III SA/Łd 499/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżący K. N. złożył skargę do WSA w Łodzi na postanowienie Inspektora Sanitarnego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, gdyż przysługiwało mu zażalenie do Ministra Zdrowia na postanowienie organu pierwszej instancji. Skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał skargę K. N. na postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 15 listopada 2024 roku, dotyczące nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Skarga została wniesiona do sądu administracyjnego, jednak organ skarżony wniósł o jej odrzucenie. Sąd, badając dopuszczalność skargi z urzędu, stwierdził, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), skarga do sądu administracyjnego może być przedmiotem orzeczenia organu drugiej instancji, chyba że strona skorzystała z prawa do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie skarżącej przysługiwało zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji do Ministra Zdrowia, co zostało wskazane w pouczeniu. Mimo że skarżąca skorzystała z tego prawa, złożyła skargę na postanowienie organu pierwszej instancji, co jest niedopuszczalne. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na postanowienie organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, takich jak zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny bada z urzędu dopuszczalność skargi. Zgodnie z art. 52 p.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego może być przedmiotem orzeczenia organu drugiej instancji. W przypadku postanowienia o nałożeniu grzywny przysługuje zażalenie, a jego niewniesienie przed wniesieniem skargi do sądu czyni skargę niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
p.p.s.a. art. 52 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd bada z urzędu jej dopuszczalność, w tym czy wyczerpano środki zaskarżenia.
u.p.e.a. art. 122 § § 3
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Zobowiązanemu służy prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 52 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strona może wnieść skargę bez skorzystania z prawa do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne Należy też zauważyć, że jednym z warunków wniesienia skargi do sądu jest wyczerpanie środków zaskarżenia niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji.
Skład orzekający
Katarzyna Ceglarska-Piłat
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, zwłaszcza w kontekście postępowań egzekucyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu egzekucyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego, co czyni ją mniej interesującą dla szerokiego grona odbiorców, ale istotną dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Łd 499/25 - Postanowienie WSA w Łodzi Data orzeczenia 2025-07-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-07-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Katarzyna Ceglarska-Piłat /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6209 Inne o symbolu podstawowym 620 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Wstrzymanie wykonania aktu Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 52, art. 58 § 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2025 poz 132 art. 122 § 3 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.) Sentencja Dnia 30 lipca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 15 listopada 2024 roku nr NS Egz.9022.1.509.2024.KZ w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z 4 czerwca 2025 r. K. N. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 15 listopada 2024 r. o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia i obciążeniu opłatą za czynności egzekucyjne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stwierdzenie wystąpienia którejkolwiek z przesłanek niedopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Należy też zauważyć, że jednym z warunków wniesienia skargi do sądu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję lub to postanowienie bez skorzystania z tego prawa (§ 3 zd. pierwsze). Z treści cytowanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, a więc orzekający na skutek wniesienia odwołania lub zażalenia. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie wydał Łódzki Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, działając jako organ pierwszej instancji w postępowaniu prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 132 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem art. 122 § 3 u.p.e.a. zobowiązanemu służy prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. Organ I instancji w pouczeniu zawartym w skarżonym postanowieniu wskazał, że stronie przysługiwało od niego zażalenie do Ministra Zdrowia, w terminie 7 dni od daty doręczenia tego postanowienia. W oparciu o akta sprawy o sygn. III SA/Łd 215/25 sąd ustalił, że skarżąca skorzystała z prawa wniesienia zażalenia. Mimo to przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uczyniła postanowienie organu I instancji. Należy zatem powtórzyć, że skarga na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł o odrzuceniu skargi. eg
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI