III RN 14/99
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok NSA, wskazując na konieczność precyzyjnego określenia naruszonego przepisu prawa przy stwierdzaniu nieważności uchwały organu gminy.
Sprawa dotyczyła uchwały Rady Gminy w L. dotyczącej sprzedaży nieruchomości, która została najpierw uchylona, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził jej nieważność. Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną, zarzucając NSA brak wskazania konkretnego przepisu naruszonego przez uchwałę. Sąd Najwyższy uznał rewizję za zasadną, uchylając wyrok NSA i podkreślając, że dla stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy konieczne jest wskazanie konkretnego przepisu prawa, którego naruszenie stanowiło przesłankę.
Sprawa wywodzi się ze skargi małżonków Danuty i Eugeniusza P. na uchwałę Rady Gminy w L. z dnia 27 lutego 1997 r., która uchyliła wcześniejszą uchwałę z dnia 30 sierpnia 1996 r. dotyczącą sprzedaży działki wraz z budynkami. Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 23 czerwca 1998 r. stwierdził nieważność uchwały z 27 lutego 1997 r., uznając ją za podjętą z naruszeniem prawa, głównie z powodu braku racjonalnej przyczyny zmiany decyzji i naruszenia zaufania do organów gminy, a także niezgodności z planem zagospodarowania przestrzennego. Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną, zarzucając NSA rażące naruszenie przepisów, w tym brak wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony przez uchwałę Rady Gminy. Sąd Najwyższy, rozpoznając rewizję, uznał ją za zasadną. Podkreślił, że zgodnie z art. 94 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, przy stwierdzaniu nieważności uchwały organu gminy konieczne jest wskazanie konkretnego przepisu prawa, którego naruszenie stanowiło przesłankę. NSA w zaskarżonym wyroku nie wskazał takiego przepisu, opierając się jedynie na ogólnym stwierdzeniu naruszenia prawa i niezgodności z planem zagospodarowania przestrzennego. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok NSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Konieczne jest wskazanie konkretnego przepisu prawa, którego naruszenie stanowiło przesłankę stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na art. 94 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, podkreślił, że dla stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy niezbędne jest wskazanie konkretnego przepisu prawnego, który został naruszony. W analizowanej sprawie NSA nie spełnił tego wymogu, co stanowiło podstawę do uchylenia jego wyroku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Minister Sprawiedliwości
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Danuta P. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Eugeniusz P. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Rada Gminy w L. | organ_państwowy | organ gminy |
| Minister Sprawiedliwości | organ_państwowy | wnioskodawca rewizji nadzwyczajnej |
| Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku | organ_państwowy | sąd niższej instancji |
| Marian M. | osoba_fizyczna | protestujący |
| Wioletta M. | osoba_fizyczna | protestująca |
Przepisy (10)
Główne
u.s.g. art. 94 § 2
Ustawa o samorządzie gminnym
Dla stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy konieczne jest wskazanie przepisu, którego naruszenie stanowiło przesłankę stwierdzenia jej nieważności.
u.s.g. art. 91 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna.
Pomocnicze
u.s.t. art. 18 § 2
Ustawa o samorządzie terytorialnym
Określanie zasad nabycia, zbycia i obciążenia nieruchomości gruntowych stanowiących własność gminy należy do wyłącznej właściwości rady gminy.
u.g.g.w.n. art. 4
Ustawa o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
u.g.g.w.n. art. 20
Ustawa o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
u.NSA art. 24 § 1
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
u.NSA art. 57 § 2
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
k.p.c. art. 39313 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Ustawa o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw art. 10
Konst. art. 236 § 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naczelny Sąd Administracyjny nie wskazał konkretnego przepisu prawa, który został naruszony przez uchwałę Rady Gminy, co jest wymogiem formalnym dla stwierdzenia jej nieważności.
Odrzucone argumenty
Uchwała Rady Gminy była sprzeczna z planem zagospodarowania przestrzennego i naruszała zaufanie do organów gminy (argumentacja NSA).
Godne uwagi sformułowania
Dla orzeczenia o niezgodności z prawem uchwały organu gminy konieczne jest wskazanie przepisu, którego naruszenie stanowi przesłankę stwierdzenia jej nieważności nie kwestionując uprawnień Rady Gminy do swobodnego podejmowania uchwał w zakresie sprzedaży nieruchomości, stwierdzić należy, że zmiana tych uchwał bez żadnej racjonalnej przyczyny, a w szczególności w braku należytego wyjaśnienia problemu, w tym podstaw do uchylenia uchwały o oddaniu nieruchomości do sprzedaży bezprzetargowej, narusza zaufanie do organów gminy i stanowi rażące naruszenie prawa
Skład orzekający
Andrzej Wasilewski
przewodniczący-sprawozdawca
Walerian Sanetra
sędzia
Andrzej Wróbel
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wymóg wskazania konkretnego przepisu prawa przy stwierdzaniu nieważności uchwał organów gminy."
Ograniczenia: Dotyczy głównie postępowań dotyczących uchwał organów samorządowych i kontroli ich legalności przez sądy administracyjne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje istotny wymóg formalny w kontroli sądowej uchwał samorządowych, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego. Pokazuje też, jak ważne jest precyzyjne uzasadnienie orzeczeń.
“Nieważność uchwały gminy? Sąd Najwyższy przypomina: musisz wskazać konkretny przepis!”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWyrok z dnia 9 czerwca 1999 r. III RN 14/99 Dla orzeczenia o niezgodności z prawem uchwały organu gminy ko- nieczne jest wskazanie przepisu, którego naruszenie stanowi przesłankę stwierdzenia jej nieważności (art. 94 ust. 2 w związku z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, jednolity tekst: Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze zm.). Przewodniczący: SSN Andrzej Wasilewski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Walerian Sanetra, Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Prokuratury Krajowej Włodzimierza Skoniecznego, po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 1999 r. na rozprawie sprawy ze skargi Danuty i Eugeniusza P. na uchwałę Rady Gminy w L. z dnia 27 lutego 1997 r. [...] w przedmiocie uchylenia uchwały Rady Gminy w L. z dnia 30 sierpnia 1996 r. [...], na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 23 czerwca 1998 r. [...] u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Admi- nistracyjnemu-Ośrodkowi Zamiejscowemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Rada Gminy w L. uchwałą [...] z dnia 30 sierpnia 1996 r., podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (jednolity tekst: Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze zm.) oraz art. 4 i art. 20 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (jed- nolity tekst: Dz.U. z 1990 r. Nr 30, poz. 127), przeznaczyła do sprzedaży położoną w L. działkę [...] o powierzchni 0,1419 ha oraz znajdujący się na niej budynek miesz- kalny i gospodarczy. W § 3 tej uchwały znalazło się postanowienie, w myśl którego jeżeli dotychczasowy użytkownik nie skorzysta z prawa pierwokupu, to Rada Gminy 2 podejmie uchwałę w sprawie sprzedaży wymienionych w tej uchwale składników mienia komunalnego w drodze przetargu nieograniczonego. Jednakże z chwilą, gdy Zarząd Gminy w L. ogłosił sprzedaż tej nieruchomości, użytkownicy zlokalizowanego na niej budynku mieszkalnego - małżeństwo Danuta i Eugeniusz P. potraktowali ogłoszenie to jako skierowaną do nich ofertę sprzedaży i odpowiadając na nią pozy- tywnie w dniu 9 stycznia 1997 r. wpłacili pierwszą ratę należności z tego tytułu. Tym- czasem w dniu 27 lutego 1997 r. Rada Gminy w L. uchwałą [...] uchyliła swoją po- przednią uchwałę [...] z dnia 30 sierpnia 1996 r. Wówczas użytkownicy budynku mieszkalnego usytuowanego na działce wymienionej w uchwale Rady Gminy w L. [...] z dnia 30 sierpnia 1996 r. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku na uchwałę Rady Gminy w L. [...] z dnia 27 lu- tego 1997 r., żądając stwierdzenia jej nieważności. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 czerwca 1998 r. [...] na podstawie art. 94 ust. 1 i ust. 2 ustawy o samorządzie terytorialnym stwierdził, że zaskarżona uchwała została podjęta z naru- szeniem prawa. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd podniósł w szczególności, że plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący w chwili podejmowania przez Radę Gminy w L. obu wymienionych wyżej uchwał określał strefę, w granicach której znaj- duje się przedmiotowa nieruchomość wraz z budynkiem mieszkalnym, jako teren rzemiosła usługowego i nie przewidywał likwidacji funkcji mieszkalnej. W opinii tego Sądu: „nie kwestionując uprawnień Rady Gminy do swobodnego podejmowania uchwał w zakresie sprzedaży nieruchomości, stwierdzić należy, że zmiana tych uchwał bez żadnej racjonalnej przyczyny, a w szczególności w braku należytego wy- jaśnienia problemu, w tym podstaw do uchylenia uchwały o oddaniu nieruchomości do sprzedaży bezprzetargowej, narusza zaufanie do organów gminy i stanowi rażące naruszenie prawa”. Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 25 lutego 1999 r. [...] wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 23 czerwca 1998 r. [...] zarzucając mu rażące na- ruszenie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Adminis- tracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm. - powoływanej jako: ustawa o NSA), art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a oraz art. 94 ust. 2 ustawy o samorządzie terytorialnym, a w konsek- wencji na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy o NSA wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu-Ośrodkowi Zamiejscowemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rewizji 3 nadzwyczajnej podniesiono w szczególności, że z dokonanych w sprawie ustaleń wynika, iż na skutek protestów wniesionych przez małżonków Mariana i Wiolettę M., właścicieli nieruchomości otaczających przedmiotową działkę [...], co do wykonania pierwotnej uchwały Rady Gminy w L. [...] z dnia 30 sierpnia 1996 r., Zarząd Gminy w L. podjął dodatkowe czynności wyjaśniające i zwrócił się do Państwowego Woje- wódzkiego Inspektora Sanitarnego dla Województwa B. oraz do Wojewódzkiego Biura Planowania Przestrzennego w B. o wyrażenie opinii w niniejszej sprawie. Dy- rektor Wojewódzkiego Biura Planowania Przestrzennego w piśmie z dnia 22 stycznia 1997 r. negatywnie zaopiniował sprzedaż znajdującego się na działce [...] budynku mieszkalnego, wskazując na to, że w obowiązującym planie ogólnym zagospodaro- wania przestrzennego Gminy L., który uchwalony został uchwałą Rady Gminy w L. [...] z dnia 30 marca 1993 r., działka ta określona jest jako grunt rolny, położony w strefie uciążliwości sanitarnej otaczających go zakładów masarskich i ubojni zwierząt. Z kolei Wojewódzki Inspektor Sanitarny w piśmie z dnia 27 stycznia 1997 r. stwier- dził, że przedmiotowy budynek mieszkalny znajduje się w otoczeniu terenów prze- mysłowych, zabudowanych zakładami przetwórstwa mięsnego i będących źródłem zagrożeń higienicznych dla otaczającego terenu, a w konkluzji stwierdził, że sytuacja taka uniemożliwia prawne utrzymanie funkcji mieszkaniowej i jej akceptację przez Państwową Inspekcję Sanitarną. Podejmując uchwałę [...] z dnia 27 lutego 1997 r. Rada Gminy w L. w jej uzasadnieniu powołała się na treść obu wymienionych wyżej opinii. Dlatego w rewizji nadzwyczajnej zarzucono, że brak jest przesłanek dla stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały, tym bardziej jeśli zważyć, że określanie zasad nabycia, zbycia i obciążenia nieruchomości gruntowych stanowią- cych własność gminy należy do wyłącznej właściwości rady gminy (art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy o samorządzie terytorialnym), a stwierdzenie nieważności uchwały organu gminy jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy jest ona sprzeczna z prawem (art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym), z tym, że zasadniczo nie może to nastąpić po upływie jednego roku od daty podjęcia takiej uchwały (art. 94 ust. 1 z zastrzeżeniem wynikającym z art. 90 ust. 1 oraz w związku z art. 94 ust. 2 ustawy o samorządzie terytorialnym). Skarżący - Danuta i Eugeniusz P. w odpowiedzi na re- wizję nadzwyczajną wnieśli o jej odrzucenie, zarzucając równocześnie, że zarówno przedmiotowa uchwała Rady Gminy w L. [..] z dnia 30 sierpnia 1997 r., jak i rewizja nadzwyczajna opierają się na niewiarygodnych („sfałszowanych” lub „poświadczają- cych nieprawdę”) dokumentach. 4 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rewizja nadzwyczajna jest zasadna. Stosownie do art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie te- rytorialnym (jednolity tekst: Dz.U. z 1990 r. Nr 13, poz. 74 ze zm. - powoływanej nadal jako: ustawa o samorządzie terytorialnym), jeżeli z powodu upływu jednego roku od daty podjęcia uchwały nie stwierdzono jej nieważności, orzeka się o jej nie- zgodności z prawem, o ile istnieją przesłanki dla stwierdzenia jej nieważności, tzn. o ile jest ona sprzeczna z prawem (art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym). W takim wypadku należy wskazać przepis lub przepisy prawne, których naruszenie stanowiło przesłankę uzasadniającą stwierdzenie nieważności uchwały organu gminy. Tymczasem Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku zaskarżonym wyrokiem z dnia 23 czerwca 1998 r. [...], powołując się zresztą wyłącz- nie na art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym oraz na art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), stwierdził jedynie, że zaskarżona uchwała Rady Gminy w L. z dnia 27 lutego 1997 r. [...] podjęta została z naruszeniem prawa skutkującym jej nieważność, ale - co trafnie zarzuca rewizja nadzwyczajna - nie wskazał przesłanek uzasadniających to stwierdzenie, a w szczególności nie wskazał żadnego przepisu prawa, który naru- szony został tą uchwałą. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika jedynie, że Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, iż treść przedmiotowej uchwały nie była zgodna z ustaleniami „planu zagospodarowania przestrzennego” (chodzi przy tym zapewne, choć w uzasadnieniu wyroku nie ma o tym mowy, o miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego uchwalony uchwałą [...] Rady Gminy w L. z dnia 30 marca 1993 r., w jego wersji uwzględniającej zmianę wprowadzoną w 1994 r.), ponieważ przedmiotowa działka gruntu [...], która w planie tym oznaczona została symbolem 5 UR i określono ją jako tzw. teren rzemiosła usługowego: „była już wówczas zabudowana budynkiem mieszkalnym, w którym zamieszkiwali skarżą- cy, a plan zagospodarowania przestrzennego nie przewidywał likwidacji funkcji mieszkalnej”. Tym niemniej w zaskarżonym wyroku nie wskazano jednak ani kon- kretnych postanowień tego planu zagospodarowania przestrzennego, ani też innych przepisów prawnych (ustawowych), których naruszenie mogłoby w danym wypadku uzasadniać stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały gminy. 5 Biorąc powyższe pod uwagę, stosownie do wniosku rewizji nadzwyczajnej, Sąd Najwyższy na podstawie art. 236 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483) oraz art. 39313 §1 KPC w związku art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, roz- porządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępo- waniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz. 189 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. ========================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI