III SA 930/03

III SA 930/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-05-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Radziszewska-Krupa
Jerzy Rypina /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Długosz-Szyjko
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Rypina ( spr. ), sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Teresa Iwaćkowska, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w sprawie o podatek importowy i podatek od towarów i usług oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2003r. Minister Finansów na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję Izby Skarbowej w G. z dnia [...] listopada 1998r. odmawiającą firmie [...] M. B. w S. uchylenia decyzji ostatecznej Izby Skarbowej w G. z dnia [...] września 1998r. w sprawie ustalenia wysokości podatku importowego od towarów sprowadzanych lub nadesłanych z zagranicy oraz podatku od towarów i usług za luty 1996r.
W uzasadnieniu decyzji Minister Finansów stwierdził, iż w sprawie nie zaistniała przesłanka określona w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej tzn., że nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nie znane organowi, który decyzję tę wydał. Przedstawiony przez podatnika dowód w postaci postanowienia Dyrektora Urzędu Celnego w R. z dnia [...] sierpnia 1998r. umarzające dochodzenie w sprawie podejrzenia zaistnienia przestępstwa skarbowego nie spowodował uchylenia decyzji tego Urzędu w sprawie ustalenia wyższej wartości celnej dla towarów sprowadzanych z zagranicy, a tym samym nie stanowił przesłanki do uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji wymiarowej.
W skardze podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Izby Skarbowej w G. Podnosi, że przy wydawaniu decyzji Izby Skarbowej naruszono przepisy prawa poprzez zaniechanie podjęcia odpowiednich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz dopuszczenia do równoczesnego prowadzenia postępowania celnego i karno – skarbowego. W uzasadnieniu skargi podatnik przedstawia przebieg postępowania prowadzonego przez urząd celny w zakresie ustalenia nowej wartości celnej od sprowadzanych przez podatnika z zagranicy towarów oraz przebieg postępowania karno – skarbowego w sprawach celnych.
Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest oczywiście bezzasadna.
Postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia skarżącemu podatku importowego oraz określenia podatku od towarów i usług za luty 1996r. zostało zakończone decyzją ostateczną Izby Skarbowej w G. z dnia [...] września 1998r.
W dniu 31 sierpnia 1998r. skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej ustalenia podatku importowego i określenia VAT za luty 1996r. wskazując jako przesłankę wznowienia art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Podniósł, iż nowym istotnym dowodem w sprawie jest postanowienie Urzędu Celnego w R. z dnia [...] sierpnia 1998r. dotyczące umorzenia postępowania karno – skarbowego, które to postanowienie, zdaniem skarżącego, pozbawiło wartości wcześniejsze twierdzenia Urzędu Celnego.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, jak też mając na względzie podstawy wniosku o wznowienie postępowania należy na wstępie wyjaśnić, iż postępowanie wznowieniowe dotyczy jedynie zbadania i oceny, czy w danej sprawie występują ustawowe przesłanki do wznowienia określone w art. 240 Ordynacji podatkowej. Przedmiotem takiego postępowania nie może być powtórne merytoryczne rozpoznanie sprawy, gdyż w oczywisty sposób naruszałoby to zasadę stałości decyzji (art. 128 O.p.). Wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. uzależnione jest od łącznego spełnienia trzech przesłanek. Po pierwsze – ujawnione dowody, istotne dla sprawy muszą być nowe. Należy przez to rozumieć dowody nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Drugą przesłanką jest istnienie nowych dowodów w dniu wydania decyzji ostatecznej, zaś trzecią przesłanką jest, aby nowe dowody nie były znane organowi, który decyzję wydał.
Wskazany przez skarżącego nowy dowód w postaci postanowienia Urzędu Celnego w R. z dnia [...] sierpnia 1998r. wprawdzie istniał w dniu wydania decyzji wymiarowej jednakże, jak to trafnie zauważyły organy podatkowe obu instancji – nie miał w sprawie żadnego znaczenia, był dla sprawy bezprzedmiotowy. Postępowanie karno – skarbowe i postępowanie celne są odrębnymi postępowaniami, niezależnym od siebie. Odmienna jest podstawa prawna tych postępowań jak też różny jest cel i przesłanki tych postępowań. Wobec tego powołana we wniosku postanowienie Urzędu Celnego w R. z dnia [...] sierpnia 1998r. nie stanowi ani nowego dowodu ani też nowej okoliczności, która miałaby istotne znaczenie w sprawie wymiarowej.
Na marginesie należy podnieść, iż ostateczną decyzja określająca wartość celną sprowadzanych przez skarżącego z zagranicy towarów jest decyzja Dyrektora Urzędu Celnego w R. z dnia [...] kwietnia 1998r. zaś prawidłowość tej decyzji została stwierdzona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2001r. sygn. akt I SA/Po 700/99, którym Sąd oddalił skargę strony złożoną na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] marca 1999r. Ustalenia organów celnych, których prawidłowość potwierdził Sąd, stanowiły podstawę wymierzenia skarżącemu podatku importowego i podatku VAT za luty 1996r.
Wobec tego, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 154, poz. 1270) skargę jako bezzasadną oddalił.