III SA 3526/03

III SA 3526/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-11-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-12-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogdan Lubiński /przewodniczący sprawozdawca/
Grażyna Nasierowska
Jolanta Sokołowska
Sygn. powiązane
I FSK 380/05 - Wyrok NSA z 2006-02-03
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Bogdan Lubiński ( spr. ), Sędziowie sędzia WSA Grażyna Nasierowska, asesor WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Teresa Iwaćkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2004 r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania w sprawie podatku od towarów i usług oddala skargę
Uzasadnienie
Pan L. W. wykazał w deklaracji za lipiec 1999r. podatek naliczony od zakupu samochodu ciężarowego [...], udokumentowanego fakturą VAT [...], wystawioną przez "A." s.c.
Urząd Skarbowy w W. stwierdził brak podstaw do odliczenia wymienionego podatku naliczonego i decyzją z dnia [...] października 1999r., nr [...] określił stronie zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec 1999r. w kwocie [...], - zł, zaległość podatkową oraz odsetki za zwłokę.
W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy stwierdził, iż z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że podatnik odliczył za lipiec 1997r. podatek naliczony od zakupionego samochodu ciężarowego zgodnie z fakturą VAT [...] nr [...] z dnia [...] lipca 1999r. za którą nie zrealizował w całości zapłaty w formie bezgotówkowej. Stosownie do przepisu § 54 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997r., w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156, poz. 1024 z późn. zm.), przedmiotowa faktura nie stanowiła podstawy do obniżenia podatku należnego i zwrotu podatku naliczonego. Urząd Skarbowy w W. określił stronie prawidłowe zobowiązanie w podatku od towarów od towarów i usług za lipiec 1999r. decyzją z dnia [...] października 1999r, nr [...], która stała się decyzją ostateczną.
W dniu [...] sierpnia 2000r. Pan L. W. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania w przedmiocie zobowiązania za lipiec 1999r. z powodu wyjścia na jaw nowych istotnych okoliczności faktycznych dotyczących zapłaty za zakupiony samochód. Do wniosku dołączył uwierzytelnione kopie przelewu z dnia 10 sierpnia 2000r. dokumentujące zapłatę przelewem części kwoty wynikającej z ww. faktury.
Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] listopada 2003r. Nr [...] Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] października 2002r., Nr [...] odmawiającej uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej tej Izby z dnia [...] lipca 2000r. Nr [...], którą utrzymano w mocy ww. decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] kwietnia 2000r.
W uzasadnieniu decyzji Minister napisał, że wznowienie postępowania w sprawie ostatecznej decyzji administracyjnej - art. 240 § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa - jest postępowaniem samodzielnym, pozainstancyjnym, nadzwyczajnym w stosunku do ogólnej zasady stabilności decyzji administracyjnych. Postępowanie to może nastąpić tylko w przypadku, gdy decyzja dotknięta jest jedną z wad wymienionych enumeratywnie w art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
Art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa znajduje zastosowanie, gdy spełnione zostaną łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy, są nowe. Drugą przesłanką jest istnienie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią przesłanką jest, aby te nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję.
Wskazał na treść decyzji Urzędu Skarbowego w W., z której wynika, że należność wynikająca z faktury wystawionej przez zakład pracy chronionej nie została zapłacona bezpośrednio w formie pieniężnej za pośrednictwem banku, faktury te nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku naliczonego.
Strona do wniosku z dnia [...] sierpnia 2000r. o wznowienie postępowania dołączyła uwierzytelnione kopie przelewu z dnia [...] sierpnia 2000r. dokumentujące zapłatę kwoty wynikającej z ww. faktury w wysokości [...],- zł w formie bezgotówkowej. Przelewu bezgotówkowego dokonano po wydaniu decyzji ostatecznej Izby Skarbowej w K. z dnia [...] lipca 2000r. nr [...].
Ponieważ nowe fakty jak i dowody stanowiące podstawę wznowienia muszą istnieć w chwili wydania decyzji ostatecznej, to powołanie faktu, który powstał już po wydaniu decyzji ostatecznej nie uzasadnia uchylenia tej decyzji w trybie art. 245 ustawy ordynacja podatkowa, nawet gdyby fakt ten miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
W świetle powyższego, zdaniem Ministra, w rozpatrywanej sprawie w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1999r. nie wyszły na jaw nowe, istotne dla sprawy okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, a nie znane organowi, który wydał decyzję.
Odnosząc się do zarzutu podatnika dotyczącego nie uwzględnienia przez Izbę Skarbową wyroku Sadu Rejonowego w W. Wydział [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. Minister Finansów podniósł, że został on wydany w sprawie karnej. Jego rozstrzygnięcie nie miało wpływu na ocenę istnienia w sprawie przesłanek określonych w art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
W złożonej skardze na wymienioną decyzję skarżący wnosząc o jej uchylenie zarzucił naruszenie zasady praworządności i dochodzenia prawdy obiektywnej oraz przekroczenie granicy swobody oceny przedłożonych dowodów z zeznań świadków.
Stwierdził, iż zapłacił w całości za zakupiony samochód ciężarowy w formie bezgotówkowej, natomiast do kasy firmy "A." wpłacił gotówką tylko opłaty bankowe.
W ocenie strony skarżącej za zasadnością jej stanowiska świadczy wyrok Sądu z dnia 28 sierpnia 2001r., w którym Sąd przyznał rację skarżącemu, że samochód był rozliczony w formie bezgotówkowej, zgodnie z przepisami.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie należało przypomnieć, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Ocenie Sądu podlega zatem zgodność wydanych aktów - w tym wypadku decyzji administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Oceniając zaskarżoną decyzję z tego punktu widzenia stwierdzić należy, iż nie została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania i prawa materialnego w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy.
W rozpatrywanej sprawie mając na uwadze akta zgromadzone w sprawie wynika, iż Urząd Skarbowy prawidłowo ustalił, iż kwota wynikająca z faktury VAT [...] z dnia [...] lipca 1999r. o wartości netto [...] zł i podatku VAT 22% w wysokości [...] została zapłacona bezpośrednio w formie pieniężnej za pośrednictwem banku w kwocie [...] zł oraz [...] zł (K. [...]). Natomiast kwota [...] zł i [...] zł stanowiąca kwoty opłaty sądowej oraz prowizji została wypłacona bezpośrednio w kasie firmy (k. [...]).
Z kolei załączone do wniosku o wznowienie postępowania dowody tj. polecenie przelewu z dnia [...] sierpnia 2000r. (k. [...]), pismo firmy A. (k. [...]) są dowodami pozostałymi już po wydaniu decyzji wymiarowej.
Przypomnieć wypada, iż ustawa Ordynacja podatkowa, w drodze wyjątku od zasady trwałości decyzji administracyjnej, dopuszcza możliwość weryfikowania przez organy podatkowe wydanych przez nie decyzji podatkowych
Chodzi tutaj o zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej w wyniku wznowienia postępowania (art.240-246 Op), a także o stwierdzenie nieważności (art. 247-252 u.o.p.) wskutek wystąpienia kwalifikowanych wad decyzji ostatecznej.
Instytucja wznowienia postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją podatkową jeżeli postępowanie podatkowe przed organami podatkowymi było dotknięte wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 240 Ordynacji podatkowej.
Art. 240 § 1 pkt 5 tej ustawy pozwala na wznowienie postępowania, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który taką decyzję wydał.
Przesłanka istotnych okoliczności lub dowodów jest spełniona wtedy, gdy ujawnią się w sprawie nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, okoliczności te lub dowody będą miały charakter nowych w stosunku do przeprowadzonego dotąd postępowania wyjaśniającego, powyższe okoliczności lub dowody muszą być istotne dla sprawy, czyli takie, które mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie więc wywołują konieczność uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w całości lub w części.
Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która umożliwia weryfikację ostatecznych decyzji podatkowych z powodu wad postępowania, a nie samej decyzji (wyrok NSA z dnia 16 października 1998 r. - II SA 1241/93, LEK nr 41894).
A zatem skoro we wniosku o wznowienie postępowania jako nowe dowody skarżący powołał takie, które powstały po wydaniu decyzji, to nie mogły one stanowić podstawy do wzruszenia decyzji w tym trybie.
Jednocześnie Sąd podziela stanowisko Ministra Finansów w kwestii dotyczącej możliwości wznowienia postępowania w oparciu o wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] sierpnia 2001r.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 cyt. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.