III SA/Łd 1049/04

III SA/Łd 1049/04 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2005-03-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-11-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Alberciak
Janusz Nowacki /przewodniczący sprawozdawca/
Teresa Rutkowska
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Sygn. powiązane
I OSK 773/05 - Wyrok NSA z 2006-04-20
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie NSA Teresa Rutkowska, Asesor Ewa Alberciak, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2005 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrejestrowania pojazdu oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [..] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art.79 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym(Dz.U. nr 58 z 2003r. poz.515 z późn. zm.) i § 15 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów(Dz.U. nr 133 z 2002r. poz.1123 z późn. zm.) oraz art.104 kpa odmówił wyrejestrowania pojazdu marki Ford Scorpio zarejestrowanego za numerem [...] na nazwisko J. L.
W uzasadnieniu stwierdzono, iż w dniu 25 maja 2004r. J. L. złożył wniosek o wyrejestrowanie pojazdu marki Ford Scorpio nr rejestracyjny [...]. Został on wezwany do uzupełnienia wniosku przez złożenie stosownych dokumentów oraz uiszczenia opłaty skarbowej. J. L. oświadczył, iż nie posiada żadnych dokumentów.
Zgodnie z treścią art.79 ust.1 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. pojazd podlega wyrejestrowaniu na wniosek jego właściciela, w przypadku:
1. przekazania, w celu jego utylizacji do przedsiębiorstwa utylizacji pojazdów lub do składnicy złomu wyznaczonej przez wojewodę:
pojazdu
zespołów posiadających cechy identyfikacyjne tj. numer VIN albo numer
podwozia lub ramy,
kradzieży pojazdu, jeżeli jego właściciel złożył stosowne oświadczenie pod
odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania,
wywozu pojazdu z kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany lub zbyty za granicą,
zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą,
5.udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w zakresie prawa własności.
Stosownie do §15 rozporządzenia Ministra Infrastruktury 22 lipca 2002 r. w celu wyrejestrowania pojazdu właściciel składa wniosek w organie rejestrującym i dołącza do wniosku:
zaświadczenie o przekazaniu pojazdu lub zespołu pojazdu posiadającego numer VIN lub numer nadwozia, podwozia albo ramy do składnicy złomu wyznaczonej przez wojewodę, dowód rejestracyjny, kartę pojazdu, jeżeli była wydana i tablice rejestracyjne w przypadku określonym w art. 79 ust. 1 pkt. 1 ustawy,
dowód rejestracyjny i kartę pojazdu jeżeli była wydana, stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za składanie fałszywych zeznań oraz zaświadczenie wydane przez właściwy organ Policji potwierdzające zgłoszenie kradzieży pojazdu w przypadku określonym w art. 79 ust. 1 pkt. 2 ustawy,
dokument potwierdzający zbycie pojazdu z granicę i stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za składanie fałszywych zeznań lub dokument potwierdzający zarejestrowanie pojazdu za granicą w przypadku określonym w art. 79 ust. 1 pkt. 3 ustawy,
dokument potwierdzający zniszczenie (kasację) pojazdu za granicą, dowód rejestracyjny, kartę pojazdu, jeżeli była wydana i tablice rejestracyjne w przypadku określonym w art.79ust. 1 pkt. 4 ustawy,
dokument potwierdzający trwałą i zupełną utratę posiadania pojazdu, dowód rejestracyjny, kartę pojazdu jeżeli była wydana, tablice rejestracyjne oraz dokument potwierdzający wniesienie opłaty, o której mowa w art. 79 ust. 5 ustawy.
Z uwagi na to, iż wniosek J. L. nie został uzupełniony o wymagane dokumenty organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji.
Odwołanie od wymienionej decyzji złożył J. L. podnosząc, iż samochód został mu ukradziony w Anglii.
Decyzją nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art.138 § 1 pkt.1 kpa, art.79 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym(Dz.U. nr 58 z 2003r. poz.515 z późn. zm.) i § 15 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów(Dz.U. nr 133 z 2002r. poz.1123 z późn. zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu stwierdzono, iż przepis art.79 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. wymienia enumeratywnie okoliczności kiedy jest możliwe wydanie decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu. Rodzaje dokumentów, które obowiązany jest dołączyć do wniosku o wyrejestrowanie właściciel pojazdu wymienia § 15 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002r. W przypadku złożenia wniosku o wyrejestrowanie pojazdu w związku z jego kradzieżą, właściciel pojazdu obowiązany jest złożyć dowód rejestracyjny i kartę pojazdu, jeżeli była wydana, stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za składanie fałszywych zeznań oraz zaświadczenie wydane przez właściwy organ Policji potwierdzające zgłoszenie kradzieży pojazdu. J. L. nie złożył dokumentów wymaganych do wyrejstrowania pojazdu. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu administracji I instancji.
Na wymienioną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył J. L.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż samochód został mu skradziony w Londynie w 2000r. Po rozwodzie zachorował na chorobę psychiczną i obecnie otrzymuje rentę inwalidzką. Obecnie jest w trudnej sytuacji materialnej. W konkluzji skarżący wnosił o ponowne rozpoznanie jego sprawy.
Organ administracji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga J. L. nie jest zasadna.
Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:
a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy
b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego
c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy
2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach
3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Postawą prawną rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym(Dz.U. nr 58 z 2003r. poz.515 z późn. zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów(Dz.U. nr 133 poz.1123 z późn. zm).
Zgodnie z treścią art.79 uzt.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. pojazd podlega wyrejestrowaniu na wniosek jego właściciela w przypadku:
1. przekazania w celu jego utylizacji do przedsiębiorstwa utylizacji pojazdów lub do składnicy złomu wyznaczonej przez wojewodę
a. pojazdu
b. zespołów posiadających cechy identyfikacyjne o których mowa w art.66 ust.3a pkt.1
2. kradzieży pojazdu, jeżeli jego właściciel złożył stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania
3. wywozu pojazdu z kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą lub zbyty za granicę
4. zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą
5. udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w zakresie prawa własności
W myśl zaś § 15 ust.1 pkt.2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002r. w celu wyrejestrowania pojazdu właściciel pojazdu składa wniosek o wyrejestrowanie w organie rejestrującym i do wniosku dołącza dowód rejestracyjny i kartę pojazdu, jeżeli była wydana, stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za składanie fałszywych zeznań oraz zaświadczenie wydane przez właściwy organ Policji potwierdzające zgłoszenie kradzieży pojazdu albo postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie kradzieży pojazdu wystawione przez właściwy organ w przypadku określonym w art.79 ust.1 pkt.2 ustawy.
Z wymienionych przepisów wynika, iż wyrejestrowanie pojazdu może nastąpić jedynie w przypadkach enumeratywnie wymienionych w art.79 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. W razie kradzieży pojazdu do wniosku o jego wyrejestrowanie, poza dowodem rejestracyjnym i stosownym oświadczeniem pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania, należy nadto dołączyć zaświadczenie organu Policji potwierdzające zgłoszenie kradzieży albo postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie kradzieży pojazdu. Wymienione zaświadczenie organu Policji lub postanowienie o umorzeniu dochodzenia są niezbędne do wyrejestrowania samochodu w razie jego kradzieży. Wymienione dokumenty pozwalają bowiem stwierdzić, iż fakt utraty pojazdu został zgłoszony organom ścigania zaś organy te ustalają czy kradzież rzeczywiście miała miejsce, w jakich okolicznościach ona nastąpiła oraz kto był jego sprawcą. Można zatem uznać, iż wymienione dokumenty uwiarygadniają fakt kradzieży samochodu i dają pewność w ewidencjonowaniu pojazdów podlegających wyrejestrowaniu.
Należy zaznaczyć, iż wymóg złożenia zaświadczenia organu Policji lub postanowienia o umorzeniu dochodzenia został określony w § 15 ust.1 pkt.2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002r. podczas gdy przepis art.79 ust.1 pkt.2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. stanowi o wyrejestrowaniu pojazdu w razie jego kradzieży jeżeli właściciel złoży stosowne oświadczenie. W art.79 ust.1 pkt.2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. nie ma zatem mowy o konieczności złożenia dokumentów wymienionych w § 15 ust.1 pkt.2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002r. Podkreślić należy, iż wymienione rozporządzenie zostało wydane na podstawie art.76 ust.1 pkt.1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997r., zgodnie z którym minister właściwy do spraw transportu określi w drodze rozporządzenia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej warunki i tryb rejestracji pojazdów, z zastrzeżeniem ust.2 i 3, oraz wzory dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, nalepki kontrolnej, tablic rejestracyjnych oraz innych tablic, cech identyfikacyjnych i oznaczeń, w które zaopatruje się pojazd a także ich opis.
Z przepisu art.76 ust.1 pkt.1a wymienionej ustawy wynika, iż Minister Infrastruktury został upoważniony do określenia "warunków i trybu rejestracji pojazdów". Pojęcie "rejestracja pojazdu", w ocenie sądu, oznacza wszelkie sprawy związane z rejestracją a więc zarówno sprawy zarejestrowania jak i wyrejestrowania pojazdu. Oznacza to, iż Minister Infrastruktury został upoważniony do uregulowania warunków i trybu zarówno zarejestrowania jak i wyrejestrowania pojazdu. Określenie zatem w przepisie § 15 ust.1 pkt.2 rozporządzenia z 22 lipca 2002r. warunków wyrejestrowania pojazdów, w przekonaniu sądu, nie stanowiło wykroczenia przez Ministra Infrastruktury poza zakres spraw przekazanych mu do uregulowania.
W rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki wyrejestrowania pojazdu określone w art.79 ust.1 pkt.2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. w związku z § 15 ust.1 pkt.2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002r. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego J. L. złożył wniosek o wyrejestrowanie samochodu Ford Scorpio oświadczając, iż pojazd został mu skradziony w Londynie w listopadzie 2000r. Do wniosku nie zostało dołączone zaświadczenie właściwego organu Policji potwierdzające zgłoszenie kradzieży samochodu ani postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie kradzieży pojazdu wystawione przez właściwy organ. Wymienione dokumenty nie zostały załączone przez skarżącego mimo, że był on wzywany do ich złożenia. Brak tych dokumentów uniemożliwia wyrejestrowanie pojazdu z powodu jego kradzieży. Organy administracji trafnie uznały, iż nie zostały spełnione przesłanki wyrejestrowania pojazdu o których mowa w art.79 ust.1 pkt.2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. w związku z § 15 ust.1 pkt.2 rozporządzenia z 22 lipca 2002r. Słusznie zatem odmówiono wyrejestrowania samochodu skarżącego.
Zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie.
J. L. w skardze opisuje okoliczności w jakich został mu ukradziony samochód a także powołuje się na swoją trudną sytuację rodzinną, materialną oraz zły stan zdrowia. Podnoszone przez skarżącego okoliczności kradzieży pojazdu nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w sytuacji gdy nie złożył on zaświadczenia organu Policji potwierdzającego fakt kradzieży ani postanowienia o umorzeniu dochodzenia w sprawie kradzieży samochodu. Nie ma także żadnego znaczenia okoliczność, że skarżący jest osobą schorowaną i znajduje się w trudnej sytuacji rodzinnej i materialnej. Do wyrejestrowania pojazdu konieczne jest spełnienie przesłanek ściśle określonych przez prawo i w rozpoznawanej sprawie nie zostały one spełnione. Okoliczności dotyczące osoby skarżącego nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie wyrejestrowania jego pojazdu.
Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd oddalił skargę J. L.