III RN 163/98

Sprawa rozpatrywana przez Sąd Najwyższy dotyczyła rewizji nadzwyczajnej od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) w Warszawie, który oddalił skargę Abdelsalama S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Decyzja ta utrzymała w mocy odmowę udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały w Polsce. Minister powołał się na negatywną opinię Policji, uzyskaną w ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych, oraz na względy bezpieczeństwa państwa, co uzasadniało odstąpienie od pełnego uzasadnienia decyzji zgodnie z art. 107 § 5 KPA. NSA, rozpoznając sprawę po raz trzeci, uznał, że postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo, a ustalenia organu oparto na wiarygodnych dowodach, w tym notatkach urzędowych. Sąd odrzucił zarzut naruszenia prawa do sądu w związku z wyłączeniem części materiałów ze względu na ważny interes państwa. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego w rewizji nadzwyczajnej zarzucił rażące naruszenie prawa, w tym przepisów Konstytucji RP, KPA oraz konwencji międzynarodowych, wskazując na brak możliwości ustosunkowania się strony do utajnionej opinii UOP i wadliwe ustalenie stanu faktycznego. Sąd Najwyższy oddalił rewizję, podkreślając uznaniowy charakter przepisów o zezwoleniu na pobyt stały (art. 13 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach z 1963 r.) i dopuszczalność odmowy ze względu na bezpieczeństwo państwa. Sąd uznał, że NSA prawidłowo ocenił legalność decyzji według stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania i że wyłączenie materiałów ze względu na tajemnicę państwową jest zgodne z art. 74 § 1 KPA. Sąd Najwyższy stwierdził również, że przepisy międzynarodowe i Konstytucja RP nie ustanawiają bezwzględnego prawa cudzoziemca do pobytu, a ingerencja w życie rodzinne jest dopuszczalna w przypadkach przewidzianych w art. 8 ust. 2 EKPC, co miało miejsce w tej sprawie ze względu na bezpieczeństwo państwa.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający