III SA/Łd 179/25

III SA/Łd 179/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-04-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Małgorzata Kowalska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 52 par. 1-3, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 9 kwietnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 stycznia 2025 roku nr 1001-IUCKOD-2.4811.4181.2024.2 w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego J J. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 14 lutego 2025 r., pod pozycją 560. EC
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi decyzją z 14 stycznia 2025 r. odmówił J. J. uwzględnienia sprzeciwu od wezwania
do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty
za przejazd autostradą. W decyzji zawarto pouczenie o możliwości zwrócenia się
do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w ciągu 14 dni od dnia jej doręczenia, a także o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Decyzja została doręczona skarżącemu 20 stycznia 2025 r.
3 lutego 2025 r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powołaną wyżej decyzją.
14 lutego 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi
z 14 stycznia 2025 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc
iż postępowanie wszczęte wnioskiem z 3 lutego 2025 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z 14 stycznia 2025 r., nie zostało zakończone. Postanowieniem z 6 marca 2025 r. wyznaczono termin rozpatrzenia sprawy
na 6 maja 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3).
Skarżący w świetle art. 52 p.p.s.a. powinien zdecydować, który ze środków zaskarżenia uruchomić, skargę do WSA, czy odwołanie (wniosek po ponowne rozpatrzenie sprawy). Z art. 52 § 3 zdanie 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli od danego rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wedle swego wyboru złożyć albo wniosek o ponowne rozpatrzenie, albo skargę do sądu administracyjnego. Możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego bezpośrednio na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, z pominięciem kontroli rozstrzygnięcia tego organu w toku instancji, to wyjątek od zasady składania skargi od decyzji (rozstrzygnięć), w stosunku do których wyczerpano środki zaskarżenia (art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.).
Sąd w przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - tak jak w rozpoznawanej sprawie - nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka, jakim jest wniosek
o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 24 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OSK 979/15; 30 stycznia 2018 r. sygn. akt II GSK 4285/17 – dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli
z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Według art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić
na posiedzeniu niejawnym.
Niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania skargi, spowodowana zainicjowaniem przez skarżącego drugiej instancji postępowania administracyjnego (poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), mieści się w kategorii "innych przyczyn", o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Skoro skarżący 3 lutego 2025 r. wniósł wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wydanej
w pierwszej instancji, a następnie 14 lutego 2025 r. od tej samej decyzji złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, to skarga na ww. decyzję pierwszej instancji jest niedopuszczalna w świetle art. 52 § 3 p.p.s.a.
Z powyższych względów sąd, na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
EC