III SA/Łd 5/25

III SA/Łd 5/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-04-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Dębowska
Ewa Alberciak /przewodniczący/
Małgorzata Kowalska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1047
art. 73aa ust. 1, ust. 3 i ust. 7, art. 140mb ust. 2
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135, art. 145 par. 3, art. 200 w zw. z art. 205 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1935
par. 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z par. 2 pkt 2
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Sentencja
Dnia 9 kwietnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia WSA Anna Dębowska, Sędzia WSA Małgorzata Kowalska (spr.), Protokolant st. asystent sędziego Anna Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2025 roku sprawy ze skargi I. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 27 września 2024 roku nr KO.4180.90.24 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Łaskiego z dnia 16 maja 2024 roku, KD.5410.5.57.2024; 2) umarza postępowanie administracyjne; 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu na rzecz skarżącej – I. M. kwotę 387 (trzysta osiemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z 27 września 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze
w Sieradzu utrzymało w mocy decyzję Starosty Łaskiego z 16 maja 2024 r. nakładającą na I. M. karę pieniężną w wysokości 1000 zł z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu.
Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym
i prawnym.
8 stycznia 2024 r. I. M., jako prowadzący działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami pod nazwą J. I. M., sprowadziła na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego UE, pojazd marki Kia Ceed nr [...]. 13 stycznia 2024 r., odsprzedała przedmiotowy pojazd, nie składając wniosku o jego rejestrację.
26 kwietnia 2024 r. Starosta Łaski wszczął z urzędu postępowanie administracyjne wobec I. M. w przedmiocie naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazd marki Kia Ceed nr [...] w terminie 90 dni od dnia jego sprowadzenia z terytorium państwa członkowskiego UE, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Decyzją z 16 maja 2024 r. Starosta Łaski nałożył na I. M. karę pieniężną w wysokości 1000 zł z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu sprowadzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej w terminie 90 dni od dnia jego sprowadzenia, przez przedsiębiorcę prowadzącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, tj. uchybienia art. 73aa ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1047, ze zm.) - dalej: "u.p.r.d.".
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że I.M. 8 stycznia 2024 r. sprowadziła pojazd marki Kia Ceed nr [...] na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku ze sprowadzeniem pojazdu z państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej strona miała obowiązek złożyć wniosek o rejestrację pojazdu w terminie 90 dni od dnia jego sprowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. do dnia 8 kwietnia 2024 r. Powyższego obowiązku skarżąca w wymaganym terminie nie dopełniła. Naruszenie przedmiotowego obowiązku, w myśl art. 140mb ust. 2 u.p.r.d., podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł.
28 maja 2024 r. strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie:
a) art. 73aa ust. 1 pkt 3 u.p.r.d. poprzez brak przyjęcia, że zbycie pojazdu przed upływem terminu otwartego na podstawie wymienionego przepisu wyłącza konieczność złożenia wniosku o rejestrację pojazdu ponieważ obowiązkiem tym objęty jest wyłącznie właściciel pojazdu, a w momencie zbycia pojazdu podmiot przestaje nim być, a tym samym nie podlega on w ogóle hipotezie przepisu,
b) art. 73aa ust. 1 pkt 3 u.p.r.d. poprzez brak wzięcia pod uwagę stanowiska Ministra Infrastruktury wyrażonego w piśmie Departamentu Trans[?]portu Drogowego
z 4 marca 2024 r., podczas gdy to Minister Infrastruktury jest podmiotem, który był autorem przedmiotowego przepisu.
Przywołaną na wstępie decyzją z 27 września 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu utrzymało w mocy decyzję Starosty Łaskiego z 16 maja 2024 r. nakładającą na I. M. karę pieniężną w wysokości 1000 zł
z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu sprowadzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej w terminie 90 dni od dnia jego sprowadzenia.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że I. M. prowadząca działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami pod nazwą
J. I. M., 8 stycznia 2024 r. sprowadził pojazd marki Kia Ceed nr [...] na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z załączonej do akt sprawy faktury numer [...] z 13 stycznia 2024 r. zawartej pomiędzy J. I. M. (sprzedawcą), a J. P. (nabywcą) wynika, że tym dniu dokonano sprzedaży samochodu marki Kia Ceed nr [...]. Oznacza to, że I. M. była zobowiązana złożyć wniosek o rejestrację pojazdu w terminie 90 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej czyli do 8 kwietnia 2024 r.
W ocenie Kolegium okoliczności podniesione przez skarżącą w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. I. M. obowiązana była złożyć wniosek o rejestrację pojazdu w terminie 90 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, czego nie uczyniła. Wyjaśnienia przedstawiane przez stronę nie wskazują, że złożenie wniosku w obowiązującym terminie było niemożliwe. Analizowany przepis nie wymaga, by w wyznaczonym terminie zarejestrować pojazd, a jedynie - żeby złożyć w tym terminie stosowny wniosek. Skarżąca nie wykazała, że tak prosta formalnie czynność (złożenie wniosku inicjującego wszczęcie postępowania w sprawie zarejestrowania pojazdu) nie mogła zostać we właściwym czasie zrealizowana. Fakt niedopełnienia przez skarżącą obowiązku określonego w art. 73aa ust. 1 pkt 3 i ust. 3 u.p.r.d. jest bezsporny, a wobec tego Starosta Łaski był zobligowany do nałożenia kary pieniężnej.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Kolegium wskazało, że przedsiębiorca prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany jest do złożenia wniosku
o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej również w sytuacji zbycia tego pojazdu przed upływem terminów, o których mowa w ust. 1 albo 3. Brak jest zatem podstaw do zwolnienia przedsiębiorcy z obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu sprowadzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskie, w terminie 90 dni od dnia jego sprowadzenia.
Z tych względów zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego nie mogły zostać uwzględnione w postępowaniu odwoławczym.
Kolegium podniosło nadto, że decyzja w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu ma charakter związany, a nie uznaniowy, na co wskazuje stylizacja art. 140mb ust. 2 u.p.r.d. - "kto (...), nie złoży (...) wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej". Wyłączenie uznania administracyjnego w powyższych sprawach oznacza, że organ prowadzący postępowanie ma obowiązek wydać powyższą decyzję w każdym przypadku zaistnienia przesłanki z art. 73aa ust. 1 pkt 3 u.p.r.d. Skoro ustawodawca w art. 140mb ust. 2 u.p.r.d. wyraźnie wskazał, że "kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 3 u.p.r.d., nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł", to organ administracji nie może w sposób dowolny odstąpić od zastosowania przepisu w ww. brzmieniu.
Na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu skargę do sądu administracyjnego złożyła I. M., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie:
a) art. 73aa ust. 1 pkt 3 u.p.r.d. poprzez brak przyjęcia, że zbycie pojazdu przed upływem terminu otwartego na podstawie wymienionego przepisu wyłącza konieczność złożenia wniosku o rejestrację pojazdu ponieważ obowiązkiem tym objęty jest wyłącznie właściciel pojazdu, a w momencie zbycia pojazdu podmiot przestaje nim być, a tym samym nie podlega on w ogóle hipotezie przepisu;
b) art. 73aa ust. 1 pkt 3 u.p.r.d. poprzez brak wzięcia pod uwagę stanowiska Ministra Infrastruktury wyrażonego w piśmie Departamentu Transportu Drogowego z 4 marca 2024 r. oraz przede wszystkim objaśnień prawnych Ministra Infrastruktury Departamentu Transportu Drogowego z 11 października 2024 r. "Informacji dotyczącej art. 73aa ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251)", podczas gdy drugi z tych dokumentów, mając na uwadze treść art. 35 ust. 1 w zw. z ust. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 roku Prawo przedsiębiorców, jest wiążący dla organu;
c) art. 74 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 74 ust. 2b u.p.r.d. poprzez nieuwzględnienie tego przepisu i pominięcie okoliczności, że złożenie wniosku o rejestrację pojazdu przez podmiot zajmujący się profesjonalnie handlem pojazdami spowoduje, że przez kilka tygodni (w okresie trwania pozwolenia czasowego, tj. tzw. miękkiego dowodu) sprzedaż pojazdu będzie niemożliwa, ponieważ nowy właściciel nie będzie w stanie zarejestrować go na siebie;
d) art. 105 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym poprzez wyłączenie możliwości zastosowania tego przepisu i wyłączenie możliwości otrzymania zwrotu akcyzy z uwagi na rejestrację pojazdu, podczas gdy obowiązku rejestracji nie ma.
Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 2167) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.". sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych w granicach danej sprawy, której skarga dotyczy, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
Przeprowadzona przez sąd w niniejszej sprawie kontrola według powyżej wskazanych kryteriów wykazała, że zachodzą podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji Starosty Łaskiego nakładającej na skarżącą karę pieniężną w kwocie 1000 zł.
Zgodnie z art. 73aa ust. 1 u.p.r.d. właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia:
1) nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) dopuszczenia do obrotu przez organ Krajowej Administracji Skarbowej pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej;
3) sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
W przypadku gdy właścicielem pojazdu, o którym mowa w ust. 1, jest przedsiębiorca prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany jest do złożenia wniosku
o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni (art. 73aa ust. 3 u.p.r.d.).
Z kolei zgodnie z art. 140mb ust. 2 u.p.r.d. kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 3, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł.
W pierwszej kolejności sąd pragnie zauważyć, że w sprawie nie budzi wątpliwości ustalony przez organy orzekające stan faktyczny. Bezsporne jest,
że 8 stycznia 2024 r. skarżąca, w zakresie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, sprowadziła na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego UE, pojazd marki Kia Ceed o nr [...]. Co jest jednak kluczowe już 13 stycznia 2024 r. skarżąca przedmiotowy pojazd odsprzedała.
W tak ustalonym stanie faktycznym organy uznały, że przedsiębiorca, prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą
w zakresie obrotu pojazdami, który nabył pojazd na terenie Unii Europejskiej
i sprowadził go na terytorium RP, a następnie nie rejestrując go zbył przed upływem 90 dni, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 140mb ust. 2 u.p.r.d.
W ocenie sądu stanowisko organów jest błędne.
Zgodzić się trzeba z organami, że z art. 73aa ust. 3 u.p.r.d. wynika,
że w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, termin na złożenie wniosku o rejestrację pojazdu wynosi 90 dni. Nie może jednak ujść uwadze, że zgodnie z art. 73aa ust. 1 u.p.r.d. obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu obciąża jego właściciela. Zgodnie z regulacjami wynikającymi z ustawy Prawo o ruchu drogowym prawo i zarazem obowiązek wystąpienia z wnioskiem o rejestrację pojazdu posiada jedynie właściciel pojazdu. Zatem w sytuacji, gdy nastąpi sprzedaż pojazdu, o którym mowa w art. 73aa ust. 1 pkt 3 u.p.r.d., przed upływem przewidzianego w art. 73aa ust. 3 u.p.r.d. ustawowego terminu 90 dni, osoba zbywająca pojazd traci po pierwsze przedmiot, którego rejestracji mogłaby dokonać, po drugie zaś przymiot bycia właścicielem tego pojazdu, a zatem legitymację
do złożenia skutecznego wniosku o jego rejestrację, a tym samym uprawnienie
do zainicjowania postępowania administracyjnego w przedmiocie rejestracji pojazdu. Z powyższego, zdaniem sądu wynika, że w momencie zbycia pojazdu podmiot będący dotychczas jego właścicielem przestaje nim być i traci możliwość złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, a obowiązek ten przechodzi na nowego właściciela (nabywcę) pojazdu.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Literalna wykładnia art. 140mb ust. 2 u.p.r.d. także wskazuje, że przewiduje on nałożenie kary na podmiot będący właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o jego rejestrację w terminie o którym mowa w art. 73aa ust. 3. Skoro w terminie tym skarżąca przestała być właścicielem spornego pojazdu to brak było podstaw
do nałożenia na nią kary przewidzianej w tym przepisie.
Za odstąpieniem od literalnej wykładni powołanych wyżej przepisów nie może zdaniem sądu przemawiać dokonana przez SKO w zaskarżonej decyzji ich wykładnia systemowa odwołująca się do treści art. 73aa ust. 7 u.p.r.d. statuującego odstępstwo od obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu. Zgodnie z art. 73aa ust. 7 u.p.r.d. przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się w przypadku, gdy właściciel pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokona zbycia tego pojazdu przed upływem terminów, o których mowa w ust. 1 albo 3. W ocenie sądu treść omawianych przepisów - art. 73aa ust. 1 i 3 oraz art. 140mb ust. 2 u.p.r.d. - jest jasna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Zawarte w nich pojęcie "właściciel pojazdu" nie wymaga żadnych zabiegów interpretacyjnych. Zgodnie więc z zasadą interpretatio cessat in claris w kontrolowanej sprawie brak było podstaw
do odwoływania się do wykładni systemowej wewnętrznej, zwłaszcza, że jej wynik jest wadliwy. Jej efektem byłaby konieczność wszczynania bezprzedmiotowych postępowań administracyjnych, jedynie w celu uniknięcia nałożenia kary, podczas gdy celem wprowadzenia omawianych regulacji prawnych była poprawa referencyjności danych znajdujących się w centralnej ewidencji pojazdów.
Co więcej, stanowisko sądu znajduje także wsparcie w stanowisku wyrażonym w kolejnych pismach Ministra Infrastruktury. Z wyjaśnień ministerstwa zawartych w piśmie z 4 marca 2024 r. nr DTD-3.4400.226.2024 wynika, że art. 73aa ust. 7 u.p.r.d. został dodany na etapie prac senackich, w związku z wnioskiem strony społecznej dotyczącym konkretnego przypadku. Przepis ten miał z założenia charakter doprecyzowujący i jego wprowadzenie nie powinno różnicować sytuacji podmiotów w zależności od pochodzenia pojazdu, gdyż nie znajduje to uzasadnienia ani faktycznego, ani prawnego. Z kolejnego pisma Ministra Infrastruktury z 11 października 2024 r. nr DTD-3.4400.558.2024 wynika wprost konstatacja zbieżna z wyrażonym wyżej poglądem sądu, że obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu ciąży wyłącznie na właścicielu pojazdu. W momencie zbycia pojazdu podmiot będący jego właścicielem przestaje nim być i traci możliwość złożenia wniosku jako strona w postępowaniu o rejestrację pojazdu, a obowiązek ten przechodzi na nabywcę. W sytuacji zatem, gdy wyznaczony w ustawie termin na wypełnienie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację nie upłynął, a właściciel zbył pojazd, wygasa obowiązek wynikający z art. 73aa ust. 1 i ust. 3 u.p.r.d. W konsekwencji brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 140mb u.p.r.d.
Reasumując powyższe wskazać należy, że prawidłowa wykładnia art. 73aa ust. 1 i ust. 3 u.p.r.d. prowadzi do wniosku, że w sytuacji, gdy wyznaczony w ustawie termin na wypełnienie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację nie upłynął, a właściciel dokonał zbycia pojazdu, wygasa obowiązek wynikający z art. 73aa ust. 1 albo ust. 3 u.p.r.d. W konsekwencji brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 140mb u.p.r.d.
Z przedstawionych wyżej przyczyn sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a
w związku z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Łaskiego. Jednocześnie, skoro w momencie zbycia pojazdu podmiot będący dotychczas jego właścicielem przestaje nim być i traci możliwość złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, a obowiązek ten przechodzi na nowego właściciela, dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego wobec skarżącej należy uznać za bezprzedmiotowe, dlatego zgodnie z art. 145 § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w punkcie
2 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 3 sentencji na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935). Na rzecz skarżącej zasądzono od organu odwoławczego kwotę 387 zł tytułem kosztów postępowania, w tym 100 zł - wpisu sądowego i 270 zł - wynagrodzenia pełnomocnika i 17 zł - opłata skarbowa od pełnomocnictwa.
EC