III SA/Łd 390/25

III SA/Łd 390/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-10-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Alberciak
Katarzyna Ceglarska-Piłat
Teresa Rutkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne
Inspekcja sanitarna
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2018 poz 2227
art. 4
Ustawa z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (t. j.)
Sentencja
Dnia 9 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat, Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2025 roku sprawy ze skargi R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 28 marca 2025 roku nr NS SCh.906.2.2024.JK w przedmiocie nakazu wycofania z rynku produktów kosmetycznych oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 2 stycznia 2025 r., nr NHSP/1/2025 Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Radomsku nakazał R. - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł.
1. wycofanie z rynku produktów kosmetycznych pn.:
a) SALLY HANSEN Miracle Gel 14,7 ml DIST. COTY, NY 10118/ 750021 PARIS/KENT,TN25 4AQ:
- z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim oraz niewskazanie wykazu składników kosmetycznych, podanych w międzynarodowym nazewnictwie INCI
- do czasu zapewnienia etykiety sporządzonej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa;
b) L’OREAL Paris INFAILLIBLE 32H FRESH WEAR 30 ml, L’OREAL PARIS 14, rue Royale - 75008 Paris FRANCE; LONDON W 6 8AZ; TSA 75000 93584 ST OUEN CEDEX FR: MADE IN FRANCE
- z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim - do czasu zapewnienia etykiety sporządzonej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
2. Poinformowanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Radomsku o sposobie realizacji obowiązku wymienionego w pkt 1 niniejszej decyzji niezwłocznie po jego wykonaniu.
3. Wykonanie obowiązku wymienionego w pkt 1a) i 1b) w terminie 14 dni od daty, w której decyzja stanie się ostateczna.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w związku z decyzją Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 30 października 2024 r. uchylającą decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Radomsku z 5 września 2024 r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji z powodu niezebrania w pełni materiału dowodowego, niezałączenia dokumentacji fotograficznej lub szczegółowego opisu przedstawiającego wygląd kwestionowanych produktów kosmetycznych Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Radomsku 2, 3 i 5 grudnia 2024 r. przeprowadził kontrolę w sklepie Nr 1043 w R. ul. [...] 11 należącym do spółki.
W wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, że ww. produkty kosmetyczne nie posiadają na opakowaniu żadnych informacji w języku polskim, w tym określających funkcję produktu kosmetycznego. W przypadku natomiast produktu kosmetycznego pn. SALLY HANSEN Miracle Gel nie wskazano na opakowaniu wykazu składników kosmetycznych, podanych w międzynarodowym nazewnictwie INCI. Zdaniem organu wskazane nieprawidłowości stanowią naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2227) oraz art. 19 ust. 5 i 6 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz.Urz.UE.L.342, str. 59).
Od powyższej decyzji pełnomocnik spółki złożył odwołanie podnosząc zarzuty:
1. naruszenia prawa materialnego, tj.:
a) art. 19 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (WE) Nr 1223/2009 poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że funkcja zakwestionowanych produktów wskazanych w pkt 1 decyzji nie wynika jednoznacznie z ich prezentacji, czego konsekwencją było uznanie, że skarżąca dopuściła się naruszenia Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz ustawy o produktach kosmetycznych, podczas gdy opakowanie produktów wymienionych w pkt 1 lit. a) decyzji ma kształt charakterystyczny dla lakierów do paznokci, znajduje się na nim informacja o kolorze oznaczana numerem, a ponadto każdy z produktów został wyeksponowany w tematycznej szafie, natomiast opakowanie produktów wymienionych w pkt 1 lit, b) decyzji jest charakterystyczne dla podkładów do twarzy, jest przezroczyste dzięki czemu widać kolor i konsystencję produktu, a ponadto zostały wyeksponowane w tematycznej szafie;
b) art. 19 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że zakwestionowane produkty nie posiadają oznaczeń w języku polskim, podczas gdy na produktach znajdowały się wszystkie wymagane przez art. 19 ust. 1 lit. b, c, d i f oraz ust. 2, 3, 4 dane;
c) art. 19 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że strona naruszyła powyższy przepis w sytuacji, gdy na produktach znajdował się wykaz składników stosujący wspólne nazwy określone w art. 33 lub symbol określony w załączniku VII pkt 1, odsyłający do informacji, która zawierała wykaz składników stosujący wspólne nazwy.
2. naruszenia prawa procesowego, tj.:
a) art. 107 § 1 pkt 5 i § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania w rozstrzygnięciu decyzji, które konkretnie z elementów oznakowania produktu kosmetycznego określone w art. 19 ust. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 nie zostały wskazane w języku polskim lub zostały wskazane nieprawidłowo oraz które konkretnie składniki wskazane na produktach są niezgodne z międzynarodowym nazewnictwem INCI, co uniemożliwia wykonanie decyzji przez stronę oraz poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej decyzji, poprzez wskazanie ogólnikowo, że produkty należy wycofać "do czasu zapewnienia etykiety zgodnej z przepisami prawa" co uniemożliwia właściwe i precyzyjne zapoznanie się z motywami działania organu, zrozumienie tych motywów, a w rezultacie ustosunkowanie się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób.
W oparciu o postawione zarzuty pełnomocnik spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania.
Decyzją z 28 marca 2025 r., nr NS SCh.906.2.2024.JK Łódzki Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Łodzi na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. oraz art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych oraz art. 19 ust. 1 lit. f) i g) i ust. 5 Rozporządzenia (WE) Nr 1223/2009 uchylił zaskarżoną decyzję w pkt 1 a) i w tym zakresie orzekł nakaz wycofania z rynku produktu kosmetycznego pn.: SALLY HANSEN Miracle Gel, 14,7 ml DIST. COTY, NY 10118/ 750021 PARIS/KENT,TN25 4AQ z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim oraz niewskazanie wykazu składników kosmetycznych poprzez niepodanie ich konkretnych nazw w międzynarodowym nazewnictwie INCI i brak poprzedzającego określenia "ingredients" - do czasu zapewnienia etykiety sporządzonej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
ŁPWIS w zakresie wycofania z rynku produktów kosmetycznych pn. SALLY HANSEN Miracle Gel uwzględnił zarzut podniesiony w odwołaniu wskazując, że ogólnikowe podanie organ, że wymienione produkty kosmetyczne należy wycofać z rynku z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim (w tym szczególnych środków ostrożności przy stosowaniu kosmetyku, czy funkcji produktu kosmetycznego) oraz niewskazanie wykazu składników kosmetycznych, podanych w międzynarodowym nazewnictwem INCI - do czasu zapewnienia etykiety zgodnej z obowiązującymi przepisami prawa, uniemożliwia właściwe i precyzyjne zapoznanie się z motywami działania organu pierwszej instancji, a w konsekwencji ustosunkowanie się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób. W odniesieniu do produktów kosmetycznych pn. SALLY HANSEN Miracle Gel umieszczono nazwę SALLY HANSEN Miracle Gel oraz na pokrętce napis Step 1 Etape, który nie został przetłumaczony na język polski. Wskazuje jedynie na konieczność zastosowania kolejnych kroków po użyciu produktu.
Wobec powyższego, zdaniem organu odwoławczego z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim oraz niewskazanie wykazu składników kosmetycznych poprzez niepodanie ich konkretnych nazw w międzynarodowym nazewnictwie INCI i brak poprzedzającego określenia "ingredients" do czasu zapewnienia etykiety sporządzonej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa zasadnym było uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie pkt 1 a).
Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych w odwołaniu ŁPWIS wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim. Rozporządzenie (WE) Nr 1223/2009 dotyczące produktów kosmetycznych, określa oznakowanie produktów kosmetycznych w art. 19 ust. 1 zgodnie z którym bez uszczerbku dla innych przepisów niniejszego artykułu, na rynku udostępniane są wyłącznie produkty kosmetyczne, na których pojemnikach i opakowaniach zewnętrznych znajdują się następujące, nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne informacje:
- lit. d) szczególne środki ostrożności, których należy przestrzegać podczas stosowania, a co najmniej te wymienione w załącznikach III-VI oraz wszelkie inne informacje dotyczące środków ostrożności wymaganych dla produktów kosmetycznych do stosowania profesjonalnego;
- lit. i) funkcja produktu kosmetycznego, chyba że jednoznacznie wynika ona z jego prezentacji;
- lit. g) wykaz składników. Informacje te mogą być podane tylko na opakowaniu zewnętrznym. Wykaz poprzedzony jest określeniem "ingredients".
W myśl art. 19 ust. 2 cyt. rozporządzenia, jeżeli ze względów praktycznych nie jest możliwe zamieszczenie informacji wymienionych w ust. 1 lit. (...) g w opisany sposób, stosuje się następujące zasady:
- informacje umieszcza się na załączonej lub doczepionej ulotce, etykiecie, taśmie, metce lub karcie;
-jeżeli jest to możliwe ze względów praktycznych, odniesienie do wspomnianych informacji podaje się w postaci informacji skróconej lub symbolu podanego w załączniku VII pkt 1 (symbol graficzny "ręki na książce"), który powinien się znaleźć, jako wymóg określony w art. 19 ust. 6 Rozporządzenia 1223/2009.
W wypadku (...) informacji, o których mowa ust. 1 lit. g), na opakowaniu zewnętrznym. Zaś w ust. 3 w przypadku (...) innych małych produktów kosmetycznych, gdzie ze względów praktycznych nie jest możliwe umieszczenie informacji, o których mowa w ust. 1 lit. g), na etykiecie, metce, taśmie lub karcie lub w załączonej ulotce, informacje te umieszcza się w informacji umieszczonej w bezpośredniej bliskości pojemnika, w którym dany produkt kosmetyczny wystawiony jest do sprzedaży. W przypadku produktów kosmetycznych pn. SALLY HANSEN Miracle Gel etykieta nie spełniała powyższych wymagań.
Z kolei na produktach kosmetycznych pn. L’ORÉAL Paris INFAILLIBLE 32H FRESH WEAR z przodu umieszczono napis w języku angielskim i francuskim "FOUNDATION" "FOND DE TEINT", natomiast z tyłu informacje w sześciu językach (UK, FR, DE, IT, SP).
ŁPWIS za bezzasadny uznał zarzut dotyczący naruszenia art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, ponieważ funkcja zakwestionowanych produktów kosmetycznych nie wynika jednoznacznie z ich prezentacji, co skutkuje naruszeniem ww. rozporządzenia oraz ustawy o produktach kosmetycznych. Istnieje ścisły związek między bezpieczeństwem wprowadzanych do obrotu produktów, a wymogami dotyczącymi ich prezentacji i etykietowania.
Zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 produkty kosmetyczne udostępniane na rynku powinny być bezpieczne dla zdrowia ludzi w normalnych lub dających się przewidzieć warunkach stosowania z uwzględnieniem w szczególności: a) Prezentacji, w tym zgodności z dyrektywą 87/357/EWG; b) Oznakowania; c) Instrukcji użycia i usuwania; d) Wszelkich innych wskazówek lub informacji pochodzących od osoby odpowiedzialnej w rozumieniu art. 4.
Wobec powyższego dystrybutor przed udostępnieniem użytkownikowi końcowemu produktu kosmetycznego na rynku polskim winien uzupełnić etykietę zgodnie z wymogami prawnymi o informację w języku polskim. Zgodnie z art. 6 ust. 2 Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku dystrybutorzy mają obowiązek sprawdzić, czy spełnione są wymogi językowe określone w art. 19 ust. 5 rozporządzenia, zgodnie z którym informacje dotyczące funkcji produktu kosmetycznego (tj. art. 19 ust. 1 lit. i) podaje się w języku określonym przepisami państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu.
Zdaniem ŁPWIS zarzut naruszenia art. 19 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 również należy uznać za bezpodstawny. Funkcja produktu kosmetycznego stanowi informację wymienioną w art. 19 ust. 5 cyt. rozporządzenia, którą podaje się w języku określonym przepisami państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu, co nie zaistniało w rozpatrywanej sprawie. Jednocześnie zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim. W analizowanym przypadku polski konsument nie znający języka angielskiego oraz francuskiego oceniając opakowanie ww. produktów mógł jedynie zauważyć przez przezroczyste opakowanie, że wewnątrz znajduje się mieszanina masy kosmetycznej w kolorze cielistym. Istnieje wiele kosmetyków kolorowych, pakowanych do takich samych opakowań, o półpłynnej konsystencji i podobnym kolorze masy kosmetycznej. Przeciętny klient nie mógł być pewny, czy ma do czynienia z korektorem do twarzy w płynie, matującą bazą pod makijaż, płynnym cieniem do powiek, czy podkładem do twarzy. Bowiem zastosowań, a więc funkcji kosmetyków kolorowych mających zastosowanie tylko do twarzy jest wiele. Gdyby nawet ograniczyć się do samych podkładów, to można wyróżnić kilka ich rodzajów, np. rozświetlający, nawilżający, kryjący, czy matujący, przeznaczonych do różnych typów skóry (tłustej, normalnej lub suchej). Na opakowaniach tych kosmetyków nie umieszczono piktogramów, które wskazywałyby na ich prawidłowe przeznaczenie lub miejsce aplikacji, wskazano tylko symbol palca umieszczonego na twarzy, co nie świadczy jednoznacznie o jego konkretnej funkcji. Na opakowaniu znajdował się znak graficzny "ręki na książce" wskazujący na zawarcie informacji o szczególnych środkach ostrożności (tj. art. 19 ust. 1 lit. d) na załączonej lub doczepionej ulotce, której nie można było rozłożyć w celu dokonania ich weryfikacji.
Produkty kosmetyczne SALLY HANSEN Miracle Gel oraz L’ORÉAL Paris INFAILLIBLE 32H FRESH WEAR były także przedmiotem kontroli w zakresie ich zastosowania przeprowadzonej przez PPIS w Łodzi 11 października 2024 r., który ustalił, że oznakowanie produktów jako prawidłowe, jednakże z protokołu kontroli nie wynika, czy ocenie oznakowania zostały poddane produkty tożsame, które weryfikował PPIS w Radomsku w trakcie kontroli 20 sierpnia 2024 r. oraz 2, 3 i 5 grudnia 2024 r. Wobec powyższego powyższe informacje zawarte protokole nie mogą być dowodem w przedmiotowej sprawie. Ponadto wyeksponowanie kwestionowanych kosmetyków w tematycznej szafie z kosmetykami do makijażu, nie może zastąpić obowiązku spełnienia wymagań dotyczących poprawnego oznakowania stosowanego na etykiecie. Nie można tym samym oczekiwać, że przeciętny konsument domyśli się, jaka jest funkcja produktu kosmetycznego. Za nietrafne należy uznać też twierdzenie pełnomocnika strony skarżącej, że "przeciętny konsument" odróżni funkcje kosmetyków kolorowych do makijażu od produktów mających funkcję pielęgnacyjną. Zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 28 października 2022 r., art. 19 Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 wyraźnie stanowi, że informacje mają być przekazane w sposób nieusuwalny, co nie jest spełnione w przypadku umieszczenia informacji o funkcji kosmetyku np.: w gablotach, na plakacie, czy w katalogu, co nie wypełnienia obowiązków wynikających z treści przytoczonego wyżej artykułu. Umieszczenie produktów w szafie ekspozycyjnej z opisem funkcji, mogłoby być jedynie pomocne przy podjęciu decyzji o zakupie, ale od momentu wzięcia produktu z półki, gdyby nie było piktogramów, tej informacji konsument by już nie posiadał, co mogłoby, w przypadku zakupu kilku produktów, spowodować użycie kosmetyków niegodnie z ich przeznaczeniem, a tym samym negatywnie wpłynąć na zdrowie i bezpieczeństwo konsumentów.
Organ podkreślił, że produkty SALLY HANSEN Miracle Gel nie posiadały oznakowania opakowania w języku polskim oraz wykazu składników kosmetycznych, podanych w międzynarodowym nazewnictwie INCI, produkty L’OREAL Paris INFAILLIBLE 32H FRESH WEAR również nie posiadały oznakowania opakowania w języku polskim. Oznakowanie, zgodnie z art. 19 Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, to m.in. wykaz składników (ust. 1 lit. g), czy funkcja (ust. 1 lit. f) stanowią obowiązkowe elementy, które winien posiadać produkt kosmetyczny udostępniany na tynku. Brak zarówno nazw produktów, jak i ich funkcji na opakowaniach w języku polskim skutkuje brakiem możliwości udostępniania produktów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik spółki zaskarżył powyższą decyzję w części, tj. w zakresie pkt I. 1 a) w części odnoszącej się do orzeczenia nakazu wycofania z rynku produktów kosmetycznych marki Sally Hansen z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim oraz w całości zakresie pkt II. Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1. naruszenie prawa materialnego, tj.:
a) art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 poprzez błędną wykładnię i uznanie, że funkcja zakwestionowanych produktów wskazanych w punkcie 1 lit. b) decyzji PPIS w Radomsku nie wynika jednoznacznie z ich prezentacji, czego konsekwencją było uznanie, że skarżąca dopuściła się naruszenia przepisów Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz ustawy o produktach kosmetycznych, podczas gdy opakowanie wskazanych produktów ma kształt i wygląd charakterystyczny dla podkładów, jest przezroczyste, dzięki czemu widoczny jest kolor oraz konsystencja produktu, a ponadto zostały wyeksponowane w tematycznej szafie, wobec czego oznaczenie funkcji tych produktów, w szczególności w języku polskim, nie było konieczne;
b) art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 poprzez błędną wykładnię i uznanie, że funkcja zakwestionowanych produktów wskazanych w punkcie I zaskarżonej decyzji i punkcie 1 lit. a) decyzji PPIS w Radomsku nie wynika jednoznacznie z ich prezentacji, czego konsekwencją było uznanie, że skarżąca dopuściła się naruszenia przepisów rozporządzenia oraz ustawy o produktach kosmetycznych, podczas gdy opakowanie wskazanych produktów ma kształt i wygląd charakterystyczny dla lakierów do paznokci, jest wykonane ze szkła i przezroczyste, dzięki czemu widoczny jest kolor i konsystencja produktu oraz aplikator w kształcie pędzelka charakterystyczny dla lakierów do paznokci, a ponadto zostały wyeksponowane w tematycznej szafie, wobec czego oznaczenie funkcji tych produktów, w szczególności w języku polskim, nie było konieczne;
c) art. 19 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 poprzez błędne zastosowanie i uznanie, że zakwestionowane produkty wskazane w punkcie 1 lit. b) decyzji PPIS w Radomsku nie posiadają oznaczeń w języku polskim, podczas gdy na produktach znajdowały się wszystkie informacje wymagane przez art. 19 ust. 1 lit. b, c, d i f oraz ust. 2, 3, 4.
2. naruszenie przepisów postępowania, tj.:
d) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji PPIS w Radomsku w zakresie produktów wskazanych w pkt 1 lit. b) w sytuacji, gdy zachodziły przesłanki uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w tym zakresie.
e) art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji PPIS w Radomsku w zakresie produktów wskazanych w pkt 1 lit. a) i orzeczenie co do istoty sprawy, podczas gdy zaistniały przesłanki uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w tym zakresie.
f) art. 107 § 1 pkt 5 i § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania w rozstrzygnięciu decyzji, których konkretnie elementów oznakowania produktu kosmetycznego określonych w art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 brakuje na opakowaniach produktów kosmetycznych wymienionych w zaskarżonej decyzji i poprzestanie na lakonicznym wskazaniu: “do czasu zapewnienia etykiety sporządzonej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa", co uniemożliwia wykonanie decyzji przez stronę oraz poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej tej decyzji, poprzez wskazanie ogólnikowo, że produkty “nie zapewniają oznakowania zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 co uniemożliwia właściwe i precyzyjne zapoznanie się z motywami działania organu drugiej instancji, zrozumienie tych motywów, a w rezultacie ustosunkowanie się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób.
W oparciu o postawione zarzuty pełnomocnik spółki wniósł o uchylenie decyzji Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z 28 marca 2025 r. w części, tj.: w zakresie nakazu wycofania z rynku produktów wymienionych w punkcie I. 1a) z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim oraz w całości w zakresie pkt II i umorzenie postępowania w tym zakresie i uchylenie decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Radomsku z 2 stycznia 2025 r. w części, tj.: pkt 1 lit. a) decyzji w części, tj. w zakresie nakazu wycofania z rynku produktów wymienionych w punkcie I. 1a) zaskarżonej decyzji z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim oraz uchyleniu pkt 1 lit. b) w całości i umorzenie postępowania w tym zakresie, a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik odwołując się do treści art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 podkreślił, że gdy prezentacja produktu jednoznacznie wskazuje na funkcję produktu kosmetycznego, nie ma obowiązku podawania na jego pojemniku, czy opakowaniu zewnętrznym informacji słownej na temat tej funkcji. "Funkcja produktu kosmetycznego" nie została zdefiniowana w cyt. rozporządzeniu. W przedmiocie wykładni tego pojęcia wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku w sprawie o sygn. akt C-667/19, wskazując, że funkcja produktu kosmetycznego "odnosi się do wskazania bardziej szczególnych cech tego produktu", przy czym "wśród informacji, które powinny być wymienione w odniesieniu do funkcji produktu kosmetycznego, nie znajdują się szczegółowe informacje dotyczące właściwości produktu kosmetycznego, w szczególności zamierzonego skutku i grupy docelowej odbiorców produktu". Zdaniem pełnomocnik "funkcja produktu kosmetycznego" to określenie nieostre, które wymaga interpretacji indywidualnej w danej sprawie. Nie istnieje żaden enumeratywny katalog informacji, jakie powinny się znaleźć na pojemniku, czy opakowaniu zewnętrznym, które składałyby się na to pojęcie.
W niniejszej sprawie, w ocenie pełnomocnika przeciętny konsument na podstawie wyglądu opakowania produktów kosmetycznych marki L’Oreal Paris wskazanych w punkcie 1 lit. b) decyzji PPIS w Radomsku z łatwością może się zorientować chociażby, że w danego rodzaju opakowaniu, charakterystycznym na rynku podkładów do twarzy, znajduje się właśnie podkład. W przypadku kosmetyków kolorowych (służących do wykonywania makijażu) ich funkcja jest jednoznacznie powiązana z ich prezentacją. Co do zasady żaden spełniający inne zadania kosmetyk (na przykład tonik służący do oczyszczania cery z makijażu, krem pielęgnacyjny, perfumy) nie jest umieszczany w charakterystycznym, ozdobnym opakowaniu - żaden też nie ma na tym opakowaniu nazwy odcienia, która to każdemu konsumentowi od razu kojarzy się z kosmetykiem kolorowym przeznaczonym do makijażu lub też nazwy, numeru i prezentacji koloru, który jednoznacznie wskazuje na lakier do paznokci. Tym samym nie występuje ryzyko wprowadzenia konsumenta w błąd co do zastosowania i sposobu używania produktu.
Podobnie jest, zdaniem pełnomocnika w odniesieniu do produktów kosmetycznych marki Sally Hansen. Przeciętny konsument na podstawie wyglądu opakowań produktów kosmetycznych z łatwością może się zorientować, iż w znajdują się w nich lakiery do paznokci. Tym samym brak wskazania funkcji na opakowaniach lakierów do paznokci w jakimkolwiek języku sam w sobie nie przesądza o naruszeniu obowiązku wynikającego z art. 19 ust. 1 lit. f) Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. Prezentacja produktów w typowych dla lakierów do paznokci małych, szklanych, przezroczystych buteleczkach z aplikatorem w formie pędzelka, a także kolor i wygląd produktu jednoznacznie identyfikują cel zastosowania produktu kosmetycznego. Istotnym elementem wspierającym identyfikację produktu jako lakieru do paznokci jest piktogram umieszczony na tylnej etykiecie opakowania informujący jednocześnie o funkcji produktu (lakier do paznokci), jak również o sposobie użycia produktu (2 warstwy). Opisany powyżej sposób oznaczania lakierów do paznokci funkcjonuje powszechnie w państwach członkowskich Unii Europejskiej, w tym w Polsce.
Należy zatem stwierdzić, że funkcja tych produktów kosmetycznych jest oczywista, wobec powyższego organ błędnie stwierdził, że na etykiecie produktów powinno znaleźć się wskazanie funkcji produktów w języku polskim. Skoro informacja o funkcji produktów kosmetycznych wynikała ze sposobu ich prezentacji, nie zachodził obowiązek umieszczenia na opakowaniu produktu kosmetycznego żadnego dodatkowego oznakowania słownego ani graficznego informującego o funkcji tego produktu. Wobec powyższego nie sposób stwierdzić, że skarżąca naruszyła obowiązek wynikający z art. 4 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych, zgodnie z którym produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim, skoro nie miała obowiązku zamieszczać słownej informacji o funkcji produktu.
Sposób przekazania konsumentom informacji o funkcji zakwestionowanych produktów w ocenie skarżącej był wystarczający do zapewnienia przeciętnemu konsumentowi ich prawidłowego i bezpiecznego stosowania.
Jednocześnie pełnomocnik zaznaczył, że na stronie internetowej www.[...] dostępne są informacje, w tym funkcja produktu w języku polskim w odniesieniu do zakwestionowanych produktów kosmetycznych. Nie można zatem zgodzić się z organem, doszło do naruszenia art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz art. 4 i art. 36 ust. 1 ustawy o produktach kosmetycznych.
W odpowiedzi na skargę ŁPWIS podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z 28 marca 2025 r. uchylająca decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Radomsku z 2 stycznia 2025 r. w zakresie pkt 1 a) i w tym zakresie orzekająca nakaz wycofania z rynku produktu kosmetycznego pn.: SALLY HANSEN Miracle Gel, 14,7 ml DIST. COTY, NY 10118/ 750021 PARIS/KENT,TN25 4AQ z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim oraz niewskazanie wykazu składników kosmetycznych poprzez niepodanie ich konkretnych nazw w międzynarodowym nazewnictwie INCI i brak poprzedzającego określenia "ingredients" - do czasu zapewnienia etykiety sporządzonej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i utrzymująca w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję w mocy, tj. wycofania z rynku produktu kosmetycznego pn. L’OREAL Paris INFAILLIBLE 32H FRESH WEAR 30 ml, z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim - do czasu zapewnienia etykiety sporządzonej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Na wstępie należy wyjaśnić, że materialnoprawną podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2227). Zgodnie z art. 1 tej ustawy, ustawa określa obowiązki podmiotów i właściwość organów w zakresie wykonywania obowiązków i zadań administracyjnych wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 59, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1223/2009". Ilekroć w ustawie jest mowa o produkcie kosmetycznym - rozumie się przez to produkt kosmetyczny, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1223/2009 (art. 2 pkt 9 ustawy).
Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 1223/2009 "produkt kosmetyczny" oznacza każdą substancję lub mieszaninę przeznaczoną do kontaktu z zewnętrznymi częściami ciała ludzkiego (naskórkiem, owłosieniem, paznokciami, wargami oraz zewnętrznymi narządami płciowymi) lub z zębami oraz błonami śluzowymi jamy ustnej, którego wyłącznym lub głównym celem jest utrzymywanie ich w czystości, perfumowanie, zmiana ich wyglądu, ochrona, utrzymywanie w dobrej kondycji lub korygowanie zapachu ciała. Z kolei "dystrybutor" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, niebędącą producentem ani importerem, która udostępnia produkt kosmetyczny na rynku Wspólnoty (art. 2 lit. e) rozporządzenia 1223/2009).
W myśl art. 3 rozporządzenia 1223/2009, produkt kosmetyczny udostępniany na rynku powinien być bezpieczny dla zdrowia ludzi w normalnych lub dających się przewidzieć warunkach stosowania, z uwzględnieniem w szczególności:
a) prezentacji, w tym zgodności z dyrektywą 87/357/EWG;
b) oznakowania;
c) instrukcji użycia i usuwania;
d) wszelkich innych wskazówek lub informacji pochodzących od osoby odpowiedzialnej w rozumieniu art. 4.
Umieszczenie ostrzeżeń nie zwalnia osób zdefiniowanych w art. 2 i 4 z obowiązku przestrzegania innych wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1223/2009, w ramach swojej działalności podczas udostępniania produktu kosmetycznego na rynku dystrybutorzy działają z należytą starannością w odniesieniu do obowiązujących wymogów. Przed udostępnieniem produktu kosmetycznego na rynku dystrybutorzy sprawdzają, czy:
– podane są informacje dotyczące oznakowania określone w art. 19 ust. 1 lit. a), e) i g) oraz w art. 19 ust. 3 i 4;
– spełnione są wymogi językowe określone w art. 19 ust. 5;
– nie upłynęła data minimalnej trwałości, o ile ma ona zastosowanie na mocy art. 19 ust. 1 (art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 1223/2009).
Art. 19 ust. 1 lit. a) – g) rozporządzenia nr 1223/2009, zawarty w rozdziale IV "Informacje dla konsumentów", ustanawia wykaz obowiązków informacyjnych. Zgodnie z tym przepisem, bez uszczerbku dla innych przepisów niniejszego artykułu, na rynku udostępniane są wyłącznie produkty kosmetyczne, na których pojemnikach i opakowaniach zewnętrznych znajdują się następujące, nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne informacje:
a) imię i nazwisko lub zarejestrowana firma oraz adres osoby odpowiedzialnej. Informacja ta może być skrócona, jeśli skrót umożliwia identyfikację tej osoby i jej adresu. Jeżeli podanych jest kilka adresów, adres, pod którym osoba odpowiedzialna udostępnia dokumentację produktu, jest wyróżniony. W przypadku importowanych produktów kosmetycznych podaje się nazwę kraju pochodzenia;
b) nominalna zawartość w momencie pakowania, wyrażona w jednostkach masy lub objętości, z wyjątkiem opakowań zawierających mniej niż pięć gramów lub mniej niż pięć mililitrów, bezpłatnych próbek i produktów w opakowaniach jednorazowego użycia; podawanie informacji o zawartości nie jest wymagane również w przypadku stosowanych zwyczajowo opakowań zbiorczych, jeśli informacje te znajdują się na opakowaniach jednostkowych, umieszczonych w tych opakowaniach zbiorczych: przy czym opakowania zbiorcze zawierają czytelną informację o liczbie opakowań jednostkowych, chyba, że liczba opakowań jednostkowych jest dobrze widoczna z zewnątrz lub produkty te są sprzedawane pojedynczo. Nie jest to konieczne, jeżeli łatwo jest po wyglądzie zewnętrznym ocenić tę ilość lub jeżeli produkt sprzedawany jest zazwyczaj w pojedynczych opakowaniach;
c) data, do której dany produkt kosmetyczny, przechowywany w odpowiednich warunkach, zachowuje w pełni swoje pierwotne właściwości, a w szczególności pozostaje zgodny z art. 3 ("data minimalnej trwałości").
Data lub szczegółowe informacje o jej umiejscowieniu na opakowaniu poprzedza symbol określony w załączniku VII pkt 3 lub zwrot: "najlepiej zużyć przed końcem".
Data minimalnej trwałości jest wskazana w sposób jednoznaczny i zawiera miesiąc i rok albo dzień, miesiąc i rok, w tej kolejności. Jeżeli jest to konieczne, informację uzupełnia się o wskazanie warunków, które muszą być spełnione w celu zagwarantowania określonej trwałości.
Wskazanie daty minimalnej trwałości nie jest obowiązkowe w przypadku produktów kosmetycznych o minimalnej trwałości dłuższej niż 30 miesięcy. Produkty takie zawierają informację o okresie, w jakim po otwarciu pojemnika, produkt jest bezpieczny i może być stosowany bez szkody dla konsumenta. Informacja ta powinna zawierać - z wyjątkiem przypadków, gdy pojęcie trwałości po otwarciu nie ma zastosowania - symbol określony w załączniku VII pkt 2 oraz wspomniany okres (w miesiącach lub latach);
d) szczególne środki ostrożności, których należy przestrzegać podczas stosowania, a co najmniej te wymienione w załącznikach III-VI oraz wszelkie inne informacje dotyczące środków ostrożności wymaganych dla produktów kosmetycznych do stosowania profesjonalnego;
e) numer partii produktu lub oznaczenia pozwalające na identyfikację produktu kosmetycznego. Jeżeli jest to niemożliwe ze względów praktycznych, uwarunkowanych małymi rozmiarami produktu kosmetycznego, informacja ta może być umieszczona tylko na opakowaniu zewnętrznym;
f) funkcja produktu kosmetycznego, chyba że jednoznacznie wynika ona z jego prezentacji;
g) wykaz składników. Informacje te mogą być podane tylko na opakowaniu zewnętrznym. Wykaz poprzedzony jest określeniem "ingredients".
Jeżeli ze względów praktycznych nie jest możliwe zamieszczenie informacji wymienionych w ust. 1 lit. d) i g) w opisany sposób, stosuje się następujące zasady:
– informacje umieszcza się na załączonej lub doczepionej ulotce, etykiecie, taśmie, metce lub karcie;
– jeżeli jest to możliwe ze względów praktycznych, odniesienie do wspomnianych informacji podaje się w postaci informacji skróconej lub symbolu podanego w załączniku VII pkt 1. W wypadku informacji, o których mowa w ust. 1 lit. d), symbol ten musi być umieszczony na pojemniku lub opakowaniu zewnętrznym, a w wypadku informacji, o których mowa w ust. 1 lit. g), na opakowaniu zewnętrznym (art. 19 ust. 2 rozporządzenia 1223/2009).
Informacje wymienione w ust. 1 lit. b), c), d) i f) i w ust. 2, 3 i 4 podaje się w języku określonym przepisami państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu (art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009).
Zgodnie z art. 19 ust. 6 rozporządzenia 1223/2009, informacje, o których mowa w ust. 1 lit. g), podaje się stosując wspólne nazwy składników, określone w słowniku przewidzianym w art. 33. W razie braku wspólnej nazwy składnika należy użyć nazwy zgodnej z ogólnie przyjętym nazewnictwem.
W myśl art. 33 rozporządzenia 1223/2009, komisja opracowuje i aktualizuje słownik wspólnych nazw składników. W tym celu Komisja uwzględnia uznane międzynarodowe nazewnictwo, w tym międzynarodowe nazewnictwo składników kosmetycznych (INCI). Słownik ten nie stanowi wykazu substancji dozwolonych do stosowania w kosmetykach.
Wspólna nazwa składnika ma zastosowanie do celu oznakowania produktów kosmetycznych wprowadzanych do obrotu najpóźniej po dwunastu miesiącach od opublikowania słownika w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych, w szczególności jego art. 33 akapit pierwszy, a także mając na uwadze art. 19 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 Komisja Europejska w Decyzji wykonawczej 2022/677 z dnia 31 marca 2022 r. ustanowiła zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 w odniesieniu do słownika wspólnych nazw składników do stosowania na etykietach produktów kosmetycznych (Dz.U.UE.L.2022.127.1) Słownik wspólnych nazw składników, został natomiast określony w załączniku do Decyzji wykonawczej.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 cyt. powyżej ustawy o produktach kosmetycznych, produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim. Jeżeli produkt kosmetyczny jest nieopakowany lub pakowany na miejscu sprzedaży na prośbę kupującego lub wstępnie pakowany w celu natychmiastowej sprzedaży, informacje wymienione w art. 19 ust. 1 rozporządzenia nr 1223/2009 umieszcza się na pojemniku lub opakowaniu, w którym produkt kosmetyczny został wystawiony do sprzedaży (art. 4 ust. 2 ustawy).
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt w wyniku kontroli przeprowadzonej w sklepie, należącym do spółki stwierdzono, że dwa produkty kosmetyczne pn.: SALLY HANSEN Miracle Gel, 14,7 ml i L’OREAL Paris INFAILLIBLE 32H FRESH WEAR nie posiadają na opakowaniach żadnych informacji w języku polskim, w tym określających funkcję danego produktu kosmetycznego. W następstwie stwierdzonych nieprawidłowości organ odwoławczy nakazał spółce wycofanie z rynku dwóch produktów kosmetycznych pn.: SALLY HANSEN Miracle Gel, 14,7 ml, wymienionych w pkt 1. lit. a) decyzji - z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim oraz niewskazanie wykazu składników kosmetycznych poprzez niepodanie ich konkretnych nazw w międzynarodowym nazewnictwie INCI i brak poprzedzającego określenia "ingredients" oraz L’OREAL Paris INFAILLIBLE 32H FRESH WEAR, wymienionych w pkt 1. lit. b) decyzji PPIS w Radomsku z 2 stycznia 2025 r. - z uwagi na brak oznakowania opakowania w języku polskim, do czasu zapewnienia etykiet sporządzonych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Zdaniem sądu, organ odwoławczy dokonał prawidłowej oceny oznaczeń na opakowaniach kwestionowanych produktów kosmetycznych w kontekście cyt. powyżej art. 19 ust. 1 lit. f) i g) rozporządzenia 1223/2009.
Należy wskazać, że art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia 1223/2009 należy interpretować w ten sposób, że informacja o "funkcji produktu kosmetycznego", która zgodnie z tym przepisem musi znajdować się na pojemniku i opakowaniu zewnętrznym takiego produktu, powinna w sposób jasny powiadamiać konsumenta o zastosowaniu i sposobie używania produktu, by zapewnić jego bezpieczne użycie przez konsumentów bez szkody dla ich zdrowia, i w związku z tym nie może się ograniczać jedynie do informacji o zamierzonych celach stosowania produktu, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a tego rozporządzenia (por. wyrok TS z 17 grudnia 2020 r., C-667/10, opublik.eur-lex.europa.eu, Dz.U.UE.C.2021/62/7).
Funkcja produktu kosmetycznego w rozumieniu art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia 1223/2009 odnosi się do wskazania bardziej szczególnych cech danego produktu. Informacje, w przypadku gdy nie wynikają jasno z prezentacji produktu, powinny umożliwić konsumentowi odczytanie na pojemniku i opakowaniu produktu pełniejszych danych na temat jego zastosowania i sposobu używania. Przepis ten wymaga, by informacje te były w stanie w sposób jasny powiadomić przeciętnego, właściwie poinformowanego oraz dostatecznie uważnego i rozsądnego konsumenta o funkcji danego produktu, tak aby nie został wprowadzony w błąd co do jego zastosowania i sposobu jego używania oraz aby używał produkt w sposób, który nie szkodzi jego zdrowiu.
Należy w tym miejscu również przypomnieć, że zgodnie z cyt. powyżej art. 19 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009, informacje wymienione m.in. w art. 19 ust. 1 lit. f) podaje się w języku określonym przepisami państwa członkowskiego, w którym dany produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu.
W świetle przedstawionych powyżej uwag sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że polski konsument nie znający języka angielskiego oraz francuskiego oceniając opakowanie wskazanych produktów kosmetycznych pn. L’OREAL Paris INFAILLIBLE 32H FRESH WEAR oraz Sally Hansen Miracle Gel nie może jednoznacznie ustalić funkcji tych produktów. W przypadku produktu L’OREAL Paris INFAILLIBLE 32H FRESH WEAR konsument może jedynie zauważyć przez przezroczyste opakowanie, że wewnątrz znajduje się mieszanina masy kosmetycznej w kolorze cielistym. Istnieje jednak wiele kosmetyków kolorowych, pakowanych do takich samych lub podobnych opakowań, o półpłynnej konsystencji i podobnym kolorze masy kosmetycznej (np. korektor do twarzy w płynie, baza pod makijaż, czy podkład do twarzy). Podobnie jest w przypadku drugiego produktu kosmetycznego - lakierów do paznokci Sally Hansen Miracle Gel, które pomimo, że występują w charakterystycznym przezroczystym opakowaniu ze szkła, przez które widoczny jest kolor i konsystencja produktu oraz aplikator w kształcie pędzelka, to nie wskazuje jednoznacznie, że jest to lakier do paznokci, albowiem w takim samym lub bardzo podobnym opakowaniu może znajdować się również baza pod lakier do paznokci, lakier utrwalający kolor, czy odżywka do paznokci. Użycie bowiem przezroczystego (półprzezroczystego), czy szklanego opakowania nie jest wystarczające do oceny funkcji (zastosowania) danego produktu kosmetycznego.
Należy w tym miejscu również podkreślić, że zgodnie z cyt. art. 19 ust. 1 rozporządzenia 1223/2009, na rynku udostępniane mogą wyłącznie produkty kosmetyczne, na których pojemnikach i opakowaniach zewnętrznych znajdują się nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne informacje, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt a) – g). Umieszczenie informacji o funkcji produktu kosmetycznego w szafie ekspozycyjnej, gablocie, na plakacie, w katalogu, czy jak wskazał w skardze pełnomocnik skarżącej spółki na stronie internetowej spółki nie wypełnienia obowiązków wynikających z treści przytoczonego powyżej przepisu. Dystrybutor przed udostępnieniem użytkownikowi końcowemu produktu kosmetycznego na rynku polskim winien uzupełnić etykietę zgodnie ze wskazanymi powyżej wymogami o informację w języku polskim. Wbrew bowiem twierdzeniom pełnomocnika spółki nie można oczekiwać, aby przeciętny konsument posługiwał się biegle innym językiem obcym, niż język polski i w związku z tym mógł samodzielnie ustalić znaczenie zamieszczonych na opakowaniu produktu kosmetycznego informacji. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że opakowania zakwestionowanych produktów kosmetycznych nie posiadały oznakowania w języku polskim, stąd też "przeciętny konsument" nie mógł z łatwością stwierdzić, co znajduje się w opakowaniu produktu i jaka jest jego funkcja (zastosowanie). Nie można też oczekiwać, że "przeciętny konsument" tylko z faktu popularności danego kosmetyku lub poprzez odpowiednie wyeksponowanie produktu w sklepie (tj. np. w szafie tematycznej) będzie w stanie prawidłowo ustalić właściwości i funkcję danego produktu.
Prawidłowe jest stanowisko organu, że sama prezentacja produktu w przezroczystym opakowaniu nie jest oczywista co do funkcji danego produktu kosmetycznego. Nie chroni konsumenta przed niewłaściwym zastosowaniem produktu, wynikającym z braku dostępnej i jasnej informacji o jego zastosowaniu i sposobie użycia, w formie i języku dla niego zrozumiałym. Takiej sytuacji zapobiega prawidłowe oznakowanie poprzez wskazanie funkcji produktu kosmetycznego, o której mowa w art. 19 ust. 1 lit. f) rozporządzenia nr 1223/2009.
Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, że zarzuty i argumentacja zawarta w skardze, które w istocie zmierzały do podważenia oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie zasługują na uwzględnienie. Zdaniem sądu materiał dowodowy w sprawie został zgromadzony i zbadany w sposób wyczerpujący, podjęto wszelkie kroki niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku wydania decyzji o przekonującej treści, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Wydane w sprawie decyzje organów zawierają rozstrzygnięcie, zaś prawidłowość rozstrzygnięcia nie może być kwestionowana za pomocą zarzutu naruszenia art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a., który określa jedynie jeden ze składników decyzji administracyjnej, nie ustanawiając wymogów co do treści, czy też sposobu sformułowania rozstrzygnięcia. Ewentualna wadliwość, w tym brak precyzji rozstrzygnięcia nie może być zatem oceniana jako naruszenie art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. (por. m.in. wyrok NSA z 13 lipca 2021 r., sygn. akt II OSK 3010/18). Niezasadne są również zarzuty dotyczące naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. oraz 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza, że brak jest jednego z elementów materialnego stosunku prawnego a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Bezprzedmiotowość może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych, ale zawsze oznacza brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Wobec powyższego art. 105 § 1 k.p.a. ma zastosowanie tylko w tych sytuacjach, w których w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Taka sytuacja nie wystąpiła jednak w rozpoznawanej sprawie.
W niniejszej sprawie sąd nie dopatrzył się również naruszenia innych przepisów postępowania, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
EC