III SA 1083/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki na decyzję Ministra Finansów stwierdzającą nieważność zawiadomienia o potrąceniu zobowiązania podatkowego, uznając, że wierzytelność nie spełniała wymogów ustawowych.
Spółka S.A. wniosła skargę na decyzję Ministra Finansów, która utrzymała w mocy decyzję Izby Skarbowej stwierdzającą nieważność zawiadomienia o potrąceniu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych. Spór dotyczył tego, czy wierzytelność spółki wobec jednostki budżetowej mogła zostać potrącona z zobowiązaniem podatkowym. Sąd uznał, że wierzytelność nie była bezsporna, ponieważ umowa została zawarta pod warunkiem zawieszającym, który nie został spełniony, a jednostka budżetowa odstąpiła od jej realizacji.
Sprawa dotyczyła skargi spółki "S." S.A. na decyzję Ministra Finansów, która stwierdziła nieważność zawiadomienia Urzędu Skarbowego o potrąceniu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za luty 1995 roku. Urząd Skarbowy dokonał potrącenia z wierzytelności spółki wobec Zespołu Szkół Zawodowych nr [...] w B. Izba Skarbowa w K. stwierdziła nieważność tego zawiadomienia, wskazując, że wierzytelność nie spełniała wymogów określonych w art. 28 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, w szczególności nie była bezsporna. Minister Finansów utrzymał tę decyzję w mocy, podkreślając, że umowa, z której wynikała wierzytelność, zawierała warunek zawieszający, od którego szkoła odstąpiła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki, uznając, że potrącenie nie było możliwe, ponieważ wierzytelność nie była bezsporna. Sąd podkreślił, że pozostawienie w obrocie prawnym zawiadomienia o potrąceniu rażąco naruszałoby zasadę praworządności. Sąd zwrócił również uwagę na nadmiernie długi czas postępowania przed Ministrem Finansów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, potrącenie nie jest możliwe, jeśli wierzytelność nie spełnia warunków ustawowych, w tym warunku bezsporności.
Uzasadnienie
Wierzytelność wynikająca z umowy zawartej pod warunkiem zawieszającym, który się nie ziścił, nie jest bezsporna, co wyklucza możliwość jej potrącenia z zobowiązaniem podatkowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
u.z.p. art. 28
Ustawa o zobowiązaniach podatkowych
Potrącenie zobowiązania podatkowego z wzajemnej, bezspornej i wymagalnej wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa jest możliwe tylko po łącznym spełnieniu tych warunków. Wierzytelność nie może być obarczona warunkiem zawieszającym, który się nie ziścił.
o.p. art. 247 § 1
Ordynacja podatkowa
Organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
Pomocnicze
u.z.p. art. 28
Ustawa o zobowiązaniach podatkowych
Przepis nieobowiązujący w dacie wydania zawiadomienia o potrąceniu, ale stosowany przez sąd do oceny zasadności decyzji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wierzytelność nie była bezsporna, ponieważ umowa została zawarta pod warunkiem zawieszającym, który nie został spełniony, a kontrahent odstąpił od jej realizacji.
Odrzucone argumenty
Argumenty skargi, że klauzula o warunku zawieszającym została anulowana. Argumenty dotyczące potwierdzenia zaległości przez jednostkę budżetową i oświadczenia o własności przedmiotu umowy.
Godne uwagi sformułowania
Potrącenie wierzytelności podatnika względem jego zobowiązań podatkowych nie jest możliwe, jeżeli wspomniana wierzytelność nie spełnia warunków, od których spełnienia ustawodawca uzależnił możliwość potrącenia. W szczególności nie jest możliwe potrącenie wierzytelności powstałej na skutek umowy zawartej pod warunkiem zawieszającym, który się nie ziścił. Istotą omawianej regulacji jest eliminowanie z obrotu prawnego indywidualnych aktów administracji, których treść nie da się pogodzić z zasadą praworządności. Cechą rażącego naruszenia prawa jest więc to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą.
Skład orzekający
Bogusław Dauter
przewodniczący sprawozdawca
Jerzy Rypina
członek
Jolanta Sokołowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja warunków potrącenia wierzytelności podatkowych, w szczególności wymogu bezsporności wierzytelności i wpływu warunków zawieszających na możliwość potrącenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych, która została zastąpiona Ordynacją podatkową. Jednak zasady dotyczące bezsporności wierzytelności mogą mieć nadal zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia z zakresu prawa podatkowego – możliwości potrącenia wierzytelności z zobowiązaniem podatkowym, co jest istotne dla przedsiębiorców. Wyjaśnia, dlaczego warunki formalne są kluczowe.
“Czy można potrącić dług podatkowy z wierzytelnością, która nie jest pewna? Sąd wyjaśnia kluczowe warunki.”
Dane finansowe
WPS: 463 185,73 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA 1083/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-05-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-05-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Bogusław Dauter /przewodniczący sprawozdawca/ Jerzy Rypina Jolanta Sokołowska Hasła tematyczne Podatkowe postępowanie Sygn. powiązane FSK 1937/04 - Wyrok NSA z 2005-06-14 Skarżony organ Minister Finansów Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 art. 28 Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 września 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926 art. 247 par. 1 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Tezy Potrącenie wierzytelności podatnika względem jego zobowiązań podatkowych nie jest możliwe, jeżeli wspomniana wierzytelność nie spełnia warunków, od których spełnienia ustawodawca uzależnił możliwość potrącenia. W szczególności nie jest możliwe potrącenie wierzytelności powstałej na skutek umowy zawartej pod warunkiem zawieszającym, który się nie ziścił. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter (spr.), Sędzia NSA (del.) Jerzy Rypina, Asesor WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Michał Gwardyś, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2004 r. sprawy ze skargi S.A. S. w K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zawiadomienia o potrąceniu zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych - oddala skargę - Uzasadnienie Na wniosek skarżącej spółki "S." S.A. [...] Urząd Skarbowy w K. dokonał potrącenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za luty 1995 roku z wierzytelności należnej spółce od Zespołu Szkół Zawodowych nr [...] w B., wydając w dniu 20 marca 1995 roku zawiadomienie nr RP VI/2/Z/346/95 w tym przedmiocie. Dnia [...] stycznia 1996 roku Izba Skarbowa w K. decyzją nr [...] z urzędu stwierdziła nieważność powyższego zawiadomienia z uwagi na to, że przyjęta do kompensaty wierzytelność spółki nie spełniała wymogów określonych w art. 28 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 roku o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 z późn. zm.). Korzystając z prawa zaskarżenia powyższego rozstrzygnięcia, "S." S.A. odwołała się w dniu 10 stycznia 1996 roku do Ministra Finansów, zarzucając naruszenie art. 28 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 roku nr [...] Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję Izby Skarbowej w K. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na warunki, wymienione w przywoływanym przepisie art. 28 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, których łączne spełnienie było koniecznym warunkiem dokonania potrącenia zobowiązania podatkowego z wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa; w tym na fakt bezspornego charakteru tej wierzytelności. Zdaniem Ministra Finansów, nie ulegało wątpliwości, że umowa, z tytułu której skarżąca spółka domagała się potrącenia zobowiązania podatkowego, nie spełniała powyższego wymogu. Obejmowała bowiem warunek zawieszający, pozwalający kontrahentowi - ZSZ nr [...] w B. - na odstąpienie. Z tej możliwości szkoła skorzystała, informując skarżącą spółkę pismem z dnia 18 kwietnia 1995 roku o odstąpieniu od realizacji zamówienia. W związku z powyższym Minister Finansów uznał, że w sytuacji, gdy umowa nie została zrealizowana, żądanie uchylenia zaskarżonej decyzji i dokonanie potrącenia w trybie art. 28 ustawy o zobowiązaniach podatkowych było bezzasadne. Na powyższą decyzję "S." S.A. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie jako wydanej z naruszeniem art. 28 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Działając na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.) organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Oznacza to, że w przypadku wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa lub z inną z wad, określonych w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej, na organie podatkowym ciąży obowiązek stwierdzenia nieważności takiej decyzji. Istotą omawianej regulacji jest eliminowanie z obrotu prawnego indywidualnych aktów administracji, których treść nie da się pogodzić z zasadą praworządności. Odnosząc się do zagadnienia rażącego naruszenia prawa Sąd stwierdza, że ma ono miejsce w szczególności wtedy, gdy istnieje oczywista sprzeczność pomiędzy treścią przepisu, a rozstrzygnięciem objętym decyzją (por. wyrok NSA z dnia 4 grudnia 1986 roku, sygn. akt IV SA 716/86). Cechą rażącego naruszenia prawa jest więc to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą. Nie chodzi tu bowiem o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób oczywisty i niedwuznaczny (por. wyrok NSA z dnia 29 czerwca 1987 roku, sygn. akt II SA 2145/86). Przedmiotem sporu w sprawie niniejszej jest zawiadomienie [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia 20 marca 1995 roku, mocą którego Urząd ten, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki "S." S.A. w K., potrącił zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za luty 1995 roku w kwocie 463.185,73 zł na podstawie art. 28 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 roku o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 z późn. zm.). Zgodnie z tym nieobowiązującym już przepisem zobowiązanie podatkowe podlegało, na wniosek podatnika, a także z urzędu, potrąceniu z wzajemnej, bezspornej i wymagalnej wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa, w tym również z należności wynikających z dostawy towarów, wykonywanych robót i usług na rzecz państwowych jednostek budżetowych. Analiza powyższego przepisu wskazuje, że potrącenie wierzytelności jest możliwe, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki: Wierzytelność podatnika wobec Skarbu Państwa musi mieć charakter wzajemny, być bezsporna i wymagalna. Z akt sprawy w sposób oczywisty wynika, że przedmiotowa wierzytelność nie była bezsporna, albowiem w sposób uprawniony treścią zawartej umowy z dnia 8 stycznia 1995 roku, Zespół Szkół Zawodowych Nr [...] w B. odstąpił od realizacji zamówienia i w efekcie do przeniesienia własności rzeczy de iure i de facto nie doszło. Sąd nie podziela argumentów skargi, że zawarta w umowie z dnia 8 stycznia 1995 roku klauzula o zawarciu umowy pod warunkiem zawieszającym została kiedykolwiek anulowana. Brak jest bowiem jakiejkolwiek wzmianki w aktach sprawy, która by takie twierdzenie uzasadniała. Bez wpływu na taką ocenę pozostaje to, że ZSZ Nr [...] w B. w dniu 14 lutego 1995 roku potwierdził zaległość państwowej jednostki budżetowej oraz w dniu 15 marca 1995 roku wydał oświadczenie o tym, że przedmiot umowy przelewu wierzytelności był jej własnością. Tego rodzaju oświadczenie było sprzeczne ze stanem faktycznym i stanem prawnym. Reasumując powyższe rozważania Sąd uznał, że pozostawanie w obiegu prawnym zawiadomienia [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia 20 marca 1995 roku w sposób oczywisty kłóciłoby się z zasadą praworządności, gdyż tego rodzaju akt prawny w sposób rażący narusza przepis art. 28 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 roku o zobowiązaniach podatkowych. Na marginesie powyższych wywodów Sąd stwierdza, że Minister Finansów, rozpoznając odwołanie od decyzji Izby Skarbowej w K. przez okres ponad siedmiu lat, dopuścił się oczywistego i niedopuszczalnego naruszenia zasady szybkości postępowania. Jakkolwiek to naruszenie przepisów postępowania nie miało wpływu na treść decyzji, to w sposób ewidentny rzutuje na obniżenie autorytetu organów państwa. Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), Sąd orzekł jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI