III SA/Łd 236/06

III SA/Łd 236/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Alberciak
Janusz Nowacki
Małgorzata Łuczyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 14 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006 roku sprawy ze skargi K. C. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wypłaty odsetek ustawowych od wyrównania uposażenia i innych należności pieniężnych związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej oddala skargę.
Uzasadnienie
III SA/Łd 236/06
UZASADNIENIE
Decyzją Nr [...] z dnia [...] Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej 4474 w Ł. przyznającą K. C. kwotę 801, 93 złotych brutto z tytułu odsetek ustawowych od wypłaconej kwoty 1821,25 złotych stanowiącej wyrównanie uposażenia żołnierza zawodowego za miesiąc czerwiec i lipiec 2001 r. i należności w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, należnych od dnia 31 lipca 2001 roku do dnia 21 stycznia 2004r.
W uzasadnieniu decyzji organu I instancji przyznano, że za dwa ostatnie miesiące pełnienia służby w dyspozycji GOM uposażenie skarżącego oraz należności z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej zostały zaniżone o łączną kwotę 1821,25 złotych brutto i wypłacone dopiero 21 stycznia 2004r. Z uwagi więc na fakt, iż wypłata należnego uposażenia nastąpiła z opóźnieniem, na podstawie art. 75 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych należy wypłacić odsetki ustawowe za zwłokę. trwająca od dnia 1 sierpnia 2001 roku do dnia 21 stycznia 2004 roku.
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł K. C. wskazując, iż pozbawienie go należnego mu dodatku dowódczego wskazuje na naruszenie przepisów art. 231 Kodeksu karnego i art. 271 Kodeksu karnego. Skarżący uzasadniał, że należnością wynikająca z art. 75 ust. 3 ustawy o zawodowej służbie woskowej żołnierzy zawodowych jest również kwota odsetek od zaniżonych wypłat realizowanych przez Wojskowe Biuro Emerytalne w Ł., bowiem to nie z winy WBE, ale z winy JW. Nr 4474 doszło do zaniżenia 12 miesięcznego uposażenia oraz 23 kolejnych emerytur.
Po rozpoznaniu odwołania szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. decyzją Nr [...] z dnia [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, że odwołanie nie zawiera argumentów związanych z naruszeniem prawa, procedury postępowania administracyjnego ani nowych faktów i dowodów dotyczących konkretnie wydanej decyzji orzekającej o wypłacie skarżącemu należnych mu odsetek. Przedmiotowa decyzja zawierała błędne pouczenia o możliwości wniesienia odwołania do Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu za pośrednictwem Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł..
Po wniesieniu przez K. C. odwołania od powyższej decyzji organ odwoławczy zwrócił się więc do skarżącego z pismem, w którym wyjaśniając mu kwestię błędnego pouczenia zapytał, czy jego odwołanie należy potraktować jako wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, czy też jako skargę, którą należy skierować do WSA w Łodzi. W piśmie z dnia 2 maja 2006 roku skarżący stwierdził, że jego odwołanie jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W swoim odwołaniu (skardze) K. C. zarzucił decyzji organu I instancji, że zwiera fałszywe stwierdzenie, że w miesiącu czerwcu i lipcu 2001 roku otrzymywał dodatek specjalny w wysokości 27% z powodu braku dokumentu o przyznaniu dodatku w kwocie 34% z tytułu dodatku za stanowisko dowódcy. W ocenie skarżącego zdanie to powinno zawierać stwierdzenie, że otrzymywał dodatek w wysokości 27% w wyniku popełnienia przestępstwa polegającego na unieważnieniu atestu finansowego wystawionego przez JWE 1933, niewykonaniu rozkazu nr 56 MON, poświadczeniu nieprawdy w dokumentach określających wysokość uposażenia, zatajenie sprawy poprzez niewydanie decyzji administracyjnej wbrew § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MON w sprawie dodatków do uposażenia żołnierzy. Skarżący wskazał na naruszenie art. 7, art. 10, 24 § 4 i 26 § 1 , art. 77, 78 i80 i 107 § 3 kpa. Argumentował, że zaskarżona decyzja winna rozstrzygać również o wypłacie odsetek ustawowych od kwot 1.223.52 złotych i 2.750, 08 złotych wypłaconych przez WBE w Ł. Podniósł również zarzuty dotyczące pozbawienia go prawa do kwatery.
Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w dniu 10 lutego 2005 roku K. C. wystąpił do Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z pozwem o zapłatę odsetek od kwoty 1474, 41 zł zaniżonego uposażenia za miesiąc czerwiec i lipiec 2001 roku wypłaconej przez JW. 4474 w dniu 10 lutego 2004r., oraz od kwot 1223, 52 zł wypłaconej przez WBE 31 lipca 2004r. i od kwoty 2750.08 zł wypłaconej przez WBE w Ł. w dniu [...]tytułem wyrównania zaniżonego uposażenia i emerytury. Dodatkowo w piśmie skierowanym do Sądu z dnia 28 lutego 2005 roku, skarżący podniósł, iż dochodzi jeszcze kwoty 8000, 00 zł jako szkody wynikłej z zaniżonego uposażenia. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2005 roku , w sprawie sygn. akt XI P 328/05 Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi XI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowił:
1/ stwierdzić, iż sprawa o zapłatę kwoty 8000, 00 złotych tytułem odszkodowania ma charakter sprawy cywilnej i przekazać ją zgodnie z wewnętrznym podziałem czynności do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi Wydziałowi Cywilnemu jako właściwemu;
2/ stwierdzić niedopuszczalność drogi sądowej w zakresie roszczenia o odsetki ustawowe od kwoty 1474, 41 złotych tytułem wyrównania uposażenia żołnierza zawodowego i sprawę przekazać w tym zakresie do rozpoznania Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. jako właściwemu;
3/ stwierdzić czasową niedopuszczalność drogi sądowej w zakresie roszczenia o odsetki ustawowe od kwoty 1223, 52 tytułem wyrównania uposażenia żołnierza po zwolnieniu ze służby oraz od kwoty 2750, 08 złotych tytułem wyrównania emerytury i sprawę w tym zakresie przekazać do rozpoznania WBE w Ł. jako właściwemu.
W tej sytuacji zgodnie z postanowieniem Sądu Szef WSzW w Ł. został zobowiązany, zgodnie z właściwością, do załatwienia sprawy wypłaty odsetek ustawowych od wypłaconej skarżącemu kwoty 1471, 41 złotych tytułem wyrównania uposażenia żołnierza zawodowego. Odsetki od powyższej kwoty w wysokości 801, 93 złotych (brutto) zostały przyznane skarżącemu na mocy decyzji Dowódcy JW. 4474 z dnia 9 stycznia 2006 roku Nr [...] utrzymanej w mocy decyzją Szefa WSzW w Ł. Nr [...] z dnia [...]. W ocenie organu odwoławczego pozostałe zarzuty nie mają związku ze sprawą.
Na rozprawie w dniu 24 lipca 2004 roku skarżący oświadczył, że z kwotą odsetek przyznanych na mocy zaskarżonej decyzji zgadza się, natomiast uznaje decyzję za wadliwą z tego powodu, że nie rozstrzyga o pozostałych jego roszczeniach i decyzja ta poświadcza nieprawdę, iż stwierdza, że powodem opóźnienia w wypłacie należnych kwot był brak dokumentów dotyczących dodatku dowódczego. Skarżący wyjaśnił, że zarzut wyłączenia pracownika jest nieaktualny, ponieważ dotyczył radcy prawnego A. D., który w sprawie nie bierze udziału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.
Mając na uwadze tak określoną kognicję, Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Na wstępie należy jednoznacznie podkreślić, że przedmiotem rozstrzygnięcia przez Sąd była zaskarżona decyzja Szefa WSzW w Ł. Nr [...] z dnia [...], utrzymująca w mocy decyzję Dowódcy JW. 4474 nr [...] z dnia [...], w przedmiocie przyznania skarżącemu odsetek ustawowych w wysokości 801,93 złotych brutto od wypłaconej kwoty 1821, 25 złotych(brutto) stanowiącej wyrównanie uposażenia żołnierza zawodowego za miesiąc czerwiec i lipiec 2001 r. i należności w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, należnych od dnia 31lipca 2001 roku do dnia 21 stycznia 2004r.
Na marginesie rozważań merytorycznych należy wyjaśnić, że jak wynika z akt administracyjnych w wezwaniu z dnia 6 października 2003r. skarżący wystąpił do Komendanta Garnizonowego Ośrodka Mobilizacyjnego w Ł. o zwrot (zapłatę): zaniżonego uposażenia w czerwcu i lipcu 2001 roku w wyniku pozbawienia go dodatku dowódczego wraz ze stosownymi odsetkami, zaniżonych pozostałych wypłat należności związanych z zakończeniem służby wojskowej wyliczonych bez dodatku dowódczego wraz ze stosownymi odsetkami, pomniejszonej o brak dodatku dowódczego kwoty 12 miesięcznego uposażenia wypłaconej przez biuro emerytalne wraz ze stosownymi odsetkami, pomniejszonej o brak dodatku dowódczego emerytury od dnia 1 sierpnia 2002 roku do dnia wprowadzenia właściwych naliczeń wraz ze stosownymi odsetkami, a także o przekazanie do biura emerytalnego właściwego zaświadczenia o wysokości uposażenia skarżącego.
Pismem z dnia 8 grudnia 2003 roku Dowódca Jednostki Wojskowej Nr 4474 w Ł. poinformował skarżącego, że w wyniku przeprowadzonej weryfikacji dokumentów stwierdzono wystąpienie u skarżącego niedopłat w zakresie zapłaty uposażenia w miesiącu czerwcu i lipcu 2001 roku oraz pozostałych należności związanych ze zwolnieniem w dniu 31 lipca 2001 roku z zawodowej służby wojskowej, takich jak odprawa, wypłata nagrody rocznej i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Jak wynika z treści tego pisma przedmiotowe niedopłaty były konsekwencją mylnej interpretacji przepisów, a w szczególności Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia żołnierzy. Łączna kwota wyliczonych niedopłat wynosi 1.821, 25 złotych brutto (1.474,41 złotych netto). Powyższa kwota została przesłana skarżącemu przekazem pocztowym w dniu 21 stycznia 2004r. W tym samym piśmie poinformowano skarżącego, że w zakresie pozostałych roszczeń właściwe jest Wojskowe Biuro Emerytalne w Ł. Następnie na wniosek skarżącego toczyło się postępowanie wyjaśniające w sprawie przyczyn i okoliczności pozbawienia go należnego mu dodatku dowódczego. Okoliczność pozbawienia skarżącego dodatku dowódczego w wysokości 34% była bowiem powodem niedopłaty zarówno w zakresie wypłacanego skarżącemu w miesiącu czerwcu i lipcu 2001 roku uposażenia, jak również wszelkich należności związanych ze zwolnieniem ze służby wojskowej, a następnie wypłacanego przez Wojskowe Biuro Emerytalne w Ł. uposażenia przez okres 12 miesięcy, a w dalszej kolejności emerytury. Przedmiotowe postępowanie zostało zakończone ostatecznie decyzją Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. nr 23 z dnia 18 stycznia 2005r. Od powyższej decyzji skarżący nie wnosił skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Ze względu na fakt, iż uwzględnione roszczenie zostało skarżącemu wypłacone bez odsetek K. C. wystąpił do Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z pozwem o zapłatę odsetek od kwoty 1474, 41 zł zaniżonego uposażenia za miesiąc czerwiec i lipiec 2001 roku wypłaconej przez JW. 4474 w dniu 10 lutego 2004r., oraz od kwot 1223, 52 zł wypłaconej przez WBE 31 lipca 2004r. i od kwoty 2750.08 zł wypłaconej przez WBE w Ł. w dniu [...] tytułem wyrównania zaniżonego uposażenia i emerytury. Dodatkowo w piśmie skierowanym do Sądu z dnia 28 lutego 2005 roku, skarżący podniósł, iż dochodzi jeszcze kwoty 8000, 00 zł jako szkody wynikłej z zaniżonego uposażenia. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2005 roku , w sprawie sygn. akt XI P 328/05 Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Ł. XI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowił
1/ stwierdzić, iż sprawa o zapłatę kwoty 8000, 00 złotych tytułem odszkodowania ma charakter sprawy cywilnej i przekazać ją zgodnie z wewnętrznym podziałem czynności do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi Wydziałowi Cywilnemu jako właściwemu;
2/ stwierdzić niedopuszczalność drogi sądowej w zakresie roszczenia o odsetki ustawowe od kwoty 1474, 41 złotych tytułem wyrównania uposażenia żołnierza zawodowego i sprawę przekazać w tym zakresie do rozpoznania Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. jako właściwemu;
3/ stwierdzić czasową niedopuszczalność drogi sądowej w zakresie roszczenia o odsetki ustawowe od kwoty 1223, 52 tytułem wyrównania uposażenia żołnierza po zwolnieniu ze służby oraz od kwoty 2750, 08 złotych tytułem wyrównania emerytury i sprawę w tym zakresie przekazać do rozpoznania WBE w Ł. jako właściwemu.
Pismem z dnia 27 czerwca 2005 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi XI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przekazał Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. kserokopie kart ze sprawy XI P 328/05 zgodnie z pkt 2 postanowienia Sądu z dnia 26 kwietnia 2005 roku celem rozpoznania według właściwości. W tej sytuacji zgodnie z postanowienia Sądu Szef WSzW w Ł. został zobowiązany, zgodnie z właściwością, do załatwienia sprawy wypłaty odsetek ustawowych od wypłaconej skarżącemu kwoty 1471, 41 złotych tytułem wyrównania uposażenia żołnierza zawodowego. Odsetki od powyższej kwoty w wysokości 801, 93 złotych (brutto) zostały przyznane skarżącemu na mocy decyzji Dowódcy JW. 4474 z dnia 9 stycznia 2006 roku Nr [...] utrzymanej w mocy decyzją Szefa WSzW w Ł. Nr [...] z dnia 21 lutego 2006 roku, którą K. C. zaskarżył do WSA w Łodzi.
Mając na uwadze powyższe ustalenia należy więc stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest konsekwencją uwzględnienia roszczenia skarżącego w sprawie wypłaty wyrównania uposażenia za miesiąc czerwiec i lipiec 2001 roku oraz należności związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej . Skarżący, jak wynika zarówno z treści odwołania od decyzji organu I instancji jak również odwołania od decyzji organu II instancji, potraktowanego zgodnie z wolą skarżącego jako skarga do WSA w Łodzi, nie stawia zarzutów dotyczących pozytywnej dla niego decyzji przyznającej mu należne odsetki. Zarzuty skarżącego dotyczą przede wszystkim faktu pozbawienia go w okresie czerwca i lipca 2001 roku dodatku dowódczego i okoliczności towarzyszących temu zdarzeniu oraz żądania wypłaty przez JW nr 4474 również odsetek ustawowych od kwoty 1223, 52 wypłaconej przez WBE w Ł. tytułem wyrównania uposażenia żołnierza po zwolnieniu ze służby oraz od kwoty 2750, 08 złotych wypłaconej przez WBE w Ł. tytułem wyrównania emerytury. Sąd podziela stanowisko organów orzekających w przedmiotowej sprawie, że argumenty dotyczące okoliczności w jakich doszło do pozbawienia skarżącego przez okres 2 miesięcy dodatku dowódczego nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie przyznania skarżącemu odsetek ustawowych, od uwzględnionego ostatecznie roszczenia skarżącego dotyczącego wyrównania mu uposażenia i należności związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, w konsekwencji przyznania faktu, iż dodatek dowódczy skarżącemu przysługiwał. Faktem jest również, iż pozbawienie skarżącego przedmiotowego dodatku rzutowało zarówno na wysokość wypłacanego przez okres 12 miesięcy po zwolnieniu ze służby uposażenia jak również wypłacanej w dalszej kolejności emerytury. W tym względzie jednak zarówno organy orzekające jak i Sąd związane są treścią prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 26 kwietnia 2005 roku, który wskazał, że organem właściwym w zakresie rozstrzygnięcia co do odsetek ustawowych od kwot, 1223, 52 z tytułu wyrównania uposażenia żołnierza po zwolnieniu ze służby oraz od kwoty 2750, 08 złotych z tytułu wyrównania emerytury jest WBE w Łodzi. Należy wskazać, iż Sąd wydając postanowienia o wskazanej treści znał jednocześnie treść decyzji WBE z dnia [...] i wyroku Sądu Okręgowego w sprawie VIII U 2503/04, świadczy o tym treść uzasadnienia postanowienia. W tym miejscu godzi się podnieść, że zgodnie z art. 365 § 1 kpc orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.
Wobec powyższego organy orzekające w przedmiotowej sprawie zasadnie rozstrzygnęły - pozytywnie dla skarżącego – tylko w zakresie przyznania mu odsetek ustawowych od wypłaconej kwoty 1474, 41 złotych z tytułu wyrównania uposażenia oraz należności związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Zgodnie bowiem z art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003r o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179 poz. 1750 ze zm.), obowiązującym w dacie orzekania, wypłaty uposażenia oraz innych należności, o których mowa w art. 73, dokonuje jednostka wojskowa lub instytucja cywilna, na której zaopatrzeniu finansowym żołnierz pozostaje, z zastrzeżeniem ust. 2. Jednocześnie w świetle art. 75 ust. 3 w razie zwłoki w wypłacie uposażenia i innych należności, o których mowa w art. 73, żołnierzowi zawodowemu przysługują odsetki ustawowe od dnia, w którym uposażenie lub inna należność pieniężna stały się wymagalne. Podkreślenie wymaga przepis art. 96 ust. 7 stanowiący, że wypłaty świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 95 pkt 1 (tj wypłacanego co miesiąc przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby świadczenia pieniężnego w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby), zwrotu kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny oraz zwrotu kosztów przewozu urządzenia domowego do obranego przez żołnierza miejsca zamieszkania w kraju dokonuje wojskowy organ emerytalny właściwy dla adresu zameldowania żołnierza. Powyższe przepisy jednoznacznie wyjaśniają i wskazują, który organ jest właściwy w sprawie wypłaty określonych należności i ewentualnych odsetek ustawowych.
Sąd stwierdza, że wprawdzie zasadny jest zarzut skarżącego powołania przez organ odwoławczy niewłaściwej podstawy prawnej (wyjaśnienie tej kwestii organ odwoławczy przedstawił, na wezwanie Sądu, w piśmie procesowym z dnia 3 listopada 2006 roku), jednak nie jest to w ocenie Sądu okoliczność uzasadniająca stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jak tego żądał skarżący. W utrwalonym orzecznictwie NSA przyjęto bowiem pogląd, że błędne powołanie podstawy decyzji lub jej niepowołanie w okolicznościach, gdy podstawa taka istnieje w przepisach prawa, a nadto przesłanki do jej zastosowania zostały spełnione, nie można uznać za istotne naruszenie prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z dnia 15 lipca 2003 roku sygn. akt I SA 371/03 LEX nr 149553).
Również , z uwagi na fakt, że zarzut naruszenie przepisów art. 7,77, 80, 10 i 107 § 3 kpa dotyczył postępowania w sprawie pozbawienia skarżącego dodatku dowódczego, nie mógł zostać uwzględniony jako naruszenie przepisów mogących mieć istotny wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy, której przedmiotem była decyzja przyznająca skarżącemu odsetki ustawowe od kwoty wypłaconego wyrównania z tytułu uposażenia za miesiące czerwiec i lipiec 2001 oraz należności związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Pozostałe zarzuty, w tym pozbawienia skarżącego kwatery, pozostają bez związku z zaskarżoną decyzją.
Mając powyższe na uwadze skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Taka ocena jest wynikiem obowiązujących regulacji prawnych i wypływającego z nich wniosku, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
.