III RNS 32/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Człuchowie oddalił wniosek o przymusowe leczenie odwykowe, uznając, że mimo uzależnienia od alkoholu, uczestnik nie powoduje rozkładu życia rodzinnego ani demoralizacji dzieci.
Gminna Komisja ds. (...) w C. wniosła o przymusowe leczenie odwykowe dla R. A. (1), powołując się na jego nadużywanie alkoholu i demoralizację trójki małoletnich dzieci. Uczestnik postępowania nie zgodził się z wnioskiem, twierdząc, że pije alkohol okazjonalnie i nie wpływa to negatywnie na rodzinę. Sąd, opierając się na zeznaniach żony i opinii biegłych, ustalił, że uczestnik jest uzależniony, ale nie powoduje rozkładu życia rodzinnego, demoralizacji dzieci, uchylania się od pracy ani zakłócania porządku publicznego. W związku z tym wniosek został oddalony.
Wniosek Gminnej Komisji ds. (...) w C. o zobowiązanie R. A. (1) do poddania się leczeniu odwykowemu został oddalony przez Sąd Rejonowy w Człuchowie. Wnioskodawca argumentował, że uczestnik nadużywa alkoholu, co demoralizuje ich troje małoletnich dzieci. Uczestnik postępowania zaprzeczył, twierdząc, że pije alkohol okazjonalnie i w sposób niezakłócający życia rodzinnego. Sąd ustalił, że R. A. (1) jest osobą uzależnioną od alkoholu, co potwierdziła opinia biegłych. Jednakże, sąd nie znalazł dowodów na to, że uczestnik powoduje rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchyla się od pracy lub systematycznie zakłóca spokój publiczny. Z zeznań żony wynikało, że uczestnik ma stałą pracę, zarabia i łoży na utrzymanie rodziny, a jego zachowanie nie budzi zastrzeżeń. Sąd podkreślił, że samo spożywanie alkoholu nie przesądza o demoralizacji dzieci, a przesłanki do zobowiązania do leczenia muszą istnieć w momencie orzekania. Wobec braku spełnienia ustawowych przesłanek, wniosek został oddalony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba uzależniona od alkoholu może zostać zobowiązana do poddania się leczeniu odwykowemu tylko wtedy, gdy jej nadużywanie alkoholu powoduje rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchylanie się od pracy lub systematyczne zakłócanie spokoju lub porządku publicznego.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na art. 24 i 26 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, wskazując, że przesłanki do przymusowego leczenia muszą być spełnione łącznie i muszą istnieć w momencie orzekania. W tym przypadku, mimo uzależnienia, brak było dowodów na negatywne skutki zachowania uczestnika wobec rodziny i dzieci.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strona wygrywająca
R. A. (1)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Gminna Komisja ds. (...) w C. | instytucja | wnioskodawca |
| R. A. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| L. A. | osoba_fizyczna | świadk |
Przepisy (2)
Główne
u.w.t.p.a. art. 26 § 1
Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
u.w.t.p.a. art. 24
Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
Określa przesłanki, których spełnienie umożliwia zobowiązanie do leczenia odwykowego: rozkład życia rodzinnego, demoralizacja małoletnich, uchylanie się od pracy lub systematyczne zakłócanie spokoju lub porządku publicznego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak spełnienia przesłanek z art. 24 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (brak rozkładu życia rodzinnego, demoralizacji małoletnich, uchylania się od pracy, zakłócania porządku publicznego).
Odrzucone argumenty
Nadużywanie alkoholu przez uczestnika postępowania i demoralizacja małoletnich dzieci (argument wnioskodawcy).
Godne uwagi sformułowania
brak jest podstaw do uznania, że R. A. powoduje rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchyla się od pracy albo systematycznie zakłóca spokój lub porządek publiczny. samo spożywanie alkoholu przez uczestnika postępowania, nie przesądza o tym, że takie zachowanie powoduje demoralizację małoletnich przesłanki warunkujące zobowiązanie uczestnika postępowania do podjęcia leczenia odwykowego muszą występować w dniu rozstrzygania przez sąd o takim obowiązku
Skład orzekający
Agnieszka Biernikowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek zobowiązania do leczenia odwykowego w kontekście ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej, gdzie uzależnienie nie przekłada się na negatywne skutki społeczne i rodzinne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę prawną dotyczącą przymusu leczenia odwykowego, pokazując, że samo uzależnienie nie wystarczy do jego orzeczenia, a kluczowe są negatywne skutki społeczne i rodzinne.
“Czy samo uzależnienie od alkoholu wystarczy, by zmusić do leczenia? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III RNs 32/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Człuchowie III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący SSR Agnieszka Biernikowicz Protokolant pracownik biurowy Karolina Ziółkowska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. w Człuchowie na rozprawie sprawy z wniosku Gminna Komisja ds (...) w C. z udziałem R. A. (1) o zastosowanie obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu postanawia: oddalić wniosek. /-/ Agnieszka Biernikowicz na oryginale właściwy podpis III RNs 32/16 UZASADNIENIE Wnioskodawca Gminna Komisja ds. (...) w C. wniosła o orzeczenie obowiązku poddania się leczeniu w stacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego przez uczestnika postępowania R. A. (1) . W uzasadnieniu tego żądania podano, iż pismem z dnia 5 marca 2015r. żona uczestnika postępowania L. A. zwróciła się do wnioskodawcy o podjcie czynności zmierzających do orzeczenia obowiązku podania się leczeniu odwykowemu przez jej męża R. A. (1) , gdyż nadużywa on alkoholu, czym demoralizuje ich troje małoletnich dzieci w wieku 16,14 i 7 lat, a sytuacja ta nie zmieniła się. Uczestnik postępowania R. A. (1) nie zgodził się z żądaniem zawartym we wniosku. Podał, że żyje w małżeństwie razem z małoletnimi dziećmi. Pije alkohol w postaci piwa, przeważnie w soboty tj. w dniu wolnym od pracy i czyni to pod sklepem, by jego żona nie widziała takiego jego zachowania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Uczestnik postępowania R. A. (1) ma 52 lata. Pozostaje w związku małżeńskim z L. A. . Mieszka z nią i trojgiem małoletnich dzieci w wieku 10,15 i 17 lat miejscowości D. . Uczestnik postępowania ma stałą pracę. Pracuje w miejscowości S. zarabiając około 2.300 - 3.000 zł miesięcznie, które przeznacza na utrzymanie rodziny. R. A. (1) pije alkohol w postaci piwa około dwóch razy w tygodniu, przede wszystkim w soboty. Po spożyciu alkoholu jego zachowanie nie budzi zastrzeżeń. Do pracy stawia się trzeźwy, gdyż pracuje przy obsłudze maszyn i pracodawca bada stan trzeźwości pracowników. Żona uczestnika nie pracuje. Zajmuje się domem. W przeszłości odbyła leczenie odwykowe od alkoholu, lecz nadal zdarza się, iż pije alkohol. Rodzina uczestnika postępowania korzysta z pomocy asystenta rodziny. Uczestnikowi i jego żonie w pełni przysługuje władza rodzicielska nad ich małoletnimi dziećmi. - zeznania świadka L. A. z dnia 28 września 2016r. 00:03:25- 00:13:37, W dniu 5 marca 2015r. L. A. zwróciła się do wnioskodawcy o podjęcie działań zmierzających do orzeczenia obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu przez R. A. (1) , gdyż z powodu nadużywania przez niego alkoholu demoralizuje on ich dzieci. - dowód: pismo L. A. k. 3, Uczestnik postępowania R. A. (1) jest osobą uzależnioną od alkoholu. - dowód: opinia biegłych k. 54- 55, Sąd zważył co następuje: Wniosek oparty na treści 26 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi z dnia 26 października 1982 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią tego przepisu osoby, o których mowa w art. 24 ustawy, jeżeli uzależnione są od alkoholu, zobowiązać można do poddania się leczeniu w stacjonarnym lub niestacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego. Uwzględniając treść art. 24 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi z dnia 26 października 1982 r. możliwość zobowiązania przez sąd podjęcia leczenia odwykowego dotyczy wyłącznie tych osób, które w związku z nadużywaniem alkoholu powodują rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchylają się od pracy albo systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny. W niniejszej zaś sprawie o ile zostało wykazane, iż uczestnik postępowania R. A. (1) jest osobą uzależnioną od alkoholu, o czym świadczy opinia wydana przez biegłą psycholog i biegłego lekarza psychiatrę, to brak jest podstaw do uznania, że R. A. powoduje rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchyla się od pracy albo systematycznie zakłóca spokój lub porządek publiczny. Nie zostały przedstawione jakiekolwiek dowody świadczące o istnieniu takich okoliczności. Przeciwnie, jak wynika z zeznań świadka L. A. uczestnik postępowania ma stałą pracę, żyje w małżeństwie, łoży na utrzymanie rodziny, a jego zachowanie nie budzi żadnych zastrzeżeń. Podkreślić przy tym należy, że samo spożywanie alkoholu przez uczestnika postępowania, nie przesądza o tym, że takie zachowanie powoduje demoralizację małoletnich, co wynikało z pisma L. A. z dnia 5 marca 2015r. Istotnym także jest, że przesłanki warunkujące zobowiązanie uczestnika postępowania do podjęcia leczenia odwykowego muszą występować w dniu rozstrzygania przez sąd o takim obowiązku (tak Sąd Najwyższego Izba Cywilna w postanowieniu z dnia z dnia 18 września 2015r. w sprawie o sygn. akt I CSK 351/15). W tym stanie rzeczy wniosek jako niezasadny oddalono.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI