III RN 240/01

Sprawa rozpatrywana przez Sąd Najwyższy dotyczyła rewizji nadzwyczajnej Prezesa Urzędu Patentowego od decyzji Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP, która utrzymała w mocy decyzję Urzędu Patentowego o unieważnieniu prawa z rejestracji przestrzennego znaku towarowego w postaci klocka konstrukcyjnego na rzecz Spółki „Kirkbi” A/S. Urząd Patentowy pierwotnie zarejestrował znak, ale następnie, na wniosek konkurenta (C. Spółka z o.o.), unieważnił rejestrację w części dotyczącej klocków, uznając, że znak nie posiada pierwotnej ani wtórnej zdolności odróżniającej, gdyż jego forma jest uwarunkowana wyłącznie właściwościami funkcjonalnymi. Komisja Odwoławcza podtrzymała to stanowisko, odrzucając argumenty o tożsamości znaków z zagranicznymi rejestracjami i o nabyciu wtórnej zdolności odróżniającej. Prezes Urzędu Patentowego w rewizji nadzwyczajnej zarzucił organom patentowym m.in. rażące naruszenie prawa procesowego poprzez niezbadanie interesu prawnego wnioskodawcy oraz błędną ocenę zdolności odróżniającej znaku. Sąd Najwyższy oddalił rewizję, uznając, że forma przestrzenna będąca odzwierciedleniem towaru i uwarunkowana wyłącznie właściwościami funkcjonalnymi nie posiada pierwotnej zdolności odróżniającej i nie może nabyć wtórnej zdolności odróżniającej. Sąd podkreślił, że taki znak informuje o właściwościach towaru, a nie o jego pochodzeniu od konkretnego przedsiębiorcy, co jest kluczowe dla funkcji znaku towarowego. Dodatkowo, Sąd odniósł się do prawa wspólnotowego, wskazując, że forma towaru niezbędna do uzyskania właściwości technicznych nie może być zarejestrowana jako znak towarowy i nie może nabyć wtórnej zdolności odróżniającej.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający