III SA/Łd 209/04

III SA/Łd 209/04 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-12-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Czesława Nowak-Kolczyńska
Monika Krzyżaniak /sprawozdawca/
Teresa Rutkowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Sygn. powiązane
I OSK 639/05 - Wyrok NSA z 2006-03-21
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 15 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Asesor WSA Monika Krzyżaniak /spr./, Protokolant asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi S. P., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy Pl. A, kwotę 240,- /dwieście czterdzieści/ złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu i kwotę tę nakazuje wypłacić z funduszy Skarbu Państwa - kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Uzasadnienie
III SA/Łd 209/04
UZASADNIENIE
Postanowieniem Nr [..] z dnia [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 123 § 1 w związku z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 122, poz. 593 z późn. zm.), odmówiło J. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż decyzją z dnia [..] Prezydent Miasta Ł. wydał J. K. wtórnik prawa jazdy kategorii ABCE i równocześnie skierował stronę na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień wynikających z prawa jazdy. Strona odebrała powyższą decyzję w dniu 18 maja 1999 roku, a termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 1 czerwca 1999r. Organ wskazał, iż w dniu 7 czerwca 1999r. J. K. złożył odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku strona podała, iż uchybienie terminu spowodowane było chorobą, co potwierdzać miała kserokopia zaświadczenia lekarskiego z Przychodni Rejonowej ZOZ Ł.– B..
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując powyższy wniosek, uznało, iż nie zasługuje on na uwzględnienie i postanowieniem z dnia [..] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia [..] w sprawie o sygn. akt [..], uchylił powyższe postanowienie uznając, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przeprowadziło postępowania celem ustalenia czy strona mogła wnieść odwołanie w terminie. Sąd wskazał, iż wyjaśnienia wymaga okoliczność na co chorował J. K. i czy choroba pozwalała mu na dokonanie czynności procesowej.
W wykonaniu zaleceń Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w dniu 30 czerwca 2003r., wystąpiło do strony z pismem o udzielenie wyjaśnień w przedmiocie rodzaju choroby, na którą wystawione zostały zwolnienia lekarskie za okres od 22.04 do 31.05.1999r. i od 1.06 do 9.06.1999r., możliwości poruszania się i opuszczania domu w czasie choroby oraz możliwości korzystania w tym okresie z pomocy rodziny lub osób trzecich.
Pismem z dnia 21 lipca 2003r. J. K. poinformował, iż jest mu trudno ustalić, która z dolegliwości chorobowych utrudniała mu poruszanie się, lecz prawdopodobnie była to choroba układu nerwowego i kontuzja kręgosłupa. Podał, iż w czasie choroby odwiedzała go siostra i po drodze do niej razem odebrali decyzję z dnia [..]. Wskazał, iż w czasie choroby mieszkał sam, a jak miał trudności w poruszaniu się to zabiegał o pomoc siostry lub bliskich osób, ale nie dał nikomu pełnomocnictwa do wypełnienia obowiązku.
W powyższym stanie faktycznym Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [..] nastąpiło bez jej winy. Zdaniem organu, J. K. mógł wnieść odwołanie w terminie, gdyż jak wynika ze złożonego wyjaśnienia choroba nie przeszkadzała mu by odebrać z urzędu decyzję o wydaniu wtórnika prawa jazdy oraz odwiedzać siostrę. Ponadto, Kolegium wskazało, iż strona mogła skorzystać w czasie choroby z pomocy siostry lub bliskich osób, by przesłać odwołanie pocztą. Podano, iż J. K. korzystał ze zwolnienia lekarskiego wystawionego przez lekarza z Przychodni Rejonowej Ł. – B. do dnia 31 maja 1999r. i z zaświadczenia lekarskiego z dnia 24 września 1999r., wystawionego przez lekarza udzielającego zwolnień lekarskich, wynika, że po dniu 31 maja 1999r. strona powinna nadal leczyć się w przychodni, już bez zwolnienia lekarskiego. Zdaniem Kolegium, korzystanie ze zwolnienia lekarskiego przez stronę nie jest wystarczające do powzięcia przekonania o prawdopodobieństwie braku winy strony w uchybieniu terminu i dlatego odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dnia [..]
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygnięcie złożył J. K. i wskazał, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze podaje nieprawdę, iż odebrał on decyzję w drodze do siostry. Podał, iż w czasie choroby nigdy nie jeździł do siostry, a siostra tylko pomogła mu odebrać decyzję z urzędu. Dodał, iż szukanie pomocy u lekarzy nie może obciążać, co sugeruje Kolegium.
Na rozprawie w dniu 15 grudnia 2004r. pełnomocnik skarżącego złożył pismo procesowe, w którym wniósł o: 1/ nieuwzględnienie wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego o oddalenie skargi, 2/ uchylenie punktu 2 decyzji Urzędu Miasta Ł. Wydział Spraw Obywatelskich Oddział Praw Jazdy z dnia [..] nr [..], gdyż orzeczenie w tym przedmiocie pozbawione jest podstawy prawnej, 3/ uchylenie decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] nr [..] w przedmiocie skierowania J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień, bowiem orzeczenie w tym zakresie jest sprzeczne z przepisami i pozbawione podstawy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie naruszało przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) mogłoby stanowić podstawę do jego uchylenia.
Zgodnie z art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę strony zainteresowanej, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, przy czym prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie z wniesieniem prośby dopełnić czynności dla której określony był termin. Aby wniosek o przywrócenie terminu mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, wszystkie cztery przesłanki przywrócenia terminu, wymienione w powołanym przepisie, muszą wystąpić łącznie.
Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Przy ocenie przyczyny uchybienia terminu należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka odwoławczego można w związku z tym mówić, tylko w przypadku stwierdzenia, że wniesienie odwołania w ustawowym terminie było niewykonalne z powodu przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia oraz, że po ustaniu tej przeszkody strona w ciągu siedmiu dni wniosła prośbę o przywrócenie terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się w orzecznictwie administracyjnym między innymi: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę uniemożliwiającą wyręczenie się inną osobą, powódź czy pożar.
Zdaniem Sądu, sytuacja taka nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił, że wniesienie odwołania po upływie terminu było przez niego niezawinione.
Poza sporem pozostaje, iż 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 1 czerwca 1999r.., gdyż decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] doręczono skarżącemu w dniu 18 maja 1999 r. Decyzja ta zawierała pouczenie, zgodnie z art. 129 § 1 i 2 k.p.a., iż przysługuje od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia za pośrednictwem Oddziału Praw Jazdy Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta Ł.. Odwołanie od tej decyzji zostało przez skarżącego wniesione dopiero 7 czerwca 1999r., a więc już po upływie terminu do wniesienia odwołania, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Jako powód chybienia terminu do wniesienia odwołania skarżący podał fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim w okresie od 11 maja 1999r. do 31 maja 1999r., na dowód czego załączył kserokopie zwolnień lekarskich. Ponadto, z zaświadczenia lekarskiego nr [..] z dnia [..], znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż J. K. przebywał na zwolnieniu lekarskim również w okresie od 22 kwietnia 1999r. do 10 maja 1999r., a po dniu 31 maja 1999r. zalecone miał dalsze leczenie w przychodni, bez zwolnienia lekarskiego. Z postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zgodnie z zaleceniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartym w wyroku z dnia [..]., wynika, iż skarżący w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim korzystał z pomocy siostry, która pomogła mu odebrać w dniu 18 maja 1999r. decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] Skarżący nie potrafił przy tym jednoznacznie podać, jakie dolegliwości chorobowe utrudniały mu poruszanie się w okresie od 22 kwietnia 1999r. do 9 czerwca 1999r., jednak jako najbardziej prawdopodobne wskazał chorobę układu nerwowego i kontuzję kręgosłupa.
W ocenie Sądu powyższe okoliczności faktyczne nie uprawdopodabniają braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] Samo zwolnienie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Nie wyklucza ono bowiem możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę np. sporządzenia odwołania i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez pomagającą w czasie choroby osobę. Okoliczność podana przez skarżącego w piśmie z dnia 21 lipca 2003r., iż nikt z bliskich nie chciał przejąć od niego obowiązku wniesienia odwołania, wydaję się mało prawdopodobna, ponieważ skoro siostra pomagała skarżącemu w czasie choroby i razem ze skarżącym odebrała decyzję z dnia [..], to niezrozumiałe jest, dlaczego nie mogła też pomóc skarżącemu nadać przesyłkę z odwołaniem na poczcie.
Należy zwrócić uwagę, iż choroba skarżącego nie była chorobą nagłą. Skarżący korzystał ze zwolnienia lekarskiego od dnia 22 kwietnia 1999r. do 9 czerwca 1999r., wobec czego odbierając w dniu 18 maja 1999r. decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] oraz wtórnik prawa jazdy, musiał liczyć się z ewentualna koniecznością wniesienia odwołania od tej decyzji. Ponadto, jak wynika z akt sprawy odwołanie od decyzji z dnia [..] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożone zostało przez skarżącego także w okresie trwającego, od dnia 1 czerwca 1999r. do dnia 9 czerwca 1999r., zwolnienia lekarskiego.
Skarżący nie wykazał, iż choroba uniemożliwiała mu napisanie odwołania i wysłanie pisma. W okresie zwolnienia wychodził bowiem z domu i dokonywał czynności w ramach toczącego się od stycznia 1999r. postępowania administracyjnego (odbiór decyzji i wtórnika prawa jazdy, wniesienie odwołania), a ze zwolnienia lekarskiego Nr [..] z dnia [..], nie wynika zalecenie, iż w czasie choroby powinien leżeć w łóżku.
Wobec tego, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, nie można uznać, iż spełnione zostały przesłanki z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. do pozytywnego rozpatrzenia przez organ jego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Należy zaznaczyć, iż przedmiotem skargi, a tym samym również kontroli sądowej jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a w związku z tak ograniczonym przedmiotem rozpoznania, za pozbawione znaczenia trzeba uznać wszelkie argumenty strony skarżącej, dotyczące istoty sprawy administracyjnej załatwianej przez organ pierwszej instancji.
Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie zgodne jest z przepisami prawa, a skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270).
Kwotę 240 zł., Sąd przyznał adwokatowi ustanowionemu w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy, na podstawie § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).