III SA/Łd 522/25

III SA/Łd 522/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-10-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Alberciak /przewodniczący/
Katarzyna Ceglarska-Piłat /sprawozdawca/
Paweł Dańczak
Symbol z opisem
6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne
Ewidencja gruntów
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1151
art. 2 pkt 7, art. 4 ust.1a, art. 20 ust.1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
Dz.U. 2024 poz 219
par. 2 pkt 3, par. 11 pkt 5, par. 12 pkt 4, par. 15, par. 18, par. 26 ust. 3
Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków
Dz.U. 2022 poz 1670
par. 1, par. 34 -41
Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów  sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i  kartograficznego (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 200, art. 205 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 23 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia WSA Paweł Dańczak, Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat (spr.), Protokolant, Starszy asystent sędziego Dominika Trella, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2025 roku sprawy ze skargi A. S. i Z. S. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi z dnia 3 czerwca 2025 roku nr GIK-I.7220.17.2025 w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji technicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Łaskiego z dnia 8 maja 2025 roku nr GK.6641.13.2025; 2. zasądza od Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi solidarnie na rzecz A. S. i Z. S. kwotę 680,- (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z 3 czerwca 2025 r. nr GIK-I.7220.17.2025 Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej również: "ŁWINGiK"), na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej: "k.p.a.") w związku z art. 7b ust. 2 pkt 2 oraz art. 12b ust. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 z późn. zm., dalej: "p.g.i.k."), po rozpatrzeniu odwołania A.S. i Z.S. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą Ax. A.S., Z.S. spółka cywilna, utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z 8 maja 2024 r. znak: GK.6641.13.2025 w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji technicznej będącej wynikiem wykonania pracy geodezyjnej o identyfikatorze nr GK.6641.252.2025, której celem jest sporządzenie mapy do celów projektowych dla działek o numerach 340/1 i 340/2 położonych w obrębie ewidencyjnym W., gmina [...], powiat [...], województwo ł..
W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne.
7 lutego 2025 r. do Wydziału Geodezji i Kartografii Starostwa Powiatowego w [...] wpłynęło zgłoszenie prac geodezyjnych dotyczących sporządzenia mapy do celów projektowych dla działek o numerach 340/1 i 340/2 położonych w obrębie ewidencyjnym W., gmina [...], powiat [...], województwo ł. złożone przez wykonawcę A.S. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Ax. A.S., Z.S. spółka cywilna. Przedmiotowej pracy nadano numer identyfikacyjny GK.6641.252.2025. Ze zgłoszenia wynikało, że kierownikiem przedmiotowej pracy jest A.S.
9 marca 2025 r. wykonawca, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 12a p.g.i.k. złożył w Starostwie [...] zawiadomienie o wykonaniu zgłoszonej pracy, przedkładając jednocześnie operat techniczny oraz zbiory danych należących do zakresu baz danych BDOT500 i GESUT w celu przeprowadzenia jego weryfikacji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii.
18 marca 2025 r. w wyniku przeprowadzonej weryfikacji został sporządzony negatywny protokół nr GK.6641.252.2025_1, w którym organ weryfikujący wskazał na niezgodności z obowiązującymi przepisami prawa w dokumentacji złożonej do weryfikacji odnoszące się do rozbieżności w zakresie znajdujących się na działce budynków oraz wyników porównania stanu faktycznego z treścią mapy zasadniczej i dokumentacją przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz usterkę dotyczącą błędnie wpisanego numeru punktu poligonowego w opisie przebiegu i wykonanych prac geodezyjnych, tj. – odpowiednio § 7 i 37 pkt 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1670).
25 marca 2025 r. wykonawca A.S. po raz drugi zawiadomiła Starostę [...] o zakończeniu pracy geodezyjnej GK.6641.252.2025, dołączając wyniki prac geodezyjnych w postaci operatu technicznego oraz zbiorów danych należących do zakresu baz danych BDOT500, GESUT i EGiB.
W dniu 8 kwietnia 2025 r. została przez Starostę [...] przeprowadzona ponowna weryfikacja przekazanej 25 marca 2025 r. dokumentacji technicznej. W jej wyniku został sporządzony negatywny protokół nr GK.6641.252.2025_2, w którym weryfikujący w pkt. 6 protokołu uznał, iż "należy wyjaśnić, na podstawie jakich przepisów usunięto obiekt budowlany wiatę" z ewidencji gruntów i budynków, który został zainwentaryzowany operatem P.1003.2016.452. Weryfikujący wskazał, że budynkiem jest obiekt budowlany, który jest trwałe związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (tj. zgodnie z art. 3 pkt 2 p.b.). W przypadku wiat, dla których nie jest wymagane pozwolenie na budowę, nie jest również wymagana geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza, czyli takie wiaty nie podlegają ujawnieniu w EGiB. Na powyższy obiekt budowlany została wydana decyzja o warunkach zabudowy oraz została wykonana inwentaryzacja powykonawcza. Organ weryfikujący wskazał jako naruszony przepis prawa: § 15 ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 219), art. 3 ust.1, art. 29 ust. 14, art. 29 ust. 2 pkt 2 i art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1944 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388) oraz § 7 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2022 r. poz.1670).
10 kwietnia 2025 r. w wyniku otrzymania negatywnego protokołu weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych A.S. na podstawie art. 221 § 1 k.p.a. złożyła do Rady Powiatu [...] oraz Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego skargę na Starostę [...], jako organu administracji geodezyjnej i kartograficznej w powiecie oraz na T.S. Starszego Geodety w Wydziale Geodezji i Kartografii Starostwa Powiatowego w [...] oraz jego zwierzchników G.M., naczelnika ww. wydziału oraz J.K. zastępcę naczelnika ww. wydziału. Przedmiotem skargi było nienależyte wykonywanie zadań przez właściwy organ oraz przez jego pracowników, które narusza interes publiczny, poprzez przewlekłe i biurokratyczne załatwianie spraw. A.S. wskazała, że 9 kwietnia 2025 r. w czasie wizyty w siedzibie Starostwa Powiatowego w [...] odczytała zastępcy Naczelnika Wydziału Geodezji i Kartografii Starostwa Powiatowego w [...] J.K. treść art. 20 ust. 1 p.g.i.k. oraz § 2 i § 11 pkt 5) rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wyjaśniła, że w związku z ww. przepisami budynek to obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Zgodnie z tymi przepisami wiata nie jest budynkiem i na podstawie § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków w bazie EGiB nie jest wykazywana. Taki obiekt wykazywany jest w bazie BDOT500, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
25 kwietnia 2025 r. A.S. ponownie złożyła do Rady Powiatu [...] oraz Łódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego skargę na Starostę [...], jako organu administracji geodezyjnej i kartograficznej w powiecie. Przedmiotem skargi było nienależyte wykonywanie zadań przez właściwy organ oraz przez jego pracowników, które narusza interes publiczny, poprzez przewlekłe i biurokratyczne załatwianie spraw. Z treści przedmiotowej skargi wynikało, że skarga A.S. z 10 kwietnia 2025 r. stanowi ustosunkowanie się, na podstawie art. 12b ust. 7 p.g.i.k., do negatywnego protokołu weryfikacji z 8 kwietnia 2025 r. W skardze z 25 kwietnia 2025 r. A.S. powtórzyła zawartą w skardze z 10 kwietnia 2025 r. odpowiedź na uwagę weryfikującego wskazaną w protokole weryfikacji z 8 kwietnia 2025 r.
Decyzją z 8 maja 2025 r. nr GK.6641.13.2025 Starosta [...] odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (dalej również: "PZGIK") dokumentacji technicznej powstałej w wyniku zgłoszonej pracy geodezyjnej o identyfikatorze GK.6641.252.2025, której celem jest sporządzenie mapy do celów projektowych dla działek o numerach 340/1 i 340/2 położonych w obrębie ewidencyjnym W., gmina [...], powiat [...], województwo ł..
A.S. i Z.S. złożyli odwołanie od decyzji organu I instancji, podnosząc, że zaskarżona decyzja: 1) została wydana po terminie wynikającym z rozdziału 10 k.p.a., 2) nie zawiera szczegółowego uzasadnienia faktycznego i prawnego zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a., 3) zawiera błędy w interpretacji przepisów prawa stwierdzając, że wiata, na którą Starosta [...] wydał pozwolenie nr 486/2014 znak: AB.6740.1.150.2014 uprawniające do jej wybudowania według kategorii VIII – inne budowle, jest budynkiem i powinna być ujawniona w ewidencji gruntów i budynków.
Powołaną na wstępie decyzją z 3 czerwca 2025 r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że 25 marca 2025 r. A.S. zawiadomiła organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej o przekazaniu wyników zgłoszonych prac o identyfikatorze GK.6641.252.2025. Protokół weryfikacji został sporządzony 8 kwietnia 2025 r., tj. w terminie określonym w art. 12b ust. 1 pkt 2 p.g.i.k. Organ podkreślił, że ustawodawca nie określił innego terminu dla weryfikacji wyników zgłoszonych prac przekazanych kolejnym zawiadomieniem, o którym mowa w art. 12b ust. 7a p.g.i.k. W przepisach dotyczących weryfikacji nie ma terminu "poprawiona dokumentacja" czy też "dokumentacja po poprawie". Kolejne zawiadomienie dotyczy nowej konkretnej dokumentacji, którą należy poddać weryfikacji.
Organ odwoławczy zauważył, że data wpływu pisma wykonawcy z ustosunkowaniem się do wyników weryfikacji zgłoszonych prac geodezyjnych, których nie uwzględni starosta jest datą wszczęcia postępowania administracyjnego, do którego mają zastosowanie przepisy k.p.a. Skarga A.S. z 10 kwietnia 2025 r., złożona na podstawie przepisów art. 221 § 1 k.p.a., która została zaadresowana do Rady Powiatu [...] oraz Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, była jednocześnie ustosunkowaniem się do wyników weryfikacji. W związku z powyższym Starosta [...] 8 maja 2025 r. wydał decyzję orzekającą o odmowie przyjęcia do zasobu geodezyjnego zgłoszonych prac o nr identyfikacyjnym GK.6641.252.2025 w terminie 1 miesiąca od dnia wszczęcia postępowania, czyli w terminie określonym przez art. 35 § 3 k.p.a. W ocenie ŁWINGiK na datę wydania decyzji miał wpływ brak określonego przez A.S. jednoznacznego zakresu żądania. Zakres żądania wnioskodawcy wiąże organ i wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem dalszego postępowania. W przedmiotowej sprawie błędne zastosowanie przepisów prawa, k.p.a. jak i p.g.i.k., która jest ustawą szczególną, w zakresie kompetencji organów i ustosunkowanie się do nieprawidłowości zawartych w protokole weryfikacji w skardze na Starostę [...] nie pozostało bez wpływu na datę wydania decyzji przez Starostę.
Organ II instancji podkreślił, że weryfikacja wyników zgłoszonych prac geodezyjnych stanowi istotny element kontroli organu z uwagi na fakt, iż dane wynikające z opracowań, które zostają przyjęte do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego posłużą do zasilenia baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a p.g.i.k. Przedmiotem sporu pomiędzy wykonawcą prac geodezyjnych A.S. a organem weryfikacyjnym jest stanowisko, w której bazie: BDOT500 czy EGiB, powinna być ujawniona wiata posadowiona na działce 340/1 obręb W., gm. [...]. Zdaniem organu podczas wykonywania prac geodezyjnych, w wyniku których następuje aktualizacja danych EGiB, wykonawca prac geodezyjnych powinien uzyskać niezbędne informacje o kategorii obiektu budowlanego, która jest zawarta w projekcie budowlanym, a w szczególności w pozwoleniu na budowę.
Na przedmiotową wiatę 21 października 2014 r. została przez Starostę [...] wydana decyzja nr 486/2014 znak: AB.6740.1.150.2014, która zatwierdziła projekt budowlany i udzielała pozwolenia na budowę. Z decyzji tej wynika, że jest to "wiata do montażu plandek" na działce 340/1 w miejscowości W., gm. [...] – według VIII kategorii obiektu budowlanego. Przedmiotową wiatę objęto geodezyjną inwentaryzacją powykonawczą, której wyniki zawarto w dokumentacji geodezyjnej włączonej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr P.1003.2016.452. Z dokumentacji geodezyjnej tej wynika, że działka nr 340/1, na której usytuowano przedmiotową wiatę, ma powierzchnię 0,4975 ha. Natomiast z wypisu Kartoteki Budynków wynika, że na działce nr 340/1 znajdują dwa budynki:
1) budynek o nr ewidencyjnym 340/11 o powierzchni zabudowy 551 m2 i rodzaju wg według KŚT – budynek przemysłowy,
2) budynek o nr ewidencyjnym 340/12 o powierzchni zabudowy 144 m2 i rodzaju według KŚT – pozostałe budynki niemieszkalne.
Organ II instancji wskazał następnie, że wykonawca prac geodezyjnych A.S., wykonując pracę geodezyjną, której celem jest mapa do celów projektowych, obejmującą działki nr 340/1 i 340/2 w obrębie W. uznała, że dotychczasowe ujawnienie przedmiotowej wiaty – budynku o nr ewidencyjnym 340/1;2 w bazie EGiB jest błędne i wiata powinna być ujawniona w bazie BDOT500. Na potwierdzenie swojej tezy ww. przywołała art. 20 ust. 1 p.g.i.k. oraz § 2 i § 11 punkt 5) rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków i podniosła, że w związku z ww. przepisami budynek to obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Zgodnie z tymi przepisami wiata nie jest budynkiem i na podstawie § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w bazie EGiB nie jest wykazywana. Taki obiekt wykazywany jest w bazie BDOT500, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
ŁWINGiK zauważył, że A.S. oprócz zajętego stanowiska, iż dotychczasowe ujawnienie wiaty w bazie EGiB jest błędne oraz zacytowanych przepisów prawa w zakresie ujawniania wiat w ewidencji gruntów i budynków, w opracowanej dokumentacji geodezyjnej nie załączyła innych dowodów uzasadniających potrzebę wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.
Organ II instancji przypomniał następnie, że zgodnie z art. 20 ust. 1 p.g.i.k. ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów, budynków i lokali. Na podstawie § 15 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków: 1. w ewidencji nie wykazuje się budynków, które nie wymagają geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, o której mowa w art. 2 pkt 7b p.g.i.k., budynków projektowanych, budynków w budowie oraz lokali, w odniesieniu, do których nie zostało wydane zaświadczenie, o którym mowa wart. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 oraz z 2023 r. poz. 1688).
2. budynki, których nie wykazuje się w ewidencji, stanowią treść bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 12 ustawy (czyli bazy BDOT500).
Zdaniem organu z ww. przepisu wynika, że ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków podlegają budynki wymagające geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej. Budynkiem natomiast jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach, co wynika z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.). Taką definicję budynku należy również przyjąć stosując przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W przypadku wiat, dla których nie jest wymagane pozwolenie na budowę, nie jest również wymagana geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza. Wiaty te nie podlegają ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków. Chodzi o wiaty o powierzchni zabudowy do 35 m2 oraz gdy łączna liczba wiat nie przekracza dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Kolejna wiata czy też wiata o powierzchni większej niż 35 m2 będzie wymagała pozwolenia na budowę (co zostało ujęte w rozdziale 4 ustawy Prawo budowlane – art. 29 – zwolnienia z uzyskania pozwolenia, zgłoszenia).
W związku z powyższym, zdaniem ŁWINGiK, opisywana w rozpatrywanej sprawie wiata nr ewidencyjny budynku 340/12 na działce nr 340/1 wypełnia wymagania powyższych przepisów dotyczących budynków i nie może być uznana za obiekt nieewidencyjny, co wynika wprost, już tylko z jej powierzchni zabudowy.
Jednocześnie ŁWINGiK nadmienił, że organ weryfikujący przewidując następstwa wadliwej dokumentacji sformułował nieprawidłowość w sposób żądający, tj. "wyjaśnić na podstawie jakich przepisów usunięto obiekt budowlany", przywołując przepisy na podstawie, których dotychczasowy obiekt budowlany został ujawniony. W obowiązującym prawie dla nieprawidłowości – nieuprawnione przeniesienie wiaty z bazy EGiB do BDOT500 – brak jest jednego konkretnego zapisu, który można wskazać, że został naruszony.
Organ II wyjaśnił również, że przedmiotem odwołania jest decyzja Starosty [...] o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji technicznej powstałej w wyniku zgłoszonej pracy geodezyjnej o identyfikatorze GK.6641.252.2025, której celem jest sporządzenie mapy do celów projektowych dla działek o numerach 340/1 i 340/2 położonych w obrębie ewidencyjnym W., gmina [...], powiat [...]. Przytaczane przez A.S. wiaty ujawnione w bazach BDOT500, a nie w bazie EGIB na podstawie dokumentacji znak: GK.6641.1183.2024 i GK.6641.1487.2024 pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie.
Końcowo organ odwoławczy dodał, że skargi A.S. z 10 kwietnia 2025 r. i 25 kwietnia 2025 r., adresowane do Rady Powiatu [...] oraz Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, w których podniesione zostały zarzuty wobec Starosty Powiatu [...] zostały rozpatrzone przez ŁWINGiK w zakresie kompetencji określonych w art. 7b p.g.i.k. pismem z 9 maja 2025 r. znak: GIK-I.1410.2.2025.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższe rozstrzygnięcie organ II instancji A.S. oraz Z.S. zarzucili naruszenie prawa materialnego, mogące mieć wpływ na treść orzeczenia, mianowicie:
1. art. 20 ust. 1 p.g.i.k., polegające ną błędnym uznaniu przez organ, że "wiata", usunięcia której z ewidencji gruntów i budynków dokonał wykonawca, jest budynkiem w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 2) ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418), mimo, że obiekt ten nie spełniał kryteriów ustalonych normami tej ustawy;
2. § 2 pkt 3, § 11 pkt 5, § 12 pkt 4, § 15, § 18 oraz § 26 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2024 r. poz. 219), polegające na uznaniu, że "wiata", usunięcia której z EGiB dokonał wykonawca, jest budynkiem, o jakim mowa w ww. przepisach, mimo braku przesłanek ku takiej ocenie;
3. art. 3 pkt 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, polegające na uznaniu, że "wiata", usunięcia której z EGiB dokonał wykonawca, jest budynkiem w rozumieniu tego przepisu, mimo, że obiekt ten nie spełniał kryteriów tam określonych;
4. § 1, § 3, § 8 i § 10 załącznika nr 1 ust 1 Ip. 1, załącznika nr 4 rozdział 6 ust. 1 lp. 24 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 lipca 2021 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1385), mimo zachodzących ku temu przesłanek;
5. § 1 w zw. z § 34 i następne do § 41 (Rozdział 7) rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 1670), polegające na uznaniu, że "wiata", usunięcia której z EGiB dokonał wykonawca, jest budynkiem, który winien być ujęty w rzeczonej ewidencji, mimo że obiekt ten nie spełnia kryteriów budynków, określonych przepisami ustawy Prawo budowlane;
6. art. 1a ust. 1 pkt 1 i pkt 2a, art. 2, art. 4 załącznika nr 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 707), polegające na uznaniu, że "wiata", usunięcia której z EGiB dokonał wykonawca, jest budynkiem, o jakim mowa w ww. przepisach, mimo braku przesłanek ku takiej ocenie.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Ponadto wnieśli o zasądzenie od organu na swą rzecz kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast W myśl zaś art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Ze wskazanych powyżej przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Badając legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził naruszenie przez organ administracji przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji organów I i II instancji.
Podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm. dalej: "p.g.i.k.") W rozdziale 3 p.g.i.k. szczegółowo uregulowano kwestie związane z wykonywaniem prac geodezyjnych i kartograficznych, określając między innymi kwalifikacje osób uprawnionych do ich wykonania, tryb zgłaszania i odbioru tych prac.
Stosownie do art. 12a ust. 1 p.g.i.k. wykonawca prac geodezyjnych po wykonaniu zgłoszonych prac jest obowiązany złożyć do organu Służby Geodezyjnej
i Kartograficznej, do którego zostały zgłoszone prace geodezyjne, zawiadomienie o przekazaniu wyników zgłoszonych prac, dołączając wyniki prac geodezyjnych w postaci:
1) zbiorów nowych, zmodyfikowanych lub zweryfikowanych danych, które należą do zakresu informacyjnego baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3 i 10-12;
2) dokumentów wymaganych przepisami wydanymi na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 lub ich uwierzytelnionych kopii.
Organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały wyniki zgłoszonych prac geodezyjnych, zgodnie art. 12b ust. 1 p.g.i.k. weryfikuje je pod względem:
1) zgodności z obowiązującymi przepisami prawa z zakresu geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi:
a) wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów;
b) kompletności przekazywanych zbiorów danych,
2) spójności przekazywanych zbiorów danych, o których mowa w art. 12a ust. 1 pkt 1, z prowadzonymi przez ten organ bazami danych.
W myśl art. 12b ust. 3 p.g.i.k. wynik weryfikacji utrwala się w protokole a podstawę do przyjęcia wyników zgłoszonych prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji albo dokument potwierdzający odbiór zbiorów danych lub innych materiałów jako przedmiotu zamówienia publicznego realizowanego w związku z wykonywaniem zadań Głównego Geodety Kraju lub organów administracji geodezyjnej i kartograficznej (art. 12b ust. 4 p.g.i.k.) – w przypadku pozytywnej weryfikacji przekazanych materiałów zostają one przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy istotne są przepisy art. 12b ust. 6-8 p.g.i.k., z których wynika, że w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych przekazane przez niego wyniki zgłoszonych prac wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. Wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma wówczas prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji. Jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyników zgłoszonych prac geodezyjnych. W przypadku pozytywnej weryfikacji przekazanych materiałów zostają one przyjęte do państwowego zasobu, natomiast weryfikacja negatywna powoduje uruchomienie procedury, o której mowa w art. 12b ust. 6 i nast. p.g.i.k.
Zatem w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych przekazane przez niego wyniki zgłoszonych prac wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. W przypadku negatywnego weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji (art. 12b ust. 7). W przypadku uznania przez wykonawcę prac geodezyjnych uchybień i nieprawidłowości stwierdzonych w protokole wykonawca w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania przez niego protokołu przekazuje do organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej poprawione wyniki zgłoszonych prac geodezyjnych wraz z zawiadomieniem o przekazaniu wyników zgłoszonych prac (art. 12b ust. 7a). Jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania przez wykonawcę prac geodezyjnych protokołu, o którym mowa w ust. 6, organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie otrzyma poprawionych wyników zgłoszonych prac geodezyjnych, uznaje się, że prace te zostały zaniechane. Ponowne podjęcie zaniechanych prac geodezyjnych wymaga dokonania nowego zgłoszenia prac (art. 12b ust. 7b). Jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych, wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyników zgłoszonych prac geodezyjnych.
W świetle powyższych przepisów, protokół weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazywanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ma istotne znaczenie dla dokonania prawidłowej oceny rzetelności przedłożonej pracy geodezyjnej. Protokół ten powinien być sporządzony według wzoru zawartego w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 12d ust. 1 p.g.i.k., obowiązującym w dacie przeprowadzenia weryfikacji złożonej przez wykonawcę pracy geodezyjnej.
Powyższa procedura ma na celu umożliwienie geodecie dokonanie poprawek zgłoszonych prac we własnym zakresie, chroniąc go tym samym przed skutkami nieprzyjęcia pracy do zasobu. Przepisy art. 12b ust. 1-8 p.g.i.k. mają charakter gwarancyjny w zakresie uprawnienia wykonawcy prac geodezyjnych do ustosunkowania się do wyników weryfikacji, niezależnego od etapu postępowania w sprawie przyjęcia zgłoszonej pracy do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Sąd w pełni podziela w tym względzie stanowisko zaprezentowane w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2018 r., I OSK 425/16 i z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt I OSK 2421/16, z tym jednak zastrzeżeniem, że oba wyroki zostały wydane w odmiennym stanie prawnym, niż mający zastosowanie w niniejszej sprawie.
Istotą postępowania administracyjnego oraz decyzji wydawanej w trybie art. 12b ust. 8 p.g.i.k. jest zatem ustalenie, czy przekazana przez wykonawcę dokumentacja geodezyjna została sporządzona zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w dziedzinie geodezji i kartografii, a w konsekwencji czy nadaje się do przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Przywołane przepisy stanowiły podstawę dla podjęcia przez organ I instancji decyzji o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów sporządzonych przez skarżącą w ramach zgłoszonej pracy geodezyjnej pod nr GK.6641.252.2025. Starosta [...] po otrzymaniu od wykonawcy zawiadomienia o przekazaniu wyników zgłoszonych prac geodezyjnych dokonał weryfikacji dokumentacji technicznej, Do wskazanych powyżej wyników weryfikacji ustosunkował się wykonawca. Organ I instancji nie uwzględnił jednak stanowiska wykonawcy i wydał decyzję odmowną, wskazując na naruszenia stwierdzone w protokole oraz wyjaśnił, w następstwie czego sporządził protokół weryfikacji z wynikiem negatywnym, gdzie jako nieprawidłowość wskazał, w pkt. 6 protokołu konieczność wyjaśnienia "na podstawie jakich przepisów usunięto obiekt budowany wiatę" z ewidencji gruntów i budynków, który został zainwentaryzowany operatem P.1003.2016.452. Wskazując jako naruszone przepisy § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, art. 3 ust. 1, art. 29 ust. 14, art. 29 ust. 2 pkt 2 i art. 30 p.b. oraz § 7 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego weryfikujący stanął na stanowisku, że budynkiem jest obiekt budowlany, który jest trwałe związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach zgodnie z art. 3 pkt 2 p.b. Organ stwierdził, że w przypadku wiat, dla których nie jest wymagane pozwolenie na budowę, nie jest również wymagana geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza, czyli takie wiaty nie podlegają ujawnieniu w EGiB – co do zakwestionowanego obiektu budowlanego została wydana natomiast decyzja o warunkach zabudowy oraz została wykonana inwentaryzacja powykonawcza.
Istota sporu pomiędzy wykonawcą prac geodezyjnych a organem weryfikacyjnym w niniejszej sprawie sprowadzała się zatem do oceny prawidłowości stanowiska czy kwestionowana "wiata do montażu plandek" posadowiona na działce 340/1 w miejscowości W., gm. [...] – według VIII kategorii obiektu budowlanego, powinna być ujawniona w bazie BDOT500 czy EGiB.
Ponieważ na przedmiotową wiatę 21 października 2014 r. została wydana decyzja nr 486/2014 znak: AB.6740.1.150.2014, która zatwierdziła projekt budowlany i udzielała pozwolenia na budowę a następnie przedmiotową wiatę objęto geodezyjną inwentaryzacją powykonawczą, której wyniki zawarto w dokumentacji geodezyjnej włączonej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr P.1003.2016.452 organ przyjął, że jako budynek powinna ona podlegać wpisowi do EGiB. Z dokumentacji geodezyjnej wynika, że działka nr 340/1, na której usytuowano przedmiotową wiatę, ma powierzchnię 0,4975 ha natomiast z wypisu Kartoteki Budynków wynika, że na działce nr 340/1 znajdują się jeszcze dwa budynki: nr ewidencyjny 340/11 o powierzchni zabudowy 551 m2 i rodzaju wg według KŚT – budynek przemysłowy oraz nr ewidencyjnym 340/12 o powierzchni zabudowy 144 m2 i rodzaju według KŚT – pozostałe budynki niemieszkalne.
W ocenie Sądu stanowisko organu jest w tym zakresie błędne.
Zgodnie z art. 4 ust. 1a p.g.i.k. dla obszaru całego kraju zakłada się i prowadzi w systemie teleinformatycznym bazy danych, obejmujące zbiory danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej, dotyczące:
1) państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych;
2) ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości);
3) geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu;
4) państwowego rejestru granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju;
5) państwowego rejestru nazw geograficznych;
6) ewidencji miejscowości, ulic i adresów;
7) rejestru cen nieruchomości;
8) obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:10 000-1:100 000, w tym kartograficznych opracowań numerycznego modelu rzeźby terenu;
9) obiektów ogólnogeograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:250 000 i mniejszych, w tym kartograficznych opracowań numerycznego modelu rzeźby terenu;
10) szczegółowych osnów geodezyjnych;
11) zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu;
12) obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:500-1:5000.
Stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 2 p.g.i.k ewidencja gruntów i budynków obejmuje dane dotyczące m.in. budynków – ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych. Z kolei zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków określa szczegółowy zakresie informacji objętych ewidencją gruntów i budynków oraz rodzaje budynków i lokali, które nie są wykazywane w ewidencji. Stosownie do jego § 3 pkt 2 przez budynek należy rozumieć obiekt budowlany, który jest budynkiem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Według definicji budynku wynikającej z art. 3 pkt 2 p.b. obiekt budowlany jest budynkiem, jeżeli jest trwale związany z gruntem, jest wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Treść przywołanego przez organ § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków stanowi, że w ewidencji gruntów i budynków nie wykazuje się budynków, które nie wymagają geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, o której mowa w art. 2 pkt 7b ustawy Prawo budowlane i kartograficzne, budynków projektowanych, budynków w budowie oraz lokali, w odniesieniu do których nie zostało wydane zaświadczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 oraz z 2023 r. poz. 1688). Zgodnie z § 15 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków – budynki, których nie wykazuje się w ewidencji, stanowią treść bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 12 ustawy (Baza danych obiektów topograficznych, dalej: "BDOT500"). BDOT500 tworzy się i aktualizuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie materiałów przyjmowanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Bazę BDOT500 aktualizuje się niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia uzyskania materiałów, o których mowa w ust 1. Tworzenie i aktualizacja bazy BDOT500 odbywają się zgodnie ze standardami technicznymi określonymi w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia.
W niniejszej sprawie należało ocenić, czy organy orzekające właściwie zidentyfikowały, iż nieujęta w EBIG wiata jest obiektem wymagającym pozwolenia na budowę. Należy wskazać, że ani Prawo budowlane, ani przepisy wykonawcze nie definiują pojęcia wiaty. Nie ulega wątpliwości, że na gruncie przepisów Prawa budowlanego obowiązującego na dzień 21 października 2014 r. kwestionowana "wiata do montażu plandek" znajdująca się na działce 340/1 w miejscowości W., gm. [...] – według VIII kategorii obiektu budowlanego stanowiła budynek, którego posadowienie na działce wymagało uzyskania pozwolenia na budowę, decyzji o warunkach zabudowy oraz wykonania geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej i była objęta § 7 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Aktualnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że brak ustawowej definicji wiaty oznacza, że je kwalifikacja wymaga każdorazowo oceny organów a także że "wiata" to samodzielna, lekka budowla, posiadająca dach, niekiedy ściany, której celem jest ochrona miejsca lub rzeczy przed oddziaływaniem atmosferycznym (deszczem, śniegiem, wiatrem). Podkreśla się także, że za podstawowe cechy wiaty uznaje się wsparcie danej budowli na słupach stanowiących podstawowy element konstrukcyjny i wiążący budowlę trwale z gruntem oraz brak trwałych ścian (por. m.in. wyrok NSA z 9 stycznia 2019 r., II OSK 3465/18, wyrok WSA w Gdańsku z 8 kwietnia 2025 r., II SA/Gd 906/24. Z kolei NSA w wyroku z dnia 23 maja 2023 r., II OSK 1769/20, wskazał, że wiata jest obiektem budowlanym, ale nie budynkiem. Od budynku odróżnia ją przede wszystkim to, że wiata pozbawiona jest wszystkich albo większości przegród zewnętrznych, a także najczęściej jej podstawowym elementem konstrukcyjnym (konstrukcją nośną), na którym osadzony jest dach, są słupy wiążące budowlę z gruntem. Jakkolwiek Sąd nie kwestionuje, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. b) p.b. w określonych warunkach wiata może wymagać decyzji o pozwoleniu na budowę – czy to ze względu na wielkość lub liczbę wiat znajdujących się na każde 500 m2 działki – to przez to wiata nie staje się budynkiem.
Przyjęcie odmiennego poglądu – w przypadku np. jednoczesnego posadowienia na działce o powierzchni 500 m2 trzech wiat poniżej 35 m2 – wymagałoby określenia, która z nich stała się budynkiem wymagającym ujęcia w EGIB.
W przypadku wiat, dla których nie jest wymagane pozwolenie na budowę, nie jest również wymagana geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza, czyli takie wiaty nie podlegają ujawnieniu w EGiB.
Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Pracy i Technologii z dnia 23 lipca 2021 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1385) w bazie BDOT500 gromadzi się informacje dotyczące: 1) budynków niewykazanych w ewidencji gruntów i budynków oraz obiektów budowlanych trwale związanych z budynkiem;
2) budowli;
3) ogrodzeń;
4) komunikacji;
5) zagospodarowania terenu;
6) sportu i rekreacji;
7) wód;
8) rzeźby terenu.
Budowlą jest każdy obiekt budowalny niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolnostojące maszty antenowe, wolnostojące trwale związane z gruntem tablice hydrotechniczne, zbiorniki, wolnostojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowlę sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznych części przedmiotów składających się na całość użytkową.
Zgodnie z załącznikiem do ustawy Prawo budowlany, obiekty budowlane określone są 30 kategoriami. Kwestionowana wiata została zaliczona do VIII kategorii – inne budowle
Zdaniem Sądu w składzie orzekającym z treści § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków organ błędnie wyinterpretował nieistniejącą normę prawną nakazującą ujawnienie w ww. ewidencji wiaty w sytuacji gdy powstała ona w oparciu o pozwolenie na budowę i była objęta geodezyjną inwentaryzacją powykonawczą, o której mowa w art. 2 pkt 7 p.g.i.k. To, że § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków stanowi, że w ewidencji gruntów i budynków nie wykazuje się budynków, które nie wymagają geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej nie oznacza, że wykazuje się obiekty wymagające geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, które nie są budynkami. Norma wyrażona w § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wyłącza z obowiązku ujawnienia obiekty, dla których nie tworzy się inwentaryzacji powykonawczej niemniej podstawą ujawnienia obiektu jest uznanie, że stanowi ona budynek, w której to kategorii nie mieści się pojęcie wiaty i to bez względu na to czy na podstawie art. 29 p.b. wymaga ona zgłoszenia czy pozwolenia na budowę jeśli wiata taka ma powierzchnię większą niż 35 m2 albo gdy łączna liczba wiat nie przekracza dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki.
Pojęcie geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej obiektów budowlanych zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 7b p.g.k. i rozumie się przez nie "wykonanie pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych mających na celu zebranie aktualnych danych o przestrzennym rozmieszczeniu elementów zagospodarowania terenu objętego zamierzeniem budowlanym i sporządzenie dokumentacji geodezyjnej zawierającej wyniki tych pomiarów, w tym mapę opatrzoną, z uwzględnieniem art. 12c ust. 1 pkt 1, klauzulą urzędową, o której mowa w art. 40 ust. 3g pkt 3, stanowiącą potwierdzenie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub dokumentów, o których mowa w art. 12a ust. 1, w oparciu o które mapa ta została sporządzona, albo oświadczenie wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji" (por. D. Felcenloben, Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz, WKP 2024).
Zgodnie z art. 3 pkt 1 p.b. przez określenie "obiekt budowlany" rozumie się budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
Na potrzeby stosowania przepisów ustawy – Prawo budowlane zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 14 p.b. pojęcie dokumentacji powykonawczej, przez którą należy rozumieć dokumentację budowy z naniesionymi zmianami dokonanymi w toku wykonywania robót oraz geodezyjnymi pomiarami powykonawczymi. Ustawodawca, definiując w art. 3 pkt 14b p.b. pojęcie geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, odsyła do jego znaczenia ustalonego w art. 2 pkt 7b p.g.k.
Zdaniem Sądu analiza powołanych wyżej przepisów nie pozostawia wątpliwości, że organy błędnie przyjęły, że wiata do montażu plandek, której niekwestionowane cechy konstrukcyjne i parametry wynikają z mapy sytuacyjno-wysokościowej z czynności jej inwentaryzacji z 25 marca 2016 r. oraz kartoteki budynku – jako budynek wymagający na gruncie uprzednio obowiązującego prawa budowlanego pozwolenia na budowę – nadal powinna być ujęta w EGIB, a nie tak jak to twierdzili skarżący – w BDOT500. Tym samym należy podzielić zarzuty skargi, że wydając decyzje w przedmiocie – odpowiednio – odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji technicznej będącej wynikiem wykonania pracy geodezyjnej o identyfikatorze nr GK.6641.252.2025 oraz utrzymania w mocy decyzji z 8 maja 2024 r. znak: GK.6641.13.2025 organy obu instancji błędnie określiły, że wiata, której skarżący nie ujęli w pracy geodezyjnej w ewidencji gruntów, a wskazali w BDOT500 organy I i II instancji naruszyły powołane w skardze przepisy art. 20 ust. 1 u.g.i.k., § 2 pkt 3, § 11 pkt 5, § 12 pkt 4, § 15, § 18 oraz § 26 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, § 1, § 3, § 8 i §10 załącznik nr 1 ust 1 pkt 1, załącznik nr 4 rozdział 6 ust 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej, § 1 w zw. z § 34-§ 41 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy uwzględniając stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocenę prawną wyrażoną przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu przeprowadzą postępowanie administracyjne stosując przepisy i zasady nim rządzące, w tym wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia przez organy administracji publicznej postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierowania się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z 8 maja 2024 r.
O kosztach postępowania, na które składał się wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.
d.cz.