III SA/Łd 148/06

III SA/Łd 148/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-03-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Irena Krzemieniewska /sprawozdawca/
Janusz Nowacki /przewodniczący/
Małgorzata Łuczyńska
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 28 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2006 roku sprawy ze skargi H. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów oddala skargę.
Uzasadnienie
III SA/Łd 148/06
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 stycznia 2005 r. (sygn. akt III SA/Łd 444/04), uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu l instancji i uznał skargę strony za zasadną. Sąd dopatrzył się uchybienia organu odwoławczego, a w szczególności naruszenia art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z treścią w/w artykułu organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Sąd ponadto uznał, iż wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy treścią obu protokołów (tzn. przedstawionego przez stronę i będącego w zasobie geodezyjnym i kartograficznym) ma istotne znaczenie dla sprawy.
Sąd zalecił wyjaśnienie rozbieżności w odpisach protokołu z 8-11 lutego 1965r dotyczących powierzchni działki nr 335,a w szczególności jaka jest treść odpisu tego protokołu wydanego skarżącemu w dniu 10 lutego 1996 r i dlaczego figuruje na nim powierzchnia 2,24 ha. Do akt bowiem została złożona słabo czytelna kserokopia tego odpisu, a nie sam odpis.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny.
Starosta [...] po przeprowadzeniu postępowania, wydał decyzję z dnia [...], nr [...] w sprawie zmiany danych w ewidencji gruntów obrębu [...], gmina B. polegającej na wykreśleniu działki 335 i zastąpieniu jej działkami 335/1 i 335/2. Od decyzji tej odwołał się H. W., a odwołanie dotyczyło sprzeciwu strony na przeprowadzenie z urzędu podziału działki 335, a także niezgodności powierzchni nieruchomości wykazanej w ewidencji.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jako organ II instancji przeprowadził postępowanie odwoławcze i wydał decyzję z dnia [...], w której utrzymał decyzję organu l instancji. Ustalił przy tym, iż w roku 1965, czyli w momencie założenia ewidencji gruntów, wykazana została w niej działka 686 (obecnie 335) o łącznej powierzchni 1,13ha (1,11 ha - zasadnicza część działki i 0,02 ha część działki za rzeką), co jest uwidocznione w protokole ogłoszenia stanu władania. W trakcie odnowy ewidencji gruntów w roku 1983 zmieniono jedynie numer działki z 686 na 335, nie zmieniając jej powierzchni.
W roku 2004 w trakcie prac zmierzających do ustalenia zgodności części opisowej i graficznej ewidencji gruntów ustalono, iż działka 335 nie spełnia wymogów definicji zawartej w § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 38, poz. 454). Zgodnie z nią działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednolity pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.
W związku z tym, że działka 335 przedzielona jest rzeką i nie stanowi ciągłego obszaru gruntu, zostały wyodrębnione z niej dwie nowe działki tj. działka 335/1 pow. i 335/2 zgodnie z wykazem zmian gruntowych przyjętym do zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem operatu 012-220/2003.
Z dokumentów dostępnych zarówno organowi l jak i II instancji, w tym z wypisu z księgi wieczystej KW [...] i aktu notarialnego z 5 września 1989 r. [...] nie wynika, iż działka 335 kiedykolwiek posiadała powierzchnię 2,24.
W wyniku takich ustaleń w uzasadnieniu decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] skarżący został poinformowany, iż jeśli jest innego zdania, to ma prawo złożyć wniosek o aktualizację danych zawartych w ewidencji.
Nie zgadzając się z decyzją organu II instancji skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Do skargi została dołączona kserokopia protokółu z ogłoszenia stanu władania z roku 1963. Kopia ta różniła się od oryginału przedstawionego przez Starostę, gdyż w egzemplarzu skarżącego, powierzchnia działki 686 wynosi 2,24 ha, natomiast na oryginale 1,13 ha. Wartość 1,13 ha, wynika również z materiałów na podstawie, których powierzchnia ta była pierwotnie liczona. Wyjaśnienia takie znalazły się w odpowiedzi na skargę i zostały dostarczone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Po rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wydał w dniu 26 stycznia 2005 r. wyrok uchylający decyzję Wojewódzkiego Inspektora
Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] i uznał skargę strony za zasadną.
Wojewódzki Inspektor nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po otrzymaniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wystosował zawiadomienie do strony, w którym zwrócił się z prośbą do H. W. o niezwłoczne dostarczenie oryginału lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem wydanego w roku 1996 protokołu z ogłoszenia stanu władania. Skarżący został również poinformowany o wątpliwościach organu, co do autentyczności wcześniej przesłanego dokumentu, a także o przysługującym prawie do przedstawienia wszystkich dokumentów, które mogły być wzięte pod uwagę przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. W odpowiedzi do organu wpłynęło pismo H. W. z dnia 2 maja 2005 r., które nie wniosło jednak nic nowego do sprawy, a przede wszystkim skarżący nie dołączył oryginalnego egzemplarza protokołu z ogłoszenia stanu władania, wydanego stronie w 1996 roku przez Wojewódzki Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S.
W związku z tym na podstawie art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ II instancji zlecił przeprowadzenie postępowania uzupełniającego Staroście [...] w celu zebrania dowodów w sprawie, a w szczególności zalecił wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy protokołem przedstawianym przez stronę i tym znajdującym się zasobach ewidencji gruntów.
Starosta [...] pismem z dnia 7 lipca 2005 r. zobowiązał stronę w terminie siedmiu dni od daty otrzymania pisma do złożenia przedmiotowego protokołu w celu porównania go z dokumentami znajdującymi się w starostwie.
W dniu 19 lipca 2005 r. H. W. przedstawił do wglądu w siedzibie starostwa jednak tylko kserokopie i oświadczył, iż nie posiada kopii oryginalnie poświadczonej przez WODGiK.
Po przeprowadzeniu wszystkich czynności Starosta [...] przesłał do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pismo z dnia 20 lipca 2005 r. w którym podsumował swoje postępowanie i stwierdził:
- strona tytułowa protokołu z 1965 r. przesłana przez H. W. jest zgodna z oryginałem zawartym w operacie pomiarowym założenia ewidencji gruntów, lecz nie jest to oryginalny egzemplarz, jaki strona otrzymała z WODGiK w 1996 r., natomiast dane powierzchniowe działek znajdujące się na stronie 333
protokołu różnią się od oryginalnych, które zawarte są w operacie technicznym nr 150.10-1/85. Dane oryginalne nie noszą znamion jakichkolwiek przeróbek.
* podczas analizy ww. operatu stwierdzono, iż protokół z ogłoszenia stanu władania zarówno w pozycji 6-137 jak i pozycji 6-69 podpisała ta sama osoba, S. P. Działki z pozycji 6-69 stanowią ciąg działek bezpośrednio przyległych do gruntów H. W., a protokole przesłanym przez H. W. powierzchnie działek z tych dwóch pozycji rejestrowych zostały prawdopodobnie odpowiednio zsumowane. Powierzchnia starej działki 686 w tym protokole jest sumą działek 686 o pow. 1,13 ha, działki 687 o pow. 1,04 ha i działki 703 o pow. 0,07 ha, czyli łącznie 2,24 ha. Działka 702 przekreślona w protokole z ogłoszenia stanu władania została włączona do działki 686 jako tzw. przehaczenie. Numer ten pozostał na mapie klasyfikacyjnej z 1963 r. stanowiący część konturu 501 ŁIV-a oraz na mapie ewidencyjnej z roku 1965. Kontur 501 ŁIV-a o pow. 0,02 ha występuje w dzienniku obliczeniowym powierzchni klas gruntów działki nr 686, jak również w założonym rejestrze gruntów wsi H. Świadczy to o tym, iż część oznaczona roboczo nr 702 zastała włączona jako przehaczenie i stanowi całość działki 686. Nieruchomość należąca przy zakładaniu ewidencji gruntów do J. P., o którą to powiększył w swoim protokole H. W. działkę 686, stanowi obecnie własność B. i S. małż. G. oraz J. i S. małż. P.
* w ramach postępowania Starosta zobowiązał do dostarczenia przez stronę
spornego protokołu. H. W. stawił się w siedzibie Starostwa w dniu 19 lipca 2005 r., lecz nie okazał oryginalnego dokumentu otrzymanego z WODGiK, a jedynie kserokopie, twierdząc, iż nie posiada innego dokumentu, a urząd nie wydaje
oryginałów lecz kopie. Jak wynika z ustaleń organu nie jest to prawda albowiem
obecnie jak również w roku 1996 wydawane były dokumenty dla zainteresowanych z
oryginalnymi pieczątkami, a Ośrodek nie zatrzymywał kopii wydawanych
dokumentów.
Następnie organ II instancji wysłał pismo z dnia 13 września 2005 r. do H. W. informujące stronę o możliwości zapoznania się z zebranymi dokumentami i wypowiedzenia się co do ich treści. Strona pismem z dnia 19 września 2005 r. wniosła wniosek dotyczący przesłania jej kserokopii zebranych dowodów w celu zapoznania się z nimi. Wniosek swój H. W. uzasadnił brakiem możliwości stawienia się w siedzibie organu z względów finansowych i zdrowotnych. Organ przychylił się do wniosku i przy piśmie z dnia 13 października 2005 r. przesłał H. W. kserokopie wszystkich dokumentów, które zostały zgromadzone w trakcie postępowania i ponownie poinformował stronę o możliwości przedstawienia organowi dokumentów, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie. W związku jednak z brakiem reakcji strony, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wystosował pismo z dnia 10 listopada 2005 r. do H. W., ponaglające stronę do dostarczenia dokumentów, a także poinformował stronę, iż w ocenie organu treść przesłanej kopii protokółu odbiega w znacznym stopniu od oryginału znajdującego się w państwowym zasobie dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, a którego kopie obecnie posiada organ II instancji w aktach sprawy i dlatego zachodzi podejrzenie o ingerencję w jego treść. W odpowiedzi na to pismo H. W. ponownie przesłał kserokopie dokumentów, które już wcześniej były znane organowi i nie wniósł nic nowego do sprawy.
Decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...]. Organ odwoławczy podzielił argumentację organu l instancji i wskazał ponadto, iż faktem potwierdzającym, że działka 335 posiada powierzchnie 1,13 ha jest również postanowienie z dnia 21 lipca 1989 r. o założeniu księgi wieczystej [...] i akt notarialny z 5 września 1989 r. W dziale l księgi wpisano działki 239 (dawne działki 443 - 0,64 ha i 420 - 1,01 ha), a także działkę 335 (dawna działka 686 - 1,13 ha) o łącznej powierzchni 2,78ha. Na podstawie materiałów obliczeniowych i protokołu z założenia ewidencji gruntów suma działek 443, 420 i 335 również wynosi 2,78. Świadczy to również o tym, że w momencie założenia w/w księgi wieczystej, działka 335 posiadała powierzchnię 1,13 ha, choć wynika to jedynie z sumy wszystkich działek, która jest jednak zgodna z dokumentami z założenia ewidencji gruntów.
Organ odwoławczy zaznaczył również, iż ewidencja gruntów jest tylko rejestrem państwowym, a organ prowadzący nie kształtuje samodzielnie stosunków własnościowych, a jedynie rejestruje stan wynikający z dostępnych mu dokumentów. Wprowadzona zmiana, na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] miała jedynie na celu doprowadzenie zapisów w operacie ewidencji gruntów i budynków do ich zgodności z wymogami zawartymi w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków i nie zmienia dotąd przysługujących stronie praw do nieruchomości.
Na powyższą decyzję wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarga H. W. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, wskazując, iż jest ona niezgodna z prawem i narusza interes skarżącego. H. W. podniósł, iż nie zgadza się z ustaleniami organu administracji dotyczących obszaru gruntu. Są one w ocenie skarżącego niezgodne z rzeczywistym stanem fatycznym.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2002 roku, Nr 153 poz. 1269 z późn. zm.) obowiązującej od 1 stycznia 2004 roku sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.
Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2002 roku, Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonej decyzji, ani poprzedzającej ją decyzji organu l instancji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Zgodnie z art. 170 cyt. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Organ zatem był związany oceną prawną i zaleceniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartymi w wyroku z dnia 26 stycznia 2005 r.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 roku prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 roku, Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454).
Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzaju użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów. W ewidencji gruntów wykazuje się także właściciela. Stosownie zaś do treści art. 24 ust. 1 cyt. ustawy informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Organy administracji publicznej prowadząc ewidencję gruntów rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień do gruntu.
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia związana z powierzchnią działki nr 335 (podzielonej na dwie działki o nr 335/1 i 335/2). W ocenie organów powierzchnia działki wynosi 1,13 ha. Z kolei H. W. kwestionuje fakt, iż powierzchnia działki nr 335 wynosi 1,13 ha podnosząc, że ma ona powierzchnię 2,24 ha. Na poparcie swoich twierdzeń skarżący przedstawił kserokopię odpisu protokołu z ogłoszenia stanu władania gruntami z 8 - 11 lutego 1965 roku, w którym istnieje zapis, iż działki 443, 420 i 686 mają powierzchnię 5,43 ha w tym działka nr 686 (posiadająca obecnie numer 335) ma 2,24 ha powierzchni. Skarżący twierdzi, iż odpis ten został wydany skarżącemu przez Wojewódzki Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. w dniu 10 lutego 1996 roku. Treść tej kserokopii jest odmienna od treści odpisu tegoż samego protokołu znajdującego się w aktach administracyjnych, z którego wynika, iż działki nr 443, 420 i 686 mają 2,78 ha powierzchni w tym działka 686 ma 1,13 ha powierzchni. Istnieje zatem rozbieżność w powierzchni działki nr 686 pomiędzy odpisem protokołu ogłoszenia stanu władania gruntami znajdującego się w posiadaniu organów administracji, a przedstawiona przez skarżącego kserokopią tego protokołu. Skarżący był wzywany przez organ do przedstawienia kopii wydanej mu przez organ, a nie kserokopii, ale twierdził i to nawet podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, iż wydano mu kserokopię tego dokumentu.
W ocenie Sądu organy administracyjne prawidłowo w niniejszej sprawie zebrały i oceniły materiał dowodowy. Zastosowały się tym samym do wskazówek zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 stycznia 2005 roku (sygn. akt III SA/Łd 444/04). Analiza materiału dowodowego w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym dokonana została zgodnie z art. 77 § 1 i art. 80 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, a wynik tej analizy łącznie z oceną zebranych dowodów przedstawiono w uzasadnieniu decyzji.
Należy wskazać, iż organ II instancji zlecił przeprowadzenie postępowania uzupełniającego Staroście [...] w celu zebrania dowodów w sprawie, a zwłaszcza w celu wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy protokołem przedstawianym przez stronę i tym znajdującym się zasobach ewidencji gruntów. Starosta [...] pismem z dnia 7 lipca 2005 r. zobowiązał stronę w terminie siedmiu dni od daty otrzymania pisma do złożenia przedmiotowego protokołu w celu porównania go z dokumentami znajdującymi się w starostwie. Jednakże H. W. przedstawił do wglądu w siedzibie starostwa tylko kserokopie i oświadczył, iż nie posiada kopii oryginalnie poświadczonej przez WODGiK.
Podkreślić także trzeba, iż w toku postępowania strona skarżąca nie przedstawiła innych dokumentów potwierdzających autentyczność kserokopii protokołu, bądź innych dokumentów potwierdzających, że działka posiadała powierzchnię 2,24 ha. Protokół który przedstawił H. W., nie mógł być również wzięty pod uwagę, gdyż wszystkie inne dokumenty dostępne organowi, są spójne ze sobą stanowią jedną logicznie połączoną całość i potwierdzają że działka o nr 335 ma powierzchnię 1,13 ha.
W szczególności podkreślić należy, iż z aktu notarialnego z 5 września 1989 roku (umowa darowizny) wynika, iż powierzchnia działek o numerach 239 i 335 wynosi razem 2,78 ha. Z kolei w toku postępowania wyjaśniającego Sąd ustalił, iż działka nr 239 ma powierzchnię 1,65 ha. Wynika to ze złożonego przez pełnomocnika organu wypisu z rejestru gruntów z dnia 16 listopada 2006 roku (k. 67 akt sądowych). Zatem skoro łączna powierzchnia obu działek które skarżący otrzymał od ojca aktem darowizny wynosi 2,78 ha, a działka nr 239 ma powierzchnię 1,65 ha, to różnica tych wartości - która wynosi 1,13 ha - daje powierzchnię działki nr 335.
Z powyższego wynika, iż twierdzenia skarżącego dotyczące zmiany powierzchni działki nr 335 przez organ nie mają potwierdzenia w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Skarżący nie przedstawił oryginału odpisu protokołu, a dane zawarte w dokumentach znajdujących się w aktach administracyjnych, dotyczące powierzchni działki 335 są spójne i nie budzą wątpliwości. Z dokumentów tych wynika , iż działka nr 335 miała powierzchnię 1,13 ha już w dacie przekazania skarżącemu gospodarstwa rolnego przez ojca aktem darowizny. Fakt ten potwierdzają pozostałe dokumenty znajdujące się w aktach sprawy.
Należy przy tym podkreślić, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano, iż rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości, zawiera jedynie dane wynikające z tytułu własności, ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej.
(wyrok NSA z 20 listopada 1998r. sygn. akt II SA 914/98 nie publikowany ) Skarżący został też pouczony przez organ o możliwości złożenia wniosku o aktualizację danych zawartych w ewidencji.
Zarzuty zatem skarżącego zawarte w skardze i w piśmie z dnia 16 listopada 2006 r. należy uznać za niezasadne.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] - oddalił skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 ze zm.).