III SA 2955/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie uchylił postanowienie Izby Skarbowej, uznając, że nie rozpatrzono skargi na czynności egzekucyjne w prawidłowej formie.
Skarżąca A.S. wniosła skargę na postanowienie Izby Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego o pozostawieniu bez rozpatrzenia zarzutów w sprawie egzekucji. Zarzuty te dotyczyły zapłaty lub nienależności egzekwowanego podatku. Izba Skarbowa uznała, że skarżąca przekroczyła terminy zarówno do wniesienia zarzutów, jak i skargi. WSA uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdzając, że Izba Skarbowa nie wydała postanowienia w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne, a jedynie zawarła swoje stanowisko w uzasadnieniu innego postanowienia, co jest niezgodne z przepisami.
Sprawa dotyczyła skargi A.S. na postanowienie Izby Skarbowej w W., które utrzymało w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego o pozostawieniu bez rozpatrzenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Urząd Skarbowy wszczął egzekucję wobec A.S. na podstawie tytułów wykonawczych, zajmując jej wierzytelność z rachunku bankowego. A.S. otrzymała zawiadomienie o zajęciu wraz z kopią tytułów wykonawczych i złożyła pismo zatytułowane "skarga", podnosząc, że podatek został zapłacony lub jest nienależny. Organ egzekucyjny potraktował to pismo jako zarzuty i pozostawił je bez rozpatrzenia z powodu uchybienia terminu. Izba Skarbowa uznała, że skarżącej przysługiwało prawo do wniesienia zarzutów i skargi, ale oba terminy zostały przekroczone. Skarżąca kwestionowała sposób liczenia terminu do wniesienia skargi, twierdząc, że powinien być liczony od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu. WSA uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdzając, że Izba Skarbowa nie wydała postanowienia w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne, a jedynie zawarła swoje stanowisko w uzasadnieniu innego postanowienia. Sąd wskazał, że takie rozstrzygnięcie jest niezgodne z przepisami KPA i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponadto, sąd zauważył, że organ I instancji powinien był wezwać skarżącą do doprecyzowania charakteru jej pisma, zwłaszcza że termin do wniesienia zarzutów już upłynął. Skarżąca na rozprawie potwierdziła, że złożyła pismo jako skargę na czynności egzekucyjne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, wyrażenie stanowiska w uzasadnieniu aktu administracyjnego nie jest tożsame z wydaniem rozstrzygnięcia, które powinno znaleźć się w sentencji.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 104 § 2 KPA, postanowienie powinno rozstrzygać sprawę co do istoty lub w inny sposób kończyć postępowanie w danej instancji, a samo zawarcie stanowiska w uzasadnieniu nie jest wystarczające.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
u.p.e.a. art. 54 § 5
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Organem właściwym do rozpatrzenia skargi na czynności egzekucyjne jest organ nadzoru.
k.p.a. art. 104 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym powinno rozstrzygać sprawę co do istoty lub w inny sposób kończyć postępowanie w danej instancji.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania.
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 33
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Przepis dotyczący zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
u.p.e.a. art. 18
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Przepis wskazujący na zastosowanie przepisów KPA w postępowaniu egzekucyjnym.
p.p.s.a. art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ nadzoru (Izba Skarbowa) nie wydał postanowienia w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne, a jedynie zawarł stanowisko w uzasadnieniu innego postanowienia, co narusza przepisy KPA i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym. Organ egzekucyjny powinien był wezwać stronę do doprecyzowania charakteru pisma (skarga czy zarzuty), zwłaszcza po upływie terminu do wniesienia zarzutów.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów dotycząca przekroczenia terminów do wniesienia zarzutów i skargi (choć nie została w pełni rozstrzygnięta przez WSA z powodu wadliwości postępowania).
Godne uwagi sformułowania
Wyrażenie stanowiska w uzasadnieniu aktu administracyjnego nie jest tożsame z wydaniem rozstrzygnięcia, które winno znaleźć się w sentencji tego aktu. Organ egzekucyjny wystąpienie to potraktował jako zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji i pozostawił je bez rozpatrzenia, ponieważ zostały wniesione po terminie. W tej sytuacji stwierdzić należy, iż do dnia dzisiejszego brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie skargi z dnia [...] lipca 2002r. na czynności egzekucyjne.
Skład orzekający
Bogdan Lubiński
przewodniczący
Grażyna Nasierowska
członek
Jolanta Sokołowska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wadliwość formalną postępowań administracyjnych, w których organy nie wydają rozstrzygnięć w formie postanowień, a jedynie zawarte są one w uzasadnieniach. Konieczność prawidłowego rozpatrywania skarg na czynności egzekucyjne i obowiązek wzywania stron do doprecyzowania charakteru pism procesowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdzie organ nadzoru nie wydał właściwego postanowienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje typowy błąd proceduralny organów administracji, który może prowadzić do uchylenia ich decyzji. Jest to istotne dla prawników procesowych i osób zajmujących się egzekucją administracyjną.
“Błąd formalny organu uchyla decyzję: dlaczego uzasadnienie nie zastąpi postanowienia?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA 2955/02 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-04-21 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-11-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Bogdan Lubiński /przewodniczący/ Grażyna Nasierowska Jolanta Sokołowska /sprawozdawca/ Skarżony organ Izba Skarbowa Treść wyniku Uchylono postanowienie I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędziowie WSA Grażyna Nasierowska, Asesor WSA Jolanta Sokołowska (spr.), Protokolant Grażyna Cikowska, po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego 1/ uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. [...] z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] 2/ określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku 3/ zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 10 złotych (dziesięć złotych). Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2002r. Nr [...] Izba Skarbowa w W., po rozpatrzeniu zażalenia A. S., utrzymała w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego W. - [...] z dnia [...] lipca 2002r. Nr [...], pozostawiające zarzuty bez rozpatrzenia z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Z motywów uzasadnienia wynika, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W.- [...] wszczął postępowanie egzekucyjne wobec A. S. na podstawie tytułów wykonawczych [...], poprzez doręczenie dnia [...] czerwca 2002r. Bankowi [...] w K. [...] O/ w W. zawiadomień z dnia [...] czerwca Nr [...] o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem. Zawiadomienia te wraz z kopią tytułów wykonawczych A. S. otrzymała dnia [...] lipca 2002r.. Pismem z dnia [...] lipca 2002r. złożyła skargę na dokonaną czynność egzekucyjną podnosząc, iż egzekwowany podatek za styczeń 2002r. został przez nią zapłacony, a podatek za wrzesień i październik 2001r. jest w ogóle nienależny. Organ egzekucyjny wystąpienie to potraktował jako zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji i pozostawił je bez rozpatrzenia, ponieważ zostały wniesione po terminie. Izba Skarbowa uznała, że A. S. przysługiwało zarówno prawo do wniesienia zarzutów w trybie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak i prawo wniesienia skargi na podstawie art. 54 tej ustawy. Wyjaśniła przy tym, że 14-dniowy termin do wniesienia skargi liczony jest od dnia dokonania zakwestionowanej czynności, a w rozpatrywanej sprawie był to [...] czerwca 2002r.. Pismo z dnia [...] lipca 2002r. zatytułowane "skarga" zobowiązana złożyła w urzędzie pocztowym w dniu [...] lipca 2002r. (data stempla pocztowego), tym samym przekroczyła zarówno 7-dniowy termin do złożenia zarzutów, jak i 14-dniowy na wniesienie skargi. W skardze A. S. wniosła o uchylenie postanowienia Izby Skarbowej z dnia [...] września 2002r., kwestionując prawidłowość obliczania 14-dniowego terminu do wniesienia skargi od dnia zajęcia rachunku bankowego. Jej zdaniem termin ten powinien być liczony od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego podatnikowi. W przeciwnym wypadku może dojść do pozbawienia tego uprawnienia, np. w sytuacji, gdy zawiadomienie zostanie doręczone z 14-dniowym opóźnieniem. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn niż podnoszone przez skarżącą. Otóż zgodnie z art. 54 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991r. Nr 36, poz. 161, z późn. zm.) w sprawie skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora postanowienie wydaje organ nadzoru. W rozpatrywanej sprawie organem nadzoru jest Izba Skarbowa w W. i ona była właściwa do rozpatrzenia skargi złożonej przez A.S. pismem z dnia [...] lipca 2002r.. Izba Skarbowa nie wydała postanowienia w rozpatrzeniu owej skargi, odniosła się do niej jedynie w uzasadnieniu postanowienia, utrzymującego w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego W.- [...] z dnia [...] lipca 2002r. Nr [...], pozostawiającego bez rozpatrzenia zarzuty z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. W ten sposób de facto rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi zawarła w uzasadnieniu postanowienia, wydanego w odrębnym postępowaniu. Zgodnie zaś z art.104 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie mocą art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym powinno rozstrzygać sprawę co do istoty lub w inny sposób kończyć postępowanie w danej instancji. Wyrażenie stanowiska w uzasadnieniu aktu administracyjnego nie jest tożsame z wydaniem rozstrzygnięcia, które winno znaleźć się w sentencji tego aktu. W tej sytuacji stwierdzić należy, iż do dnia dzisiejszego brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie skargi z dnia [...] lipca 2002r. na czynności egzekucyjne. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Brak rozstrzygnięcia w prawidłowo wydanym postanowieniu, które może być zaskarżone do sądu powoduje, że niemożliwe jest odniesienie się do zarzutów skargi wniesionej przez skarżącą do Sądu. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że organ I mając wątpliwości co do intencji zawartych w piśmie z dnia [...] lipca 2002r., a na to wskazuje nadany sprawie bieg, winien był wezwać A. S. do zdeklarowania, czy jej pismo jest w swej istocie skargą na czynności egzekucyjne, zgodnie z tytułem nawiązującym do zawiadomienia o zajęciu wierzytelności, czy też zarzutami w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego ze względu na elementy jego treści, czy też jednym i drugim. Powyższe było tym bardziej zasadne, że w momencie złożenia pisma termin do wniesienia zarzutów dawno upłynął. Skarżąca zapytana na rozprawie o charakter tego pisma, stwierdziła, iż złożyła je jako skargę na czynności egzekucyjne i tak należało je odczytać. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), postanowiono jak w sentencji.