III SA 1931/02

III SA 1931/02 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2004-06-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-07-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Andrzej Błesiński /przewodniczący sprawozdawca/
Tadeusz Piskozub
Wojciech Czajkowski
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Błesiński (spr.) Sędzia WSA - Tadeusz Piskozub Asesor WSA - Wojciech Czajkowski Protokolant - Katarzyna Lenartowicz po rozpoznaniu w dniu 03 czerwca 2004r. sprawy ze skargi F. K. na postanowienie Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ulgi z tytułu nauki zawodu oddala skargę.
Uzasadnienie
1 III SA 1931/02
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia 22 marca 2002r. znak: [...] Urząd Skarbowy w K. odmówił przyznania F. K. ulgi z tytułu wyszkolenia ucznia w zawodzie kuśnierstwo.
Decyzja została doręczona stronie w dniu 25 marca 2002r, co zostało potwierdzone podpisem F. K. na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.
Odwołanie od decyzji Urzędu Skarbowego w K. zostało złożone w dniu 19 kwietnia 2002r.
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2002r. znak: [...] Izba Skarbowa w O. stwierdziła, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223§2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 137, poz. 926 ze zm. dalej Ordynacja podatkowa.) w związku z czym pozostawiono je bez merytorycznego rozpatrzenia. W uzasadnieniu Izba wskazała, że decyzję doręczono w dniu 25 marca 2002r., a zatem ostatni dzień na wniesienie odwołania przypadał na dzień 8 kwietnia 2002r. Natomiast odwołanie wniesiono dnia 19 kwietnia 2002r., czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia, bez wniosku o jego przywrócenie.
Na powyższe postanowienie Izby Skarbowej w O. skargę wniósł F. K.
W skardze wnosi o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skarżący tłumaczy, iż w związku z podjętymi przez niego staraniami w celu uzyskania dokumentu potwierdzającego jego kwalifikacje pedagogiczne, odwołanie wniósł po terminie, natomiast Izba Skarbowa pozostawiła je bez merytorycznego rozpoznania, wydając postanowienie o uchybieniu terminowi do jego wniesienia. Stwierdza, iż nie jest osobą posiadającą wiedzę prawniczą na tyle aby znać wszystkie procedury, dlatego też nie był zorientowany, że skoro uchybił terminowi do wniesienia odwołania, powinien w odwołaniu zamieścić wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wskazując na powyższe skarżący zarzuca Izbie Skarbowej w O. zbytni formalizm przy rozpoznawaniu jego sprawy.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Organ odwoławczy z urzędu bada zachowanie terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie bowiem tego terminu prowadzi do ostateczności decyzji, w konsekwencji wyłącza dopuszczalność jej skontrolowania w zwyczajnym postępowaniu odwoławczym, co najwyżej może ewentualnie wówczas wchodzić w rachubę kontrola w trybie nadzwyczajnym.
Przepis art. 223§2 Ordynacji podatkowej przewiduje czternastodniowy termin do wniesienia odwołania. Termin ten liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania jest zachowanie wyżej wymienionego ustawowego terminu.
W świetle przepisu 228 Ordynacji podatkowej konsekwencją uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest zamknięcie drogi do dalszego rozpatrywania sprawy. Jeżeli organ odwoławczy stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ II instancji nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. Uchybienie terminu nie podlega żadnym ocenom ani stopniowaniu skali tego naruszenia. Nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia w tym zakresie, chyba że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu, a wniosek ten zostanie uwzględniony.
Poza sporem w rozpoznawanej sprawie pozostaje okoliczność faktyczna, iż decyzja, od której skarżący wniósł odwołanie została mu doręczona w dniu 25 marca 2002r, co wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu doręczenia. Okoliczności tej nie kwestionuje skarżący we wniesionej skardze. Jest więc oczywistym, że 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 8 kwietnia 2002r. Ustalenie wobec tego przez organ odwoławczy, że złożone przez podatnika odwołanie od decyzji Urzędu Skarbowego nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia, zgodne jest z prawem, zaś wydane przez Izbę Skarbową postanowienie stwierdzające to uchybienie nie jest zbytnim formalizmem, lecz wręcz przeciwnie ma swoją podstawę i oparcie w powoływanym wyżej przepisie art. 228 Ordynacji podatkowej.
W ocenie sądu materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania przed organami podatkowymi, daje podstawę do jednoznacznego uznania legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.
Natomiast przywrócenie terminu do wniesienia odwołania o co wnosi w skardze F. K. pozostaje poza oceną sądu, gdyż nie jest i nie może być przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 163 §1 Ordynacji podatkowej w sprawie przywrócenia terminu postanawia bowiem właściwy organ podatkowy.
W myśl art. 1§2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny zaskarżone postanowienie kontroluje jedynie z punktu widzenia zgodności z prawem. Z przedstawionych wyżej wywodów wynika, że zaskarżone postanowienie prawu odpowiada. W tej sytuacji skarga nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Wobec powyższego na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.