III SA 2849/02

III SA 2849/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-04-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-11-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogdan Lubiński /przewodniczący sprawozdawca/
Jan Rudowski
Sylwester Golec
Sygn. powiązane
FSK 1946/04 - Wyrok NSA z 2005-06-14
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.), Sędziowie NSA Jan Rudowski, Asesor WSA Sylwester Golec, Protokolant Teresa Iwaćkowska, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M. P. – F., L. F. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie o podatek dochodowy od osób fizycznych oddala skargę
Uzasadnienie
Izba Skarbowa w K. decyzją z dnia [...] września 1999r. nr [...] utrzymała w mocy decyzję [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] maja 1999r. nr [...], którą określono małżonkom M. P.-F. i L. F. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997r., wysokość zaległości w tym podatku oraz wysokość odsetek od tej zaległości.
Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2000r. Sygn. akt I SA/Kr 2009/99 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie oddalił skargę na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] września 1999r. nr [...].
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 24 stycznia 2002r. Sygn. akt I SA/Kr 209/01 oddalił wniosek podatników o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2000r. Sygn. akt I SA/Kr 2009/99.
Małżonkowie M. P.-F. i L. F.złożyli do Izby Skarbowej w K. wniosek z dnia [...] stycznia 2002r. uzupełniony pismem z dnia [...] maja 2002r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tej Izby z dnia [...] września 1999r. Podatnicy wskazali, iż w sprawie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 240 §1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa.
W uzasadnieniu podali, że w całym postępowaniu podatkowym przed organami z powodu ciężkiej choroby podatnik nie brał w nim udziału.
Na rozprawie przed NSA stosownych dokumentów na okoliczność dokonywania zakupów w firmie [...] nie przedłożyli z powodu braku powiadomienia o terminie rozprawy. Również dokumentów takich nie zdołali przedłożyć w toku postępowania podatkowego. W załączeniu do wniosku przedstawili:
1) oświadczenie A. M. z [...].XII.1999r.
2) zaświadczenie lekarskie
Izba Skarbowa w K. decyzją z dnia [...] maja 2002r. nr [...] odmówiła, po wznowieniu postępowania, uchylenia decyzji ostatecznej Izby Skarbowej w K. z dnia [...] września 1999r. nr [...] uzasadniając, iż w sprawie nie wystąpiły okoliczności wskazane we wniosku o wznowienie postępowania.
Zaskarżaną do Sądu decyzją z dnia [...] września 2002r. nr [...] Minister Finansów utrzymał w mocy ww. decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] maja 2002r.
Wskazując na treść art. 240 § 1 pkt 5 stwierdził, że wznowienie postępowania na tej podstawie może nastąpić jeżeli spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy są nowe. Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. "Nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające więc w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Drugą przesłanką jest istnienie "nowych okoliczności faktycznych", "nowych dowodów" w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią przesłanką jest, że "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" nie były znane organowi, który wydał decyzję.
Odnosząc się do poszczególnych dowodów przedłożonych przez stronę skarżącą, a mających uzasadniać wznowienie postępowania Minister stwierdził, że oświadczenie A. M. nie istniało w dniu wydania decyzji ostatecznej. Jest to okoliczność bezsporna. Sposób w jaki podatniczka pozyskała oświadczenie, a także deklaracja, iż żądałaby takiego oświadczenia w dniu dokonania transakcji są bez znaczenia dla rozstrzygnięcia istoty sprawy.
Odnośnie dowodów wpłaty "KP" wyjaśniono, że nie mogą one stanowić wiarygodnego dowodu księgowego, bowiem nie spełniają kryteriów przewidzianych dla dowodów księgowych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 1995r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. 148, poz.720 z późn. zm.).
W złożonej skardze na ww. decyzję, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji, zarzucili błędną wykładnię art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa.
Opisując dotychczasowy przebieg postępowania podatkowego zarzucili naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa polegającą na bezzasadnym uznaniu, że nie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania. Wskazali, iż nielogiczne jest rozważanie osobno dowodów płatności "KP" za zakupiony towar, oświadczenia Pana A. M., który otrzymał pieniądze za zakupiony towar oraz dokumentów dotyczących firmy [...]. Wszystkie dokumenty tworzą jeden dowód istotny w przedmiotowej sprawie. Podnieśli, że bez znaczenia jest data sporządzenia oświadczenia przez Pana A. M.. Zarzucili, że organy podatkowe zaniechały podjęcia czynności niezbędnych dla wyczerpującego wyjaśnienia sprawy. Prowadząc postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997r. oparto się na wyjaśnieniach pełnomocnika. Zaniechano natomiast przesłuchania na okoliczność zakupu towarów handlowych podatniczki. Podniesiono w skardze, że tylko podatniczka dysponowała w tym zakresie niezbędną wiedzą. Ponadto zarzucili niespójność w działaniu organów podatkowych. Urząd Skarbowy [...] wyjaśnił, iż towary handlowe mogą być wprowadzone do podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz uznane za koszt uzyskania przychodów na podstawie remanentu początkowego. [...] Urząd Skarbowy w K. stwierdza natomiast, iż warunkiem uznania za koszt uzyskania przychodów może być tylko prawidłowe, zgodne z przepisami rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów udokumentowanie tych wydatków tj. posiadanie rachunków i faktur.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie.
W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2004r. strona skarżąca ponownie podniosła, że przedłożone przez nią dowody, a w szczególności dowód KP nie jest równoznaczny z fakturą VAT. Potwierdza to poniesienie wydatku i w konsekwencji może stanowić podstawę do wznowienia postępowania i uchylenia decyzji wymiarowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
W punkcie wyjścia trzeba przypomnieć, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony po oddaleniu przez NSA skargi na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...].09.1999r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997r., a o uchylenie której podatnik wystąpił wszczynając postępowanie, które jest przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia.
W wyroku z dnia 29.06.2000r. sygn. akt I SA/KR 2009/01 sąd oddalając skargę na ww. decyzję stwierdził, że strona skarżąca na towary wykazane w spisie towarów nie posiadała dowodów księgowych zakupu jak również nie wskazała osób, od których dokonała zakupu towarów, nie udowodniła także w inny sposób, że taki zakup miał miejsce.
Kierując się zapewne motywami zawartymi w uzasadnieniu wyroku, strona skarżąca za podstawę do wznowienia postępowania jako nowe dowody (art. 220 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa) wskazała na oświadczenie A. M. z [...] grudnia 1999r. oraz dowody wpłat KP za lata 1995-1996.
W myśl art. 240 § 1 pkt 5 ww. ustawy podstawą wznowienia postępowania jest ujawnienie istotnych dla sprawy nowych dowodów (podkr. sądu) lub okoliczności faktycznych, które istniały w dniu wydawania decyzji, lecz nie były znane organowi wydającemu.
Po pierwsze – ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy muszą być nowe. Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub dowodów należy rozumieć zarówno dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Po drugie okoliczności i dowody, o których mowa w tym przepisie muszą istnieć w dniu wydawania decyzji oraz nie mogły być znane organowi podatkowemu. Jeżeli wymienione przesłanki nie zostaną spełnione, to nie wystąpią przesłanki do wznowienia postępowania w oparciu o art. 240 § 1 ustawy.
Jeżeli chodzi o przesłany dowód w postaci oświadczenia A. M. z [...] grudnia 1999r., skoro nie istniał on w chwili wydawania decyzji – a co w sprawie jest oczywiste – to nie mógł stanowić podstawy do wznowienia postępowania.
Co się tyczy kolejnego dowodu a mianowicie "druku KP" przyznać należy, iż nie był on znany organowi wydającemu decyzję. Jednakże przesłanka ta jest związana z obowiązywaniem w postępowaniu podatkowym zasady swobodnej oceny dowodów, a w szczególności z treścią art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którymi organy podatkowe mają obowiązek zgromadzić w sposób zupełny i niezbędny do podjęcia decyzji podatkowej materiał dowodowy i w sposób swobodny dokonać jego oceny, a do czego obliguje je art. 191 ww. ustawy.
W ocenie Sądu wnioski jakie zostały sformułowane w trakcie postępowania doprowadziły do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia, iż dowód "KP" nie mógł stanowić podstawy do uznania, że stanowił on dowód do wykazania w spisie towarów zakupionych i objętych tym dowodem.
Za taką konstatację przemawia nie tylko fakt, że dowód ten nie spełnia kryteriów formalnych przewidzianych dla dowodów księgowych w rozporządzeniu Ministra Finansów z 14 grudnia 1995r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 148, poz. 720 ze zm.), ale dlatego, że nie zawierał danych niezbędnych, mogących stanowić podstawę do prawidłowego sporządzenia spisu z natury.
Ponieważ inne zarzuty i argumenty zawarte w skardze i w piśmie procesowym dla potrzeb tego postępowania nie mogły mieć znaczenia i brak było w związku z tym potrzeby odniesienia się w tym zakresie, to na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec, jak w sentencji.
s. J. Rudowski s. B. Lubiński s. S. Golec