III SA/Łd 245/20

Sprawa dotyczyła skargi spółki A Sp. z o.o. sp. k. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, które utrzymało w mocy odmowę uchylenia zajęcia zabezpieczającego wierzytelności podatkowych. Spółka wniosła o uchylenie zajęcia zwrotu podatku VAT, argumentując, że łączna wartość zabezpieczonego majątku (zwroty podatku oraz ruchomości w postaci kawy) znacznie przekracza kwotę zobowiązania podatkowego (568.872 zł), a zajęcie zwrotu podatku jest środkiem nadmiernie uciążliwym, naruszającym zasadę stosowania najmniej uciążliwego środka zabezpieczenia (art. 7 § 2 u.p.e.a.). Dyrektor IAS w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, wskazując, że organ egzekucyjny może w każdym czasie uchylić lub zmienić sposób lub zakres zabezpieczenia (art. 157a u.p.e.a.). Podkreślił, że szacunkowa wartość ruchomości nie jest gwarancją ceny uzyskanej w licytacji, która może być niższa. Ponadto, organ wskazał, że zajęcie wierzytelności z tytułu zwrotu podatku lepiej gwarantuje zabezpieczenie przyszłych zobowiązań niż zabezpieczenie ruchomości, które mogą stracić na wartości. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, uznał ją za niezasadną. Sąd podkreślił uznaniowy charakter art. 157a u.p.e.a. i wskazał, że postępowanie zabezpieczające ma na celu ochronę przyszłych interesów wierzyciela. Sąd stwierdził, że organ egzekucyjny prawidłowo ocenił sytuację, biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko związane ze sprzedażą licytacyjną ruchomości oraz potrzebę zapewnienia skuteczności przyszłej egzekucji. Sąd oddalił również zarzut naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej, wskazując, że w postępowaniu egzekucyjnym nie stosuje się tych przepisów.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający