłożonych do akt sprawy dokumentów wynika, że aktualny zarząd wspólnoty został powołany nielegalnie. W dniu 26 marca 2013 r. Wspólnota Mieszkaniowa podjęła uchwałę nr 12/2013 o powołaniu nowego składu zarządu w osobach M. R. i M. B. Wskazana uchwała została podjęta w trybie mieszanym zbierania głosów, tj. na rocznym zebraniu wspólnoty mieszkaniowej w dniu 26 marca 2013 r. oraz w drodze indywidualnego zbierania głosów. Uchwała została formalnie podjęta większością 502/1000 głosów. Za przyjęciem uchwały głosował m.in M. B. - oddając 13/1000 głosów w imieniu właściciela lokalu nr VI, czyli spółki C M. B., A. S. sp. jawna - KRS [...]. C sp. jawna prawomocnym postanowieniem sądu z dnia 5 marca 2010 r. została wykreślona z KRS. W związku z powyższym głosy oddane przez M. B. za przyjęciem wskazanej uchwały były głosami bezwzględnie nieważnymi z mocy ustawy.
Uchwała nr 12/2013 jest bezwzględnie nieważna z mocy prawa, a M. R. i M. B. nie posiadają uprawnienia do reprezentowania właścicieli lokali. Wszelkie czynności prawne podejmowane z ich udziałem obarczone są oczywistym zarzutem nieważności. W tej sytuacji jedynym ważnym prawnie aktem wyrażającym zgodę właścicieli nieruchomości z art. 18 ust.6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, jest uchwała wspólnoty nr 1/10/2019 .
Dodatkowo pełnomocnik podkreślił, że przedmiotowa decyzja narusza konstytucyjnie chronione prawa majątkowe skarżącej wynikające z zawartej umowy najmu lokalu oraz prawa do równego traktowania podmiotów gospodarczych. W podobnej sytuacji jest zresztą właściciel lokalu, w którego przypadku naruszono konstytucyjne prawo własności. Prezydent Miasta Ł. w latach poprzednich udzielał bowiem zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w przedmiotowym lokalu poprzednim najemcom, (okoliczność znana organom z urzędu). Nie ma w związku z tym żadnych przesłanek do odmowy udzielenia takiej zgody aktualnie. Odmowa zaś z jaką spotkała się skarżąca jest niczym innym jak niewytłumaczalną dyskryminacją jej jako przedsiębiorcy.
W odpowiedziach na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o ich oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w skardze Kolegium wskazało, że wyrażenie zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu usytuowanym w budynku wielorodzinnym jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu zaś w sytuacji gdy zarząd wspólnoty został wyłoniony to niezbędne jest również wyrażenie zgody na sprzedaż napojów alkoholowych przez zarząd co najmniej w formie podpisów członków zarządu pod uchwałą wspólnoty mieszkaniowej nr 1/10/2019r. podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów zezwalającej na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu nr III (3 U) większością głosów właścicieli lokali posiadających 65,5% udziałów we własności nieruchomości, czego w niniejszej sprawie zabrakło. Organ nie jest natomiast uprawniony do badania legalności uchwał o powołaniu zarządu, legitymację taką posiada wyłącznie sąd powszechny stąd zarzut dotyczący naruszenia art. 77§ 1 k.p.a. w kwestii prawidłowego umocowania zarządu wspólnoty i ważności uchwał o jego powołaniu jest bezzasadny.
W dniu 12 listopada 2020 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącej z dnia 5 listopada 2020 r., w którym podtrzymując stanowisko zawarte w skardze wniósł o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów w postaci: kopii decyzji Prezydenta Miasta Ł.z dnia [...] o udzieleniu Stowarzyszeniu "A" pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania i zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę oraz printsceenu ze strony internetowej https://www.biznes.gov.pl./firma.zezwolenia-koncesje-wpisy-do rejestru. Dodatkowo wskazał, że z literalnego brzemienia art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wynika, że do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Katalog podmiotów, które mogą wyrazić zgodę jest katalogiem zamkniętym. Przepis ten nie wymaga jednak od wnioskodawcy posiadania kumulatywnej zgody od wszystkich wymienionych w nim podmiotów, zdaniem pełnomocnika wystarczy zgoda wyłączenie jednego z nich. Zgoda wyrażona w uchwale wspólnoty mieszkaniowej nr 1/10/2019 przedstawiona przez skarżącą jest więc wystarczająca dla spełnienia warunku wydania zezwolenia i nie ma przepisu, który nakazywałby potwierdzenie zgody wyrażonej w przez właścicieli innych lokali przez członków zarządu wspólnoty. Zarząd co do zasady nie może odmówić wykonania uchwały przegłosowanej przez właścicieli lokali, a powołanie zarządu nie wyłącza uprawnienia do podejmowania uchwał przez samą wspólnotę. Odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego pełnomocnik podkreślił, że czynność polegająca na wyrażeniu zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu mieszczącym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, o której mowa w art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy nie zawsze mieści się w zakresie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu nieruchomością (lub jej częścią), a jedynie wówczas gdy prowadzi ona do zmiany dotychczasowego sposobu jej użytkowania. W niniejszej sprawie wniosek wydanie zezwolenia miał na celu kontynowanie dotychczasowej działalności, co oznacza, że sposób korzystania z części nieruchomości, tj. wyodrębnionego prawnie lokalu nie uległ zmianie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga K. C. na trzy decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego Ł. z [...] jest uzasadniona.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018r. poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz.1467 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie organy administracji naruszyły przepisy prawa materialnego a mianowicie art.18 ust.3 pkt 6 ustawy z 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości (Dz.U. z 2018r. poz.2137 ze zm.) i art. 23 ust.1 i 2 ustawy 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz.U. z 2019r. poz.737 ze zm.) oraz przepisy postępowania a mianowicie art.7, 77 § 1,80 i 107 § 3 K.p.a. i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości (Dz.U. z 2018r. poz.2137 ze zm.), dalej u.w.t., i przepisy ustawy 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz.U. z 2019r. poz.737 ze zm.), dalej u.w.l.
Zgodnie z treścią art.18 ust.1 ustawy z 26 października 1982r. sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży, zwanego dalej "organem zezwalającym".
W myśl art.18 ust.3 wymienionej ustawy zezwolenia, o których mowa w ust. 1, wydaje się oddzielnie na następujące rodzaje napojów alkoholowych:
1) do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo;
2) powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa);
3) powyżej 18% zawartości alkoholu.
Zgodnie z treścią art.18 ust.3a wymienionej ustawy zezwolenia, o których mowa w ust. 3, organ zezwalający wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1-3.
W myśl art.18 ust.6 pkt 3 ustawy z 26 października 1982r. do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć następujące dokumenty:
3) zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym;
Zgodnie z treścią art.21 ust. 1 i 2 ustawy z 24 czerwca 1994r. zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie.
W myśl art.22 ust.1 u.w.l. czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie.
Zgodnie z treścią art.22 ust.2 u.w.l. do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej.
W myśl art.23 ust.1 u.w.l. uchwały właścicieli lokali są podejmowane bądź na zebraniu, bądź w drodze indywidualnego zbierania głosów przez zarząd; uchwała może być wynikiem głosów oddanych częściowo na zebraniu, częściowo w drodze indywidualnego ich zbierania.
Zgodnie z treścią art.23 ust.2 u.w.l. uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według wielkości udziałów, chyba że w umowie lub w uchwale podjętej w tym trybie postanowiono, że w określonej sprawie na każdego właściciela przypada jeden głos.
Z przepisu art.18 ust.6 pkt 3 ustawy z 26 października 1982r. wynika, że jedną z przesłanek otrzymania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest uzyskanie zgody właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku na taką sprzedaż jeżeli punkt sprzedaży jest zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym.
Sąd w obecnym składzie podziela pogląd przyjęty w orzecznictwie sądów administracyjnych, że wyrażenie zgody na sprzedaż napojów alkoholowych i tym samym wprowadzenie działalności polegającej na sprzedaży alkoholu do budynku, którego zasadniczą funkcją jest funkcja mieszkalna jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu, bowiem może to prowadzić do zmiany warunków użytkowych oraz wpływać na dotychczasowy sposób korzystania z lokali w tym budynku. Sprzedaż alkoholu, jako działalność reglamentowana o szczególnym charakterze, może prowadzić do znacznego ograniczenia uprawnień właściciela lokalu mieszkalnego i jego najbliższych do spokojnego, niezakłóconego i umożliwiającego odpoczynek korzystania z lokalu, z zachowaniem prawa do prywatności i intymności życia rodzinnego, co wskazuje na to, że wyrażenie zgody na prowadzenie takiej działalności przez członków wspólnoty mieszkaniowej jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu (por. wyrok NSA z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt II GSK 1812/17, a także wyrok WSA: w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt II SA/Go 467/09 oraz w Gdańsku z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 145/19).
Celem wprowadzenia przesłanki zgody na sprzedaż napojów alkoholowych było zapewnienie ochrony praw właścicieli lokali w budynkach mieszkalnych przed niekorzystnymi skutkami tej specyficznej działalności gospodarczej. Uzasadnione były obawy ustawodawcy, co do negatywnych zjawisk związanych z prowadzeniem tego rodzaju działalności gospodarczej, a mogących mieć wpływ na podstawową - mieszkalną funkcję budynku. Podkreślić należy, że współwłaściciele budynku wielorodzinnego, w którym zlokalizowany ma być punkt sprzedaży napojów alkoholowych, nie uczestniczą w postępowaniu o udzielenie stosownego zezwolenia. Ustawodawca założył bowiem, że ich interes prawny zabezpieczony będzie poprzez wymóg załączenia do wniosku o wydanie zezwolenia ich zgody na taką sprzedaż.
Zaznaczyć należy, iż zgodnie z treścią art.6 u.w.l. ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości tworzy wspólnotę mieszkaniową. W przypadku zatem gdy punkt sprzedaży alkoholu ma być usytuowany w budynku mieszkalnym w którym lokale są własnością różnych osób to zgoda na usytuowanie takiego punktu musi być wyrażona w uchwale wspólnoty mieszkaniowej. Natomiast sposób podejmowania uchwały przez właścicieli lokali reguluje art.23 u.w.l.
W niniejszej sprawie wniosek skarżącej dotyczy zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu nr III w placówce gastronomicznej przy ul. B 85. Wymieniona nieruchomość jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, w którym wyodrębnione zostały lokale stanowiące przedmiot odrębnej własności zaś liczba wyodrębnionych i niewyodrębnionych lokali przekracza siedem. Są to okoliczności niesporne. Dla uzyskania zgody na usytuowanie punktu sprzedaży napojów alkoholowych w wymienionym budynku konieczna jest zatem uchwała wspólnoty mieszkaniowej nieruchomości położonej przy ul.B 85. Zaznaczyć należy, iż w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z tzw. "małą wspólnotą mieszkaniową", o której mowa w art.19 u.w.l. a więc nie mają tutaj zastosowania przepisy kodeksu cywilnego dotyczące czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. Nie ma zatem zastosowania art.199 K.c., który przewiduje, że do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W rozpoznawanej sprawie występuje tzw. "duża wspólnota mieszkaniowa" określona w art.20 u.w.l. Oznacza to, że do czynności przekraczających zwykły zarząd nie jest wymagana zgoda wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. Zastosowanie ma natomiast sposób podejmowania uchwał określony w art.23 u.w.l. W niniejszej sprawie wspólnota mieszkaniowa nieruchomości położonej przy ul. B85 podjęła uchwałę w przedmiocie zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu III i jest nią uchwała nr 1/10/2019 podjęta w trybie indywidualnego zbierania głosów w dniach od 4 października do dnia 4 listopada 2019r. Wymienioną uchwałę podjęto w sposób określony w art.23 u.w.l. a mianowicie większością głosów właścicieli lokali posiadających 65,5 % udziałów we własności nieruchomości.
Z treści tej uchwały wynika, że wspólnota wyraża zgodę na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu użytkowym nr III przez "A". Do uchwały załączono listę osób głosujących, która wskazuje ile udziałów posiadają poszczególni współwłaściciele i którzy z nich głosowali za przyjęciem uchwały. Podano także liczbę głosujących - 11 Wymieniona uchwała, w ocenie sądu, jest zgodą współwłaścicieli nieruchomości przy ul. B 85 na usytuowanie w ich budynku punktu sprzedaży napojów alkoholowych w rozumieniu art.18 ust.6 pkt 3 ustawy z 26 października 1982r.
W przekonaniu sądu nie ma żadnego znaczenia okoliczność, że pod uchwałą podpisał się tylko jedne członek zarządu Wspólnoty – M. B. a brak jest podpisu drugiego członka zarządu M. R. (pod uchwała podpisał się nadto R. K. – pełnomocnik najemcy lokalu Stowarzyszenia [...] Klubu Biznesu). Podpisy członków zarządu pod uchwałą nr 1/10/2019 nie są konieczne gdyż jest to uchwała wspólnoty mieszkaniowej a nie uchwała zarządu wspólnoty mieszkaniowej. Nawet gdyby pod uchwałą nie było żadnego podpisu członka zarządu wspólnoty to wymieniona uchwała i tak, w ocenie sądu, stanowiłaby zgodę właścicieli nieruchomości na sprzedaż napojów alkoholowych, o której mowa w art.18 ust.6 pkt 3 u.w.t. Uchwała ta bowiem wyraża w sposób jasny i klarowny wolę właścicieli co do usytuowania w lokalu nr III punktu sprzedaży napojów alkoholowych. Skoro zatem w wymienionej uchwale większość współwłaścicieli nieruchomości przy ul.B85 zgodziła się na usytuowanie w ich nieruchomości punktu sprzedaży napojów alkoholowych to należy uznać, że spełniony został wymóg określony w art.18 ust.6 pkt 3 u.w.t.
Należy zaznaczyć, ze przepis art.18 ust.6 pkt 3 u.w.t. nakłada na organ administracji jedynie obowiązek sprawdzenia czy do wniosku dołączono zgodę uprawnionego podmiotu na usytuowanie punktu sprzedaży napojów alkoholowych. Organ nie jest natomiast ani uprawniony ani też zobligowany do badania legalności i zgodności z prawem przedłożonego dokumentu. Organ nie może zatem badać legalności przedłożonej przez wnioskodawcę uchwały wspólnoty mieszkaniowej. Do badania legalności takiej uchwały uprawniony jest jedynie sąd powszechny po uprzednim jej zaskarżeniu do sądu na podstawie art.25 u.w.l. Pogląd taki wyraził WSA we Wrocławiu w wyroku z 1 czerwca 2011r. w spr. III SA/Wr 157/11 (wyrokiem NSA z 9 stycznia 2013r. w spr. II GSK 1931/11 oddalono skargę kasacyjną od tego wyroku). W niniejszej sprawie organy administracji nie były zatem uprawnione do badania legalności uchwały wspólnoty mieszkaniowej nr 1/10/2019 i stwierdzenia, że jest ona bezskuteczna bo nie podpisał jej drugi członek zarządu wspólnoty. W sytuacji gdy skarżąca dołączyła do swojego wniosku wymienioną uchwałę to organy administracji były nią związane i nie mogły podważać jej wiarygodności z uwagi na brak podpisu jednego członka zarządu wspólnoty.
W ocenie sądu nie ma natomiast żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy uchwała zarządu wspólnoty mieszkaniowej nr 1/11/2019 z 7 listopada 2019r. W uchwale tej, działając na podstawie uchwały wspólnoty nr 1/10/2019, zarząd wyraził zgodę na usytuowanie w lokalu nr III przez K. C. punktu sprzedaży napojów alkoholowych. Uchwałę tę podpisał tylko jedne członek zarządu (M. B.) i brak jest podpisu drugiego członka zarządu (M.R.).
Skarżąca składając swój wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych była zobowiązana dołączyć zgodę podmiotów określonych w art.18 ust.6 pkt 3 u.w.t. i taka zgoda została złożona. Stanowi ją uchwała wspólnoty mieszkaniowej nr 1/10/2019. W sytuacji gdy w wymienionej uchwale współwłaściciele nieruchomości zgadzają się na usytuowanie w ich budynku punktu sprzedaży napojów alkoholowych to nie ma potrzeby składania jeszcze dodatkowo uchwały zarządu tej wspólnoty w tym przedmiocie. Nawet zatem gdyby skarżąca nie złożyła uchwały zarządu wspólnoty nr 1/11/2019 to i tak, w ocenie sadu, spełniony zostałby wymóg określony w art.18 ust.6 pkt 3 u.w.t. Organy administracji błędnie uznały, że poza zgodą właścicieli nieruchomości na usytuowanie w ich budynku punktu sprzedaży napojów alkoholowych (wyrażoną w uchwale wspólnoty nr 1/10/2019) konieczne jest nadto złożenie uchwały zarządu wspólnoty. Uchwała wspólnoty nr 1/10/2019 jest w istocie zgodą właścicieli nieruchomości na sprzedaż napojów alkoholowych i nie jest konieczne aby taką zgodę wyrażał nadto zarząd wspólnoty.
Sąd nie podzielił poglądu wyrażonego w zaskarżonej decyzji, że nie został spełniony wymóg określny w art.18 ust.6 pkt 3 u.w.t. gdyż uchwały nr 1/10/2019 i nr 1/11/2019 są bezskuteczne bo nie podpisali się pod nimi dwaj członkowie zarządu a jedynie jeden z nich.
Jeżeli chodzi o uchwałę nr 1/11/2019 to, jak już była o tym mowa we wcześniejszych rozważaniach, nie była ona konieczna do rozpoznania wniosku skarżącej. W przepisie art.18 ust.6 pkt 3 u.w.t. jest wymóg przedłożenia zgody właścicieli nieruchomości w której ma być usytuowany punkt sprzedaży napojów alkoholowych i zgoda taka została złożona w postaci uchwały wspólnoty mieszkaniowej nr 1/10/2019. Nie było zatem potrzeby składania przez skarżącą nadto uchwały zarządu wspólnoty w tej kwestii.
Odnośnie uchwały nr 1/10/2019 to jej treść nie budzi wątpliwości i została ona podjęta zgodnie z wymogami określonymi w art.23 u.w.l. Uchwałę tę podjęła wspólnota mieszkaniowa a nie zarząd wspólnoty. W związku z czym pod uchwałą nie było obowiązku złożenia podpisu przez członków zarządu wspólnoty co zostało omówione we wcześniejszych rozważaniach. Nadto żaden przepis ustawy o własności lokali ani żaden przepis innego aktu prawnego nie wymaga aby do skuteczności uchwały wspólnoty mieszkaniowej konieczne były podpisy pod uchwałą członków zarządu wspólnoty. Dla uznania, że uchwała wspólnoty mieszkaniowej jest bezskuteczna gdy nie podpiszą się pod nią członkowie zarządu wspólnoty to musi to wynikać z konkretnego przepisu prawnego. Organy administracji nie wskazały żadnego takiego przepisu. W związku z czym sąd nie podzielił poglądu organu administracji wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji, że brak podpisów członków zarządu wspólnoty pod uchwałą nr 1/10/2019 oznacza bezskuteczność tej uchwały.
Reasumując sąd uznał, że skarga jest uzasadniona. Wbrew stanowisku organów administracji skarżąca spełnia wymóg określonych w art.18 ust.6 pkt 3 u.w.t. w postaci przedłożenia uchwały wspólnoty mieszkaniowej nr 1/10/2019 zaś uchwała zarządu wspólnoty nr 1/11/2019 nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Organy administracji naruszyły przepisy prawa materialnego a mianowicie art.18 ust.6 pkt 3 u.w.t. i art.23 ust.1 i 2 u.w.l. jak również przepisy art.7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 K.p.a. co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt 1a.) i c.) p.p.s.a. sąd uchylił trzy zaskarżone decyzje i poprzedzające je trzy decyzje Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]
Na podstawie art.250 § 1 i 2 p.p.s.a sąd przyznał radcy prawnemu A.K. kwotę 600 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy porwanej udzielonej skarżącej z urzędu. W oparciu o przepis art.250 § 2 p.p.s.a. sąd obniżył wynagrodzenie przyznane pełnomocnikowi skarżącej gdyż wszystkie trzy sprawy są identyczne w zakresie stanu faktycznego i prawnego oraz argumentacji podniesionej przez skarżącą. W związku z czym, uwzględniając nakład pracy pełnomocnika skarżącej, sąd uznał, że uzasadnione jest przyznanie jednego obniżonego wynagrodzenia w wysokości 600 zł nie zaś wynagrodzenia będącego sumą wynagrodzeń za pomoc prawną w trzech sprawach.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Należy dokonać ponownie wnikliwej oceny zebranego materiału dowodowego a w razie potrzeby należy go uzupełnić a następnie wydać rozstrzygnięcie w sprawie.
a.l.