III RN 133/00

Wyrok z dnia 29 sierpnia 2001 r. III RN 133/00 Uznanie, że sprowadzone z zagranicy części samochodowe, stanowiące łącznie 63% gotowego pojazdu, są po zmontowaniu wyrobem o zasadniczych cechach samochodu, a więc zastosowanie reguły 2a ogólnych reguł interpreta- cji nomenklatury scalonej stanowiących załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 czerwca 1995 r. w sprawie ceł na towary przywożone z za- granicy (Dz.U. Nr 72, poz. 357 ze zm.), wymaga wykazania przez organy celne, że brakujące elementy nie mają decydującego znaczenia dla możliwości użyt- kowania pojazdu zgodnie z jego przeznaczeniem, czyli poruszania się po dro- gach, przy spełnieniu przepisanych parametrów technicznych i zachowaniu warunków bezpieczeństwa. Przewodniczący SSN Andrzej Wróbel, Sędziowie SN: Katarzyna Gonera, Andrzej Kijowski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2001 r. sprawy ze skargi Doroty B. i Pawła S. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 28 stycznia 1998 r. [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych, na skutek rewizji nadzwy- czajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodka Zamiejscowego w Rzeszowie z dnia 1 lutego 2000 r. [...] o d d a l i ł rewizję nadzwyczajną. U z a s a d n i e n i e Dorota B. wprowadziła w dniu 12 listopada 1996 r. na polski obszar celny nadwozie samochodu osobowego „Ford Orion” o numerze [...]. Dyrektor Urzędu Cel- nego w P., decyzją zawartą w dowodzie odprawy celnej z dnia 12 listopada 1996 r., dopuścił to nadwozie do obrotu na polskim obszarze celnym. Tego samego dnia - 12 listopada 1996 r. - Paweł S. wprowadził na polski obszar celny następujące części do samochodu „Ford Orion”: silnik wysokoprężny [...], skrzynię biegów, zawieszenie 2 przednie i tylne, układ kierowniczy i 4 koła jezdne. Części te dopuszczono do obrotu na polskim obszarze celnym decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w P. z dnia 12 listo- pada 1996 r. W trakcie ponownej weryfikacji akt wyszło na jaw, że części samocho- dowe dopuszczone do obrotu na polskim obszarze celnym stanowiły w istocie roz- montowany (niezmontowany) pojazd marki „Ford Orion”. Wznowiono więc postępo- wanie, a następnie Dyrektor Urzędu Celnego w P. decyzją z dnia 3 grudnia 1997 r. uchylił obie decyzje ostateczne zawarte w dowodach odpraw celnych z dnia 12 listo- pada 1996 r. i do obrotu na polskim obszarze celnym dopuścił samochód osobowy marki „Ford Orion”. Rozstrzygnięcie to, zaskarżone przez obojga importerów, Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzją z dnia 28 stycznia 1998 r. Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 1 lutego 2000 r. [...] uwzględnił skargę obojga importerów i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w P. Sąd uznał, że wznowienie postępowania było wprawdzie zasadne, lecz organy celne nie wyka- zały w postępowaniu wznowieniowym podstaw wydania decyzji w trybie art.151 § 1 pkt 1 w związku z art.149 § 2 KPA, czyli nie wykazały w wystarczającym stopniu przesłanek wznowienia i w konsekwencji podstaw do ponownego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Przyczyną uchylenia decyzji organów obu instancji było natomiast naruszenie art. 77 i art. 80 KPA przez brak ustaleń faktycznych w zakresie uzasad- niającym sklasyfikowanie sprowadzonego towaru jako pojazdu kompletnego według zasad określonych w Regule 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej - stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 czerwca 1995 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy (Dz.U. Nr 72, poz.357). Powyższy wyrok Minister Sprawiedliwości zaskarżył rewizją nadzwyczajną, zarzucając rażące naruszenie art.22 ust.1 pkt 1 oraz ust 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm.) w związku z art.23 ust.1 i art.3 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r.- Prawo celne (jednolity tekst: Dz.U. z 1994 r. Nr 71, poz.312 ze zm.) oraz w związku z powoływaną wyżej Regułą 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Na tej podstawie Minister Sprawiedliwości domagał się uchylenia kwestionowanego wyroku i oddale- nia skargi. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono, że dla uznania spro- wadzonych części za wyrób kompletny znajdujący się w stanie nie zmontowanym (rozmotowanym) konieczne jest wykazanie , iż istnieje możliwość zmontowania z tych części wyrobu kompletnego lub gotowego. Oceny tej nie zmienia fakt dokonania 3 odprawy celnej przez dwoje importerów, gdyż zastosowanie Reguły 2a nie jest uwa- runkowane tożsamością podmiotu dokonującego obrotu towarowego rozmontowa- nymi częściami danego wyrobu. Natomiast stan towaru właściwy dla rozmontowane- go pojazdu samochodowego potwierdził fakt zarejestrowania samochodu osobowego marki „Ford Orion” o numerze silnika i nadwozia jak w sprowadzonych częściach i na podstawie tych samych dokumentów co przedłożone do kolejnych odpraw celnych z dnia 12 listopada 1996 r. Ustalone okoliczności faktyczne wystarczały zatem do wydania decyzji w trybie art.151 §1 pkt 2 w związku z art.149 § 2 KPA. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, w której uczestniczył przedstawiciel stowarzyszenia „Ogólnopolski Ruch Ochrony Praw Obywatelskich i Walki z Korupcją” z siedzibą w Z., zważył, co następuje: Rewizja nadzwyczajna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Zgodnie z art.10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postę- powania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościo- we i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. Nr 43, poz.189 ze zm.) rewizję nadzwyczajną od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznaje się przy odpowiednim zastosowaniu przepisów o po- stępowaniu kasacyjnym. Znaczy to między innymi, że rozpoznanie rewizji nadzwy- czajnej następuje wyłącznie w granicach jej podstaw oraz ich uzasadnienia (art.39311 KPC w brzmieniu sprzed 1 lipca 2000 r.). Przedmiotowa rewizja nadzwyczajna jako swą podstawę wskazuje naruszenie przepisów materialnego prawa celnego, jak też przepisów art.22 ust.1 pkt 1 i ust.2 pkt 3 ustawy o NSA. Ostatnio powołane przepisy stanowią, że uwzględniając skargę na decyzję Sąd uchyla ją oraz że decyzja podle- ga uchyleniu między innymi w razie stwierdzenia, iż doszło do „innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy”. Je- śli zważyć na fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję i po- przedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w P. oraz że uczynił to ze względu na „procesową wadliwość” tych decyzji administracyjnych , to nie wiadomo na czym miało w zaskarżonym wyroku polegać naruszenie wskazanych wyżej przepisów ustawy o NSA. 4 Co prawda, wniesienie rewizji nadzwyczajnej od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylającego decyzje organów celnych obu instancji mogłoby mieć na celu zapobieżenie związania ich oraz tegoż Sądu oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu (art.30 ustawy o NSA), lecz Minister Sprawiedliwości nie powołuje się na ten argument, a poza tym byłby on chybiony, gdyż w kwestionowanym rozstrzygnię- ciu nie została w stanowczy sposób wyrażona jakaś dyskusyjna ocena prawna, która miałaby doniosłość w okolicznościach konkretnej sprawy. Sąd stwierdził natomiast słusznie, że jeżeli w postępowaniu wznowieniowym towar (części samochodowe, w tym zwłaszcza „powypadkowa” karoseria) zgłoszony w jednym dniu do odprawy cel- nej przez oboje skarżących został sklasyfikowany jako samochód, to konieczne było wykazanie, że części te, stanowiące - według ekspertyz technicznych przedłożonych przez uczestniczący w sprawie Ogólnopolski Ruch Ochrony Praw Obywatelskich - 63% pojazdu gotowego, tworzyły po zmontowaniu wyrób o „zasadniczych” cechach samochodu, gdyż brakujące elementy nie mają decydującego znaczenia dla możli- wości użytkowania pojazdu zgodnie z jego przeznaczeniem, tj. poruszania się po drogach przy spełnieniu określonych parametrów technicznych i zachowaniu warun- ków bezpieczeństwa. Jednakże organy celne z naruszeniem art.77 i art.80 KPA nie dokonały, i to z powołaniem się na okoliczności z dnia zgłoszenia towaru, ustaleń faktycznych niezbędnych do przyjęcia tezy, że w świetle Reguły 2a doszło do spro- wadzeniu samochodu w stanie rozmontowanym. Mimo to wnoszący rewizję nadzwy- czajną nie zgłosił zarzutu, iżby w zaskarżonym wyroku doszło do naruszenia art.77 i art.80 KPA, gdyż ustalenia faktyczne, których domagał się Naczelny Sąd Administra- cyjny, są nieistotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art.236 ust.2 Konstytu- cji RP oraz 39312 KPC w związku z art.10 powołanej wyżej ustawy z dnia 1 marca 1996 r. orzekł jak w sentencji. ========================================