III SA/Łd 245/14

III SA/Łd 245/14 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2014-08-29
Data wpływu
2014-03-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Irena Krzemieniewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
I GSK 628/15 - Wyrok NSA z 2017-10-03
I GZ 401/14 - Postanowienie NSA z 2014-10-07
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 par. 3 i par. 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia[...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za okres styczeń – czerwiec 2012 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji k.p.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270) zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za okres styczeń – czerwiec 2012 r. w łącznej wysokości 3.154.716,00 zł.
W dniu 18 sierpnia 2014 r. Spółka złożyła do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, że ww. decyzją została obciążona dodatkową, nieplanowaną kwotą "niedopłaty" akcyzy w wysokości 774.963 zł. Wskazała, iż natychmiastowe wykonanie obowiązku takiej kwoty jest dla Spółki niemożliwe z powodu braku środków finansowych, a wniosek Spółki o rozłożenie tej kwoty na comiesięczne równe raty w okresie 5 lat nie został uwzględniony – Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. rozłożył Spółce zapłatę tej kwoty na raty jedynie w okresie 1 roku. Spółka wskazała, że jej dochody w latach 2012 – 2013 wyniosły razem około 214.000 zł. Zapłata tak wysokiej kwoty w rocznym terminie spowoduje niebezpieczeństwo utraty jej płynności finansowej i niewypłacalności, a w konsekwencji powstanie ustawowego obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Rodzi to trudne do odwrócenia skutki w postaci unicestwienia gospodarczego Spółki.
Do wniosku załączono kopie rachunków zysków i strat Spółki za 2012 i 2013 r., kopię decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] r. odmawiającej rozłożenia na 60 rat zaległości podatkowej w podatku akcyzowym w kwocie 774.963,00 zł i rozkładająca tę zaległość na 12 rat oraz kopię umowy kredytu bankowego nr 045/2013 z dnia 16 października 2013 r. z załącznikami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi również do wniosku, że wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaś wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązując stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakłada jednakże obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia. Uprawdopodobnienie zaistnienia tych przesłanek oznacza wykazanie, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo – graniczące z pewnością – zmaterializowania się trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w następstwie wykonania zaskarżonego aktu.
W ocenie sądu skarżąca spółka uprawdopodobniła w wystarczającym stopniu wystąpienie okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy podzielić stanowisko skarżącej spółki, iż realnym następstwem wykonania zaskarżonej decyzji byłaby utrata płynności finansowej, a w konsekwencji brak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Wysokość zobowiązań określonych w zaskarżonej do sądu decyzji jest znaczna – wynosi 3.154.716,00 zł.
Zapłata tej zaległości może spowodować znaczne ograniczenie działalności Spółki lub zaprzestanie jej działalności, zwłaszcza że ma ona znaczne zobowiązania kredytowe. Wysokość miesięcznych rat rozłożonej przez Naczelnika Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] r. należności wynosi ponad 22.000 zł, co w świetle zysku osiągniętego przez Spółkę w roku 2013 r. w wysokości 40.596,41 zł jest kwotą znaczną. W świetle przedstawionych przez stronę okoliczności należy przyjąć, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi mogłoby doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków, których nie przywróciłby nawet późniejszy zwrot ściągniętych należności.
Powyższe pozwala uznać, iż została wypełniona dyspozycja art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby się zatem wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, a także trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
k.p.