III SA 2614/02

FZ 566/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-01-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-10-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Juliusz Antosik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
art. 178, art. 183 par. 1, art. 185 par. 1, art. 197 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Tezy
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że co prawda skarżący powołał się na naruszenie przepisów prawa materialnego, to jednak zarzuty te odnoszą się do decyzji podatkowej. Nie można zgodzić się z takim stanowiskiem Sądu. Braki w zakresie uzasadnienia mogłyby tylko wtedy być przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej, gdyby skarga nie zawierała żadnego uzasadnienia. Uzasadnienie błędne, szczątkowe lub nie na temat podlega ocenie dopiero przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Izby Finansowej zażalenia Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego P. s.c. - Mariola P., Mirosław P., Michał P., Piotr P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2004 r., 1/III SA 2614/02, odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego P. s.c. - Mariola P., Mirosław P., Michał P., Piotr P. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 24 sierpnia 2002 r. (...) w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za 1999 r. postanawia - uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Olsztynie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 30 czerwca 2004 r. wydał postanowienie 1/III SA 2614/02, odrzucające skargę kasacyjną Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego P. s.c. w G. od wyroku WSA w Olsztynie. Sąd w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia stwierdził, że skargę kasacyjna należało uznać za niedopuszczalną w rozumieniu art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, wobec niesformułowania prawidłowych i precyzyjnych podstaw kasacji. Zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty, zdaniem Sądu, odnoszą się do naruszenia przez Sąd I instancji przepisów Ordynacji podatkowej i są skierowane przeciwko zaskarżonej decyzji podatkowej i postępowaniu przed organami podatkowymi. Sąd przyznał, że wprawdzie strona skarżąca powołała przepisy art. 174 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarzucając błędne zastosowanie art. 180 Ordynacji podatkowej oraz art. 27 ust. 5 ustawy VAT, ale zarzuty te odnoszą się do decyzji podatkowej i w żaden sposób nie są związane z zaskarżonym wyrokiem.
W dniu 1 września 2004 r. skarżąca Spółka reprezentowana przez radcę prawnego wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, żądając jego uchylenia. Spółka zarzuciła jednocześnie nieważność postępowania z uwagi na naruszenie art. 184 w związku z art. 183 par. 2 pkt 6 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocenę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny istnienia usprawiedliwionych podstaw wniesionej skargi kasacyjnej, jak również art. 178 w związku z art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uznanie skargi kasacyjnej za niedopuszczalną w sprawie, w której strona wskazała podstawy skargi kasacyjnej wraz z ich uzasadnieniem. Strona skarżąca, przedstawiła stan faktyczny sprawy, a następnie w uzasadnieniu podniosła, że wojewódzki sąd administracyjny orzekł w sprawie, w której właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem w sposób merytoryczny rozpatrzył zawarte w skardze zarzuty. Skarga kasacyjna, zdaniem Strony, expressis verbis wskazywała konkretną podstawę kasacyjną wraz ze wskazaniem do jakiego naruszenia konkretnego przepisu prawa doszło i na czym ono polegało, a wszystkie podniesione zarzuty dotyczyły w sposób bezpośredni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a nie decyzji podatkowych i postępowania przed organami podatkowymi. Na dowód tego, Skarżący w sposób obszerny przytoczył fragmenty swojej skargi kasacyjnej, w których zawarte były kwestionowane zarzuty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadził dwa rodzaju wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. W pierwszej kolejności, stosownie do art. 46 i art. 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że w skardze kasacyjnej należy oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczyć rodzaj sądu; zamieścić osnowę skargi kasacyjnej; podpis jej autora; wymienić załączniki; oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń /wymogi formalne/. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Autor skargi winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd - skarżonym orzeczeniem - przepisy prawa materialnego podając na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /wymogi materialne/.
Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, władny jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną, dlatego za nieuzasadniony należy uznać zarzut nieważności postępowania przytoczony w zażaleniu. Należy zaznaczyć, że kontrola wstępna dokonywana przez sąd wojewódzki, ogranicza się do badania wymogów formalnych i materialnych jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności skargi kasacyjnej /J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004, str. 254/.
W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną skarżącego, uzasadniając motywy swego rozstrzygnięcia tym, że strona powołując, się na naruszenie przepisów art. 180 Ordynacji podatkowej oraz art. 27 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług w uzasadnieniu nawiązała do postępowania prowadzonego przez organy skarbowe, a nie do postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że co prawda skarżący powołał się na naruszenie przepisów prawa materialnego, to jednak zarzuty te odnoszą się do decyzji podatkowej, w żaden sposób nie są związane z zaskarżonym wyrokiem. Nie można zgodzić się z takim stanowiskiem Sądu. Braki w zakresie uzasadnienia mogłyby tylko wtedy być przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej, gdyby skarga nie zawierała żadnego uzasadnienia. Uzasadnienie błędne, szczątkowe lub nie na temat podlega ocenie dopiero przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy /B. Gruszczyński, Postępowanie kasacyjne na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, [w:] Materiały na konferencję sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, Warszawa, październik 2004/. Uzasadnienie takie może być z resztą przez stronę uzupełnione -zgodnie z treścią art. 183 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto należy zauważyć, że strona w uzasadnieniu swojej skargi kasacyjnej sformułowała zarzuty, które bezpośrednio nawiązywały do postępowania sądowego. W świetle powyższych okoliczności rozstrzygnięcie Sądu I instancji nie jest prawidłowe.
Z tych względów, na podstawie art. 185 par. 1 w związku z art. 197 par. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił orzec jak w sentencji.