III SA/Łd 267/06

III SA/Łd 267/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-09-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Alberciak
Irena Krzemieniewska
Małgorzata Łuczyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 19 września 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant Referent stażysta Łukasz Zajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2006 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę.
Uzasadnienie
III SA/Łd 267/06
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...], Dyrektor Izby Celnej w Ł., działając w oparciu o art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja Podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 13 § 5, art.85 § 1, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (t.j. Dz. U. Nr 75, poz. 802 z 2001r., ze zm.), art.26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz.U. z 2004 r., Nr 68, poz.623), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. Nr.146, poz.1639 ze zm.) oraz Wyjaśnienia do Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz.U. z 1999 r., Nr 74, poz. 830 ze zm.) - po rozpatrzeniu odwołania z dnia 3 października 2005r., od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. nr [...] z dnia [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. W dniu 4 października 2002 roku Agencja celna A reprezentująca firmę B Sp. z o.o. dokonała zgłoszenia celnego zawartego w JDA SAD NR [...] wnioskując o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, między innymi towaru opisanego w pozycji 2 jako "preparat powierzchniowy do fasad i ścian wewnętrznych" zaklasyfikowanego przez stronę do pozycji PCN 3214 90 00 0 Taryfy celnej.
Z uwagi na wątpliwości organu celnego co do klasyfikacji powyższego produktu, pobrano próbkę sprowadzonego towaru i przekazano ją do Centralnego Laboratorium Celnego celem identyfikacji. Wyniki przeprowadzonych badań zostały przesłane Naczelnikowi Urzędu Celnego I w Ł., który wszczął postępowanie w sprawie prawidłowości zgłoszenia celnego nr j/w. W oparciu o ekspertyzę Centralnego Laboratorium Celnego oraz analizę przepisów prawa, w tym brzmienia odpowiednich pozycji Taryfy celnej oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej organ I instancji uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej produktu opisanego w pozycji 2 zgłoszenia celnego. Naczelnik Urzędu Celnego wskazał, że zadeklarowana przez stronę pozycja PCN 32314 90 00 0 obejmująca preparat powierzchniowy do fasad i ścian wewnętrznych jest nieprawidłowa, a materiał dowodowy w sprawie uzasadnia przyporządkowanie importowanego produktu do pozycji PCN 3209 10 00 0 obejmującej farby.
W odwołaniu od decyzji skarżąca spółka zarzuciła organowi celnemu błędną interpretację wyników badań przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celne, pominięcie istotnej cechy produktu jaką jest jego duża rozciągliwość, niezrozumiałe użycie wyjaśnień do pozycji 3214 Taryfy celnej, nieuwzględnienie faktu, iż eksporter powołuje się w fakturze na zadeklarowany przez stronę kod PCN 321490000 oraz niewyjaśnienie przez organ celny zastosowania badanego preparatu. Strona podniosła, że sprowadzony produkt nie służy do malowania, jak farba, ale jest preparatem uszczelniającym nanoszonym za pomocą pistoletu. Jest wytwarzany tylko w jednym kolorze – białym, jego zakres z uwagi na dużą rozciągliwość jest ograniczony do uszczelniania chłodni, pieczarkarni i komór pasteryzacyjnych, w przeciwieństwie do farby, które maja szerokie, wręcz nieograniczone możliwości zastosowania.
W trakcie postępowania odwoławczego strona zwróciła się również do Politechniki [...] – Instytutu Technologii Polimerów i Barwników z prośbą o wykonanie ekspertyzy w kierunku właściwości fizyko-chemicznych sprowadzonego preparatu RUBCOAT oraz jego zastosowania. We wnioskach dostarczonej ekspertyzy Politechnika [...] zawarła stwierdzenie, że importowany towar jest materiałem podkładowym, uszczelniającym, w żadnym przypadku nie jest farbą.
Z uwagi na fakt, iż wyniki przedmiotowej ekspertyzy zasadniczo różniły się od wyników badań przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celne, organ odwoławczy wystąpił do Centralnego Laboratorium Celnego z prośbą o zajęcie stanowiska względem opinii Politechniki [...]. Jednocześnie przekazano wnioski Laboratorium Celnego dotyczące spornego produktu Politechnice [...] z prośbą o dokonanie ich analizy i przedstawienie opinii.
Dodatkowo organ odwoławczy zwrócił się do skarżącej Spółki z prośbą o nadesłanie informacji zawierającej dokładny skład procentowy importowanego towaru.
W wyniku powyższych działań organu odwoławczego uzyskano stanowisko Centralnego Laboratorium Celnego względem opinii Politechniki [...]. Politechnika [...] mimo powtórnej prośby nie zajęła stanowiska wobec opinii Centralnego Laboratorium Celnego.
Eksporter udostępnił informacje na temat składu preparatu RUBCOAT, jednak powołując się na tajemnicę handlową nie wskazał procentowego udziału poszczególnych składników.
Dyrektor Izby Celnej w Ł. zaliczył w poczet materiału dowodowego: sprawozdanie z badań Centralnego Laboratorium Celnego z dnia 12 grudnia 2002 r., wyjaśnienia strony zawarte w piśmie z dnia 17 marca 2005r., ulotki informacyjne dotyczące preparatu RUBCOAT, opinię Instytutu Technologii Polimerów i Barwników Politechniki [...] z dnia 7 listopada 2005r., pismo Centralnego Laboratorium Celnego z dnia 10 stycznia 2006r., wyjaśnienia producenta towaru z dnia 9 grudnia 2005r., i z dnia 6 stycznia 2006r.
Na podstawie wyjaśnień producenta ustalono skład sprowadzonego towaru oraz jego zastosowanie, jako preparatu do wykończeń ścian i sufitów w pieczarkarniach, kompostowniach i pomieszczeniach klimatyzowanych.
Procentowy udział wypełniaczy i pigmentów przyjęto z opinii Centralnego Laboratorium Celnego, które na podstawie przeprowadzonych badań specjalistycznych określiło udział wypełniaczy i pigmentów na poziomie 46%.
Dyrektor Izby Celnej w Ł. stwierdził, że zgodnie z Taryfą celną pozycja 3214 obejmuje: Kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy; wypełniacze malarskie, nieogniotrwałe preparaty powierzchniowe do fasad, ścian wewnętrznych, podłóg, sufitów, itd. Podpozycja 3214 10 obejmuje: Kit szklarski, kit ogrodniczy, spoiwa żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy; wypełniacze malarskie, a podpozycja 3214 90 Pozostałe.
Organ odwoławczy zacytował Wyjaśnienia do Taryfy Celnej stanowiące załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24.08.1999r. (komentarz do pozycji 3214, tom II str. 648, 649), w świetle których, preparaty objęte niniejszą pozycją (tj. 3214) mają bardzo zróżnicowany skład, który w zasadniczy sposób zależy od ich przeznaczenia. Preparaty te sprzedawane są zwykle w postaci past o różnej gęstości i na ogół twardnieją po zastosowaniu. Niektóre z nich jednak występują jako ciała stałe lub proszki, zmieniając się w pastę pod wpływem ogrzewania (stapiania), albo po dodaniu cieczy (np. wody). Nakłada się je na ogół za pomocą pistoletu, łopatki, kielni, packi tynkarskiej, lun podobnymi narzędziami. Wypełniacze malarskie, nieogniotrwałe preparaty powierzchniowe do fasad, ścian wewnętrznych, podłóg, sufitów, itd. różnią się od farb, pokostów i produktów podobnych tym, że zawierają dużą ilość wypełniaczy ( i jeśli są obecne) pigmentów, przy czym zawartość tych składników jest zwykle znacznie większa niż zawartość spoiw i rozpuszczalników lub cieczy dyspersyjnych.
W ocenie organu odwoławczego o możliwości zaklasyfikowania produktu do pozycji 3214 90 00 0 wskazanej przez stronę, decyduje nie tylko przeznaczenie towaru, ale przede wszystkim jego skład, a szczególnie zawartość wypełniaczy, która w świetle Wyjaśnień do Taryfy celnej powinna być duża, zwykle większa niż zawartość spoiw i rozpuszczalników lub cieczy dyspersyjnych.
Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy w szczególności wyniki badań Centralnego Laboratorium Celnego, które ustaliło, że zawartość wypełniaczy i pigmentów, m.in. siarczanu baru, krzemionki, dwutlenku tytanu wynosi 46%, a więc jest mniejsza niż sumaryczna masa spoiw i rozpuszczalników oraz cieczy dyspersyjnych, organ orzekający uznał, iż jest to okoliczność uniemożliwiająca zaklasyfikowanie preparatu RUBCOAT do pozycji 3214 90 00 0 Taryfy celnej.
Po przeanalizowaniu akt sprawy Dyrektor Izby Celnej w Ł. stwierdził, że klasyfikacja preparatu RUBCOAT do pozycji 3209 10 00 0 Taryfy celnej ustalona w zaskarżonej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. jest prawidłowa i zgodna z Regułą 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Pozycja 3209 obejmuje: Farby i pokosty (włącznie z emaliami i lakierami) na bazie polimerów syntetycznych lub polimerów naturalnych modyfikowanych chemicznie, rozproszone lub rozpuszczone w środowisku wodnym. Podpozycja 3209 10 obejmuje powyższe towary na bazie polimerów akrylowych lub winylowych, a podpozycja 3209 90 Pozostałe.
Zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej farby objęte niniejszą pozycją są złożone z dyspersji lub roztworów spoiwa na bazie polimerów syntetycznych lub polimerów naturalnych modyfikowanych chemicznie w środowisku wodnym, zmieszanych z dyspersjami nierozpuszczalnych środków barwiących (głównie pigmentów mineralnych lub organicznych albo laków barwnikowych) i wypełniaczami.
Produkty te stabilizuje się dodatkiem środków aktywnych powierzchniowo i koloidów zabezpieczających.
Spoiwo, które jest środkiem błonotwórczym, składa się z polimerów, takich jak poliestry akrylowe, polioctan winylu i polichlorek winylu lub produkty kopolimeryzacji butadienu i styrenu.
Wyrażenie "środowisko wodne" oznacza jakiekolwiek środowisko składające się z wody lub mieszaniny wody i rozpuszczalnika rozpuszczalnego w wodzie.
Pozycja ta nie obejmuje preparatów do obróbki powierzchni ścian, podłóg itp. na bazie tworzyw sztucznych z dodatkiem dużych ilości wypełniaczy i które podobnie jak konwencjonalne mastyksy stosowane są za pomocą szpachli, kielni itp. (pozycja 3214).
Organ odwoławczy uwzględniając ustalony przez Centralne Laboratorium Celne skład, ustalił, że sprowadzony towar jest dyspersja wodną, w skład której wchodzą m.in. spoiwo, które jest środkiem błonotwórczym tj. kopolimer (styren-ester kwasu akrylowego), pigmenty i wypełniacze (m.in. siarczan baru, krzemionka, dwutlenek tytanu) stabilizatory (środki aktywne powierzchniowo i koloidy zabezpieczające) – celuloza, polifosforan sodu, środek przeciw pienieniu, poliuretanowy dodatek reologiczny. Porównanie składu importowanego towaru z cytowanym wyżej składem charakteryzującym farby, świadczy o tym , że RUBCOAT jest farbą objętą kodem 3209 10 00 0 taryfy celnej.
Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu decyzji przedstawił stanowisko Centralnego Laboratorium Celnego będące analizą przesłanej mu opinii Politechniki [...], dotyczącej sprowadzonego towaru. Centralne Laboratorium Celne wskazało przede wszystkim, że zastosowana przez Politechnikę [...] metoda porównawcza zastosowana w sprawie nie może stanowić podstawy do określenia definicji preparatu RUBCOAT. W ocenie CLC opinia Politechniki [...] w sposób znaczący rozmija się z informacjami producenta, z których wynika, że ROBCOAT wymaga zastosowania podkładu w zależności od rodzaju powierzchni na jaką ma być nanoszony. CLC wskazało ponadto na definicję farby zamieszczoną w Encyklopedii Techniki, z której wynika, że "farba – to powłokotwórcze materiały kryjące, stanowiące jednolite zawiesiny w spoiwie. Farby stosowane są w celach ochronnych lub dekoracyjnych nanosząc je w stanie ciekłym na malowane podłoże, na którym po wyschnięciu tworzą powłokę kryjącą" CLC wyraziło pogląd, że ze względu na skład preparatu RUBCOAT, w szczególności ze względu na obecność środków aktywnych powierzchniowo i koloidów zabezpieczających) oraz zalecaną technikę nanoszenia przedmiotowy towar można uznać za farbę w rozumieniu pozycji 3209 taryfy celnej.
Dyrektor Izby Celnej w Ł. podkreślił, że klasyfikacja taryfowa została dokonana w oparciu o reguły 1 i 6 ORINS, a przedstawione opinie zarówno CLC jak i Politechniki [...] były podlegającymi ocenie środkami dowodowymi. Organ odwoławczy stwierdził, że dał wiarę opinii CLC, natomiast nie wziął pod uwagę opinii Politechniki [...] z uwagi na niewłaściwy dobór materiału porównawczego oraz niewłaściwe przeprowadzenie badania, poprzez zastosowanie produktu niezgodnie z zaleceniami producenta.
W odpowiedzi na zarzut strony nieuwzględnienia kodu PCN 3214 90 00 0 wskazanego przez eksportera w fakturze, organ orzekający wyjaśnił, że zapis ten nie ma znaczenia prawnego. W zakresie klasyfikacji taryfowej organy celne są związane przepisami prawa regulującymi klasyfikacje taryfową tj. Taryfą celną stanowiącą załącznik nr 1 do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej oraz Wyjaśnieniami do Taryfy celnej stanowiącymi załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r.
Ustosunkowując się do zarzutu nieuwzględnienia zastosowania sprowadzonego towaru, organ odwoławczy poinformował, że fakt, iż preparat RUBCOAT z uwagi na dużą rozciągliwość jest stosowany w chłodniach, pieczarkarniach i komorach pasteryzacyjnych nie wyklucza możliwości jego zaklasyfikowania do pozycji 3209 jako farby z uwagi na decydujący w sprawie skład chemiczny odpowiadający paramentom farby w rozumieniu Taryfy celnej.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. naruszenie art. 13 § 5 Kodeksu celnego oraz art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej. Podniosła nieprawidłową, wybiórczą interpretację fragmentów Wyjaśnień do taryfy celnej, wykraczającą poza granice swobodnej oceny, bezkrytyczne przyjęcie niekorzystnej dla strony klasyfikacji sprowadzonego towaru opierając się na sprawozdaniu z badań CLC, brak kompetencji do oceny opinii Politechniki [...] i niepowołanie biegłego na okoliczność określenia czy importowany towar jest preparatem uszczelniającym, czy farbą - w sytuacji, gdy organ powziął wątpliwość co do właściwości fizyko-chemicznych i przeznaczenia gospodarczego importowanego towaru.
Dyrektor Izby Celnej w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację i stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.
Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonej decyzji, nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Na wstępie należy stwierdzić, że zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r., Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz.U. z 2004r. Nr 68 poz. 623) przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. W przedmiotowej sprawie dług celny powstał 4 października 2002 roku co uzasadnia zastosowanie, przepisów dotychczasowych, a więc ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (t.j. Dz. U. z 2001r., Nr 75, poz. 802 ze zm.), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. z 2001 r., Nr.146, poz.1639 ze zm.) Wyjaśnień do Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz.U. z 1999 r., Nr 74, poz. 830 ze zm.). Wprawdzie niniejsza sprawa nie dotyczy bezpośrednio kwoty długu celnego, ale z uwagi na brzmienie art. 85 § 1 Kodeksu celnego w świetle którego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących, zaś stawka przyporządkowana jest do określonego kodu PCN, uzasadnia to zastosowanie powyższych regulacji.
Przechodząc do rozważań należy podkreślić, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom Interpretacji Nomenklatury Scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest więc odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.
Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie maja charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (por. wyrok SN z dnia 25 lipca 1996r., III ARN 22 /96, OSNAPiUS 1997 nr 4 poz. 45). Ponadto wykładnią Taryfy Celnej są Wyjaśnienia do Taryfy celnej stanowiące załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. (Dz.U. Nr 74 poz. 830 ze zm.), które mają charakter przepisów obowiązującego prawa i stanowią pomoc przy ustalaniu prawidłowego kodu taryfowego.
Przedmiot sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej, sprowadzonego przez skarżącą spółkę towaru o nazwie handlowej RUBCOAT, zaklasyfikowanego przez stronę skarżącą jako preparat powierzchniowy do fasad i ścian wewnętrznych według kodu PCN 3214 90 00 0.
Weryfikując zgłoszenie celne w trybie art. 83 Kodeksu celnego organy celne dysponowały sprawozdaniem z badań, przeprowadzonych przez CLC, dotyczących identyfikacji sprowadzonego towaru. Z treści tej opinii wynikało, że "rezultaty badań pozwalają na stwierdzenie, iż towar (którego próbka była obiektem badań) stanowi wodna dyspersja, w skład której wchodzą m.in. kopolimer (styren-ester kwasu akrylowego) oraz związki nieorganiczne. Różnorodność składników zawartych w próbce, świadczy o ich celowym doborze w celu uzyskania zamierzonego zastosowania. Zawarte w próbce składniki są charakterystyczne dla farb, których składnikiem błonotwórczym są polimery styrenowo-akrylowe(...) O fakcie, iż będąca obiektem badan próbka jest farbą świadczą także zalecane przez producenta klasyczne techniki malarskie służące do nanoszenia jej na podłoże ( natrysk, wałek) oraz zalecany rozcieńczalnik – woda.
Powyższe okoliczności uzasadniały możliwość zakwestionowania przez organ celny klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Dowody zgromadzone w toku tego postępowania zostały ocenione przez organy orzekające, które uznały ostatecznie, że nie było podstaw do zaklasyfikowania spornego towaru do kodu PCN 3214 90 00 0. Wobec tego, ocena legalności zaskarżonej decyzji sprowadza się w istocie do kontroli prawidłowości postępowania dowodowego i oceny dowodów dokonanej przez orzekające w sprawie organy celne. Zasadniczego znaczenia nabiera zatem art. 191 Ordynacji podatkowej, jako formułujący jedną z podstawowych zasad postępowania dowodowego – zasadę swobodnej oceny dowodów. Zgodnie z tym przepisem "organ podatkowy ocenia na podstawie całego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona". Oznacza to, że organ administracyjny w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. W nauce prawa podkreśla się, że swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę, musi być dokonana z uwzględnieniem norm prawa procesowego i z zachowaniem reguł tej oceny. Reguły te polegają na tym, że: należy opierać się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania, materiał musi być poddany wszechstronnej ocenie, ocena ta powinna odnosić się do poszczególnych dowodów z uwzględnieniem ich znaczenia dla sprawy. Rozumowanie, w wyniku, którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego (por. B. Adamiak w "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 1996r. str. 376-378). Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone, Sąd nie ma podstaw do podważenia dokonanych w ten sposób ustaleń. Tak też było w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy rozważył całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie pomijając żadnego z jego elementów. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo uzasadnił, dlaczego dowody i okoliczności podnoszone przez skarżącą spółkę nie dają podstaw do przyjęcia, że sporny towar powinien być zaklasyfikowany do kodu PCN wskazanego przez importera. Zebrany materiał dowodowy oraz sposób prowadzenia postępowania dowodowego, w ocenie Sądu, czyni nieuzasadnionym zarzut strony naruszenia art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej. Do organu administracji, na którym spoczywa ciężar dowodu w postępowaniu administracyjnym, należy wybór środków dowodowych. Mając wątpliwości co do prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego wyrobu organ celny zdecydował się wystąpić do CLC z prośbą o identyfikację importowanego towaru, co nie jest sprzeczne z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, tym bardziej, że Centralne Laboratorium Celne zostało powołane właśnie w celu przeprowadzania badań mających stanowić pomoc przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej. Zastosowane metody pomiarowe i badawcze, wyniki pomiarów i badań oraz ich podsumowanie pozwala na stwierdzenie, że badanie zostało wykonane profesjonalnie, rzetelnie z uwzględnieniem przesłanek mających znaczenie dla klasyfikacji taryfowej importowanego produktu. Strona w trakcie postępowania nie zakwestionowała, ani zastosowanych przez CLC metod badawczych, ani ustalonego w rezultacie przeprowadzonych badań składu towaru, ani procentowego udziału decydujących o klasyfikacji taryfowej składników produktu. Nie zgadzając się natomiast z wynikami przeprowadzonych badań zleciła własną ekspertyzę. Fakt, iż była ona dla strony korzystna nie oznacza, że organy celne miały obowiązek jej zastosowania. W trakcie postępowania dowodowego organy celne wyjaśniły dlaczego odmówiły uwzględnienia tej ekspertyzy podając wyczerpującą argumentację. Sąd podziela stanowisko organów celnych, iż w sprawach klasyfikacji taryfowej dobór metod badawczych jest bardzo istotny. Chodzi bowiem o ustalenie, przy ich zastosowaniu, istotnych z punktu widzenia przepisów celnych cech i parametrów badanego towaru. Działająca na zlecenie strony Politechnika [...], mimo dwukrotnej prośby organów celnych ustosunkowania się do opinii CLC, nie podjęła polemiki z ustaleniami dotyczącymi sprowadzonego produktu przedstawionymi w sprawozdaniu z badań przeprowadzonych przez CLC.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, nie było również konieczności powoływania biegłego, skoro skład towaru nie był między stronami sporny. Natomiast stanowisko strony skarżącej wyrażone dopiero w skardze, że organ celny winien powołać biegłego w celu określenia, czy sprowadzony towar to farba, czy preparat uszczelniający jest w istocie pytaniem o klasyfikacje taryfowa towaru, do czego biegli w świetle przepisów celnych nie są uprawnieni. W orzecznictwie NSA utrwalił się pogląd, który podziela skład orzekający w niniejszej sprawie, że orzekanie w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towarów należy wyłącznie do organów celnych na podstawie przepisów prawa celnego, nawet wówczas, gdyby towary te były odmiennie traktowane w innych przepisach prawa (por. wyroku NSA w sprawach III SA 1233/91, SA/Lu 1582/92/ SA/Po1335/01).
Godzi się w tym miejscu podnieść, że o ujęciu towaru w danym kodzie decydują cechy charakteryzujące go w sposób najbardziej szczegółowy. Dla jednego towaru będzie to np. skład, dla innego – rodzaj materiału z jakiego został wykonany. Przeznaczenie towaru ma znaczenie tylko wtedy, gdy sama taryfa w ten sposób różnicuje klasyfikację wyrobów. Pokreślić również należy, że nie zawsze potoczna nazwa danego produktu odpowiada produktowi tak nazwanemu w taryfie celnej. Klasyfikacja danego towaru do określonego kodu PCN odbywa się zawsze z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Wyjaśnień do Taryfy Celnej. Chodzi o ustalenie jedynie odpowiadającego kodu dla danego towaru, uwzględniającego jego cechy z punktu widzenia taryfy celnej.
W niniejszej sprawie klasyfikacja towaru do kodu PCN 3209 dokonana przez organy celne nie budzi wątpliwości Sądu. Skoro w świetle Wyjaśnień do Taryfy celnej do pozycji 3209 obejmującej m.in. farby zalicza się produkty złożone z dyspersji lub roztworów spoiwa na bazie polimerów syntetycznych lub polimerów naturalnych modyfikowanych chemicznie w środowisku wodnym, zmieszanych z dyspersjami nierozpuszczalnych środków barwiących (głównie pigmentów mineralnych lub organicznych albo laków barwnikowych) i wypełniaczami. Produkty te stabilizuje się dodatkiem środków aktywnych powierzchniowo i koloidów zabezpieczających, a spoiwo, które jest środkiem błonotwórczym, składa się z polimerów, takich jak poliestry akrylowe, polioctan winylu i polichlorek winylu lub produkty kopolimeryzacji butadienu i styrenu, zaś wyrażenie "środowisko wodne" oznacza jakiekolwiek środowisko składające się z wody lub mieszaniny wody i rozpuszczalnika rozpuszczalnego w wodzie, organy celne słusznie uznały, że uwzględniając ustalony przez Centralne Laboratorium Celne skład importowanego towaru stanowiący dyspersję wodną, w skład której wchodzą m.in. spoiwo, które jest środkiem błonotwórczym tj. kopolimer (styren-ester kwasu akrylowego), pigmenty i wypełniacze (m.in. siarczan baru, krzemionka, dwutlenek tytanu) stabilizatory (środki aktywne powierzchniowo i koloidy zabezpieczające) – celuloza, polifosforan sodu, środek przeciw pienieniu, poliuretanowy dodatek reologiczny, świadczy o tym , że jest on farbą w rozumieniu Taryfy celnej, objętą kodem 3209 10 00 0.
Nieuzasadniony jest również zarzut strony, że organy celne wybiórczo zastosowały Wyjaśnienia do Taryfy celnej w zakresie wnioskowanego przez skarżącą kodu PCN 3214. Organy orzekające nie kwestionowały bowiem tych cech na które w świetle Wyjaśnień do taryfy celnej wskazywała Strona, a mianowicie faktu, że preparaty objęte niniejszą pozycją mają bardzo zróżnicowany skład, który w zasadniczy sposób zależy od ich przeznaczenia. Preparaty te sprzedawane są zwykle w postaci past o różnej gęstości i na ogół twardnieją po zastosowaniu. Niektóre z nich jednak występują jako ciała stałe lub proszki, zmieniając się w pastę pod wpływem ogrzewania (stapiania), albo po dodaniu cieczy (np. wody). Nakłada się je na ogół za pomocą pistoletu, łopatki, kielni, packi tynkarskiej, lun podobnymi narzędziami. Okoliczność , że sprowadzony towar spełnia powyższe przesłanki w ocenie organów nie zmienia faktu, iż zgodnie z wyjaśnieniami do tej pozycji Taryfy Celnej mogą być klasyfikowane towaru, które oprócz powyższych cech spełniają również kryterium określonego udziału w nich wypełniaczy, który powinien być duży, zwykle znacznie większy niż zawartość spoiw i rozpuszczalników lub cieczy dyspersyjnych. Strona poproszona o przedstawienie składu procentowego sprowadzonego preparatu nie przedstawiła żądanego dowodu, jednakowoż nie zakwestionowała ustaleń w tym zakresie poczynionych przez CLC, które stwierdziło, że zawartość wypełniaczy i pigmentów, m.in. siarczanu baru, krzemionki, dwutlenku tytanu wynosi 46%, a więc jest mniejsza niż sumaryczna masa spoiw i rozpuszczalników oraz cieczy dyspersyjnych.
W tej sytuacji, uznając, że zarzuty skargi w zakresie niewyjaśnienia stanu faktycznego jak i niewłaściwej oceny przedstawionych dowodów są nieuprawnione, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji.