III SA/Łd 20/06

III SA/Łd 20/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-03-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Janusz Furmanek
Małgorzata Łuczyńska /sprawozdawca/
Teresa Rutkowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 15 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Protokolant asystent sędziego Tomasz Naraziński, po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi W.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej przyznania statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnego oddala skargę.
Uzasadnienie
III SA/Łd 20/06
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie m.in. art. 138 § 2, art. 145 § 1, art. 148 § 1, art. 149 § 1 i § 3, art. 150 § 1, art. 151 § 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania W.P. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] dotyczącej przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia rejestracji, tj. od 23 lutego 2005r. oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 120% zasiłku podstawowego na okres uzupełniający 144 dni od dnia 24 lutego 2005r. – uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. Prezydent Miasta Ł. decyzją ostateczną z dnia [...] przyznał W.P. status osoby bezrobotnej od dnia 6 sierpnia 2003r. oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 14 sierpnia 2003r. w wysokości 120% zasiłku podstawowego. W związku z informacja o podjęciu pracy przez W.P. Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] orzekł o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 22 marca 2004r. W.P. zgłosił się do PUP ponownie 23 lutego 2005r. i na mocy decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] został uznany za osobę bezrobotną od dnia rejestracji, tj. od dnia 23 lutego 2005r. oraz uzyskał prawo do zasiłku dla bezrobotnego w wysokości 120% zasiłku podstawowego na okres uzupełniający 144 dni od dnia 24 lutego 2005r.
W związku z upływem powyższego okresu decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. orzekł o utracie przez W.P. prawa do zasiłku od dnia 18 lipca 2005r.
W dniu 29 lipca 2005r. do Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. wpłynęło pismo złożone przez W.P. , które zostało potraktowane jako odwołanie od powyższej decyzji. Pismo to zostało przekazane do [...] Urzędu Wojewódzkiego w Ł., gdzie w oświadczeniu złożonym w dniu 26 sierpnia 2005r. W.P. poinformował, że pismo z dnia 29 lipca 2005r, należy traktować jako odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], a jednocześnie jako wniosek o wznowienie postępowania i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] oraz o przedłużenie prawa do zasiłku na okres ustawowy.
Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], W dniu [...] Wojewoda [...] orzekł również o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...].
Uwzględniając natomiast wniosek strony o wznowienie postępowania postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] i w dniu [...] Prezydent Miasta Ł. orzekł o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...]. W uzasadnieniu argumentował, że na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie organ ustalił, że postępowanie w sprawie przyznania W.P. statusu osoby bezrobotnej od dnia rejestracji tj. od dnia 23 lutego 2005r. oraz prawa do zasiłku w wysokości 120% zasiłku podstawowego na okres uzupełniający 144 dni od dnia 24 lutego 2005r. zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] nie było dotknięte żadną z wadliwości enumeratywnie wyliczonych w art. 145 § 1 kpa. W tej sytuacji zgodnie z art. 151 § 1 kpa organ odmawia uchylenia decyzji ostatecznej, gdy ustali, że brak jest podstaw do jej uchylenia na mocy art. 145 § 1 kpa. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
W odwołaniu od powyższej decyzji W.P. oświadczył że postanowienie z dnia [...] o wznowieniu postępowania otrzymał równocześnie z decyzją w dniu [...]. Zarzucił, iż mimo powołania się na art. 149 § 2 kpa, który mówi, że postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy przyczyn tych w decyzji nie podano i nie określono rozstrzygnięcia sprawy. Skierowano prowadzenie sprawy tylko na art. 145 § 1 kpa, a więc organ nic w sprawie praktycznie nie zrobił. Skarżący podniósł, że czuje się oszukany bowiem zasiłek dla bezrobotnych powinien mu być przyznany na okres 365 dni, a nie na okres uzupełniający 144 dni. W ocenie skarżącego PUP powinien zaproponować mu pracę, a nie twierdzić, że praca jest tylko dla ludzi młodych.
Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej, po wznowieniu postępowania i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Uchylając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy wskazał, że została wydana bez wyjaśnienia podstawowej przesłanki wynikającej z przepisu art. 148 § 1 i § 2 kpa. Organ I instancji nie ustalił bowiem, czy strona dochowała terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania oraz kiedy strona dowiedziała się o okolicznościach uzasadniających wznowienie postępowania. Ustalenie tej okoliczności było istotne dla oceny, czy wznowienie postępowania jest dopuszczalne. W przypadku bowiem niezachowania przez stronę wskazanego terminu organ administracyjny wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania. W tej sytuacji organ I instancji winien wezwać W.P. celem ustalenia czy skarżący dochował terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi W.P. zarzucił zaskarżonej decyzji, że nic nie rozstrzyga oraz nie informuje go o podjęciu jakichkolwiek działań w sprawie dla niego istotnej.
Wskazał, że PUP nie wykonuje swojej podstawowej roli tj. pośrednika pracy i nie proponuje jej bezrobotnym. Skarżący podniósł, że otrzymuje jedynie decyzje tłumaczące mu przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, tymczasem oczekuje na pracę lub zasiłek dla bezrobotnych. Poinformował, że organ I instancji nie czekając na orzeczenie Sądu do którego skierował skargę wydał ponownie decyzję odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie przyznania statusu osoby bezrobotnej.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej.
Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej, obejmuje więc ocenę ich zgodności z prawem, tj. prawidłowości zastosowania przepisów prawa procesowego i norm prawa materialnego i ich wykładni przez organy administracji.
Oceniając pod tym względem decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie, należy stwierdzić, że przy jej wydaniu nie naruszono ani prawa materialnego ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Bezspornym w sprawie jest fakt wydania w dniu [...] przez Prezydenta Miasta Ł. decyzji, na podstawie której, W.P. został uznany za osobę bezrobotną od dnia rejestracji, tj. od dnia 23 lutego 2005r. oraz uzyskał prawo do zasiłku dla bezrobotnego w wysokości 120% zasiłku podstawowego na okres uzupełniający 144 dni o d dnia 24 lutego 2005r.
Od decyzji tej skarżący nie wniósł odwołania. Dopiero w oświadczeniu z dnia 26 sierpnia 2005r. złożonym w [...] Urzędzie Wojewódzkim w Ł. stwierdził, że pismo z dnia 29 lipca 2005r, jest jednocześnie wnioskiem o wznowienie postępowania i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]. W oświadczeniu tym skarżący nie powołał się na konkretne przyczyny i okoliczności uzasadniające jego wniosek o wznowienie postępowania. Postanowieniem ostatecznym z dnia [...] Wojewoda [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dnia [...].
Postanowieniem z dnia [...] doręczonym stronie 28 września 2005r, Prezydenta Miasta Ł. wznowił postępowania zakończone decyzją ostateczną z dnia [...], na wniosek skarżącego i w dniu [...], wydał decyzję o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] z uwagi na brak podstaw do wznowienia postępowania.
Zasadnie w ocenia Sądu organ odwoławczy uchylił na podstawie art. 138 § 2 kpa zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia z uwagi na konieczność przeprowadzenia w całości postępowania w zakresie dopuszczalności złożonego przez W.P. wniosku o wznowienie postępowania.
Wznowienie postępowania jest instytucją stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w której ją wydano, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością przewidzianą w art. 145 § 1 kpa.
Z kolei przepis art. 148 § 1 kpa normuje kwestie trybu i terminu wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania, stanowiąc, iż podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z powyższego uregulowania wynika, iż strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Zgodnie z orzecznictwem sądowym oraz poglądami doktryny w tej sytuacji na stronie ciąży obowiązek wskazania okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania oraz udowodnienia, kiedy dowiedziała się o okolicznościach uzasadniających wniesienie wniosku o wznowienie postępowania, zaś organ może przyjąć oświadczenie złożone w tym względzie przez stronę. Należało w związku z tym przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające, polegające na odebraniu od strony odpowiedniego oświadczenia popartego w razie potrzeby i możliwości innymi dowodami, zaś gdyby organ uznał te materiały za niewystarczające czy niewiarygodne, przeprowadzić we własnym zakresie postępowanie dowodowe umożliwiające ustalenie, czy termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania został przez stronę zachowany.
Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 kpa). Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa).
Przenosząc powyższe rozważania, na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że trafnie organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję uznając, że w rozpatrywanej sprawie brak jest jakichkolwiek ustaleń w zakresie dopuszczalności wniesienia przez W.P. wniosku o wznowienie postępowania, gdy tymczasem organ administracji obowiązany jest z urzędu zbadać zachowanie warunków formalnych do wniesienia podania o wznowienie postępowania. W pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji ma bowiem prawo badać – oprócz dopuszczalności wznowienia z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych – tylko kwestię zachowania jednomiesięcznego terminu. Nie wolno mu oceniać, czy przyczyny wznowienia faktycznie wystąpiły. Tę kwestię organ administracji powinien rozważyć dopiero po ustaleniu , że spełnione zostały przesłanki dopuszczalności wniesienia podania o wznowienie postępowania i po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania.
W tym kontekście za niezasadny należy uznać zarzut skarżącego, że przedmiotowa decyzja tłumaczy tylko przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i nic nie rozstrzyga. Sam skarżący w oświadczeniu z dnia 26 sierpnia 2005r. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania. W tej sytuacji, organy administracji zobowiązane więc były zbadać wszystkie przesłanki warunkujące zastosowanie wnioskowanego przez skarżącego trybu i w uzasadnieniu decyzji odnieść się przede wszystkim do kwestii możliwości rozpoznania żądania skarżącego we wnioskowanym przez niego trybie, powołując się na określone przepisy prawne regulujące instytucję wznowienia postępowania. Zarzut skarżącego doręczenia mu postanowienia o wznowieniu postępowania jednocześnie z decyzją odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej, po wznowieniu postępowania, aczkolwiek zasadny, jest w okolicznościach przedmiotowej sprawy tylko dodatkowym potwierdzeniem zasadności uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji. Faktycznie doręczenie skarżącemu postanowienia o wznowieniu postępowania łącznie z decyzją odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...], stanowi naruszenie art. 149 § 2 kpa w związku z art. 10 kpa. Dodatkowo należy wskazać, że postanowienie o wznowieniu postępowania jest datowane [...], w sytuacji, gdy dopiero postanowieniem z dnia [...] Wojewoda [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...].
Mając na względzie pozostałe zarzuty kierowane pod adresem Wojewody [...] dotyczące niewypełniania roli pośrednika w poszukiwaniu pracy, Sąd pragnie wyjaśnić, iż sprawy te jako nienależące do kognicji sądu administracyjnego pozostają poza sferą rozważań w przedmiotowej sprawie.
W tej sytuacji skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Taka ocena jest wynikiem obowiązujących regulacji prawnych i wypływającego z nich wniosku, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.