III SA 747/93

I SA/Łd 903/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-12-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
- -
Arkadiusz Cudak
Paweł Kowalski
Zbigniew Kmieciak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 12 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Arkadiusz Cudak,, Sędzia WSA Paweł Kowalski, Protokolant asystent sędziego Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 roku przy udziale - sprawy ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006 rok skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [..] wydaną na podstawie art. 207 i art. 210 Ordynacji podatkowej, art. 2, art. 3, art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 1, 2 i 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002r., nr 9, poz. 84 ze zm.), art. 1, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6, art. 6a, art. 6c i art. 12 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz.U. z 1993r., nr 94, poz. 431 ze zm.), art. 1, art. 2 ust. 1, art. 3, art. 4 ust. 1 i 4, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 października 2002r. o podatku leśnym (Dz.U. nr 200, poz. 1682 ze zm.), § 1 uchwały Rady Gminy B. Nr XXVII/209/2005 z dnia 2 grudnia 2005r. w sprawie podatków i opłat lokalnych (Dz.Urz.Woj.[..] . nr 364, poz. 3489) oraz komunikatów Prezesa GUS z dnia 20 października 2005r. w sprawie średniej ceny sprzedaży drewna, obliczonej według średniej ceny drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały 2005r. (M.P. nr 62, poz. 868) i z dnia 17 października 2005r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2005r. (M.P. nr 62, poz. 867) Wójt Gminy B. określił A. T. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006r. w kwocie 48,00 zł wskazując przy tym, iż zobowiązanie w podatku rolnym wynosi 0,00 zł, zobowiązanie w podatku od nieruchomości wynosi 34,00 zł, a w podatku leśnym 14,00 zł.
Z decyzji tej wynikało także, iż przedmiotem opodatkowania były:
- podatkiem rolnym – użytki rolne o powierzchni 3,5400 ha (0,5785 ha przeliczeniowego);
- podatkiem od nieruchomości – budynek mieszkalny o powierzchni 90 m2;
- podatkiem leśnym – las o powierzchni 0,4900 ha.
W uzasadnieniu tej decyzji wskazano także, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego, dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). Wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego ustalono na podstawie złożonych informacji (wykazu nieruchomości) i zapisu w ewidencji gruntów i budynków stosując stawki określone w aktualnie obowiązujących przepisach podatkowych. Wyjaśniono również, iż użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym zwolnione są z podatku.
W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik kwestionując powierzchnię stanowiącą podstawę opodatkowania podatkiem leśnym powołał się na swoje oświadczenie zawarte w piśmie z dnia 9 maja 2005r. oraz załączony do niego wykaz szacunkowo – obrachunkowy nieruchomości z dnia 8 grudnia 1982r. sporządzony przez Bank Spółdzielczy. Podniósł, iż kwestię tę próbował już wcześniej wyjaśnić, lecz Urząd Gminy przesyłał mu tylko odpowiednie druki do wypełnienia i odmówił mu przeprowadzenia wizji lokalnej dla stwierdzenia stanu faktycznego w miejscu położenia "rzekomo zalesionej części nieruchomości podlegającej opodatkowaniu".
Po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że podatku rolnego nie wymierzono, gdyż zgodnie z danymi wynikającymi ze złożonej informacji w sprawie podatku rolnego na 2005r. oraz danymi zawartymi w wypisie z rejestru gruntów małżonkowie A. T. i Z. T. są właścicielami gruntów rolnych klasy V i VI oraz łąk i pastwisk na gruntach klasy V o łącznej powierzchni 3,54 ha, które zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym zwolnione są od tego podatku. Wykazany przez A. T. i Z. T. w informacji w sprawie podatku od nieruchomości na 2005r. budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej 90 m2 został przyjęty do opodatkowania podatkiem od nieruchomości za 2006r. zgodnie z tą informacją, a ustaleń w zakresie przyjętej podstawy opodatkowania ani też wysokości tego podatku podatnik nie kwestionował.
Odnośnie kwestii opodatkowania podatkiem leśny za 2006r. lasu o powierzchni 0,49 ha natomiast wskazano, że w 2005r. A. T. wysyłał do organu I instancji pisma, w których podnosił, iż przyjęty do opodatkowania las o powierzchni 0,49 ha to "samosiejki", nikły i karłowaty drzewostan stanowiący drzewo opałowe nie spełniający warunków do opodatkowania podatkiem leśnym. Podatnik wnosił także o przeprowadzenie wizji lokalnej z udziałem biegłego, aby ocenić wiek lasu. Udzielając odpowiedzi na powyższe pisma, Wójt Gminy B. wskazał, iż wiek lasu określany jest w planie urządzenia lasu, a dane tam zawarte umożliwiają ustalenie, jakie obszary lasu mogą korzystać ze zwolnienia. W praktyce wiek lasu ustalany jest na podstawie oświadczenia złożonego przez podatnika. Lasy korzystające ze zwolnienia muszą zostać wykazane przez podatnika w informacji lub deklaracji na podatek leśny. Wyjaśnił także podatnikowi, iż jeżeli w jego ocenie, nie zgadza się powierzchnia gruntów lub lasu przyjęta za podstawę opodatkowania, to winien on zwrócić się do Starostwa Powiatowego w B. – Wydziału Geodezji, Kartografii i Katastru (pismo z dnia 29 kwietnia 2005r., znak: Fn.3104/8/05 i pismo z dnia 12 kwietnia 2005r., znak: Fn.3104/7/05).
Wskazując na treść art. 21 § 5 Ordynacji podatkowej oraz art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku leśnym Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż A. T. i Z. T. nie wykazali w informacji z dnia 23 marca 2005r. w sprawie podatku leśnego na 2005r. (druk ZL-1/B) lasu z drzewostanem w wieku do 40 lat. Natomiast w rubryce zawierającej inne tytuły do zwolnienia podatnicy podali, iż las ten stanowią "pojedyncze, negatywy sosny i brzozy odległe po kilka mb. jeden od drugiego", a "faktyczna powierzchnia wynosi około 0,700 ha". Nie wskazali jednakże żadnego tytułu prawnego do wykazanego przez siebie zwolnienia. Wobec czego opodatkowano podatkiem leśnym las o powierzchni 0,49 ha jako las z drzewostanem w wieku powyżej 40 lat zgodnie ze złożoną przez A. T. i Z. T. informacją w sprawie podatku leśnego na 2005r. Organ odwoławczy podniósł także, iż podatnik nie złożył kolejnej informacji w sprawie podatku leśnego świadczącej o tym, że w międzyczasie zaistniały zmiany odnośnie drzewostanu. Zmiana mogłaby zaś dotyczyć ewentualnej powierzchni lasu, a nie jego wieku, skoro w 2005r. był to las z drzewostanem w wieku powyżej 40 lat. W takiej jednak sytuacji zmiana winna zostać zgłoszona zarówno do Wójta Gminy B., jak i do Starostwa Powiatowego w B. Powierzchnia lasu (0,49 ha) przyjęta przez organ I instancji za podstawę opodatkowania wskazana jest również w wypisie z rejestru gruntów, gdzie na działce nr [...] położonej w K. wykazany jest las (oznaczenie Ls) o powierzchni 0,4933 ha.
Ustosunkowując się do pisma podatnika z dnia 11 kwietnia 2006r., w którym wskazał, iż jest osobą sparaliżowaną i porusza się za pomocą wózka inwalidzkiego w związku z czym nie może przybyć do organu, wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego oraz w oparciu o art. 73 § 1 k.p.a. o "sporządzenie najbardziej istotnych dokumentów stanowiących dowody w sprawie – kopii jak np. protokołu przesłuchanych świadków, opinii biegłych a dotychczas nie znanych odwołującemu i przesłanie ich na adres zamieszkania", Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że postępowanie w sprawie wymiaru podatku prowadzone jest na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, a nie na podstawie k.p.a. Dodatkowego postępowania wyjaśniającego natomiast nie przeprowadzono, gdyż uznano, że dokumenty zgromadzone przez organ i instancji znajdujące się w aktach sprawy są wystarczające do podjęcia decyzji.
W skardze do skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. T. podniósł, iż kwestia opodatkowania podatkiem leśnym nieruchomości nie jest zagadnieniem okresu bieżącego, lecz wiąże się z nabyciem przez jego żonę Z. T. w styczniu 1983r. tej nieruchomości z Państwowego Funduszu Ziemi. Przed jej nabyciem Bank Spółdzielczy w B. sporządził wykaz szacunkowo – obrachunkowy, w którym przyjęto, iż użytki leśne stanowią grunty o obszarze 0,72 ha klasy Va, w tym 50 % użytków rolnych, w związku z czym nie wiadomo, jak to się stało i kiedy, że uczyniono podatnika i jego żonę właścicielami nieruchomości leśnej o powierzchni leśnej o obszarze 0,49 ha, gdyż w tych warunkach należy przyjąć, iż powierzchnia lasu wynosi 0,32 ha, a nie 0,49 ha. Odnośnie danych wskazanych w informacji w sprawie podatku leśnego skarżący powołał się na możliwość popełnienia błędu z uwagi na trudności w wypełnianiu formularzy wynikające z jego stanu zdrowia oraz konieczność udzielenia mu w tym zakresie pomocy. Zarzucił ponadto, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze uprawnione było zlecić organowi I instancji przeprowadzenie niezbędnych czynności – wyjaśnić kwestię przyjętej powierzchni lasu (0,49 ha). Zauważył przy tym, że powierzchnia ta może wynikać z podstawowego geodezyjnego operatu i pomiarów geodezyjnych dokonanych w latach 1959 – 1963.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymując swoje stanowisko, wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do sformułowanych w niej zarzutów należy w pierwszej kolejności zauważyć, iż zadaniem sądów administracyjnych jest badanie zgodności z prawem kwestionowanych aktów i czynności (bezczynności) organów administracji publicznej.
Analiza zawartych w skardze twierdzeń wskazuje, iż zdaniem skarżącego, organy podatkowe nie wyjaśniły w należyty sposób stanu faktycznego w zakresie podstawy opodatkowania podatkiem leśnym.
W ocenie Sądu, zarzutu tego nie sposób jednakże uznać za uzasadniony. Z tej przyczyny zwrócić przede wszystkim trzeba uwagę, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 października 2002r. o podatku leśnym (Dz.U. nr 200, poz. 1682 ze zm.) podstawę opodatkowania podatkiem leśnym stanowi powierzchnia lasu, wyrażona w hektarach, wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Lasem w rozumieniu tej ustawy są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy (art. 1 ust. 2). Z unormowaniem tym koresponduje również treść art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity – Dz.U. z 2005r., nr 240, poz. 2027 ze zm.) zgodnie, z którym dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych.
Powyższe oznacza zatem, że organy podatkowe przy wymiarze podatku leśnego związane są danymi dotyczącymi opisu gruntu, a więc jego położenia, granic, rodzaju użytków, klasy bonitacyjnej, które wynikają z ewidencji gruntów i budynków.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych wypisu z rejestru gruntów z dnia 23 lutego 2006r. zaś wynika, że działka podatnika o nr ewid. [...] obejmuje także grunty klasy V sklasyfikowane jako las, oznaczone symbolem Ls o powierzchni 0,4933 ha.
Jeżeli więc, zdaniem podatnika, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków dotyczące tej nieruchomości są niezgodne ze stanem faktycznym, to powinien on podjąć starania mające na celu doprowadzenie do ich zgodności ze stanem faktycznym. Ich zakwestionowanie musi się jednakże odbyć w sposób określony w powołanej ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, gdyż organy podatkowe właściwe w sprawie podatku leśnego nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków, na co zresztą wskazywał organ I instancji w swoich pismach kierowanych do podatnika (por. wyrok NSA z dnia 29 grudnia 1993r., sygn. akt III SA 747/93 – ONSA 1994r., nr 4, poz. 163, Wspólnota 1994, nr 17, str. 18, POP 1995, nr 2, poz. 39, wyrok NSA z dnia 30 czerwca 1998r., sygn. akt I SA/Po 1269/97 – nie publikowany, wyrok SN z dnia 13 lutego 2003r., sygn. akt III RN 21/02 – nie publikowany). Organem właściwym do dokonywania takich zamian jest bowiem starosta, do którego zadań należy m.in. prowadzenie ewidencji gruntów i budynków (art. 7d pkt 1 i art. 22 ust. 1 cytowanej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne).
Zauważyć przy tym trzeba, że w zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (tekst jednolity – Dz.U. z 2005r., nr 45, poz. 435 ze zm.) w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu, które w wypadku lasów nie stanowiących własności Skarbu Państwa, należących do osób fizycznych i wspólnot gruntowych w myśl art. 21 ust. 1 pkt 2 tej ustawy sporządzane są na zlecenie starosty. Organ ten określa również w drodze decyzji wydanej na podstawie inwentaryzacji stanu lasu zadania z zakresu gospodarki leśnej dla lasów rozdrobnionych o powierzchni do 10 ha, niestanowiących własności Skarbu Państwa (art. 19 ust. 3 powołanej ustawy o lasach).
W tym stanie rzeczy za prawidłowe uznać zatem należy stanowisko organów podatkowych, iż wymiar podatku leśnego należało ustalić na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków.
Z podanych wyżej względów i wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić.