III SA 2910/02

III SA 2910/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-04-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-11-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Antoni Hanusz
Jerzy Rypina /przewodniczący sprawozdawca/
Jolanta Sokołowska
Sygn. powiązane
FSK 1763/04 - Wyrok NSA z 2005-05-19
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Jerzy Rypina (spr.), Sędzia NSA (del.) Antoni Hanusz, Asesor sądowy WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Anna Zientara, po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi S-ki z o.o. [...] w B., S-ki z o.o. [...] w S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2002r. Minister Finansów na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2002r. odmawiające [...] Sp. z o.o. i [...] Sp. z o.o. wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 1984r.
W uzasadnieniu decyzji Minister Finansów stwierdził, iż decyzją z dnia [...] stycznia 1994r. przyznał Spółce [...] zwolnienie od podatku dochodowego na podstawie art. 23 ustawy z dnia 14 czerwca 1991r. o spółkach z udziałem zagranicznym. Zwolnieniem od podatku dochodowego objęte zostały dochody tej spółki, o ile spełniła ona warunki określone w decyzji.
Zdaniem Ministra Finansów, treść powyższej decyzji nie budzi wątpliwości. Problem kontynuowania ulgi podatkowej przez następców Spółki [...] S.A. powstałych w dniu [...] kwietnia 2002r. nie wynika z treści decyzji z dnia [...] stycznia 1994r. Natomiast skarżący dążą do nowego rozstrzygnięcia polegającego na ustaleniu prawa do kontynuacji ulgi.
W skardze Spółki: [...] Sp. z o.o. i [...] Sp. z o.o. wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia, któremu zarzucają naruszenie art. 215 O.p. poprzez błędną jego interpretację i przyjęcie, że wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji polega wyłącznie na wykładni użytych w decyzji niezrozumiałych bądź niejasnych sformułowań lub pojęć oraz naruszenie art. 217 § 2 O.p. poprzez błędne uzasadnienie prawne i faktyczne.
Wywodzą w uzasadnieniu, iż celem instytucji z art. 215 § 2 O.p. jest nie tyle wyjaśnienie literalnego brzmienia decyzji, co przede wszystkim usunięcie wątpliwości co do wynikających z tej decyzji praw i obowiązków stron. Podnieśli, że zgodnie z art. 93 § 6 i 7 O.p. są następcami prawnymi Spółki [...] S.A. i prawo do kontynuowania ulgi wynikającej z decyzji z dnia [...] stycznia 1994r. przysługuje im z mocy wyżej powołanych przepisów. Twierdzą, że z powyższej decyzji nie wynika jednoznacznie jak ma być przeprowadzony podział pomiędzy nowych adresatów praw i obowiązków z niej wynikających i w tym sensie treść decyzji budzi wątpliwości i wymaga wyjaśnienia.
Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest oczywiście bezzasadna.
Stosownie do art. 215 § 2 O.p. organ podatkowy, który wydał decyzję, na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji.
Zadaniem organu podatkowego, do którego strona wystąpiła z żądaniem przewidzianym w art. 215 § 2 O.p., jest wyłącznie zbadanie, czy rzeczywiście treść decyzji budzi wątpliwości wymagające wyjaśnienia.
Wyjaśnienie "wątpliwości" jak trafnie stwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2000r. sygn. akt I SA/Lu 1438/98 polega na swoistej wykładni, czy też interpretacji użytych w decyzji niezrozumiałych bądź niejasnych sformułowań lub pojęć. Przy czym wyjaśnienie wątpliwości co do treści nie może zmierzać do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia wydanego rozstrzygnięcia, chociażby o uzupełnienie bądź rozwinięcie stanu faktycznego zawartego w decyzji objętej żądaniem, o którym mowa w art. 215 § 2 O.p. Treść wniosku składanego przez uprawniony podmiot nie może zmierzać do nowej oceny stanu faktycznego bądź prawnego.
W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżących w rzeczywistości zmierza do uzupełnienia decyzji Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 1994r. poprzez rozstrzygnięcie jak ma być przeprowadzony podział między nowych adresatów praw i obowiązków wynikających z tej decyzji.
Byłoby to niewątpliwie merytoryczne rozstrzygnięcie dotyczące nowego stanu faktycznego nie zaś "wyjaśnienie wątpliwości", o których mowa w art. 215 § 2 O.p.
Reasumując powyższe należy stwierdzić, że Minister Finansów zasadnie odmówił skarżącym wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w żądanym przez nich zakresie.
Z tych też względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.
s. A. Hanusz s. J. Rypina s. J. Sokołowska