III SA/Łd 364/25

III SA/Łd 364/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-06-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Krawczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6, art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 4 czerwca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 czerwca 2025 roku sprawy ze skargi M.Z. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi w przedmiocie wyznaczenia terminu badania lekarskiego postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić M. Z. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowanego 7 maja 2025 r. pod 1625 oraz 9 maja 2025 r. pod poz. 1656.
Uzasadnienie
III SA/Łd 364/25
Uzasadnienie
M. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi w przedmiocie wyznaczenia terminu badania lekarskiego.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi wskazał, że postępowanie dotyczące orzeczenia lekarskiego i psychologicznego na podstawie przepisów ustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2024 r. poz. 485) nie jest sprawą administracyjną, w której miałby zastosowanie przepisu k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem skargi jest czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi w polegająca na wyznaczeniu terminu badania lekarskiego.
W ocenie Sądu przedmiot skargi nie jest czynnością czy też aktem dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a zatem sprawa ta nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych.
Podstawę do wydania orzeczenia lekarskiego w przedmiocie stwierdzenia przeciwskazań do dysponowania bronią – z zatem i czynność polegająca na wyznaczeniu terminu na przeprowadzenie takiego badania - stanowią przepisy ustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2024 r. poz. 485). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przepisy wymienionej ustawy w zakresie wydawania orzeczeń lekarskich i psychologicznych wymaganych od ubiegającego się o pozwolenia na broń stanowią regulację kompletną oraz odrębną od jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego (por. wyrok WSA w Białymstoku z 17 listopada 2016 r., II SAB/Bk 99/16, postanowienie NSA z 16 listopada 2023 r., II GSK 1761/23). Zgodnie z przepisami ustawy o broni i amunicji orzeczenie lekarskie – na podstawie wyników badań – wydaje upoważniony lekarz (art. 15f ust. 1), od orzeczenia takiego przysługuje odwołanie do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy (art. 15h ust. 1 i ust. 3), natomiast orzeczenie lekarskie wydane w trybie odwołania jest ostateczne (art. 15h ust. 7), kontrolę wykonywania i dokumentowania badań lekarskich oraz wydawanych orzeczeń lekarskich przeprowadza właściwy wojewoda (art. 15i). Przepisy ustawy o broni i amunicji nie przewidują możliwości złożenia od orzeczenia lekarskiego wydanego w trybie odwołania skargi do sądu administracyjnego, a co za tym idzie – kontroli takiej nie podlega również czynność wyznaczenia terminu na przeprowadzenie takiego badania.
Reasumując, skoro samo orzeczenie lekarskie wydane na podstawie przytoczonych wyżej przepisów ustawy o broni i amunicji nie mieści się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., nie jest również aktem objętym kognicją sądów administracyjnych na podstawie przepisów odrębnych (tj. na podstawie ustawy o broni i amunicji). W konsekwencji również na czynność wyznaczenia terminu na przeprowadzenie takiego badania nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego i jest ona niedopuszczalna.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
ds