III SA/Łd 1098/13

III SA/Łd 1098/13 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2014-01-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-10-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Alberciak /sprawozdawca/
Irena Krzemieniewska
Małgorzata Łuczyńska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 1212/14 - Wyrok NSA z 2015-06-30
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2013 poz 267
art. 151 par 2, art. 145 par 1 pkt 5
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
art. 20 ust. 1 i 2 pkt 1
Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
Sentencja
Dnia 24 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Protokolant Starszy asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2014 roku sprawy ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu korzystania przez rolników z usług doradczych oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., § 2, § 3, § 9 ust. 1 i § 11 ust. 1 rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 kwietnia 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z roku 2008, nr 78, poz. 470 ze zm.), art. 20 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 173), art. 10 ust.1 i 2 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 maja 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. nr 98, poz. 634 ze zm.), Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł., po rozpatrzeniu odwołania I. W. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. z dnia [...]r., nr [...] o uchyleniu decyzji z dnia [...] r. oraz o odmowie przyznania płatności z tytułu korzystania z usług doradczych, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.
W dniu 23 grudnia 2009 r. I. W. wystąpiła do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. z wnioskiem o przyznanie pomocy z tytułu korzystania z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów PROW 2007-2013. Strona w treści wniosku wyszczególniła wykonanie następujących usług doradczych: ocena gospodarstwa rolnego w zakresie spełniania wymogów wzajemnej zgodności oraz opracowanie planu dostosowania gospodarstwa rolnego do wymogów wzajemnej zgodności, w tym kompleksowa ocena gospodarstwa rolnego w zakresie spełnienia wymogów wzajemnej zgodności; ochrona środowiska, w tym gospodarstw położonych poza obszarami NATURA 2000, zdrowie publiczne ludzi, zdrowie zwierząt oraz zdrowotność roślin, a także identyfikacja i rejestracja zwierząt, dobrostan zwierząt, dobra kultura rolna zgodna z wymogami ochrony środowiska oraz bezpieczeństwo i higiena pracy. Do wniosku strona załączyła umowę nr [...] o świadczenie usług doradczych.
Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z. przyznał I. W. pomoc finansową na realizację usług doradczych.
W dniu 9 marca 2010r. strona złożyła wniosek o płatność z tytułu korzystania z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów w ramach PROW 2007-2013. W załączeniu strona złożyła: - zaświadczenie o posiadaniu rachunku K. H. z dnia 18 stycznia 2010r., potwierdzenie wpłaty na rachunek z dnia 2 marca 2010r., fakturę VAT nr [...] z dnia 2 marca 2010r. oraz potwierdzenie wykonania usług doradczych z dnia 2 marca 2010r.
Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z. przyznał I. W. pomoc finansową na realizację usług doradczych w wysokości 5200 zł.
Postanowieniem z dnia [...]r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej na korzystanie z usług doradczych. Organ dołączył do materiału dowodowego kopię protokołu przyjęcia przez Centralne Biuro Antykorupcyjne ustnego oświadczenia S. W. z dnia 5 września 2012 r.
W odpowiedzi na wezwanie organu do złożenia dodatkowych wyjaśnień, I. W. złożyła w dniu 16 maja 2013r. oświadczenie, w którym wskazała, że kwota 2730 zł nie została przez nią zapłacona. Kwotę tę wpłacił na rzecz firmy jej właściciel K. H.
Decyzją z dnia [...]r.[...]r. o przyznaniu pomocy finansowej na korzystanie z usług doradczych i odmówił przyznania I. W. płatności w ramach działania "Korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów".
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ l instancji powołał się na oświadczenie strony złożone w dniu 16 maja 2013r. oraz oświadczenie zawarte w protokole sporządzonym przez Centralne Biuro Antykorupcyjne w dniu 5 września 2012 r., z których wynika, że strona nie zapłaciła wymaganych 20% kwalifikowalnych kosztów usług doradczych.
Od powyższej decyzji I. W. wniosła odwołanie. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podała, że "płatność części należącej do rolnika fizycznie znalazła się na stole w dniu podpisania umowy z wykonawcą usługi doradczej i jednocześnie został on upoważniony do wpłacenia powyższej kwoty na rzecz firmy. Właściciel firmy potraktował tę część należności za usługę jako prezent, podarunek, wdzięczność, że może wykonać usługę i przekazał ją ponownie rolnikowi".
Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że prawo do uzyskania wsparcia z tytułu korzystania z usług doradczych przysługuje rolnikowi lub posiadaczowi lasów pod warunkiem spełnienia przesłanek zawartych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 kwietnia 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym przed dniem 16 lipca 2010r. stosownie do treści § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2010r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. nr 129, poz. 869). Przepis ten stanowi, że do spraw dotyczących przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.
Organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, pomoc jest przyznawana osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która:
1) w roku kalendarzowym poprzedzającym rok złożenia wniosku o przyznanie pomocy:
a) otrzymała, na podstawie przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego albo przepisów o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i płatności cukrowej, ostateczną decyzją o przyznaniu płatności bezpośredniej lub wypłatę płatności bezpośredniej albo, na podstawie przepisów o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, ostateczną decyzją o przyznaniu jednolitej płatności obszarowej lub wypłatę jednolitej płatności obszarowej - w przypadku gdy wnioskodawca ubiega się o przyznanie pomocy na usługi doradcze wymienione w załączniku nr 1 lub 3 do rozporządzenia, lub
b) była podatnikiem podatku leśnego, na podstawie przepisów o podatku leśnym - w przypadku gdy wnioskodawca ubiega się o przyznanie pomocy na usługi doradcze wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia;
2) posiada numer identyfikacyjny, nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym ";
3) prowadzi działalność rolniczą w zakresie produkcji roślinnej albo w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej - w przypadku gdy wnioskodawca ubiega się o przyznanie pomocy na usługi doradcze wymienione w załączniku nr 1 lub 3 do rozporządzenia;
4) nie podlega wykluczeniu z ubiegania się o przyznanie pomocy na podstawie przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1698/2005", oraz przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia lub przepisów odrębnych;
5) zawarła umowę, w formie pisemnej, z podmiotem, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, zwanym dalej "uprawnionym podmiotem doradczym", albo złożyła wobec Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej "Agencją", zobowiązanie do zawarcia umowy o świadczenie przynajmniej:
a) usługi kompleksowej oceny gospodarstwa rolnego w zakresie spełniania wymogów wzajemnej zgodności, o których mowa w art. 5 i 6 oraz w załącznikach II i III do rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16), oraz usługi polegającej na ocenie gospodarstwa rolnego w zakresie spełniania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wymienionych w załączniku nr l do rozporządzenia - w przypadku gdy wnioskodawca ubiega się o przyznanie pomocy na usługi doradcze wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia, lub
b) jednej z usług doradczych wymienionych w załączniku nr 2 do rozporządzenia - w przypadku gdy wnioskodawca ubiega się o przyznanie pomocy na usługi doradcze wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia, lub
c) jednej z dodatkowych usług doradczych wymienionych w załączniku nr 3 do rozporządzenia – w przypadku gdy wnioskodawca ubiega się o przyznanie pomocy na usługi doradcze wymienione w załączniku nr 3 do rozporządzenia i ubiega się, korzysta lub skorzystał z usług doradczych, o których mowa w lit. a;
6) skorzysta z usług doradczych, o których mowa w pkt 5, przed upływem 12 miesięcy od dnia, w którym decyzja w sprawie przyznania pomocy stała się ostateczna.
Pomoc jest przyznawana i wypłacana na pokrycie kosztów usług doradczych niefinansowanych z udziałem innych środków publicznych (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).
Organ wskazał, że tryb wypłaty pomocy finansowej określa § 9 rozporządzenia. Pomoc jest przyznawana na pokrycie części udokumentowanych kosztów kwalifikowalnych. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty usług doradczych wyszczególnionych w umowie zawartej zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5, w wysokości nieprzekraczającej wysokości określonej według stawek wskazanych w załącznikach nr 1, 2 lub 3 do rozporządzenia (§ 3 ust. 1 i 2). W myśl § 3 ust. 4. rozporządzenia, wysokość pomocy wynosi 80 % poniesionych i udokumentowanych kosztów kwalifikowalnych za usługi doradcze zrealizowane po dniu, w którym decyzja w sprawie przyznania pomocy stała się ostateczna, nieprzekraczających dla danego wnioskodawcy kwoty określonej w załączniku do rozporządzenia nr 1698/2005 dla działania "Korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów".
Ponadto organ wskazał, że postępowanie o przyznanie wsparcia z tytułu korzystania z usług doradczych jest dwuetapowe. W pierwszym etapie rolnik składając wniosek wskazuje usługi doradcze, które zamierza zrealizować, a następnie po przeanalizowaniu wniosku i dołączonych dokumentów wydawana jest decyzja o przyznaniu pomocy i dopiero po uzyskaniu przez tę decyzję waloru ostateczności, tj. po upływie terminu do wniesienia odwołania, można zrealizować usługi doradcze, bądź zakończyć realizację rozpoczętych przed tym terminem. Następnie beneficjent pomocy składa wniosek o płatność, na podstawie którego Kierownik Biura Powiatowego wydaje decyzję o przyznaniu płatności.
Organ II instancji wskazał, że podstawą wznowienia postępowania było ujawnienie okoliczności nieuiszczenia przez stronę postępowania 20% kosztów kwalifikowalnych usług doradczych i pozostałych kosztów tych usług niezaliczonych do kosztów kwalifikowalnych na rzecz podmiotu doradczego. Podstawą stwierdzonych okoliczności były dwa oświadczenia, pierwsze małżonka skarżącej –S. W. sporządzone przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia 5 września 2012 r. oraz drugie I. W. z dnia 16 maja 2013r. Z treści obu oświadczeń wynika, że I. W. nie pokryła części kosztów kwalifikowanych usług doradczych, tj. kwoty 2730 zł (na którą składa się 20% kosztów netto oraz kwota podatku VAT za wykonane usługi doradcze). W dniu wydania decyzji o przyznaniu płatności z dnia [...] r. organ I instancji nie był w posiadaniu dowodów, z których wynikałoby, że koszty kwalifikowane nie zostały przez stronę pokryte. Po ujawnieniu okoliczności faktycznych, tj. braku wpłaty kosztów kwalifikowanych organ był zobligowany do wznowienia postępowania. Podstawowym warunkiem przyznania pomocy finansowej jest zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia współfinansowanie kosztów wykonywanych usług doradczych.
Odnosząc się do okoliczności podniesionych przez stronę w odwołaniu, organ odwoławczy stwierdził, że zeznania i wyjaśnienia wnioskodawczyni wzajemnie się wykluczają. W odwołaniu strona podniosła, że "płatność w części należącej do rolnika fizycznie znalazła się na stole w dniu podpisania umowy z wykonawcą usługi doradczej, tymczasem w oświadczeniu z dnia 16 maja 2013r. wskazała, że kwota 2730,00 zł nie została wpłacona. Kwotę tę wpłacił właściciel firmy K. H. Okoliczność natomiast, że wymagana kwota nie została faktycznie wpłacona dodatkowo potwierdza oświadczenie małżonka – S. W., w treści którego podaał, że firma doradcza z własnej kieszeni pokrywała za rolników kwotę stanowiącą 20% kosztów kwalifikowanych i podatek VAT.
Organ wskazał, że nie ma możliwości przyznania płatności w ramach działania "Korzystanie w usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów", bowiem nie został spełniony warunek, o którym mowa w § 9 ust. 1 rozporządzenia. Okoliczność braku wpłaty części kosztów usługi doradczej nie jest kwestionowania przez stronę, w tej sytuacji organ I instancji prawidłowo wydał decyzję o uchyleniu decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania płatności.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podtrzymała w całości argumentację przedstawioną w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa w sposób, który obligowałoby do uchylenia zaskarżonej decyzji, bądź stwierdzenia jej nieważności.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. z dnia [...]r. Tą ostatnią decyzją organ I instancji uchylił ostateczną decyzję z dnia [...] r. o przyznaniu I. W. pomocy finansowej z tytułu korzystania z usług doradczych w wysokości 5200 zł oraz odmówił przyznania płatności w ramach działania "Korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów" PROW 2007-2013 na realizację usług doradczych, które są przedmiotem wniosku o płatność oraz umowy o świadczenie usług doradczych.
Powyższe rozstrzygnięcia wydane zostały po wznowieniu postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. postanowieniem z dnia [...]r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., w związku z zaistnieniem nowych okoliczności w sprawie, nie znanych organowi w dniu wydania decyzji.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 151 § 2 i art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej K.p.a. w związku z § 9 ust. 1, § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 r. nr 78, poz. 470 ze zm.) oraz art. 20 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. nr 64, poz. 427 ze zm.).
Wznowienie postępowania administracyjnego jest jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania, którego przedmiotem jest weryfikacja prawidłowości decyzji ostatecznej wydanej w zwykłym postępowaniu administracyjnym. Mimo samodzielności i odrębności procesowej tego postępowania, które jest prowadzone "w sprawie wznowienia postępowania", występuje ścisły związek między tym postępowaniem a wcześniejszym postępowaniem zwykłym, zakończonym decyzją ostateczną. Jak wskazano w wyroku NSA z dnia 9 czerwca 1992 r. sygn. akt SA/Wr 534/92, granica postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest wyznaczona zakresem sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją ostateczną (ONSA 1993, z. 4, poz. 92). Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami, i usunięcie ewentualnych wadliwości, ustalenie, czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej, oraz - w razie stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej - doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa została wydana z określonym naruszeniem prawa (art. 151 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 k.p.a.). Decyzje wydane po wznowieniu postępowania zatem dotyczą w końcowym rezultacie bytu prawnego decyzji ostatecznych wydanych w postępowaniu zwykłym (uchwała NSA z dnia 2 grudnia 2012 r. sygn. akt OPS 11/02, LEX nr 75104).
Jak stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. może nastąpić tylko wtedy, gdy zostaną spełnione łącznie wymienione w tym przepisem przesłanki. Nastąpi to zatem wówczas, gdy nowe dowody lub nowe okoliczności faktyczne: są istotne dla sprawy; istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej; nie były znane organowi, który wydał tę decyzję; wyszły na jaw po wydaniu decyzji. Podnieść także należy, że w przywołanym przepisie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. została użyta alternatywa, a nie koniunkcja, a zatem podstawą do wznowienia postępowania jest bądź ujawnienie nowych dowodów, bądź ujawnienie nowych okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy (zob. wyrok SN z 6 marca 2002 r., III RN 75/01 - OSNAP 2002, nr 17, poz. 401). Z powyższego wynika, że pojęcie nowej okoliczności faktycznej nie jest tożsame z pojęciem nowego dowodu.
Powołując cytowaną normę prawną organ wywiódł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że taką nową istotną dla sprawy okolicznością, nie znaną organowi w dacie wydania decyzji z dnia [...]r., było ustalenie, że I. W. otrzymała od firmy A potwierdzenie wpłaty na rachunek bankowy tej firmy w dniu 2 marca 2010 r. kwoty 2730 zł, mimo że wpłaty tej nie dokonała. Takie dokumenty otrzymywali wszyscy rolnicy. Firma płaciła "ze swojej kieszeni, czyniąc niejako prezent dla rolnika" (protokół przyjęcia przez Centralne Biuro Antykorupcyjne Delegatura w Ł. ustnego oświadczenia S. W. z dnia 5 września 2012 r.).
Ponadto w dniu 16 maja 2013 r. I. W. oświadczyła, że kwota 2730 zł nie została przez nią zapłacona. Powyższą kwotę zapłacił na rzecz firmy jej właściciel – K. H. Dla zgodności rozliczeń w dokumentacji skarżąca potwierdziła wpłatę własnym podpisem. Kwota ta była prezentem od firmy dla skarżącej, a jednocześnie zachętą dla innych rolników.
Podstawą do weryfikacji decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. z dnia [...] r., w ocenie organu, była przesłanka opisana w cytowanym już przepisie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Z taką oceną, wobec przywołanych faktów, należy się zgodzić, a to z uwagi na to, iż przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przewiduje, że ma wyjść istotna dla sprawy nowa, nie znana organowi w dacie wydania decyzji okoliczność. Oznacza to, iż musi być to okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Za takim rozumieniem omawianej przesłanki przemawia wypracowane na tle podobnych stanów faktycznych stanowisko judykatur.
W ocenie sądu, analizując argumentację organu i zgromadzony w sprawie materiał dowody, należy zgodzić się ze stanowiskiem, że w rozpoznawanej sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję z dnia [...] r. nr[...]. Co za tym idzie - sąd uznał, że były podstawy faktyczne i prawne do wznowienia postępowania - postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2013r., a w następstwie - do wydania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji.
Wskazać należy, że zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 kwietnia 2008 r. - pomoc jest przyznawana na pokrycie części udokumentowanych kosztów kwalifikowanych poniesionych w formie rozliczenia bezgotówkowego przeprowadzonego poleceniem przelewu na rachunek bankowy. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty usług doradczych wyszczególnionych w umowie zawartej zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5, zwanej dalej "umową", w wysokości nieprzekraczającej wysokości określonej według stawek wskazanych w załącznikach nr 1, 2 lub 3 do rozporządzenia (§ 3 ust. 2 rozporządzenia). Stosownie do treści § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia - wysokość pomocy wynosi 80 % poniesionych i udokumentowanych kosztów kwalifikowalnych za usługi doradcze zrealizowane po dniu, w którym decyzja w sprawie przyznania pomocy stała się ostateczna, nieprzekraczających dla danego wnioskodawcy kwoty określonej w załączniku do rozporządzenia nr 1698/2005 dla działania "Korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów".
Zgodnie zaś z § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Korzystanie z usług doradczych przez rolników i posiadaczy lasów" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - pomoc wypłaca się na wniosek o płatność, jeżeli wnioskodawca poniósł koszty kwalifikowalne usług doradczych i pozostałych kosztów tych usług niezaliczonych do kosztów kwalifikowalnych w formie rozliczenia bezgotówkowego przeprowadzonego poleceniem przelewu na rachunek bankowy, na których pokrycie ubiegał się o pomoc.
Niewątpliwie, uwzględniając treść przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 kwietnia 2008 r. zgodzić należy się z organem, iż wobec ustalenia, że skarżąca nie poniosła kosztów kwalifikowanych usług doradczych niezbędnym było ustalenie rzeczywistego stanu sprawy i doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem.
Sąd podziela stanowisko organów, że skarżąca nie spełniła warunku do przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów kwalifikowanych usług doradczych, skoro bezspornym jest, że nie poniosła tych kosztów. Argumentacja skarżącej przedstawiona w odwołaniu od decyzji organu I instancji oraz w skardze, że "pieniądze fizycznie znalazły się na stole w dniu podpisania umowy z wykonawcą usług doradczych, oraz że właściciel firmy pozostawił pieniądze w domu jako gratyfikację dla męża, prezent, podarunek", daje podstawę do stwierdzenia, że skarżąca różnie przestawia okoliczności nieuiszczenia kosztów usług doradczych. Powyższe nie daje jednak podstawy do uznania, że wnioskodawczyni spełniła warunki do otrzymania pomocy finansowej na usługi doradcze.
Stwierdzić więc należy, że w rozpoznawanej sprawie, jak wskazano powyżej, wystąpiła przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W takim zaś wypadku organ miał możliwość uchylenia decyzji dotychczasowej i wydania nowej decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Stosownie bowiem do treści art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. - organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.
Organ prawidłowo wyjaśnił, że podstawą wznowienia postępowania w sprawie było ustalenie nowej okoliczności, tj. faktu nieponiesienia przez wnioskodawcę kosztów kwalifikowalnych usług doradczych i pozostałych kosztów tych usług niezaliczonych do kosztów kwalifikowalnych, na których pokrycie ubiegał się o pomoc.
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę.
k.p.