III SA/Łd 444/25

III SA/Łd 444/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-09-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Krawczyk /przewodniczący/
Joanna Wyporska-Frankiewicz /sprawozdawca/
Katarzyna Ceglarska-Piłat
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2020 poz 1382
art. 73 ust. 1
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne - t.j.
Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 33 ust. 2, art. 56, art. 57 i art. 58
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Dz.U.UE.L 1987 nr 256 poz 1 art. 1, art. 3, art. 9 i 12
Rozporządzenie Rady  (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej
Sentencja
Dnia 3 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat, Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz (spr.), , Protokolant asystent sędziego Krystyna Adamczewska-Reguła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2025 roku sprawy ze skargi G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 maja 2025 roku nr 1001-IOC.4303.1.2025.8.EA w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 14 maja 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej: DIAS, organ II instancji lub organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 20 grudnia 2024 r. w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego i określenia różnicy pomiędzy prawidłową a wykazaną kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny:
G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej również: strona, strona skarżąca, skarżąca lub spółka), działająca przez przedstawiciela bezpośredniego E., 23 grudnia 2022 r. złożyła zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do obrotu towarów opisanych jako pomidory suszone paski przeznaczone do dalszego przetworzenia, 19200 kg, dla którego zadeklarowała kod 0712 90 30 00 Wspólnej Taryfy Celnej, ze stawką celną 0% od wartości celnej towaru. Zgłoszenie zostało przyjęte i zaewidencjonowane pod numerem MRN [...], a towar objęto procedurą celną.
Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie przeprowadził kontrolę celno-skarbową w spółce dotyczącą obrotu towarowego z krajami trzecimi w zakresie prawidłowości klasyfikacji suszonych pomidorów w okresie od dnia 1 kwietnia 2022 r. do 30 września 2023 r. Ustalenia z przeprowadzonej kontroli zostały zawarte w Protokole Kontroli z 27 marca 2024 r.
Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi po otrzymaniu dokumentacji z Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowy w Krakowie, powiadomił spółkę, iż powziął informację o możliwości wystąpienia błędnej klasyfikacji taryfowej i wyznaczył 30-dniowy termin do przedstawienia stanowiska w sprawie.
Decyzją z 20 grudnia 2024 r. organ I instancji określił niezaksięgowaną kwotę długu celnego w wysokości 53 676,00 zł z tytułu importu towaru na podstawie zgłoszenia celnego MRN [...] z 23 grudnia 2022 r. w związku z zaklasyfikowaniem towaru do kodu TARIC 2002 10 90 00 V999, ze stawką celną 14,4% od wartości celnej towaru.
W odwołaniu spółka wniosła o uchylenie decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie.
Powołaną na wstępie decyzją z 14 maja 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy zaskarżone doń rozstrzygnięcie. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że stan faktyczny został ustalony w oparciu o następujący materiał dowodowy: 1) zgłoszenie celne MRN nr [...] z 23 grudnia 2022 r., na podstawie którego spółka zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu (4000) w pozycji towar opisany jako "pomidory suszone paski przeznaczone do dalszego przetworzenia 19200 kg (1920 kartonów a'10 kg)", dla których zadeklarowała kod TARIC 0712 90 30 00 TARIC, z preferencyjną stawką celną 0% od wartości celnej towarów; 2) fakturę nr AAA2022000000199 z 14 grudnia 2022 r. na kwotę 74 880,00 EUR dla zgłoszonych suszonych połówek pomidorów, przy cenie jednostkowej 3,900 EUR, zgodnie z zamówieniem nr [...] z 28 grudnia 2022 r.; 3) raport z kontroli jakości produktu końcowego producenta z 10 grudnia 2022 r. dotyczący: a) suszonych pomidorów połówek, dla których wskazano m.in. parametry chemiczne, w tym: - zawartość soli od 8 do 10%, przy czym analiza wskazała wartość 9,84%; - wilgotność 20-24%, analiza wskazała wartość 22,33%; - ph 4,27; 4) certyfikaty jakości, w którym producent, firma A. potwierdza, że ww. towar, objęty zamówieniem [...], jest wolny ad pestycydów i mieści się w określonych granicach mikrobiologicznych; 5) oświadczenie producenta z 15 grudnia 2022 r., dotyczące partii nr [...] suszonych pomidorów o masie 19200 kg, w którym deklaruje, że produkty te są zgodne z Dobrymi Praktykami Wytwarzania, obowiązującymi przepisami i kryteriami kraju kupującego oraz, że nadają się do spożycia przez ludzi/zwierzęta i do kontaktu z żywnością; 6) protokół kontroli celno-skarbowej nr 358000-CKK3-5.5022.3.2024.8 z 27 marca 2024 r. przeprowadzonej w spółce w zakresie dokumentacji handlowej, księgowej i celnej z tytułu dokonywanego obrotu z krajami trzecimi za okres od 1 kwietnia 2022 r. do 30 września 2023 r., według którego Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie ustalił, że przedmiotem importu były jadalne suszone połówki, paski i kostka pomidora zakonserwowane solą, w których zawartość soli stanowiła poniżej 10% masy w zależności od poszczególnych dostaw, które spełniają wymagania zdrowotne i mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi, w związku z tym zaimportowane produkty, nadające się do bezpośredniego spożycia winny być zaklasyfikowane do pozycji HS 2002, obejmującej "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym" oraz do kodu TARIC 2002 10 90 00, tj. w grupie towarowej obejmującej "pozostałe pomidory całe lub w kawałkach". Treść not do pozycji HS 2002 stanowi, że pozycja ta obejmuje pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, inne niż pomidory przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym (pozycja 2001) i pomidory występujące w postaci określonej w dziale; 7) pismo spółki z 10 kwietnia 2024 r., w którym zakwestionowała ona ustalenia zawarte w ww. protokole i wniosła zastrzeżenia wyjaśniając, że przywiezione pomidory poddane zostały jedynie procesowi suszenia (tj. usunięcia naturalnej zawartości wody, metodą odwodnienia osmotycznego), nie zostały poddane sterylizacji i w postaci zaimportowanej nie nadają się do bezpośredniego spożycia, a więc produkty te winny zostać zaklasyfikowane do pozycji 0712, ewentualnie 0711. Zawartość soli w importowanych produktach nie przekracza poziomu 10%, który jest niższy niż to wynika z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. W przypadku kontrolowanych pomidorów sól stosowana jest jedynie w ramach pierwotnego procesu suszenia oraz do zakonserwowania produktów na czas transportu i przechowania. Powołana przez kontrolujących decyzja WIT: [...] nie może być brana pod uwagę, ponieważ nie została wydana dla spółki, a z opisu towaru wynika, że dotyczyła pomidorów nadających się bezpośrednio do spożycia, co nie odpowiada towarom zaimportowanym, które wymagają bezwzględnie dalszej obróbki zanim staną się zdatne do spożycia przez ludzi; 8) pismo Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie z 22 kwietnia 2024 r. nr 368000-CKK3-5.5022.3.2024.12, który w odpowiedzi na zarzuty spółki podtrzymał w całości ustalenia zawarte w protokole, a klasyfikację spornych towarów dokonał w oparciu o obowiązujący stan prawny i na podstawie zgromadzonego w toku kontroli materiału dowodowego, w tym w szczególności wyjaśnień złożonych przez kontrolowanego; 9) pismo spółki z 21 października 2024 r., w którym stwierdziła, że kontrolowane towary zostały prawidłowo zadeklarowane w zgłoszeniu celnym do kodu CN 0712 90 30 00, gdyż poddane zostały jedynie pierwotnemu procesowi suszenia oraz zakonserwowania na czas transportu i przechowywania, w postaci zaimportowanej nie nadają się do bezpośredniego spożycia. Spółka podniosła, że: - pomidory przed ich zaimportowaniem zostały poddane wyłącznie procesom mającym na celu usunięcie z nich naturalnej zawartości wody. Jednorazowy natrysk solanką, któremu poddawane są pomidory, odbywa się w ramach technologii regulacji aktywności wody i jest zintegrowany z poddaniem pomidorów działaniu słońca i powietrza. Dodanie soli przewidziane jest w celu przyspieszenia usuwania naturalnej zawartości wody, tj. odwodnienia i nie może być traktowane jako odrębny proces przetwarzania, - funkcją solenia nie jest w tym przypadku przyprawienie pomidorów i stworzenie różnych kategorii ich jakości, w dalszym procesie przetwarzania sól jest bowiem z pomidorów wypłukiwana, aby uzyskać wartość akceptowaną przez ludzki organizm, natrysk solą jest wyłącznie elementem pierwotnego procesu suszenia przy wykorzystaniu metody odwodnienia osmotycznego i nie może być traktowany jako czynnik smakowy, - kontrolowane pomidory są poddawane procesowi osmotycznego odwadniania, które polega na bezpośrednim zetknięciu soli w postaci ciała stałego z tkanką roślinną, - importowane pomidory nie nadają się do bezpośredniego spożycia z uwagi na dużą zawartość soli oraz bezwzględną konieczność poddania obróbce cieplnej albo pasteryzacji celem zabicia form wegetatywnych oraz przetrwalników bakteryjnych, importowane pomidory są jedynie półproduktem, który bez dalszego przetworzenia na miejscu nie może zostać przeznaczony do spożycia, - zgodnie z treścią rozporządzenia 2020/2080 zawartość soli w pomidorach klasyfikowanych do kodu CN 2002 10 90 powinna zawierać od 10,65% do 17,35%, zakres ten ma charakter wiążący, natomiast w kontrolowanych pomidorach poziom zawartości soli nie przekracza 9%, co wyklucza je z klasyfikacji wg rozporządzenia, - spółka działała w uzasadnionym zaufaniu do postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z 13 października 2014 r. nr 360000-1PCR-6410-2/14/KT, w którym potwierdzone zostało stanowisko co do poprawności stosowanej klasyfikacji taryfowej pod kod CN 0712 9 0 30 00 w odniesieniu do suszonych pomidorów w paskach i połówkach o tożsamych parametrach i sprowadzanych od tych samych producentów; 10) świadectwo wydane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, nr 1361/2022 z 23 grudnia 2022 r., zgodnie z którym towar objęty tym świadectwem spełnia wymagania zdrowotne i może być przeznaczony do spożycia przez ludzi oraz może być przeznaczony do obrotu na terytorium Unii Europejskiej; 11) pismo zatytułowane Opinia Wydziału Technologii Żywności Uniwersytetu Rolniczego w K. z 30 listopada 2022 r. nt. "Ocena przydatności solonych, suszonych pomidorów jako środków spożywczych do bezpośredniego spożycia" przygotowana na zlecenie spółki, zgodnie z którą poddane oględzinom, ocenie sensorycznej oraz analizie laboratoryjnej produkty z pomidorów miały cechy typowych półproduktów utrwalonych za pomocą odwadniania chlorkiem sodu i suszenia słoneczno-powietrznego, aby były zdatne do spożycia, muszą być poddane dalszej obróbce eliminującej nadmierną zawartość soli oraz utrwaleniu przez pasteryzację lub sterylizację w celu zniszczenia form wegetatywnych bakterii, pleśni i ich przetrwalników.
Organ wskazał, że spółka zadeklarowała kod TARIC 0712 90 30 00, który mieści się w Dziale 7. Przy czym dział 7 Wspólnej Taryfy Celnej17 obejmuje Warzywa oraz niektóre korzenie i bulwy, jadalne. Zgodnie z uwagą 2 do działu 7 - w pozycjach od 0709 do 0712-wyraz "warzywa" obejmuje grzyby jadalne, trufle, oliwki, kapary, dynie, bakłażany, oberżyny, kukurydzę cukrową (Zea mays var. saccharata), owoce z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta, koper włoski, pietruszkę zwyczajną, trybulkę, estragon, rzeżuchę i słodki majeranek (Majorana hortensis lub Origanum majarana). Według uwagi 3 do działu 7, pozycja 0712 obejmuje wszystkie suszone warzywa wymienione w pozycjach od 0701 do 0711 oprócz: (a) suszonych warzyw strączkowych, łuskanych (pozycja 0713); (b) kukurydzy cukrowej w postaciach wymienionych w pozycjach od 1102 do 1104; (c) mąki, mączki, proszku, płatków i granulek, z ziemniaków (pozycja 1105); (d) mąki, mączki i proszku, z suszonych warzyw strączkowych, objętych pozycją 0713 (pozycja 1106). Organ zaznaczył, że zgodnie z Notami wyjaśniającymi do HS do działu 7 niniejszy dział obejmuje warzywa włącznie z produktami wymienionymi w uwadze 2. do działu, świeże, schłodzone, zamrożone (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zakonserwowane tymczasowo lub suszone (także odwodnione, odparowane lub liofilizowane). Niektóre z tych produktów po ususzeniu i sproszkowaniu są czasem używane jako substancje aromatyzujące, ale mimo to są klasyfikowane w pozycji 0712. Warzywa objęte niniejszym działem mogą występować w całości, pokrojone, posiekane, poszatkowane, roztarte na miazgę, starte, obrane lub w łupinie, chyba że z kontekstu wynika inaczej. Organ zauważył, że warzywa klasyfikowane są do niniejszego działu, nawet jeśli zostaną umieszczone w hermetycznych opakowaniach (np. mączka cebulowa w konserwach). Jednak w większości przypadków produkty umieszczone w takich pojemnikach zostały przygotowane lub zakonserwowane w inny sposób niż przewidziano to w pozycji niniejszego działu i dlatego też są wyłączone (dział 20). Nadto organ wskazał, że pozycja 0712 - zgodnie z notami wyjaśniającymi do HS - obejmuje warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nieprzetworzone. Niniejsza pozycja obejmuje warzywa objęte pozycjami od 0701 do 0711, suszone (także odwodnione, odparowane lub mrożono-suszone), tzn. o usuniętej różnymi metodami naturalnej zawartości wody. Do podstawowych rodzajów warzyw przerobionych w taki sposób należą ziemniaki, cebula, grzyby, uszaki (Auricularia spp.), trzęsaki (Tremella spp.), trufle, marchew, kapusta oraz szpinak. Są one zazwyczaj przygotowane w postaci pasków lub plastrów jednej odmiany lub jako mieszanki (julienne). Pozycja ta obejmuje również warzywa suszone, łamane lub sproszkowane, takie jak szparagi, kalafior, pietruszka, trybula, cebula, czosnek, seler, generalnie używane jako substancje aromatyzujące lub do przygotowywania zup. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi stwierdził, że towar w postaci pomidorów pokrojonych na połówki i w paski, o zawartości chlorków sodu (NaCI) powyżej 9% mas. i wody powyżej 22% mas., które nadają się do spożycia przez ludzi nie mieszczą się w zakresie pozycji 0712, obejmującej warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nieprzetworzone. Organ stwierdził zaznaczył przy tym, że w procesie klasyfikacyjnym przedmiotowego towaru uwzględnić należy dział 20 WTC, który obejmuje przetwory z warzyw, owoców, orzechów lub pozostałych części roślin, w tym brzmienie pozycji 2002, obejmującej pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym. 2002 10 - Pomidory, całe lub w kawałkach, 2002 10 10 00 - Bez skórek, 2002 10 90 00 - Pozostałe. Zgodnie z uwagami do pozycji 2002, obejmuje ona pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, inne niż pomidory przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym (pozycja 2001) i pomidory występujące w postaci określonej w dziale 7. Pomidory klasyfikowane są do niniejszej pozycji bez względu na rodzaj opakowania, w którym się znajdują. Niniejsza pozycja obejmuje również homogenizowane przetworzone lub zakonserwowane pomidory (np. przecier pomidorowy, pasta pomidorowa lub koncentrat) i sok pomidorowy, w którym zawartość suchej masy wynosi 7% lub więcej. Jednakże niniejsza pozycja nie obejmuje ketchupu pomidorowego i innych sosów pomidorowych (pozycja 2103) zupy pomidorowej oraz preparatów do niej (pozycja 2104). Ponadto organ wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem 2020/2080, solone i suszone połówki pomidora, nadające się do bezpośredniego spożycia, o zawartości soli od 10,65% do 17,35% masy są klasyfikowane do kodu CN 2002 10 90. W zależności od różnych poziomów zawartości soli produkt jest podzielony na różne kategorie jakości, służące do różnych zastosowań. Z opisu towarów w przedmiotowym rozporządzeniu wynika, że proces produkcji polega na krojeniu świeżych pomidorów, soleniu ich, a następnie wystawieniu na działanie słońca w celu ich wysuszenia. Główną funkcją solenia jest przyprawienie oraz stworzenie różnych kategorii jakości. Dodatkowym efektem solenia jest przyspieszenie procesu suszenia i konserwacja produktu. Zwrócono przy tym uwagę, że z uzasadnienia wskazanego rozporządzenia wynika, że klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 ORINS oraz brzmienie kodów CN 2002, 2002 10 oraz 2002 10 90. Pozycja 0711 obejmuje warzywa, które poddano obróbce wyłącznie w celu ich tymczasowej konserwacji na okres transportu lub przechowywania przed użyciem, pod warunkiem, że w stanie tym nie nadają się one do bezpośredniego spożycia. Ponieważ przedmiotowy produkt nadaje się do bezpośredniego spożycia, wyklucza się klasyfikację do pozycji 0711. Pozycja 0712 obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Solenie nie jest przewidzianym w dziale 7. Uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli. W związku z tym wyklucza się klasyfikację do pozycji 0712. Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN 2002 10 90 jako pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym. Organ wyjaśnił także, że zgodnie z Uwagami Ogólnymi do Działu 7, warzywa przetworzone lub konserwowane w jakikolwiek sposób nieprzewidziany w dziale 7 są objęte działem 20. Z brzmienia pozycji 0712 wynika, że obejmuje ona warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nieprzetworzone. Nieprzetworzone, czyli nie poddane działaniu żadnych dodatkowych substancji, w tym soli. Warzywa klasyfikowane do pozycji 0712 mogą być poddawane jedynie procesom suszenia jako jednej z form konserwacji warzyw. Towary będące przedmiotem importu w postaci połówek i pasków pomidorów, objęte zgłoszeniem celnym jw., zgodnie z wyjaśnieniami spółki z 21 października 2024 r. zostały poddane procesom suszenia oraz solenia (przez natrysk solanką) w ramach technologii regulacji aktywności wody a proces ten był zintegrowany z poddaniem pomidorów działaniu słońca i powietrza. A zatem poddanie towarów działaniu solanki wykluczyło zastosowanie kodu 0712 90 30 00 WTC. Jednocześnie organ stwierdził, że zaimportowane towary odpowiadają opisowi z rozporządzenia 2020/2080, co potwierdza, że należy zaklasyfikować je do kodu CN 2002 10 90. Powołane rozporządzenie jednoznacznie wskazuje, że dodatek soli traktowany jest jako kolejny proces przetwarzania, który wykracza poza dział 7. W związku z powyższym organ, mając na uwadze reguły 1 i 6 ORINS stwierdził, że solone i suszone pomidory w postaci połówek oraz pasków, o zawartości chlorków sodu (NaCI) powyżej 9%, zawartości wody powyżej 22% powinny być zaklasyfikowane do kodu CN 2002 10 90 00, ze stawką celną 14,4% od wartości celnej towaru, obejmującego: Przetwory z warzyw, owoców, orzechów lub pozostałych części roślin, - pomidory całe lub w kawałkach - - pozostałe. Według art. 70 ust. 1 UKC, wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wtedy, jeżeli zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Unii, ustalana, o ile jest to konieczne, na podstawie artykułów 71 i 72. W myśl art. 71 ust. 1 lit. e UKC, w celu określenia wartości celnej z zastosowaniem artykułu 70, do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywożonych towarów oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z transportem przywożonych towarów. Podstawą do naliczenia kwoty należnego cła jest wartość celna towaru z pozycji 1 MRN (372 753,00 PLN) ustalona na podstawie: faktury nr AAA202200000199 z 14 grudnia 2022 r. na kwotę 74 880,00 EUR (74 880,00 EUR x kurs waluty z dnia zgłoszenia celnego 4,6958 PLN = 351 621,50 PLN) i zadeklarowanych kosztów transportu - 21 131,10 PLN. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych w wysokości 53 676,00 PLN, w następujący sposób: podstawa opłaty 372 753,00 PLN x 14,4% (stawka celna erga omnes) = 53 676,00 PLN. W ocenie organu akta sprawy wskazują, że zebrany materiał dowodowy jest kompletny i pozwolił na dokonanie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Spółka miała zapewniony czynny udział w postępowaniu, decyzja jest prawidłowa, a argumentacja przedstawiona w jej uzasadnieniu w obowiązującym stanie faktycznym i prawnym, przekonująca i właściwa. Organ odniósł się również do zarzutów odwołania.
[ organ uznał, że zgromadzony materiał dowodowy w postaci zgłoszenia celnego, faktury zakupu, dokumentacji magazynowej PZ, świadectwa Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, wyjaśnień spółki, opisu procesu technologicznego i specyfikacji producenta, potwierdza, że przedmiotem importu były solone i suszone połówki i paski pomidorów, w których zawartość soli stanowi powyżej 9% masy i które zawierają powyżej 22% wody. Zatem obiektywne cechy i właściwości przedmiotowych towarów pozwalają wykluczyć zadeklarowaną w zgłoszeniu klasyfikację taryfową do pozycji 0712, ponieważ pozycja ta obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Nieprzetworzone, czyli nie poddane działaniu żadnych dodatkowych substancji, w tym soli. Warzywa klasyfikowane do pozycji 0712 mogą być poddawane jedynie procesom suszenia jako jednej z form konserwacji warzyw. Natomiast solenie pomidorów wyklucza zastosowanie pozycji 0712, solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale 7, uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli, co wynika jednoznacznie z treści rozporządzenia wykonawczego 2020/2080. Parametry fizykochemiczne będących przedmiotem sporu pomidorów, w tym przede wszystkim poziom wilgotności, tj. zawartości w nich wody ustalono na poziomie 22,33%, co oznacza, że nie są całkowicie pozbawione naturalnej wody i które potwierdzają, że należy je klasyfikować do pozycji 2002, obejmującej pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym. Wyklucza się także sugerowaną przez spółkę pozycję 0711, ponieważ obejmuje ona warzywa, które poddano obróbce wyłącznie w celu ich tymczasowej konserwacji na okres transportu lub przechowywania przed użyciem, pod warunkiem, że w tym stanie nie nadają się one do bezpośredniego spożycia. Towary objęte tą pozycją poddane zostają wyłącznie tymczasowej konserwacji na okres transportu lub magazynowania, wskutek której są niezdatne do bezpośredniego spożycia. Jak wskazują noty wyjaśniające do pozycji 0711 WTC, pozycja ta dotyczy generalnie warzyw pakowanych w beczki lub beczułki i wykorzystywanych głównie do celów przemysłowych, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, gdyż zgodnie ze świadectwem Inspektora Sanitarnego przywiezione produkty spełniają wymagania zdrowotne i mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi. Z kolei co do argumentu, że przywiezione pomidory nie nadają się do bezpośredniego spożycia z uwagi na dużą zawartość soli i w związku z tym nie mogą być klasyfikowane do pozycji 2002, organ II instancji wyjaśnił, że w deklarowanym przez spółkę dziale 7 WTC nie ma mowy o użyciu soli, zgodnie z treścią WTC, uwag i not wyjaśniających do tego działu i co zostało jednoznacznie potwierdzone w rozporządzeniu 2020/2080, natomiast z treści świadectwa sanitarnego nr 1361/2022 z 23 grudnia 2022 r. wydanego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Łodzi wynika, że sporne produkty spełniają wymagania zdrowotne i mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi. Czynność wprowadzenia do obrotu na gruncie UKC w odniesieniu do towarów importowanych dokonuje się z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego w tej procedurze, czyli w procedurze dopuszczenia do obrotu. W kontekście przepisów regulujących procedurę celną w odniesieniu do objętych nią środków spożywczych podlegających granicznej kontroli sanitarnej, wymóg jadalności, w rozumieniu art. 1 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2023/915 z 25 kwietnia 2023 r.,19 w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów niektórych zanieczyszczeń w żywności, powinien zostać spełniony w dacie wprowadzenia do obrotu, czyli czynności objętych tą procedurą. Towarzyszący wprowadzeniu do obrotu certyfikat (urzędowy) wydany przez uprawnione do tego służby stanowi świadectwo tego co zostało w nim zapisane, i które powinno być załączone do przesyłek trafiających do UE.
Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, w tym Reguł ORINS przez łączne zastosowanie reguły 1 i 6 ORINS, podczas gdy, zdaniem spółki, można było poprzestać na odwołaniu się tylko do reguły 1, DIAS w Łodzi wyjaśnił, że w niniejszej sprawie klasyfikacja taryfowa spornego towaru wynika bezpośrednio z Reguły 1 i 6 ORINS, co wykazano w uzasadnieniu decyzji. Podstawą klasyfikacji była również reguła 6 ORINS, według której klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
W związku z zarzutem powołania w decyzji rozporządzenia 2020/2080, a jednocześnie zignorowaniem poziomu zawartości soli w kontrolowanych pomidorach, DIAS w Łodzi wyjaśnił, stanowiło że wydane rozporządzenie dotyczy importowanego konkretnego towaru i nie podstawy prawnej wydanej decyzji, niewątpliwie jednak NŁUC-S odwołał się do jego treści, uzasadniającej proces klasyfikacyjny takiego rodzaju towaru, dla potwierdzenia swojego stanowiska w zakresie przyjętej klasyfikacji, ponieważ rozporządzenie jednoznacznie wyjaśnia jak należy klasyfikować sporny towar. Wskazuje, że dodatek soli traktowany jest jako kolejny proces, który wykracza poza dział 7. Jednocześnie DIAS zauważył, że spółka odwołując się do rozporządzenia i załącznika do tego rozporządzenia, błędnie powołuje jego numer oraz datę, tj.: nr 2020/1577 z 20 grudnia 2020 r., zamiast nr 2020/2080 z 9 grudnia 2020 r.
Organ II instancji nie uznał zarzutu naruszenia art. 33 ust. 2 UKC, gdyż ani przepis ten, ani przywołane przez NŁUC-S decyzje WIT nr [...] oraz WIT nr [...], nie stanowiły podstawy prawnej wydanej decyzji w zakresie prawidłowego kodu CN. NŁUC-S w swojej ocenie wziął pod uwagę proces przetworzenia, tj. solenia, który uniemożliwia klasyfikowanie przedmiotowego towaru do kodu 0712 90 30 00. Przywołane decyzje WIT posłużyły pomocniczo jako wskazówka interpretacyjna do ustalenia właściwej pozycji taryfy celnej dla towaru, który jest podobny do towaru opisanego w decyzjach WIT, co zostało wskazane w uzasadnieniu decyzji. Organ wskazał, że pomimo rozbieżności w klasyfikacji spornych towarów spółka nie wystąpiła o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej (WIT), która wydawana jest wyłącznie na wniosek strony składany na piśmie i adresowany do właściwego organu celnego.
Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutami naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 187 § 1 oraz art. 191 o.p. Organy działały na podstawie obowiązujących przepisów prawa, zapewniając Spółce czynny udział w każdym stadium postępowania, zgromadziły obszerny materiał dowodowy, a następnie dokonały wszechstronnej jego oceny, w sposób obiektywny, logiczny i przy wykorzystaniu posiadanej wiedzy. Przedłożony dowód w postaci opinii sporządzonej przez Wydział Technologii Żywności Uniwersytetu Rolniczego w K. z 30 listopada 2022 r., nie jest opinią biegłego, lecz jedynie dokumentem prywatnym, złożonym w celu poparcia stanowiska Spółki. W postępowaniu dotyczącym klasyfikacji taryfowej towaru to organ celno-skarbowy posiada kompetencje do taryfikowania importowanych towarów i żadna opinia - także biegłego w rozumieniu art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej - nie może przesądzać tej kwestii (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2012 r., sygn. akt I GSK 870/11). Oczywiście mogą zachodzić przypadki potrzeby zasięgnięcia opinii biegłego, w szczególnie skomplikowanych sytuacjach faktycznych, jednak okoliczności niniejszej sprawy do takich nie należą.
Organ zaznaczył, że powołane w odwołaniu rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w Łodzi nr 360000-IPCR-6410-2/14/KT z 13 października 2014 r. nie jest wiążące w przedmiotowej sprawie. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że decyzja jest kwalifikowanym aktem administracyjnym, stanowiącym przejaw woli administracyjnych organów, wydanym na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygającym konkretną sprawę konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne ( uchw. SN z 5 lutego 1988 r., III AZP 1/88, Legalis). Odwoływanie się do stanu faktycznego i prawnego ustalonego w 2014 roku, nie jest w niniejszej sprawie uzasadnione.
Ponadto organ podniósł, że spółka jest niekonsekwentna w klasyfikowaniu importowanego towaru, ponieważ sama zgłasza produkty o takich samych lub podobnych parametrach raz klasyfikując: je do działu 7 (0711), innym razem, w przypadku obowiązującego kontyngentu wskazuje dział 20 (2002). Przykładem takiej sytuacji jest decyzja nr 368000-COC[?]2[l].43O3.16.2023.AG z 31 maja 2023 r., którą NŁUC-S zmienił dane w zgłoszeniu celnym [...] z 29 grudnia 2022 r. w ten sposób, że dla towaru w postaci suszonych pomidorów i zamiast zadeklarowanego w zgłoszeniu kodu CN 0712 90 30 00, wskazał jako prawidłowy kod CN 2002 10 90 00, uwzględniając w tym przedmiocie wniosek spółki.]
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. zarzuciła:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
a. reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej z załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej poprzez ich łączne zastosowanie przy wyznaczaniu kodu CN, podczas gdy w analizowanej sprawie wyznaczenie właściwego kodu było możliwe na podstawie reguły 1, bez konieczności odwoływania się do reguły 6;
b. uwag do działu 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że użycie soli w procesie suszenia wyklucza klasyfikację do tej pozycji i stanowi dalsze przetworzenie, podczas gdy w uwagach jest mowa ogólnie o procesie suszenia, w tym odwodnieniu, bez dodatkowych ograniczeń;
c. art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej i załącznika do tego rozporządzenia poprzez zaklasyfikowanie kontrolowanych pomidorów do kodu CN 2002 10 90, mimo że nie nadają się one do bezpośredniego spożycia, a jest to warunek konieczny do dokonania klasyfikacji z użyciem tego kodu;
d. art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej i załącznika do tego rozporządzenia poprzez zaklasyfikowanie kontrolowanych pomidorów do kodu CN 2002 10 90, mimo że zawartość soli w kontrolowanych pomidorach mieści się w przedziale 8-10% a więc poniżej zakresu podanego w rozporządzeniu;
e. art. 33 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny poprzez przyjęcie, że decyzja WIT nr [...] oraz decyzja WIT nr [...] wydane dla podobnych produktów i dla innych podmiotów mogą stanowić podstawę orzeczenia wydanego w tej sprawie, podczas gdy decyzja WIT wywołuje skutki wyłącznie wobec jej posiadacza i dla wskazanych w decyzji produktów i nie może być wykorzystywana wobec innych podmiotów.
2) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:
a. art. 187 § 1 i art. 191 ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego poprzez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że kontrolowane towary nadają się do bezpośredniego spożycia, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności z opinii sporządzonej przez Katedrę Technologii Owoców, Warzyw i Grzybów Uniwersytetu Rolniczego w K. z dnia 30 listopada 2022 r., jednoznacznie wynika, że importowane pomidory muszą zostać poddane przetworzeniu zanim będzie możliwe ich spożycie;
b. art. 187 § 1 i art. 191 ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego poprzez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że kontrolowane towary są poddawane dalszemu przetwarzaniu zanim zostaną zaimportowane, podczas gdy pomidory do tego czasu poddawane są tylko procesowi suszenia;
c. art. 187 § 1 i art. 191 ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego poprzez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że wydanie przez organ sanitarny świadectwa, że kontrolowany towar spełnia wymagania zdrowotne i może być przeznaczony do spożycia przez ludzi jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że towar nadaje się do bezpośredniego spożycia w importowanej formie i w związku z tym przywożone pomidory nie wymagają przetworzenia przed wprowadzeniem do obrotu;
d. punktu 26, 29 i 46 Preambuły rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny oraz art. 3 lit. d ww. rozporządzenia poprzez prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą utrzymania należytej równowagi pomiędzy kontrolami celnymi a ułatwianiem legalnej wymiany handlowej, zasadą utrzymania równowagi pomiędzy obowiązkiem organów celnych prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego a prawem przedsiębiorców do sprawiedliwego traktowania, zasadą zapewnienia jednolitego i równego traktowania poprzez naliczenie odsetek od dnia powstania długu celnego, mimo że do chwili otrzymania decyzji organu I instancji strona skarżąca działała w uzasadnionym zaufaniu do prawomocnego postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia 13 października 2014 r. w którym zostało potwierdzone rozumowanie G. sp. z o.o. co do poprawności stosowanej przez nich klasyfikacji taryfowej do pozycji 0712 90 30 00 w odniesieniu do suszonych pomidorów w paskach i połówkach o tożsamych parametrach i sprowadzanych od tych samych producentów.
W oparciu o wskazane zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie, a także zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 maja 2025 r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 20 grudnia 2024 r. w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego i określenia różnicy pomiędzy prawidłową a wykazaną kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów.
Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy przepisów postępowania, ani przepisów prawa materialnego w stopniu, który obligowałby do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy klasyfikacji do kodu CN towaru pochodzącego z Turcji, objętego zgłoszeniem celnym MRN [...] z dnia 23 grudnia 2022 r., tj. pomidorów suszonych, przeznaczonych do dalszego przetworzenia 19200 kg. Zadeklarowany przez spółkę kod TARIC to 0712 90 30 00 z preferencyjną stawką celną 0%.
W zgłoszeniu celnym spółka zadeklarowała kod CN 0712 90 30 00 WTC, znajdujący się w dziale 7 (Warzywa oraz niektóre korzenie i bulwy, jadalne). W ocenie strony skarżącej sporny towar powinien być klasyfikowany do pozycji 0712 Taryfy celnej (kod CN 0712 90 30 00), natomiast orzekające w sprawie organy celne uznały, że prawidłową pozycją dla tego towaru jest pozycja 2002 (kod CN 2002 10 90). Zdaniem organów, obiektywne cechy i właściwości przedmiotowych towarów pozwalają wykluczyć zadeklarowaną w zgłoszeniu klasyfikację taryfową do pozycji 0712, ponieważ pozycja ta obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Solenie pomidorów wyklucza zastosowanie pozycji 0712, solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale 7, uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, mając na uwadze reguły 1 i 6 ORINS, stwierdził, że pomidory w postaci połówek, o zawartości soli powyżej 9% i zawartości wody powyżej 22% powinny być zaklasyfikowane do kodu CN 2002 10 90 00, ze stawką celną 14,4% od wartości celnej towaru, obejmującego: - pomidory całe lub w kawałkach, - pozostałe.
Powyższa klasyfikacja opisanego towaru ma istotne znaczenie, bowiem zależy od niej zastosowanie odpowiedniej stawki celnej i co się z tym wiąże kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług.
Przechodząc do oceny prawidłowości dokonanej przez organy klasyfikacji taryfowej przedmiotowych towarów przypomnienia wymaga, z uwagi na zarzuty skargi, że podstawę zaskarżonych rozstrzygnięć stanowiły przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny kodeks celny (Dz.U. UE L.2013.269.1) – dalej: "u.k.c." oraz rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L. 1987.256.1 - w wersji obowiązującej na dzień zgłoszenia celnego – wersja od 17 grudnia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r.). Zgodnie z art. 56 ust. 1 u.k.c., podstawą należnych należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna, natomiast inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Stosownie do art. 56 ust. 2 lit. a) u.k.c., Wspólna Taryfa Celna obejmuje Nomenklaturę scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87.
Stosownie do treści art. 57 ust. 1 u.k.c "Klasyfikacja taryfowa" towarów do celów stosowania Wspólnej Taryfy Celnej polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane. "Klasyfikacja taryfowa" towarów do celów stosowania środków pozataryfowych polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej lub innej nomenklaturze ustanowionej przepisami unijnymi, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej, lub która dodaje do niej dalsze podpodziały, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (ust. 2). Podpozycja lub dalszy podpodział, określone zgodnie z przepisami ust. 1 i 2, wykorzystywane są do celów stosowania środków związanych z tą podpozycją (ust. 3). Komisja może przyjąć środki w celu określenia klasyfikacji taryfowej towarów zgodnie z ust. 1 i 2 (ust. 4).
Zgodnie z art. 58 ust. 1 u.k.c. Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych środki dotyczące jednolitego zarządzania kontyngentami taryfowymi i plafonami taryfowymi, o których mowa w art. 56 ust. 4, oraz środki dotyczące zarządzania nadzorem nad dopuszczaniem do obrotu lub wywozem towarów, o których mowa w art. 56 ust. 5. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 285 ust. 4. Komisja przyjmuje środki, o których mowa w art. 57 ust. 4, w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 285 ust. 4 (ust. 2).
Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 Komisja ustanawia nomenklaturę towarową, zwaną dalej "Nomenklaturą Scaloną" lub w skrócie "CN", która spełnia jednocześnie wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. W myśl ust. 2 Nomenklatura Scalona obejmuje: a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego; b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna; c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku I. We wspomnianym załączniku ustanowiono stawki celne Wspólnej Taryfy Celnej i w razie konieczności dodatkowe jednostki statystyczne, a także inne niezbędne informacje. Załącznik zawiera umowne stawki celne. Jednakże w każdym przypadku, gdy stawki autonomiczne są niższe od stawek umownych albo w przypadku, gdy stawki umowne nie mają zastosowania, we wspomnianym Załączniku podano również stawki autonomiczne(art. 1 ust. 3).
Stosownie do treści art. 2 ww. rozporządzenia Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich, zwaną dalej "Taric", która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Taryfa ta opiera się na Nomenklaturze Scalonej i obejmuje: a) środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu; b) dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane "podpozycjami Taric", potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II; c) wszelkie inne informacje konieczne do wprowadzenia w życie numerów kodowych Taric lub dodatkowych numerów kodowych określonych w art. 3 ust. 2 i 3 oraz do zarządzania tymi numerami kodowymi; d) stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe, włączając zwolnienia celne i preferencyjne stawki celne dla konkretnych towarów w przywozie lub wywozie; e) środki przedstawione w załączniku II stosowane do przywozu i wywozu konkretnych towarów.
W myśl art. 3 ust. 1 rozporządzenia każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy: a) pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego; b) siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00". Podpozycje Taric są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz z numerami kodów określonymi w ust. 1 stanowią numery kodów Taric. W przypadku braku podpodziału wspólnotowego dziewiątą i dziesiątą cyfrą kodu będą cyfry "00" (ust. 2). W wyjątkowych przypadkach można stosować dodatkowe czterocyfrowe kody Taric w celu zastosowania szczególnych środków wspólnotowych, które nie są zakodowane lub są zakodowane częściowo za pomocą dziewiątej i dziesiątej cyfry (ust. 3).
Komisja na podstawie art. 12 ww. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 przyjmuje każdego roku w formie rozporządzenia pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi zgodnie z art. 1, jako wynik środków przyjętych przez Radę lub Komisję. Rozporządzenie podlega opublikowaniu nie później niż do 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia następnego.
Przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji towaru do danej pozycji CN w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) oraz uwagami do poszczególnych sekcji i działów, zamieszczonymi w części pierwszej załącznika nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Najważniejszą z nich jest reguła 1, zgodnie z którą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następnymi regułami - od 2 do 6.
Zgodnie z regułą 6 - klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie, w związku z czym zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6. Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem TSUE, w celu zagwarantowania pewności prawa i ułatwienia kontroli, kryterium decydującego dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać w obiektywnych cechach i właściwościach towarów, określonych w brzmieniu pozycji CN i w uwagach do sekcji lub działów.
Wskazania wymaga, że Wspólna Taryfa Celna (WTC) ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
W celu zapewnienia właściwej interpretacji Nomenklatury Scalonej, na podstawie art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 wydawane są Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej UE. Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS), jednakże nie zastępują tych ostatnich, uważane są za ich dopełnienie oraz są stosowane w połączeniu z nimi. Noty wyjaśniające nie są co prawda źródłem prawa powszechnie obowiązującego, ale mają one charakter informacji instytucji i organów Unii Europejskiej, są zatem ważnym środkiem służącym ujednoliceniu podejścia do ustalenia przeznaczenia towaru i wyjaśnieniu zakresu poszczególnych pozycji CN. Na ich znaczenie dla wykładni WTC i jej jednolitej interpretacji wielokrotnie wskazywał Trybunał Sprawiedliwości, podkreślając, że pomimo, iż nie wiążą one prawnie, przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji poszczególnych pozycji (por. wyrok TS z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 K., Opublikowano: ZOTSiS 2006/4/I-3657).
Skonsolidowana, obecnie obowiązująca wersja Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej, opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 76 z dnia 4 marca 2015 r. Przyjmowane po tej dacie przez Komitet Kodeksu Celnego Noty wyjaśniające do CN publikowane są w Dziennikach Urzędowych Unii Europejskiej serii C. Z przedmowy do wymienionego powyżej aktu prawnego również wynika, że mimo iż Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane jako uzupełniające i używane w połączeniu z nimi.
Przechodząc do dalszej części rozważań, mając na uwadze, że spór dotyczy klasyfikacji towaru - objętego zgłoszeniem celnym z dnia 23 grudnia 2022 r. - do działu 7 lub do działu 20 załącznika nr I do rozporządzenia, wskazać należy, że dział 7 zatytułowany jest "Warzywa oraz niektóre korzenie i bulwy, jadalne". W uwadze 2 wskazano, że w pozycjach od 0709 do 0712 wyraz "warzywa" obejmuje grzyby jadalne, trufle, oliwki, kapary, dynie, bakłażany, oberżyny, kukurydzę cukrową (Zea mays var. saccharata), owoce z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta, koper włoski, pietruszkę zwyczajną, trybulkę, estragon, rzeżuchę i słodki majeranek (Majorana hortensis lub Origanum majorana). Natomiast w uwadze 3 do tego działu wyjaśniono, że pozycja 0712 obejmuje wszystkie suszone warzywa wymienione w pozycjach od 0701 do 0711 oprócz: a) suszonych warzyw strączkowych, łuskanych (pozycja 0713); b) kukurydzy cukrowej w postaciach wymienionych w pozycjach od 1102 do 1104; c) mąki, mączki, proszku, płatków i granulek, z ziemniaków (pozycja 1105); d) mąki, mączki i proszku, z suszonych warzyw strączkowych, objętych pozycją 0713 (pozycja 1106).
Dział 7 obejmuje warzywa świeże, schłodzone, zamrożone (niepoddane obróbce cieplnej lub ugotowane na parze lub w wodzie), zakonserwowane tymczasowo lub suszone. Warzywa objęte niniejszym działem mogą występować w całości, pokrojone, posiekane, poszatkowane, roztarte na miazgę, starte, obrane lub w łupinie, chyba że z kontekstu wynika inaczej.
Pozycja 0712 wskazywana przez stronę skarżącą obejmuje "Warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nie przetworzone" (kod CN 0712 90 30 - pomidory suszone paski, przeznaczone do dalszego przetwarzania).
Mając powyższe na uwadze podkreślić należy, że proponowana przez skarżącą pozycja 0712 obejmuje zatem warzywa poddane procesowi suszenia, lecz dalej nieprzetworzone.
W świetle Taryfy celnej stan przetworzenia pomidorów ma istotne znaczenie przy klasyfikacji taryfowej towarów. Zdaniem sądu, rację ma organ, że solenie warzyw nie jest przewidziane dla działu 7. Jedynym dopuszczalnym sposobem zakonserwowania przewidzianym w Dziale 7 dla kodu 0712 jest suszenie.
Podkreślić należy, iż przepisy nie precyzują technologii procesu suszenia, jedynie wyznaczają granicę, iż ususzenie jest jedynym zastosowanym sposobem przetworzenia.
Fakt, że zgłoszone przez stronę skarżącą pomidory suszone połówki przeznaczone do dalszego przetworzenia zostały zakonserwowane solą, czyli przetworzone, skutkuje wyłączeniem importowanego towaru z pozycji 0712 Taryfy celnej. W ocenie sądu podstawowym wyznacznikiem zakwalifikowania towaru do Działu 7 Taryfy celnej - kodu 0712 - jest to, by towar ten stanowiły warzywa suszone, w żaden sposób dalej nieprzetworzone. Kod 0712 90 30 nie odnosi się zatem do suszonych pomidorów, które zostały przetworzone i nadają się do bezpośredniego spożycia.
Zgodnie bowiem ze świadectwem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia 23 grudnia 2022 r., nr 1361/2022, pomidory suszone objęte wnioskiem spełniają wymagania zdrowotne i mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi. Powyższe świadectwo wydane zostało na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2132 ze zm.). Stosownie do treści art. 82 ust. 1 wskazanej ustawy w wyniku przeprowadzonej kontroli właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej wydaje świadectwo stwierdzające spełnianie przez towary objęte graniczną kontrolą sanitarną wymagań zdrowotnych. W przypadku stwierdzenia, że towary objęte graniczną kontrolą sanitarną nie spełniają obowiązujących wymagań zdrowotnych, organ, o którym mowa w ust. 1, podejmuje działania określone w art. 18-21 rozporządzenia nr 882/2004 (ust. 2). Organy celne obejmują towary objęte graniczną kontrolą sanitarną procedurą celną, zgodnie z warunkami określonymi w świadectwie stwierdzającym spełnienie przez te towary wymagań zdrowotnych albo zgodnie z działaniami, o których mowa w ust. 2 (ust. 3). Powyższe świadectwo jest więc dokumentem urzędowym i stwierdza spełnienie przez opisane towary wymagań zdrowotnych. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. W związku z powyższym organy administracji są zobowiązane uznać za udowodnione to, co wynika z treści dokumentu urzędowego. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego.
W świetle powyższych ustaleń należy uznać, że organy celne prawidłowo zaklasyfikowały przedmiotowy towar do pozycji 2002. Dział 20 obejmuje przetwory z warzyw, owoców, orzechów lub pozostałych roślin. W pozycji 2002 klasyfikowane są "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym". Zgodnie z Notami "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej", pozycja ta obejmuje pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, nawet obrane, zakonserwowane za pomocą sterylizacji, inne niż pomidory przetworzone lub zakonserwowane za pomocą octu lub kwasu octowego (pozycja 2001) i pomidory występujące w postaci określonej w Dziale 7.
Należy również zauważyć, że na fakturze nr AAA2022000000199 z dnia 14 grudnia 2022 r. załączonej do zgłoszenia celnego wskazano suszone pomidory paski LS (TR) (karton 10 kg). Natomiast spółka w zgłoszeniu celnym wskazała, że "do dalszego przetworzenia".
Przechodząc do oceny zasadności zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania wskazać należy, że nie zasługują one na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1382) postępowanie w sprawie prowadzone było w oparciu o stosowane odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - dalej: "o.p.".
W postępowaniu zebrano dowody wskazujące, że przedmiotowe towary powinny być zataryfikowane w sposób przyjęty w decyzjach organów obu instancji. Organ odwoławczy, przy ustalaniu rodzaju sprowadzonego towaru, oparł się zasadnie na treści dokumentów wymienionych na str. 5-7 uzasadnienia.
W wyniku przeprowadzonej w G. Sp. z o.o. kontroli celno-skarbowej w zakresie dokumentacji handlowej, księgowej i celnej z tytułu dokonywanego obrotu z krajami trzecimi za okres od 1 kwietnia 2022 r do 30 września 2023 r. Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie ustalił, że przedmiotem importu były jadalne suszone połówki, paski o zawartości soli poniżej 10% masy, a zaimportowane produkty, nadające się do bezpośredniego spożycia powinny być zaklasyfikowane do pozycji CN 2002 obejmującej "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym" oraz do kodu TARIC 2002 10 90 00, tj. w grupie towarowej obejmującej "pozostałe pomidory całe lub w kawałkach". Treść not do pozycji CN 2002 stanowi, że pozycja ta obejmuje pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, inne niż pomidory przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym (pozycja 2001) i pomidory występujące w postaci określonej w dziale 7.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi poddał ocenie również treść pisma spółki z 10 kwietnia 2024 r. i z 21 października 2024 r., w których przedstawiła ona opisy procesów technologicznych importowanych towarów otrzymane od producentów.
Organ II instancji oparł się także na ww. świadectwie wydanym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, nr 1361/2022 z 23 grudnia 2022 r. oraz poddał ocenie opinię Wydziału Technologii Żywności Uniwersytetu Rolniczego w K. z 30 listopada 2022 r. nt. "Ocena przydatności solonych, suszonych pomidorów jako środków spożywczych do bezpośredniego spożycia", przygotowaną na zlecenie G. Sp. z o.o., zgodnie z którą poddane oględzinom, ocenie sensorycznej oraz analizie laboratoryjnej produkty z pomidorów miały cechy typowych półproduktów utrwalonych za pomocą odwadniania chlorkiem sodu i suszenia słoneczno-powietrznego; aby były zdatne do spożycia, muszą być poddane dalszej obróbce eliminującej nadmierną zawartość soli oraz utrwaleniu przez pasteryzację lub sterylizację w celu zniszczenia form wegetatywnych bakterii, pleśni i ich przetrwalników. Wskazać zatem należy, że nie są prawdziwe twierdzenia zawarte w skardze, że do przedstawianych przez stronę skarżącą materiałów organ celny się nie odniósł. Stanowisko organu zostało bowiem wyraźnie i jednoznacznie wyartykułowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, i co ważne, zawiera szczegółową analizę przedłożonych przez skarżącą spółkę dokumentów oraz ich znaczenia dla rozpoznawanej sprawy.
W zaskarżonej decyzji organ celno-skarbowy przytoczył okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonał, na podstawie całokształtu obszernego materiału dowodowego zgromadzonego w toku kontroli oraz postępowania, oceny, czy okoliczności, które miały wpływ na ustalenie prawidłowej wartości celnej importowanych towarów zostały udowodnione, zaś ocena ta nie nosiła cech dowolności. Wnioski wyprowadzone z tak dokonanej oceny uznać należy za uzasadnione, spójne i przekonywujące. W niniejszej sprawie nie przekroczono zasady swobodnej oceny dowodów, a ocena materiału dowodowego dokonana została zgodnie z normami prawa procesowego, zachowaniem reguł tej oceny oraz wymogami doświadczenia i logiki.
W tej sytuacji w przedmiotowej sprawie nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia art. 191 Ordynacji podatkowej, tj. zasady swobodnej oceny dowodów przez organ, zgodnie z którą organ ustala stan faktyczny według własnego przekonania, z uwzględnieniem wiedzy i doświadczenia.
W ocenie sądu podstawą do właściwej klasyfikacji towaru jest jego cecha, właściwość, rodzaj, co organy należycie wykazały dokonując w sposób prawidłowy przedmiotowej taryfikacji towaru. Zatem organy prawidłowo przyporządkowały importowane towary do właściwej pozycji kodu TARIC. A w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyczerpująco wyjaśniły przesłanki, jakimi kierowały się dokonując klasyfikacji taryfowej spornego towaru.
W niniejszej sprawie zgłoszenie towarów do procedury dopuszczenia do obrotu z deklarowanym kodem CN było działaniem nieprawidłowym. Spółka importuje różne towary (suszone pomidory w różnej postaci) z Chin i Turcji. To, że organy celne różnie klasyfikowały podobne towary sprowadzone przez stronę skarżącą nie jest i nie może być przedmiotem oceny w tym postępowaniu, które dotyczy konkretnego zgłoszenia celnego i ustalonego w postępowaniu stanu faktycznego. Dodać należy, że pomimo rozbieżności w klasyfikacji spornych towarów strona skarżąca nie wystąpiła o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej (WIT), która wydawana jest wyłącznie na wniosek strony składany na piśmie i adresowany do właściwego organu celnego.
Zauważyć należy, że spółka jest podmiotem gospodarczym od wielu lat wyspecjalizowanym w handlu tego rodzaju towarem, a prowadząc działalność powinna uwzględniać, jako element ryzyka gospodarczego, możliwość zmiany przepisów prawa lub stanowiska organów celnych co do klasyfikacji towaru.
Stosownie do art. 85 ust. 1 u.k.c., kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych jest określana zgodnie z takimi zasadami obliczania należności celnych, jakie miały zastosowanie do danych towarów w chwili powstania w stosunku do nich długu celnego. Zgodnie z art. 77 ust. 2 u.k.c. dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Przepis art. 172 ust. 2 u.k.c. stanowi, że data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organy celne jest datą, która będzie wykorzystywana do celów stosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której towary są zgłaszane oraz do celów wszelkich innych formalności przywozowych lub wywozowych.
Podkreślić też należy, że zgłoszenie celne ma ze swej istoty charakter deklaracji zawierającej oświadczenie wiedzy odnośnie do zgłaszanego towaru, jego wartości i pochodzenia, z czym z kolei wiąże się uprawnienie organów celnych do ewentualnego zweryfikowania (również następczego) tego zgłoszenia w celu ustalenia prawidłowości zawartych w nim danych, w kontekście zastrzeżenia zawartego w art. 67 u.k.c.
Sąd nie podziela zarzutów skargi o naruszeniu przez organy prawa materialnego poprzez niewłaściwe jego zastosowanie polegające na błędnym określeniu klasyfikacji taryfowej, bowiem ustalony opis towaru, właściwości fizyczne nie pozwalał na ich zaklasyfikowanie w sposób dokonany przez stronę skarżącą, lecz na klasyfikację w sposób dokonany przez organy celne.
Dokonanie przez organy celne ustalenia, że przedmiotowe towary należy zaklasyfikować do innego kodu, niż uczyniła to skarżąca, skutkowało zasadnie określeniem niezaksięgowanej kwoty długu celnego według stawki celnej 14,4% oraz podatku od towarów i usług według stawki 5%. Określenie tych należności nastąpiło w sposób prawidłowy.
Za niezasadne uznać należy również stanowisko strony skarżącej odnośnie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej poprzez zaklasyfikowanie kontrolowanych pomidorów do kodu CN 2002 10 90, mimo, że nie nadają się one do bezpośredniego spożycia i zawartość soli w kontrolowanych pomidorach mieści się w przedziale 8-10%, a więc poniżej zakresu podanego w rozporządzeniu. Jak słusznie wskazał organ II instancji powołane rozporządzenie służyło jedynie potwierdzeniu przez organ zajętego stanowiska w zakresie przyjętej klasyfikacji. Ponadto przywołane powyżej rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/2080, w preambule wskazuje, że Komisja Europejska uznała, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny, w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, że konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. (2) Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego. (3) Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli. (4) Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące. (5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego.
Zgodnie z art. 1 wskazanego rozporządzenia towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli, tj. do kodu 2002 10 90.
W załączniku do rozporządzenia w trzech kolumnach zawarto opis towaru, kod CN oraz uzasadnienie. Zgodnie z powyższymi danymi solone i suszone połówki pomidora, nadające się do bezpośredniego spożycia, o zawartości soli od 10,65% do 17,35% masy są klasyfikowane do kodu CN 2002 10 90. W zależności od różnych poziomów zawartości soli produkt jest podzielony na różne kategorie jakości, służące do różnych zastosowań. Z opisu towarów w przedmiotowym rozporządzeniu wynika, że proces produkcji polega na krojeniu świeżych pomidorów, soleniu ich, a następnie wystawieniu na działanie słońca w celu ich wysuszenia. Główną funkcją solenia jest przyprawienie oraz stworzenie różnych kategorii jakości. Dodatkowym efektem solenia jest przyspieszenie procesu suszenia i konserwacja produktu. W uzasadnieniu ww. rozporządzenia wskazano, że klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN 2002, 2002 10 oraz 2002 10 90. Pozycja 0711 obejmuje warzywa, które poddano obróbce wyłącznie w celu ich tymczasowej konserwacji na okres transportu lub przechowywania przed użyciem, pod warunkiem że w stanie tym nie nadają się one do bezpośredniego spożycia. Ponieważ przedmiotowy produkt nadaje się do bezpośredniego spożycia, wyklucza się klasyfikację do pozycji 0711. Pozycja 0712 obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale 7. Uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli. W związku z tym wyklucza się klasyfikację do pozycji 0712. Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN 2002 10 90 jako pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym. Zdaniem sądu, rację ma więc organ, że zaimportowany towar odpowiada opisowi towaru z powyższego rozporządzenia. Niewątpliwie rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/2080 ujednolica klasyfikację opisanego w nim towaru i mogło stanowić wskazówkę dla organu co do klasyfikacji towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym.
W ocenie sądu niezasadny jest także zarzut naruszenia pkt 26, 29 i 46 Preambuły UKC. Sąd zgodził się ze stanowiskiem organu, iż powołane przez stronę rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w Łodzi nr 360000-IPCR-6410-2/14/KT z 13 października 2014 r. nie jest wiążące w przedmiotowej sprawie i odwoływanie się do stanu faktycznego i prawnego ustalonego w 2014 roku, nie jest w niniejszej sprawie uzasadnione i nie mogło odnieść zmierzonego skutku.
W ocenie sądu organy obu instancji właściwie przeprowadziły w niniejszej sprawie postępowanie wyjaśniające i na podstawie dokonanych ustaleń, podjęły prawidłowe rozstrzygnięcie.
Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.
a.kr