III SA/Łd 1005/04

III SA/Łd 1005/04 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2005-01-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Irena Krzemieniewska
Janusz Furmanek /przewodniczący/
Monika Krzyżaniak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska,, Asesor Monika Krzyżaniak (spr.), Protokolant asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 stycznia 2005 roku sprawy ze skargi R. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę
Uzasadnienie
III SA/Łd 1005/04
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 101 k.p.a., zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania R. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia 16 stycznia 2004r. tj. od dnia zgłoszenia się do Powiatowego Urzędu Pracy w celu dokonania rejestracji, oraz prawa do zasiłku. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż z przedłożonych w dniu 16 stycznia 2004r. przez R. M. dokumentów wynika, iż w okresie od 01.03.1998r. do 31.12.2003r. pobierał on rentę inwalidzką. Decyzją ZUS z dnia [...] znak [...] orzeczono o zdolności R. M. do pracy, co zostało przez niego zakwestionowane w odwołaniu od tej decyzji z dnia [...] Organ wskazał, iż rozstrzygnięcie powyższej kwestii jest zagadnieniem wstępnym rzutującym bezpośrednio na możliwość przyznania R. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia 16 stycznia 2004r. oraz ustalenia uprawnień do zasiłku dla bezrobotnego. Dodał, iż postępowanie podjęte zostanie po zakończeniu sprawy w Sądzie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., działając w oparciu o art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) oraz art. 97 § 2 k.p.a., podjął na żądanie strony postępowanie zawieszone postanowieniem z dnia 4 lutego 2004r. w sprawie przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia 16 stycznia 2004r. oraz przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnego. W uzasadnieniu podano, iż w dniu 19 lipca 2004r. R. M. przedłożył dokumenty, na podstawie których ustalono, iż ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania.
Dnia [...] Prezydent Miasta Ł., na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 71, art. 72, art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), wydał decyzję nr[...] , orzekającą o przyznaniu R. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia zgłoszenia się do PUP w celu rejestracji tj. od dnia 16 stycznia 2004r. oraz przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 19 lipca 2004r., tj. od dnia przedstawienia wyroku Sądu Okręgowego w sprawie oddalenia odwołania przeciwko ZUS o prawo do renty, na okres 184 dni. W uzasadnieniu podniesiono, iż z przedłożonych przez R. M. dokumentów wynika, iż w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania w urzędzie pracy udokumentował 365 dni okresów wymienionych w art. 71 ust. 1 i 2 i jednocześnie spełnione zostały warunki art. 2 ust. 1 pkt 2, a ogólny udokumentowany okres uprawniający do zasiłku wynosi 8 lat.
W odwołaniu od powyższej decyzji R. M. wskazał, iż zgłosił się do PUP w dniu 16 stycznia 2004r. w celu rejestracji i poinformował wtedy, że złożył do sądu odwołanie od decyzji ZUS o nieprzyznaniu mu renty inwalidzkiej. Podał, że w urzędzie poinformowano go, iż w przypadku negatywnej decyzji ZUS zasiłek zostanie wypłacony od stycznia 2004r., a decyzją z dnia 27 lipca 2004r. przyznano mu zasiłek dopiero od 19 lipca 2004r. na 184 dni. Dodał, iż jest to dla niego krzywdzące, gdyż w styczniu 2004r. obowiązywała ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w myśl której zasiłek dla bezrobotnych przysługiwał po 7 dniach od daty rejestracji na 365 dni. Powołując się na powyższe wniósł o przyznanie mu prawa do zasiłku od dnia 24 stycznia 2004r. na okres 365 dni, ponieważ przepisy nie mogą działać wstecz.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda[...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 71 ust. 1-2 i ust. 6, art. 73 ust. 1, art. 139 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zarówno z treści art. 13 ust. 1a obowiązującej do dnia 31 maja 2004r. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, jak i art. 33 ust. 2 aktualnie obowiązującej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wynika, że rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień. Podał, iż zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, a warunkiem nabycia prawa do zasiłku jest przedłożenie przez osobę posiadającą status bezrobotnego, w dniu rejestracji, kompletu dokumentów niezbędnych do ustalenia jej uprawnień. Organ podniósł, iż w przypadku nieprzedłożenia w dniu rejestracji wymaganych dokumentów, prawo do zasiłku ustalane jest na podstawie art. 71 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który stanowi, że w przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa na okres, o którym mowa w art. 73 ust. 1. Wskazał, iż zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, a w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy pojęcie "bezrobotny" oznacza m.in. osobę zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, bądź, jeśli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy. Wojewoda podniósł, iż R. M. składając odwołanie od decyzji w sprawie przyznania mu renty z tytułu niezdolności do pracy podważył swoją zdolność do pracy i kwestia ta została rozstrzygnięta dopiero wyrokiem Sądu, przedłożonym w PUP w dniu [...] Wobec powyższego, zdaniem organu, dopiero w dniu 19 lipca 2004r. możliwe było ustalenie, iż skarżący spełnia warunki niezbędne do uzyskania statusu osoby bezrobotnej, a w dalszej kolejności ocena uprawnień skarżącego do zasiłku i dlatego też prawo do zasiłku przysługuje skarżącemu od dnia 19 lipca 2004r. w oparciu o przepis art. 73 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Organ podał, iż przepisy art. 73 ust. 1 powołanej wyżej ustawy weszły w życie od dnia 1 czerwca 2004r., w związku z czym osoby, które nabyły prawo do zasiłku po tym dniu, uzyskały je już na "nowych" zasadach, określonych w tych przepisach. Za słusznością takiej wykładni przepisów przemawia, w ocenie organu, treść art. 139 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, stanowiący, iż zasady wypłacania zasiłków określone w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, obowiązują tylko w odniesieniu do zasiłków przyznanych przed dniem 1 czerwca 2004r.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygnięcie wniósł R. M. i zażądał uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] jako krzywdzącej. Podał, iż został wprowadzony w błąd przez pracowników PUP nr 2 w Ł., ponieważ, gdyby go poinformowano, że w przypadku oddalenia jego odwołania przez Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, traci, za okres oczekiwania na wyrok, prawo do zasiłku, to z całą pewnością takiego odwołania by nie składał. Dodał, iż jego rodzina znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż został wprowadzony w błąd przez pracowników PUP, organ zwrócił uwagę na fakt, że w dacie rejestracji skarżącego obowiązywała ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i wynikały z niej inne zasady przyznawania zasiłków dla bezrobotnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) mogłoby stanowić podstawę do jej uchylenia.
Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt zgłoszenia się w dniu 16 stycznia 2004r. R. M. do Powiatowego Urzędu Pracy nr 2 w Ł. w celu rejestracji oraz wydania w dniu [...] przez Prezydenta Miasta Ł. postanowienia nr PUP nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie przyznania R. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia 16 stycznia 2004r. oraz prawa do zasiłku. Powyższe, niekwestionowane w toku instancji przez skarżącego, postanowienie, podjęte zostało z uwagi na wniesienie przez R. M. odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia[...] w sprawie odmowy przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż rozstrzygnięcie kwestii przysługiwania skarżącemu uprawnień do renty stanowi zagadnienie wstępne w sprawie przyznania mu statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku, a podjęcie zawieszonego postępowania nastąpi po zakończeniu sprawy w Sądzie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Powyższe stanowisko organu należy uznać za słuszne w świetle brzmienia, obowiązującego do dnia 31 maja 2004r., art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tj. Dz. U. z 2003r. Nr 58 poz. 514 z późn. zm.), zgodnie z którym przez "bezrobotnego" należy rozumieć osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2 , niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem lit. g, nieuczącą się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli spełnia warunki wymienione od lit. a) do j) tego przepisu. Wobec tego, iż skarżący nie zgodził się z treścią decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] uznającej go za zdolnego do pracy i odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, zakwestionował tym samym swoją zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia, o której mowa w powołanym wyżej przepisie. Organ zatrudnienia prawidłowo uznał, iż nie leży w jego kompetencji orzekanie o zdolności skarżącego do pracy i dlatego sprawę przyznania mu statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku zawiesił do czasu rozstrzygnięcia tej sprawy przez sąd pracy i ubezpieczeń społecznych.
Wyrok Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł., oddalający odwołanie R. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] zapadł w dniu 7 czerwca 2004r.
Wobec powyższego, postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. podjął na żądanie strony postępowanie, zawieszone postanowieniem z dnia [...] i w dniu [...] wydał, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 71, art. 72, art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), decyzję o przyznaniu R. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia 16 stycznia 2004r. oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 19 lipca 2004r., tj. od dnia przedstawienia wyroku Sądu Okręgowego w sprawie oddalenia odwołania przeciwko ZUS, na okres 184 dni. Skarżący uważa tę decyzję za krzywdzącą, gdyż został wprowadzony w błąd przez pracowników PUP nr 2 w Ł., którzy zapewniali go, że w przypadku oddalenia odwołania przez Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, zostanie mu wypłacony zasiłek na 12 miesięcy od dnia 24 stycznia 2004r. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, powyższy zarzut należy uznać za bezpodstawny. W aktach sprawy brak jest dokumentów, potwierdzających fakt udzielenia skarżącemu, przez pracowników organu zatrudnienia, informacji, na które powołuje się on w skardze. Dodatkowo trzeba zauważyć, iż ewentualne informacje udzielane skarżącemu przez pracowników organu w dniu zgłoszenia się do Powiatowego Urzędu Pracy w styczniu 2004r., mogły obejmować swoim zakresem jedynie obowiązujący stan prawny, ponieważ trudno było przewidywać w tym okresie, że od dnia 1 czerwca 2004r. wejdzie w życie ustawa z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), która uchyli ustawę o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu a swoimi regulacjami uniemożliwi stosowanie przepisów dotychczasowych w sprawach wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie nowej ustawy. Zgodnie, bowiem z art. 146 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jedynie sprawy, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wszczęto postępowanie odwoławcze lub postępowanie przed sądem administracyjnym podlegają rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych. Do pozostałych spraw, stosuje się przepisy ustawy nowej. Ponadto, art. 138 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż zasiłki, dodatki szkoleniowe oraz inne świadczenia z tytułu bezrobocia przyznane bezrobotnym przed dniem wejścia w życie ustawy są wypłacane na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach, z wyjątkiem ich waloryzacji i zawieszania, które są dokonywane na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Z uwagi na to, iż przed dniem wejścia w życie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tj. przed dniem 1 czerwca 2004r., nie został skarżącemu przyznany zasiłek dla bezrobotnych, jak również nie zostało wszczęte w jego sprawie postępowanie odwoławcze, organ zatrudnienia nie miał podstaw, by zastosować w sprawie przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, czego domagał się skarżący.
Zdaniem Sądu, organy zatrudnienia prawidłowo przyznały skarżącemu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 19 lipca 2004r., tj. od dnia przedłożenia przez skarżącego w Powiatowym Urzędzie Pracy wyroku Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 czerwca 2004r. oddalającego odwołanie od decyzji ZUS w sprawie odmowy prawa do renty inwalidzkiej, gdyż art. 71 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wyraźnie stanowi, iż w przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa na okres, o którym mowa w art. 73 ust. 1. Skoro, dokument potwierdzający fakt braku uprawnień skarżącego do renty inwalidzkiej wpłynął do Powiatowego Urzędu Pracy w dniu 19 lipca 2004r., dopiero od dej daty można było uznać, iż skarżący przedłożył komplet dokumentów potwierdzających posiadane okresy uprawniające do zasiłku dla bezrobotnego. Organ nie mógł przyznać skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnego na okres dłuższy 12 miesięcy, gdyż sprzeciwiłoby się to treści art. 73 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który stanowi, iż okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekracza 125% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Zgodnie natomiast z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 25 września 2003r. (M.P. Nr 47, poz. 703) przeciętna stopa bezrobocia na obszarze Powiatowego Urzędu Pracy Nr 2 w Ł. w dniu 30 czerwca 2003r. wynosiła 19,3 % i nie przekraczała 125 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.
Wobec tego, że zaskarżona decyzja zgodna jest z przepisami prawa, skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270).