III SA/Łd 39/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w ŁodziŁódź2007-01-30
NSAubezpieczenia społeczneNiskawsa
renta socjalnaZUSskarżącybraki formalneodrzucenie skargiwłaściwość sądupostępowanie administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę na decyzję ZUS w sprawie renty socjalnej z powodu braków formalnych i niewłaściwości sądu.

Skarżący Ł. Z. wniósł skargę do WSA w Łodzi na decyzję ZUS dotyczącą renty socjalnej, jednak nie sprecyzował zaskarżonej decyzji ani organu. Sąd wezwał do uzupełnienia braków, czego skarżący nie uczynił. Dodatkowo, WSA stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania tego typu sprawy, która powinna być rozpatrywana przez sąd powszechny na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym. W konsekwencji, skarga została odrzucona.

Sprawa dotyczyła skargi Ł. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie renty socjalnej. Skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, jednak jego pismo nie spełniało wymogów formalnych. Nie wskazał on precyzyjnie, jaka decyzja jest przedmiotem zaskarżenia ani jaki organ wydał tę decyzję. Sąd, zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie zastosował się do wezwania. Ponadto, sąd administracyjny zidentyfikował brak swojej właściwości do rozpoznania sprawy. Zgodnie z przepisami ustawy o rencie socjalnej oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, decyzje ZUS w sprawach rent socjalnych są zaskarżane do sądu powszechnego, a nie do sądu administracyjnego. W związku z powyższymi okolicznościami – brakami formalnymi skargi oraz niewłaściwością sądu – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 PPSA.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga nie spełnia wymogów formalnych, ponieważ nie wskazano zaskarżonej decyzji ani organu, a skarżący nie uzupełnił braków pomimo wezwania.

Uzasadnienie

Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez podanie danych zaskarżonej decyzji i organu, zgodnie z art. 57 § 1 PPSA. Skarżący nie zastosował się do wezwania, co stanowiło podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (7)

Główne

PPSA art. 57 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, oznaczenie organu oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

PPSA art. 58 § § 1 pkt 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej braki uniemożliwiają jej rozpoznanie.

u.s.u.s. art. 83 § ust. 2

Ustawa z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych

Od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.

PPSA art. 58 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Pomocnicze

PPSA art. 49 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

u.r.s. art. 12 § ust. 1

Ustawa z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej

Decyzję w sprawie przyznania renty socjalnej wydaje jednostka organizacyjna Zakładu właściwa ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu osoby ubiegającej się o rentę socjalną.

u.r.s. art. 12 § ust. 6

Ustawa z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej

Od decyzji w sprawie renty socjalnej przysługują środki odwoławcze przewidziane dla decyzji w sprawach emerytur i rent w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga nie spełnia wymogów formalnych określonych w PPSA. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy dotyczącej renty socjalnej.

Godne uwagi sformułowania

Skarga podlega odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie jest właściwy do rozpoznania skarg na decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie renty socjalnej.

Skład orzekający

Teresa Rutkowska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Uzupełnianie braków formalnych skargi i właściwość sądu w sprawach rent socjalnych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku braku formalnego i niewłaściwości sądu administracyjnego w sprawach ZUS.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowych wymogów formalnych oraz właściwości sądu, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Łd 39/07 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2007-01-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Teresa Rutkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Dnia 30 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Ł. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. - I Inspektorat w przedmiocie renty socjalnej postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 października 2006 roku Ł. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z odwołaniem od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. w sprawie przyznania skarżącemu renty socjalnej. Skarżący nie wskazał dokładnie jaka decyzja jest przedmiotem zaskarżenia, stwierdzając że rentę wydawał mu Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, a potem Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł..
Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2006 roku Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania pisma przez określenie czy jest to skarga na decyzję organu administracji publicznej, ewentualnie do podania daty, numeru oraz przedmiotu zaskarżonej decyzji - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Wymogi formalne skargi zostały określone w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści tegoż przepisu wynika, iż skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (określone w art. 46 cyt. ustawy), a ponadto zawierać:
1. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
2. oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Z kolei jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy).
W sprawie niniejszej Ł. Z. wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie wskazał jaka decyzja jest przedmiotem zaskarżenia oraz działanie jakiego organu skarży. Ł.Z. nie uzupełnił powyższych braków pomimo wezwania Sądu z dnia 2 listopada 2006 roku.
Niezależnie od powyższych okoliczności wskazać należy, że w myśl art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej (Dz. U. z 2003 roku, nr 135, poz. 1268) decyzję w sprawie przyznania renty socjalnej wydaje i świadczenie to wypłaca jednostka organizacyjna Zakładu właściwa ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu osoby ubiegającej się o rentę socjalną. Od decyzji w sprawie renty socjalnej wydanej przez jednostkę organizacyjną Zakładu lub przez organ emerytalno-rentowy osobie ubiegającej się o rentę socjalną przysługują środki odwoławcze przewidziane dla decyzji w sprawach emerytur i rent w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych (art. 12 ust. 6 w/w ustawy).
Z kolei zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. Dz. U z 1998 roku, Nr 162, poz. 1126 ze zm.) od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.
Z powyższego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie jest właściwy do rozpoznania skarg na decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie renty socjalnej.
Mając na uwadze powyższe, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzucił skargę.