III SA/Łd 1026/20

III SA/Łd 1026/20 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2021-04-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-12-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Monika Krzyżaniak /przewodniczący/
Paweł Dańczak
Teresa Rutkowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6121 Klasyfikacja gruntów
Hasła tematyczne
Ewidencja gruntów
Sygn. powiązane
I OSK 1496/21 - Wyrok NSA z 2024-11-19
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 393
załącznik nr 6 l. 5, 6 i 12
Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 134 par 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 13 kwietnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), , Asesor WSA Paweł Dańczak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 kwietnia 2021 roku sprawy ze skargi J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji klasyfikacji gruntów i zmiany użytków oddala skargę.
Uzasadnienie
III SA/Łd 1026/20
Uzasadnienie
Decyzją z dnia[...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o zatwierdzeniu zmiany użytków i klas glebowych na działkach o numerach ewidencyjnych [...],[...],[...] w obrębie [...] miasta Łodzi, w taki sposób, że w miejsce użytku B wprowadzono Br-RVI, natomiast w miejsce użytku Bp wprowadzono Lz-RVI, co zostało wykazane w projekcie ustalenia klasyfikacji przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 17 grudnia 2019 r. za numerem ewidencyjnym [...] i orzekł o odmowie aktualizacji klasyfikacji gruntów i zmiany użytków dla działek nr [...],[...],[...] położonych w obrębie [...] miasta Ł.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny.
J. S. wystąpił z wnioskiem o dokonanie uzupełniającej gleboznawczej klasyfikacji gruntów dla działek nr [...],[...],[...] położonych w obrębie [...] miasta Ł. Działki [...] i [...] stanowią współwłasność J. S. i R. P., natomiast działka [...] jest w ich władaniu.
Prezydent Miasta Ł. upoważnił klasyfikatora gleboznawcę Z. M. do przeprowadzenia czynności klasyfikacyjnych w terenie oraz sporządzenia projektu ustalenia klasyfikacji. W dniu 8 lipca 2019 r. klasyfikator dokonał aktualizacji klasyfikacji gruntów ww. działek. W trakcie wizji w terenie stwierdził, że występują tam gleby brunatne wytworzone z piasków słabogliniastych na piaskach luźnych klasy VI. Proponowane zmiany polegają na wprowadzeniu w miejsce użytku o symbolu B (tereny mieszkaniowe), użytku o symbolu Br-RVI (grunty rolne zabudowane) oraz w miejsce użytku o symbolu Bp (zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy), użytku o symbolu Lz-RVI (grunty zadrzewione i zakrzewione). Zmiana użytków uzasadniona została faktem, że ww. teren stanowi siedlisko do obsługi gospodarstwa rolnego (zabudowa jednym budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym) oraz grunt zadrzewiony i zakrzewiony. Zaświadczeniem z dnia 21 lutego 2018 r. Wójt Gminy N. zaświadczył, że J. S. jest podatnikiem podatku rolnego z gospodarstwa położonego w N. powierzchni 7,315 ha.
W oparciu o przeprowadzoną wizję w terenie sporządzony został projekt ustalenia klasyfikacji przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 17 grudnia 2019 r. za numerem ewidencyjnym [...] wykazujący wyżej opisany stan na gruncie.
W dniu 17 stycznia 2020 r. Prezydent Miasta Ł. wydał decyzję o zatwierdzeniu zmiany użytków i klas glebowych na działkach o numerach ewidencyjnych [...],[...],[...] w obrębie W-46, w taki sposób, że w miejsce użytku B wprowadzono Br-RVI, natomiast w miejsce użytku Bp wprowadzono Lz-RVI.
Od ww. decyzji odwołała się R. P. Wyjaśniła, że gospodarstwo rolne zakupione zostało jako wspólność majątkowa małżeńska, składa się z dwóch działek ewidencyjnych nr [...] (obecnie nr [...]) i nr [...]. W chwili obecnej między byłymi małżonkami trwa sprawa o podział majątku.
Decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. J. S. wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi, który wyrokiem z dnia 27 maja 2020 r., III SA/Łd 369/20, uchylił zaskarżoną decyzję. Jednocześnie Sąd nakazał organowi II instancji przeprowadzenie postępowania dowodowego poprzez:
1/ wezwanie skarżącego do przedstawienia decyzji Urzędu Gminy N. z dnia [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego na działkach nr [...] i[...];
2/ wezwanie klasyfikatora gruntów, który sporządził operat, do złożenia wyjaśnień.
Decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] i orzekł o odmowie aktualizacji klasyfikacji gruntów i zmiany użytków dla działek [...] [...] [...] położonych w obrębie [...] miasta Ł.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że przepisami regulującymi sprawy dotyczące ewidencji gruntów i budynków są: ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2020 poz. 276 ze zm.), dalej ustawa, oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r. poz. 393 ze zm.), dalej rozporządzenie.
Organ podniósł, że sporządzony przez klasyfikatora gleboznawcę projekt ustalenia klasyfikacji, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 17 grudnia 2019 r. za numerem ewidencyjnym [...], jest niespójny wewnętrznie. Klasyfikator proponuje zmianę użytków i nadaje klasy w protokole przeprowadzenia klasyfikacji gruntów:
1/ dla działek nr 853 i 849/2, z gruntów zabudowanych i zurbanizowanych, oznaczonych symbolem B (tereny mieszkaniowe), na grunty rolne oznaczone symbolami Br - RV1 (grunty rolne zabudowane klasy VI);
2/ dla działki nr 854 z gruntów zabudowanych i zurbanizowanych oznaczonych symbolem Bi (inne tereny zabudowane) na grunty leśne oznaczone symbolem Lz-RVI (grunty zadrzewione i zakrzewione).
Natomiast mapa klasyfikacji oraz wykaz zmian danych ewidencyjnych wykazują na działce 854 grunty rolne o symbolu Lzr-RVI (grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych).
Z protokołu weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazywanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia 8 października 2019 r. załączonego do projektu ustalenia klasyfikacji gruntów wynika, że użytek na działce nr 854 powinien być oznaczony jako Lzr-RVI, tj. grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych. Z tego protokołu wynika, że w dniu 11 grudnia 2019 r. usterki usunięto. Natomiast decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] zatwierdza zmianę użytku na działce nr 854 z gruntów zabudowanych i zurbanizowanych oznaczonych symbolem Bi na grunty leśne oznaczone symbolem Lz-RVI, bez uzasadnienia zmiany oznaczenia użytku.
Organ odwoławczy wskazał, że pismem z dnia 16 lipca 2020 r. wezwał klasyfikatora, który sporządził projekt ustalenia klasyfikacji [...] do przedstawienia wyjaśnień. Klasyfikator wyjaśnił, że w jego ocenie działki nr 853 i 849/2 stanowią grunt rolny zabudowany, gdyż budynek mieszkalny i gospodarczy związane są z prowadzeniem działalności rolniczej. W budynku gospodarczym właściciel przechowuje maszyny rolnicze np. pług i ziemiopłody (worki ze zbożem i ziemniakami). Działka nr 854 została przez niego zaliczona do gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych - Lzr-RVI, ponieważ stanowi cześć składową tego gospodarstwa. W operacie klasyfikacyjnym w protokole przeprowadzenia klasyfikacji oraz protokole proponowanych zmian błędnie użył znaku Lz zamiast Lzr, co stanowi pomyłkę pisarską. W wykazie zmian gruntowych i na mapie klasyfikacyjnej zastosował oznaczenie prawidłowe Lzr - RVI.
Następnie organ wskazał, że zgodnie z tabelą nr 6 będącą załącznikiem do rozporządzenia do gruntów rolnych i zabudowanych (oznaczone symbolem Br) zalicza się grunty zajęte pod:
1/ budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, podchowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowle i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych;
2/ budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazujących na surowcach pochodzących spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki;
3/ budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej.
Do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się także:
1/ grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki;
2/ grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia, o których mowa w ust. 1, niewykorzystywane obecnie do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1161).
3/ w przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.
Organ wskazał, że wnioskodawca jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego w gminie N. (wraz z R. P.), które składa się z dwóch działek ewidencyjnych nr [...] (obecnie nr[...]) i nr[...], leży około 1,6 km od nieruchomości przy ul. A 5 w Ł. Ponadto wnioskodawca jest podatnikiem podatku rolnego z gospodarstwa położonego w N.
Z kolei według zobrazowań ortofotomapy dostępnej na geoportalu krajowym (https://www.geoportal.gov.pl/) oraz na stronie InterSIT (https://mapa.lodz.pl/mapaogolna/), na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny i budynek gospodarczy. Działka nr [...] jest niezagospodarowana, z porastającymi ją drzewami.
J. S. dostarczył decyzję Urzędu Gminy N. z dnia [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego na działce nr [...]. Według niej zezwolono na budowę budynku mieszkalnego o pow. użytkowej 162,2 m2 oraz budynku gospodarczego pow. 40 m2. Nie wynika z niej, aby budynek gospodarczy przeznaczony był do działalności rolniczej. W ocenie organu fakt przechowywania w nim np. narzędzi rolniczych, lub worków ze zbożem nie wskazuje na wyłącznie rolniczy charakter budowli, gdyż ma ona charakter uniwersalny.
Dlatego też organ odwoławczy uznał, że działki nr [...] i [...] nie spełniają warunków opisanych w definicji gruntów rolnych zabudowanych w ustępie pkt 1, 2 i 3, jak również ust. 2 pkt 1 i 2 ww. tabeli nr 6, gdyż na działkach tych nie znajdują się budynki przeznaczone do produkcji rolniczej lub przeznaczone do przetwórstwa rolno - spożywczego. Działki te nie spełniają również definicji ust. 2 pkt 3 definicji gruntów rolnych zabudowanych, ponieważ dla przedmiotowych działek nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również z decyzji o warunkach zabudowy ani też z projektu budowlanego nie wynika, że przeznaczone są tylko pod zabudowę zagrodową. Wnioskodawca nie przedstawił też projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy z której wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, których mowa w tabeli nr 6 lp. 5 ust. 1 pkt 1 i 2. Oświadczył też, że nie zamierza już nic budować na swojej nieruchomości.
Wobec powyższego działki nr [...] i [...] nie mogą być zakwalifikowane jako grunty rolne zabudowane, gdyż nie spełniają definicji ustawowej tych gruntów.
W odniesieniu do działki nr [...] organ wskazał, że zgodnie z tabelą nr 6 będącą załącznikiem do rozporządzenia do gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych (symbol Lzr) zalicza się grunty będące enklawami lub półenklawami użytków rolnych, na których znajdują się śródpolne skupiska drzew i krzewów lub tylko drzew, w wieku powyżej 10 lat, niezliczone do lasów lub sadów. Enklawa lub połenklawa użytków rolnych oznacza, że przynajmniej z jednej strony grunty te muszą graniczyć z użytkami rolnymi. Tymczasem działka nr 854 otoczona jest od północy przez lasy, od zachodu i wschodu przylega do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych, a od południa do drogi publicznej i nie graniczy z gruntami rolnymi. Tym samym nie może być zakwalifikowana jako grunt zadrzewiony i zakrzewiony.
Na decyzję ostateczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł J. S., zarzucając jej naruszenie art. 77 k.p.a. i zasady prawdy materialnej w postępowaniu poprzez brak wyjaśnienia sprawy oraz art. 10 k.p.a. poprzez brak przedstawienia w stronie istotnych dowodów w sprawie oraz art. 76 k.p.a. poprzez odmowę mocy dowodowej dokumentowi urzędowemu bez dostatecznego oparcia tej tezy w materiale dowodowym. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organ odwoławczy nie wyjaśnił sprawy. Zadaniem organu w postępowaniu administracyjnym jest zebranie materiału dowodowego ustalenia faktów, a następnie ich konsekwencji prawnych. Wymogom tym nie sprostało postępowanie organu II instancji. Odrzucił on bowiem opinię sporządzoną przez profesjonalistę, która ma walor dokumentu urzędowego, bez dostatecznego rozeznania sprawy. Sam zaś nie dokonał oględzin ani nie przesłuchał żadnych świadków, np. sąsiadów. Tak naprawdę poczynił pewne ustalenia w oparciu wyłącznie o własne przeczucie.
Skarżący stwierdził też, że nie jest jasnym, dlaczego organ odwoławczy nie wystąpił do organu wydającego pozwolenie na budowę o przekazanie akt postępowania, aby ustalić w ten sposób sporne okoliczności. Organ w postępowaniu administracyjnym nie może tłumaczyć się tym, że nie dostarczono mu dokumentu. Nie może być to podstawą do odmówienia wiarygodności dokumentowi urzędowemu.
Ponadto organ powołuje się wyłącznie na mapę Intersit, o korzystaniu z którego to dowodu strony nie powiadomił i nie dał szans na odniesienie się do tego. Tymczasem dane w internecie potrafią być nieaktualne i nie mogą być dostateczną podstawą do wzruszenia ustaleń dokonanych przez osobę wyposażoną w wiedzę fachową.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organ nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Spór sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy istnieje podstawa do zmiany użytków i klas glebowych na działkach o numerach ewidencyjnych [...],[...],[...]w obrębie [...] w Ł., w taki sposób, że:
1/ dla działek nr [...] i[...], z gruntów zabudowanych i zurbanizowanych, oznaczonych symbolem B (tereny mieszkaniowe), na grunty rolne oznaczone symbolami Br - RVI (grunty rolne zabudowane klasy VI);
2/ dla działki nr [...] z gruntów zabudowanych i zurbanizowanych oznaczonych symbolem Bi (inne tereny zabudowane) na grunty oznaczone symbolem Lzr-RVI (grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych).
Przede wszystkim więc niezbędne jest przytoczenie regulacji prawnych, które znajdują w sprawie zastosowanie.
Z definicji w załączniku nr 6 lp. 5 ust. 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków wynika, że do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod:
1/ budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, przechowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowle i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych;
2/ budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazujących na surowcach pochodzących spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki;
3/ budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej.
Zgodnie z definicją zawartą w załączniku nr 6 lp. 5 ust. 2 ww. rozporządzenia do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się także:
1/ grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w ust. 1 pkt 1- 3, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki;
2/ grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia, o których mowa w ust. 1, niewykorzystywane obecnie do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1161).
Stosownie do treści załącznika nr 6 lp. 5 ust. 3 w przypadku, gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.
Z kolei złącznik nr 6 lp. 6 do rozporządzenia określa, że do gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych zalicza się grunty będące enklawami lub półenklawami użytków rolnych, na których znajdują się śródpolne skupiska drzew i krzewów lub tylko drzew w wieku powyżej 10 lat, niezaliczone do lasów lub sadów.
Do terenów mieszkaniowych oznaczonych symbolem "B", zgodnie z definicją zawartą w załączniku nr 6 lp. 12 do rozporządzenia, zalicza się zaś grunty, niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w lp. 5:
1/ zajęte pod budynki zaliczone w PKOB do działu 11 - budynki mieszkalne;
2/ zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczania ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne;
3/ położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki.
W ocenie Sądu, mając na względzie treść przytoczonych wyżej pojęć, należy uznać, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający dla orzeczenia odmowy zmiany danych ewidencyjnych na podstawie wniosku o wprowadzenie zmiany użytku gruntowego na działkach o numerach ewidencyjnych [...],[...],[...] w obrębie [...] miasta Ł, z terenów mieszkaniowych B i Bp na grunty rolne oznaczone symbolem Br-RIVb i Lzr-RVI (Sąd przyjmuje za uzasadnioną argumentację, że w operacie klasyfikacji gruntów jej autor popełnił omyłkę pisarską, wskazując dla działki nr [...] oznaczenie Lz zamiast Lzr– wynika to z treści operatu; nie ma to jednak w sprawie znaczenia, skoro wnioski zawarte w tym operacie, wskazujące na spełnienie przesłanek do zmiany klasyfikacji gruntów, organ odwoławczy uznał za nieprawidłowe, z czym Sąd się zgadza).
Sąd w składzie niniejszym nie podziela zawartych w skardze argumentów, że organ odwoławczy nie zebrał materiału dowodowego wystarczającego do wydania kwestionowanej decyzji. Warto przy tym podkreślić, że rozpatrując ponownie sprawę, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 maja 2020 r., III SA/Łd 369/20, organ zastosował się do wskazań co do dalszego postępowania zawartych w ww. wyroku i uzupełnił materiał dowodowy w koniecznym zakresie.
Przede wszystkim organ ustalił, że wnioskodawca jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego w gminie N. (wraz z R. P.), które leży około 1,6 km od nieruchomości przy ul. A 5 w Ł., położonej na działkach będących przedmiotem niniejszej sprawy. Ponadto wnioskodawca jest podatnikiem podatku rolnego z gospodarstwa położonego w N. Jednakże okoliczności te nie mogą przesądzać same w sobie, że nieruchomość przy ul. A 5 w Ł. jest wykorzystywana rolniczo. Konieczne do takiego uznania jest bowiem, by nieruchomość ta spełniała warunki określone w załączniku nr 6 lp. 5 (i lp. 6 w odniesieniu do działki nr[...]) do rozporządzenia.
Nie jest kwestionowane w sprawie, że na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny i budynek gospodarczy (działka nr [...] o powierzchni 24 m2 przylega do zabudowanej działki nr [...], znajduje się na niej część budynku gospodarczego położonego w przeważającej części na działce nr [...] i jej klasyfikację należy oceniać tak jak dla działki nr [...]). Działka nr [...] jest niezagospodarowana, z porastającymi ją drzewami, graniczy z działką nr[...].
Wprawdzie w skardze skarżący podnosi, że organ czyniąc te ustalenia korzystał z zobrazowań ortofotomapy dostępnej na geoportalu krajowym (https://www.geoportal.gov.pl/) oraz na stronie InterSIT (https://mapa.lodz.pl/mapaogolna/), jednak trudno takie argumenty uznać za uprawnione, skoro skarżący nie twierdzi, że ustalenia pochodzące z tych źródeł odbiegają od rzeczywistego stanu, a jedynie kwestionuje sam fakt korzystania z tych źródeł. Ponadto, jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, mapy dostępne na tych portalach są na bieżąco aktualizowane, zdjęcia pochodzą najpóźniej z 2019 r., a korzystanie z nich jest standardem w sprawach geodezyjnych. Skoro zatem skarżący nie wykazał w żaden spsoób, by ustalenia te były niezgodne z rzeczywistością, a organ mógł z nich przecież skorzystać jako ze środka dowodowego (w myśl art. 75 1 zdanie 1 k.p.a. jako dowód nalezy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem), to zarzuty nieprawidłowego jakoby posłużenia się takimi dowodami należy uznać za niezasadne. Skarżący nie wykazał również, by niepowiadomienie go o skorzystaniu z takich środków dowodowych w jakikolwiek wpłynęło na wynik sprawy, tym bardziej, co już Sąd podkreślił wcześniej, że nie podważał dokonanych ustaleń, że na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny i budynek gospodarczy, a działka nr [...] jest niezagospodarowana, z porastającymi ją drzewami, deklarując ponadto, że na działce nr [...] nie zamierza prowadzić jakikolwiek prac budowlanych.
Organ dysponował także, po dostarczeniu przez samego skarżącego, decyzją Urzędu Gminy N. z dnia [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego na działce nr [...]. Według niej zezwolono na budowę budynku mieszkalnego o powierchni użytkowej 162,2 m2 oraz budynku gospodarczego powierzchni 40 m2. Z decyzji tej nie wynika, by budynek gospodarczy przeznaczony był do działalności rolniczej. Należy zgodzić się z dokonaną przez organ oceną, że fakt przechowywania w niewielkim budynku gospdarczym (40 m2) pługa lub worków ze zbożem lub ziemniakami nie spowodowało, że grunty pod takim budynkiem mają charakter rolny. Trudno bowiem 40-metrowy budynek gospodarczy, w którym znajdują się worki z płodami rolnymi i pług, uznać za spichlerz lub budynek na sprzęt rolniczy. Z operatu klasyfikacji gruntów nie wynika, by budynek ten przeznaczony był do produkcji rolniczej, jak wymaga tego załącznik nr 6 lp. 5 ust. 1 pkt 1 do rozporządzenia. Stąd również wniosek, że budynek mieszkalny na działce nr 853 nie znajduje się na działce o charakterze rolniczym, skoro budynek gospodarczy nie ma charakteru budynku przeznaczonego do produkcji rolnej, a załącznik nr 6 lp. 5 ust. 1 pkt 3 wymaga, by budynek mieszkalny stanowił zorganizowaną całość gospdarczą z budynkiem przeznaczonym do produkcji rolnej.
Dlatego za prawidłowy Sąd uznał wniosek organu, że działki nr [...] i [...] nie spełniają warunków opisanych w definicji gruntów rolnych zabudowanych w ustępie pkt 1, 2 i 3, jak również ust. 2 pkt 1 i 2 ww. tabeli nr 6, gdyż na działkach tych nie znajdują się budynki przeznaczone do produkcji rolniczej lub przeznaczone do przetwórstwa rolno - spożywczego. Prawidłowa była również konstatacja, że działki te nie spełniają również definicji ust. 2 pkt 3 definicji gruntów rolnych zabudowanych, ponieważ dla działek tych nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również z decyzji o warunkach zabudowy ani też z projektu budowlanego nie wynika, że przeznaczone są tylko pod zabudowę zagrodową. Wnioskodawca nie przedstawił też projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy, z której wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, których mowa w tabeli nr 6 lp. 5 ust. 1 pkt 1 i 2. Oświadczył też, że nie zamierza już nic budować na swojej nieruchomości. Wprawdzie skarżący zarzuca organowi, że to rolą organu jest zebranie materiału dowdowego, jednakże z zasady oficjalności postępowania administracyjnego nie można wyciągać wniosków o konieczności nakładania na organ nieograniczonego obowiązku poszukiwania faktów, które podnosi strona. Przeprowadzone przez organy postępowanie nie dało podstaw do ustalenia, by zabudowane działki nr [...] i [...] spełniały definicję zabudowanych gruntów rolnych – co więcej wypełniają one, w ocenie Sądu, a co zostało pominięte w rozważaniach organu, definicję terenów mieszkaniowych z załącznika nr 6 lp. 12 do rozporządzenia. Nie bez znaczenia dla oceny charakteru tych gruntów jest fakt, że obowiązujący do końca 2003 r. miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi ( uchwała Rady Miejskiej w Łodzi Nr LVII/491/93 z dnia 2 czerwca 1993 r. – Dz. Urz Woj. Łódzkiego nr 6 poz 71 z 21 czerwca 1993 r. ) dla tego terenu przewidywał jako wiodącą funkcję mieszkalnictwa. Wielkość nieruchomości otaczających nieruchomość skarżącego i uczestniczki postępowania i ich zabudowa widoczna na kopiach mapy, załączonych projektu ustalenia klasyfikacji gruntów, na której uwidocznione są sporne działki w otoczeniu działek sąsiednich jednoznacznie wskazuje, że na tym terenie ta funkcja jest zrealizowana. Jeśli zatem skarżący domagał się uznania jakichś dodatkowych dowodów, wskazujących na nierzetelność dowodów zgromadzonych w sprawie przez organ, powinien dowody te przedstawić, by organ mógł je zweryfikować.
W tej sytuacji ocena organu odwoławczego, że działki nr [...] i [...] nie mogą być zakwalifikowane jako grunty rolne zabudowane, gdyż nie spełniają definicji tych gruntów, jest prawidłowa i znajduje pełne oparcie w zebranym materiale.
Odnosząc się zaś do zarzutu niewzięcia pod uwagę przez organ odwoławczy sporządzonego w sprawie operatu klasyfikacji gruntów, którego autor doszedł od odmiennych wniosków (uznając sporne działki za grunt rolny), to podkreślić należy, że operat ten, jak każdy dowód w sprawie, podlega ocenie przez organ w prowadzonym postępowaniu. Statuowana w art. 80 k.p.a. zasada swobodnej oceny dowodów wymaga od organu – także od organu odwoławczego, który zobowiązany jest do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy – by ocenił ten dowód w sposób kompleksowy. W niniejszej sprawie organ odwoławczy, posiadający przecież specjalistyczną wiedzę odnośnie do specyfiki rozpatrywanej sprawy, uznał operat za nieadekwatny do stanu faktycznego i wydał decyzję w oparciu o całokształt zebranego materiału dowodowego.
Z kolei ustalenia odnośnie do działek nr [...] i [...] determinują sprawę w odniesieniu do działki nr[...]. Zgodnie z tabelą nr 6 będącą załącznikiem do rozporządzenia, do gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych (symbol Lzr) zalicza się grunty będące enklawami lub półenklawami użytków rolnych, na których znajdują się śródpolne skupiska drzew i krzewów lub tylko drzew, w wieku powyżej 10 lat, niezliczone do lasów lub sadów. Organ prawidłowo przyjął, że enklawa lub półenklawa użytków rolnych oznacza, że przynajmniej z jednej strony grunty te muszą graniczyć z użytkami rolnymi. Tymczasem działka nr [...] otoczona jest od północy przez lasy, od zachodu i wschodu przylega do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych, a od południa do drogi publicznej i nie graniczy z gruntami rolnymi. Tym samym nie może być zakwalifikowana jako grunt zadrzewiony i zakrzewiony na użytkach rolnych.
Sprawa rozpatrzona została na posiedzeniu niejawnym w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 875 ze zm.), w myśl którego przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Stosowne zarządzenie Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wydał w dniu 9 marca 2021 r. i zostało doręczone stronom.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
d.j.