III SA/Łd 529/25

III SA/Łd 529/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-11-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Krawczyk
Ewa Alberciak /sprawozdawca/
Paweł Dańczak /przewodniczący/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2017 poz 1257
art. 65 par. 1, art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Dnia 19 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 listopada 2025 roku sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 3 czerwca 2025 roku nr SKO.4100.66.2025 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 czerwca 2025 r. nr SKO.4100.66.2025 - po rozpatrzeniu odwołania J. P. od zawiadomienia Wójta Gminy Zgierz z 8 maja 2025 r., nr ZŚ.604.27.2024, przekazującego wniosek w sprawie zakłócania spokoju (ciszy nocnej) zgodnie z właściwością do Komendanta Powiatowego Policji w Zgierzu, na podstawie art. 134 w związku z art. 1 pkt 1, art. 104, art. 127 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 roku poz. 572), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi stwierdziło niedopuszczalność odwołania.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.
Wójt Gminy Zgierz pismem z 14 marca 2025 r., 22 kwietnia 2025 r., 8 maja 2025 r. zawiadomił skarżącego o przekazaniu jego żądania - dotyczącego zakłócania spokoju, w tym ciszy nocnej - Komendzie Powiatowej Policji w Zgierzu, jako organowi właściwemu do jego załatwienia.
Pismem z 14 maja 2025 r. (data nadania - 15 maja 2025 r.) skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie. Skarżący wskazał, że odwołuje się od źle nazwanego zawiadomienia i wniósł o wydanie orzeczenia. Zdaniem skarżącego Policja przez 4,5 miesiąca nie działała jak należy, nie przeprowadzono właściwych czynności łącznie z pomiarem, ustaleniem źródeł hałasu. Sprawca działa bezkarnie. Wskazał na spór kompetencyjny i zarzucił Policji naruszenie art. 231 k.k.
Powyższe odwołanie poprzedzało ponaglenie oraz odwołania wniesione za pośrednictwem ogólnodostępnej poczty elektronicznej, które to pisma procesowe Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi pozostawiło bez rozpoznania, o czym zawiadomiono skarżącego pismem z 28 marca 2025 r. SKO.4100.51.2025, która to czynność Kolegium stanowi przedmiot skargi do sądu administracyjnego, a także odwołanie wniesione pismem z 22 kwietnia 2025 r. (data nadania listem poleconym) stanowiące przedmiot postanowienia Kolegium z 8 maja 2025 r., SKO.4100.64.2025, stwierdzającego niedopuszczalność odwołania.
Skarżący pismem z 3 czerwca 2025 r. wniósł do Kolegium, jak i innych organów, w tym do Wojewody Łódzkiego, również za pośrednictwem ogólnodostępnej poczty elektronicznej, ponaglenie, które stanowi przedmiot odrębnego pisma Kolegium.
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi stwierdziło niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych.
Kolegium podniosło, że skarżący zakwestionował swoim odwołaniem kolejny raz zawiadomienie Wójta Gminy Zgierz, którym na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał jego żądanie dotyczące zakłócania spokoju, w tym ciszy nocnej, Komendzie Powiatowej Policji w Zgierzu, jako organowi właściwemu w sprawie, bowiem w jego ocenie mimo formy zawiadomienia jest to decyzja bądź też zaskarżalne postanowienie.
Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Kolegium wyjaśniło, że zawiadomienia o przekazaniu wniosku, podania, żądania, jak wskazują utrwalone poglądy doktryny i orzecznictwo sądów administracyjnych nie ma miejsca w drodze decyzji administracyjnej, czy też postanowienia bądź innego aktu administracyjnego, lecz w drodze czynności materialno-technicznej.
Kolegium powołało się na treść art. 127 § 1 k.p.a. i wskazało, że warunkiem skutecznego wniesienia odwołania (czy też zażalenia w przypadku wydania postanowienia) do organu wyższego stopnia, pomijając kwestię zachowania terminu 14 - dniowego od dnia doręczenia decyzji, co w tym przypadku w sposób oczywisty nie stanowi istoty zagadnienia (lub 7 dni od dnia doręczenia postanowienia), jest istnienie decyzji administracyjnej bądź też postanowienia. Zdaniem Kolegium w tym przypadku taka sytuacja nie ma miejsca. Kolegium wyjaśniło, że konkretna norma prawa materialnego wskazuje czy ma miejsce wydanie decyzji administracyjnej, czy też nie, jak również konkretna norma zawarta w k.p.a. wskazuje, kiedy ma miejsce wydanie postanowienia.
Kolegium stwierdziło, że w tym przypadku, mając na uwadze art. 65 § 1 k.p.a., po pierwsze, nie ma decyzji administracyjnej, nie ma władczego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej przez organ administracji (Wójt Gminy Zgierz), po drugie, nie ma miejsca wydanie postanowienia, bowiem żadna z norm zawartych w tej ustawie nie wskazuje, że zawiadomienie ma formę postanowienia, a jedynie ma miejsce czynność materialno-techniczna, która to nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, zażalenia, sprzeciwu.
Organ zaznaczył, że zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W tym przypadku powołana powyżej ustawa nie stanowi, że zawiadomienie o przekazaniu wniosku ma miejsce w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Kolegium stwierdziło, że skoro zaś nie występuje w obrocie prawnym decyzja administracyjna - nie ma jej - gdyż jako taka nie mogła być wydana, jak i nie występuje w obrocie prawnym zaskarżalne postanowienie - nie ma go, gdyż takowe nie mogło być również wydane, to odwołanie wniesione przez skarżącego pismem z 14 maja 2025 r. jest niedopuszczalne, nie może być skutecznie wniesione.
W ocenie Kolegium w tej sprawie niedopuszczalność odwołania ma miejsce z przyczyn przedmiotowych - nie ma przedmiotu odwołania, gdyż nie ma w obrocie prawnym zaskarżalnej decyzji (lub zaskarżalnego postanowienia), skoro nie została i nie mogła zostać wydana (jak i nie zostało i nie mogło zostać wydane). Skoro więc nie ma przedmiotu zaskarżenia to wniesione odwołanie przez skarżącego należy uznać za niedopuszczalne, bowiem środek odwoławczy służy jedynie w sytuacji, gdy wydano decyzję administracyjną (lub postanowienie, na które służy zażalenie), a taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. P. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia. Wskazał, że w związku z rażącym naruszaniem spokoju i wypoczynku od 23 grudnia 2024 r. przez okres świąt aż do złożenia skargi w trybie k.p.k. zawiadomił organy i instytucje o zakłócaniu spokoju wibracjami. Zdaniem strony to nie jest podanie w rozumieniu k.p.a., tylko zawiadomienie o naruszeniu prawa w trybie k.p.k., dla którego nie ma formy zgłoszenia. Gmina Zgierz przekazała sprawę tylko w wąskim zakresie do KPP w Zgierzu, pomijając swe obowiązki administracyjne wynikające z szeregu przepisów, ogólnie walki ze śmieciami, którymi jest też hałas.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Postanowieniem z 27 sierpnia 2025 r. starszy referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (III SPP/Łd 88/25).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Zakres kontroli sądowej wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowiąc, że sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Łodzi o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od zawiadomienia Wójta Gminy Zgierz z dnia 8 maja 2025 r., nr ZŚ.604.27.2024, przekazującego wniosek skarżącego w sprawie zakłócania spokoju (ciszy nocnej), zgodnie z właściwością, do Komendanta Powiatowego Policji w Zgierzu.
Podkreślić należy, że przedmiotem oceny dokonywanej przez organ nie była kwestia dotycząca samego meritum żądania skarżącego dotyczącego zakłócania spokoju (ciszy nocnej), jak i kwestia prawidłowości przekazania przedmiotowego wniosku Komendantowi Powiatowemu Policji w Zgierzu, a jedynie kwestia dopuszczalności odwołania na przekazanie w trybie art. 65 § 1 k.p.a. wniosku skarżącego organowi właściwemu.
Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej k.p.a., w myśl którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zaś postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie przyjmuje się, że powołany przepis kodeksu postępowania administracyjnego określa warunki konieczne, niezbędne do merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy, to jest dopuszczalność odwołania oraz zachowanie terminu przewidzianego do jego wniesienia. Wniesienie odwołania, w sytuacji gdy stronie postępowania nie przysługuje żaden środek zaskarżenia skutkuje wydaniem postanowienia o niedopuszczalności odwołania. Wskazać również należy, że przepisy k.p.a. nie definiują pojęcia niedopuszczalności odwołania, co skutkuje stwierdzeniem, że warunki dopuszczalności odwołania wynikają z przepisów k.p.a. określających przedmiot zaskarżenia, toku postępowania, a także określających podmioty uprawnione do wniesienia odwołania. Na tle przepisu art. 134 k.p.a. wyróżnia się dwojakie przyczyny niedopuszczalności odwołania - przedmiotowe i podmiotowe. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną. Natomiast niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez osobę niemająca legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 k.p.a. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że omówiony powyżej przepis art. 134 k.p.a. znajduje zastosowanie - również w odniesieniu do zażaleń - zgodnie bowiem z treścią art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Odnosząc się natomiast do istoty przedmiotowego sporu stwierdzić należało, że w niniejszej sprawie słusznie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi uznało, że art. 65 k.p.a. nie przewiduje możliwości wniesienia (odwołania) zażalenia na przekazanie w trybie tego przepisu przez organ administracji publicznej podania do organu właściwego. Aktualnie przekazanie podania organowi właściwemu nie wymaga wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Następuje ono jedynie w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie i która nie podlega zaskarżeniu (por. postanowienie NSA z 16 marca 2023 r., sygn. akt II OW 334/22; postanowienie NSA z 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 38/12).
Nie doszło tym samym w przedmiotowej sprawie do naruszenia art. 65 § 1 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym stosownie do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a.
eg