III SA 1083/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-05-25
NSApodatkoweŚredniawsa
podatek dochodowy od osób prawnychpotrąceniewierzytelnośćbezsporny charakterwarunek zawieszającynieważność decyzjiprawo podatkowepostępowanie podatkowe

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki na decyzję Ministra Finansów stwierdzającą nieważność zawiadomienia o potrąceniu zobowiązania podatkowego, uznając, że wierzytelność nie spełniała wymogów ustawowych.

Spółka S.A. wniosła skargę na decyzję Ministra Finansów, która utrzymała w mocy decyzję Izby Skarbowej stwierdzającą nieważność zawiadomienia o potrąceniu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych. Spór dotyczył tego, czy wierzytelność spółki wobec jednostki budżetowej mogła zostać potrącona z zobowiązaniem podatkowym. Sąd uznał, że wierzytelność nie była bezsporna, ponieważ umowa została zawarta pod warunkiem zawieszającym, który nie został spełniony, a jednostka budżetowa odstąpiła od jej realizacji.

Sprawa dotyczyła skargi spółki "S." S.A. na decyzję Ministra Finansów, która stwierdziła nieważność zawiadomienia Urzędu Skarbowego o potrąceniu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za luty 1995 roku. Urząd Skarbowy dokonał potrącenia z wierzytelności spółki wobec Zespołu Szkół Zawodowych nr [...] w B. Izba Skarbowa w K. stwierdziła nieważność tego zawiadomienia, wskazując, że wierzytelność nie spełniała wymogów określonych w art. 28 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, w szczególności nie była bezsporna. Minister Finansów utrzymał tę decyzję w mocy, podkreślając, że umowa, z której wynikała wierzytelność, zawierała warunek zawieszający, od którego szkoła odstąpiła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki, uznając, że potrącenie nie było możliwe, ponieważ wierzytelność nie była bezsporna. Sąd podkreślił, że pozostawienie w obrocie prawnym zawiadomienia o potrąceniu rażąco naruszałoby zasadę praworządności. Sąd zwrócił również uwagę na nadmiernie długi czas postępowania przed Ministrem Finansów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, potrącenie nie jest możliwe, jeśli wierzytelność nie spełnia warunków ustawowych, w tym warunku bezsporności.

Uzasadnienie

Wierzytelność wynikająca z umowy zawartej pod warunkiem zawieszającym, który się nie ziścił, nie jest bezsporna, co wyklucza możliwość jej potrącenia z zobowiązaniem podatkowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (3)

Główne

u.z.p. art. 28

Ustawa o zobowiązaniach podatkowych

Potrącenie zobowiązania podatkowego z wzajemnej, bezspornej i wymagalnej wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa jest możliwe tylko po łącznym spełnieniu tych warunków. Wierzytelność nie może być obarczona warunkiem zawieszającym, który się nie ziścił.

o.p. art. 247 § 1

Ordynacja podatkowa

Organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej wydanej z rażącym naruszeniem prawa.

Pomocnicze

u.z.p. art. 28

Ustawa o zobowiązaniach podatkowych

Przepis nieobowiązujący w dacie wydania zawiadomienia o potrąceniu, ale stosowany przez sąd do oceny zasadności decyzji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wierzytelność nie była bezsporna, ponieważ umowa została zawarta pod warunkiem zawieszającym, który nie został spełniony, a kontrahent odstąpił od jej realizacji.

Odrzucone argumenty

Argumenty skargi, że klauzula o warunku zawieszającym została anulowana. Argumenty dotyczące potwierdzenia zaległości przez jednostkę budżetową i oświadczenia o własności przedmiotu umowy.

Godne uwagi sformułowania

Potrącenie wierzytelności podatnika względem jego zobowiązań podatkowych nie jest możliwe, jeżeli wspomniana wierzytelność nie spełnia warunków, od których spełnienia ustawodawca uzależnił możliwość potrącenia. W szczególności nie jest możliwe potrącenie wierzytelności powstałej na skutek umowy zawartej pod warunkiem zawieszającym, który się nie ziścił. Istotą omawianej regulacji jest eliminowanie z obrotu prawnego indywidualnych aktów administracji, których treść nie da się pogodzić z zasadą praworządności. Cechą rażącego naruszenia prawa jest więc to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą.

Skład orzekający

Bogusław Dauter

przewodniczący sprawozdawca

Jerzy Rypina

członek

Jolanta Sokołowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja warunków potrącenia wierzytelności podatkowych, w szczególności wymogu bezsporności wierzytelności i wpływu warunków zawieszających na możliwość potrącenia."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych, która została zastąpiona Ordynacją podatkową. Jednak zasady dotyczące bezsporności wierzytelności mogą mieć nadal zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia z zakresu prawa podatkowego – możliwości potrącenia wierzytelności z zobowiązaniem podatkowym, co jest istotne dla przedsiębiorców. Wyjaśnia, dlaczego warunki formalne są kluczowe.

Czy można potrącić dług podatkowy z wierzytelnością, która nie jest pewna? Sąd wyjaśnia kluczowe warunki.

Dane finansowe

WPS: 463 185,73 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA 1083/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-05-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-05-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Dauter /przewodniczący sprawozdawca/
Jerzy Rypina
Jolanta Sokołowska
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
FSK 1937/04 - Wyrok NSA z 2005-06-14
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486
art. 28
Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 września 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zobowiązaniach podatkowych.
Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926
art. 247 par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Tezy
Potrącenie wierzytelności podatnika względem jego zobowiązań podatkowych nie jest możliwe, jeżeli wspomniana wierzytelność nie spełnia warunków, od których spełnienia ustawodawca uzależnił możliwość potrącenia. W szczególności nie jest możliwe potrącenie wierzytelności powstałej na skutek umowy zawartej pod warunkiem zawieszającym, który się nie ziścił.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter (spr.), Sędzia NSA (del.) Jerzy Rypina, Asesor WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Michał Gwardyś, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2004 r. sprawy ze skargi S.A. S. w K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zawiadomienia o potrąceniu zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych - oddala skargę -
Uzasadnienie
Na wniosek skarżącej spółki "S." S.A. [...] Urząd Skarbowy
w K. dokonał potrącenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za luty 1995 roku z wierzytelności należnej spółce od Zespołu Szkół Zawodowych nr [...] w B., wydając w dniu 20 marca 1995 roku zawiadomienie nr RP VI/2/Z/346/95 w tym przedmiocie.
Dnia [...] stycznia 1996 roku Izba Skarbowa w K. decyzją
nr [...] z urzędu stwierdziła nieważność powyższego zawiadomienia z uwagi na to, że przyjęta do kompensaty wierzytelność spółki nie spełniała wymogów określonych w art. 28 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 roku
o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 z późn. zm.). Korzystając z prawa zaskarżenia powyższego rozstrzygnięcia, "S." S.A. odwołała się w dniu 10 stycznia 1996 roku do Ministra Finansów, zarzucając naruszenie art. 28 ustawy o zobowiązaniach podatkowych.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 roku nr [...] Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję Izby Skarbowej w K. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na warunki, wymienione w przywoływanym przepisie art. 28 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, których łączne spełnienie było koniecznym warunkiem dokonania potrącenia zobowiązania podatkowego z wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa; w tym na fakt bezspornego charakteru tej wierzytelności. Zdaniem Ministra Finansów, nie ulegało wątpliwości, że umowa, z tytułu której skarżąca spółka domagała się potrącenia zobowiązania podatkowego, nie spełniała powyższego wymogu. Obejmowała bowiem warunek zawieszający, pozwalający kontrahentowi - ZSZ nr [...] w B. - na odstąpienie. Z tej możliwości szkoła skorzystała, informując skarżącą spółkę pismem z dnia
18 kwietnia 1995 roku o odstąpieniu od realizacji zamówienia. W związku
z powyższym Minister Finansów uznał, że w sytuacji, gdy umowa nie została zrealizowana, żądanie uchylenia zaskarżonej decyzji i dokonanie potrącenia w trybie art. 28 ustawy o zobowiązaniach podatkowych było bezzasadne.
Na powyższą decyzję "S." S.A. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie jako wydanej
z naruszeniem art. 28 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Działając na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.) organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Oznacza to, że w przypadku wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa lub
z inną z wad, określonych w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej, na organie podatkowym ciąży obowiązek stwierdzenia nieważności takiej decyzji. Istotą omawianej regulacji jest eliminowanie z obrotu prawnego indywidualnych aktów administracji, których treść nie da się pogodzić z zasadą praworządności.
Odnosząc się do zagadnienia rażącego naruszenia prawa Sąd stwierdza, że ma ono miejsce w szczególności wtedy, gdy istnieje oczywista sprzeczność pomiędzy treścią przepisu, a rozstrzygnięciem objętym decyzją (por. wyrok NSA z dnia
4 grudnia 1986 roku, sygn. akt IV SA 716/86). Cechą rażącego naruszenia prawa jest więc to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą. Nie chodzi tu bowiem o błędy w wykładni prawa, ale
o przekroczenie prawa w sposób oczywisty i niedwuznaczny (por. wyrok NSA
z dnia 29 czerwca 1987 roku, sygn. akt II SA 2145/86).
Przedmiotem sporu w sprawie niniejszej jest zawiadomienie [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia 20 marca 1995 roku, mocą którego Urząd ten, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki "S." S.A. w K., potrącił zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za luty 1995 roku w kwocie 463.185,73 zł na podstawie art. 28 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 roku
o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 z późn. zm.). Zgodnie z tym nieobowiązującym już przepisem zobowiązanie podatkowe podlegało, na wniosek podatnika, a także z urzędu, potrąceniu z wzajemnej, bezspornej i wymagalnej wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa, w tym również z należności wynikających z dostawy towarów, wykonywanych robót
i usług na rzecz państwowych jednostek budżetowych. Analiza powyższego przepisu wskazuje, że potrącenie wierzytelności jest możliwe, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:
Wierzytelność podatnika wobec Skarbu Państwa musi mieć charakter wzajemny, być bezsporna i wymagalna. Z akt sprawy w sposób oczywisty wynika, że przedmiotowa wierzytelność nie była bezsporna, albowiem w sposób uprawniony treścią zawartej umowy z dnia 8 stycznia 1995 roku, Zespół Szkół Zawodowych Nr [...] w B. odstąpił od realizacji zamówienia i w efekcie do przeniesienia własności rzeczy de iure i de facto nie doszło. Sąd nie podziela argumentów skargi,
że zawarta w umowie z dnia 8 stycznia 1995 roku klauzula o zawarciu umowy pod warunkiem zawieszającym została kiedykolwiek anulowana. Brak jest bowiem jakiejkolwiek wzmianki w aktach sprawy, która by takie twierdzenie uzasadniała. Bez wpływu na taką ocenę pozostaje to, że ZSZ Nr [...] w B. w dniu
14 lutego 1995 roku potwierdził zaległość państwowej jednostki budżetowej oraz
w dniu 15 marca 1995 roku wydał oświadczenie o tym, że przedmiot umowy przelewu wierzytelności był jej własnością. Tego rodzaju oświadczenie było sprzeczne ze stanem faktycznym i stanem prawnym.
Reasumując powyższe rozważania Sąd uznał, że pozostawanie w obiegu prawnym zawiadomienia [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia
20 marca 1995 roku w sposób oczywisty kłóciłoby się z zasadą praworządności, gdyż tego rodzaju akt prawny w sposób rażący narusza przepis art. 28 ustawy z dnia
19 grudnia 1980 roku o zobowiązaniach podatkowych.
Na marginesie powyższych wywodów Sąd stwierdza, że Minister Finansów, rozpoznając odwołanie od decyzji Izby Skarbowej w K. przez okres ponad siedmiu lat, dopuścił się oczywistego i niedopuszczalnego naruszenia zasady szybkości postępowania. Jakkolwiek to naruszenie przepisów postępowania nie miało wpływu na treść decyzji, to w sposób ewidentny rzutuje na obniżenie autorytetu organów państwa.
Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), Sąd orzekł jak w wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI