III RC 86/16

Sygn. akt III RC 86/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowy w Kępnie III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodnicząca - SSR Anna Sobolewska-Talaga Protokolant - starszy sekretarz sądowy Kamila Wąsik po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 roku w Kępnie na rozprawie sprawy z powództwa małoletniego I. D. , działającego przez matkę B. S. ( S. ) przeciwko D. D. ( D. ) o podwyższenie alimentów 1. podwyższa od pozwanego D. D. z dniem 29 września 2016 roku alimenty ustalone ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Chorzowie w dniu 28 maja 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt III RC 325/15 na rzecz małoletniego syna I. D. , urodzonego (...) w C. z kwoty po 350,00 złotych miesięcznie do kwoty po 450,00 (słownie: czterysta pięćdziesiąt 00/100) złotych miesięcznie, przy czym alimenty płatne są do rąk matki małoletniego powoda – B. S. z góry, w terminie do 15 dnia każdego miesiąca, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat, 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie; 3. zasądza od pozwanego D. D. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kępnie kwotę 66,00 (słownie: sześćdziesiąt sześć 00/100) złotych tytułem kosztów sądowych, od których zwolniona była strona powodowa; 4. zasądza od pozwanego D. D. na rzecz matki małoletniego powoda B. S. kwotę 360,00 (słownie: trzysta sześćdziesiąt 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego: 5. nie obciąża strony powodowej nie uiszczonymi kosztami sądowymi od oddalonej części powództwa; 6. wyrokowi w punkcie 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. SSR Anna Sobolewska-Talaga Sygn. akt III RC 86/16 UZASADNIENIE Matka małoletniego powoda I. D. – B. S. działając przez pełnomocnika wniosła pozew przeciwko D. D. o podwyższenie alimentów ustalonych na rzecz małoletniego ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Chorzowie w dniu 28 maja 2015 roku w sprawie o sygn. akt III R.C. 325/15 - z kwoty po 350 złotych do kwoty po 600 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu żądania twierdziła, że od czasu ustalenia alimentów na rzecz syna jego potrzeby wzrosły, małoletni I. choruje, jest alergikiem i zasądzona kwota nie wystarcza na pokrycie jego potrzeb. Podała, że korzysta z urlopu wychowawczego i z tego tytułu pobiera świadczenie w wysokości 400 złotych oraz zasiłek rodzinny na dziecko w wysokości 89 złotych miesięcznie. Nadto wskazała, że z powodu zachowania pozwanego zmuszona była wraz z dzieckiem do przeprowadzenia się do rodziny do M. , dla bezpieczeństwa swojego i powoda. Pozwany prawdopodobnie nie ma wyuczonego zawodu, ale wcześniej pracował jako kelner i jako pracownik fizyczny na budowie. Nie ma innych osób na utrzymaniu oprócz małoletniego powoda. (k.2-3) Pozwany D. D. złożył pisemną odpowiedź na pozew, w której nie zgodził się z żądaniem B. S. i wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, że nie uchyla się od płacenia alimentów – płaci w miarę możliwości. Nadto zaznaczył, że, obecnie pozostaje osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, pozostaje na całkowitym utrzymaniu rodziców, którzy mają swoje liczne opłaty i zobowiązania. Wskazał, że nie stać go na wyższe alimenty ponieważ spłaca komornika na rzecz alimentów które płacił, a Pani B. S. oświadczyła komornikowi, że nie płaci w ogóle, dodatkowo nie poinformowała go o podaniu do funduszu alimentacyjnego pogrążając w coraz większe długi. Pozwany wskazał, że został okłamany co do powodów wyjazdu B. S. z synem do M. , od momentu wyprowadzki nie miał możliwości skontaktowania się z synem. (k. 17-18) W dalszym toku postępowania strony podtrzymywały swoje stanowiska w sprawie - matka małoletniego powoda konsekwentnie wnosiła o podwyższenie świadczeń na rzecz dziecka do kwoty po 500 złotych miesięcznie – ostatecznie na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku wyraziła zgodę na podwyższenie alimentów do kwoty po 450 złotych miesięcznie. Pozwany początkowo kwestionował zasadność powództwa, złożył wniosek o przyznanie mu „obrońcy z urzędu” który nie został uwzględniony, na pierwszej rozprawie wyznaczonej w dniu 18 października 2016 roku wyrażał ewentualna zgodę na podwyższenie alimentów do kwoty po 450 złotych miesięcznie, na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku oświadczył, że wyrazi zgodę na ustalenie alimentów w kwocie po 400 złotych. Wcześniej deklarował też możliwość płacenia alimentów w kwocie 400 złotych miesięcznie i pokrywania kosztów zakupu leków dla małoletniego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Chorzowie w dniu 28 maja 2015 roku w sprawie o sygn. akt III R.C. 325/15 pozwany D. D. zobowiązał się płacić na rzecz małoletniego syna I. D. alimenty w kwotach po 350 złotych miesięcznie poczynając od 1 kwietnia 2015 roku, płatne do rąk matki małoletniego powoda B. S. w terminie do 15-tego każdego miesiąca z góry, z 8% ustawowymi odsetkami w razie uchybienia w terminie płatności którejkolwiek z rat. (dowód: protokół rozprawy i postanowienie w aktach sprawy Sąd Rejonowego w Chorzowie o sygn. III R.C. 325/15 k. 9–10, wyciąg z protokołu rozprawy w aktach sprawy k. 6) Małoletni I. D. ma 2 lata. Ma problemy alergologiczne, często choruje, zapada na infekcje górnych dróg oddechowych. W okresie od 21 do 24 września 2016 roku I. D. przebywał w szpitalu ze względu na wirusowe zapalenie oskrzeli. Za pobyt w szpitalu wraz z dzieckiem matka małoletniego zapłaciła 66 złotych. Na zakup leków dla dziecka: antybiotyków, inhalacji, syropów i innych leków musi przeznaczyć kwotę około 100 - 200 złotych miesięcznie, w zależności od stanu zdrowia syna. Do tego dochodzą koszty związane z wyżywieniem, zakupem odzieży, mieszkaniem, wizytami u lekarzy. Koszt miesięcznego utrzymania małoletniego – w szczególności związanego z zakupem wyżywienia - jego matka określiła na kwotę około 900 złotych miesięcznie. Małoletni I. D. nie ma majątku. B. S. ma 24 lata. Ma wykształcenie średnie, z zawodu jest ekspedientką. Od 12 września 2016 roku mieszka u cioci I. K. w M. , wcześniej zamieszkiwała z rodzicami w C. . Utrzymuje siebie i dziecko z świadczeń uzyskiwanych w ramach: 500+ w kwocie 500 złotych, zasiłku rodzinnego w wysokości 89 złotych oraz zasiłku wychowawczego w wysokości 400 złotych a także alimentów uzyskiwanych z funduszu alimentacyjnego wysokości 350 złotych. Miesięcznie matka małoletniego powoda dysponuje kwotą około 1400 złotych. Za pokój który zajmuje wraz z dzieckiem u cioci płaci kwotę 150 złotych miesięcznie. W utrzymaniu i opiece nad dzieckiem, w tym w szczególności w zakresie dowożenia dziecka do lekarza pomaga jej ciocia I. K. . Poza małoletnim powodem I. D. B. S. nie ma nikogo na utrzymaniu. Okresowo podejmuje prace dorywcze jako kelnerka przy obsłudze imprez okolicznościowych. B. S. nie ma majątku. (dowody: odpis skrócony aktu urodzenia I. D. k. 5 akt, zeznania B. S. k. 35-36 nagranie przesłuchania powódki czas 00:10:59 – 00:27:57 i k. 98-99 nagranie przesłuchania powódki czas 00:29:47, przesłuchanie świadka I. K. k. 98 nagranie przesłuchania czas 00:17:55, karta informacyjna leczenia szpitalnego I. D. k. 44, faktura VAT za pobyt matki z dzieckiem na oddziale dziecięcym k 45, zaświadczenia lekarskie dot. leczenia I. D. k. 46 i k. 47, informacja z Komendy Powiatowej Policji w K. dot. zgłoszenia B. S. o nękaniu jej przez D. D. k. 48, decyzja Prezydenta Miasta C. o przyznanych B. S. zasiłkach k. 49, potwierdzenie zameldowania I. D. i B. s. k. 50-51, kopia karty zdrowia dziecka k. 52-60, dokumenty dot. prowadzonej egzekucji komorniczej w sprawie świadczeń alimentacyjnych na rzecz małoletniego powoda k. 23-26, kopie potwierdzenia wpłat na rzecz I. D. przedłożone przez pozwanego k. 27-32) Pozwany D. D. ma 26 lat. Nie ma zawodu, ma wykształcenie gimnazjalne. Mieszka w C. przy ul. (...) w lokalu należącym do jego dziadków. Pozwany jak wskazał – opiekuje się chorą babcią. Przez kilka lat pracował jako barman, kelner z miesięcznym wynagrodzeniem około 1800 złotych miesięcznie netto. Obecnie pozwany D. D. jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w firmie (...) zajmującej się częściami samochodowymi jako frezarz - operator maszyny. Jak wskazał - stawka wynagrodzenia została określona na kwotę 13 złotych brutto za godzinę, 2250 złotych brutto miesięcznie przy ośmiogodzinnym systemie pracy z możliwością uzyskania dodatkowego wynagrodzenia za nadgodziny. Pozwany – poza małoletnim I. D. nie ma nikogo na utrzymaniu. Jest zdrowy. Spłaca zadłużenia komornicze z tytułu zaciągniętych wcześniej pożyczek i nieuregulowanych opłat. Ma też do uregulowania koszty sądowe za sprawę karną w kwocie ok. 2500 złotych W dniu 14 grudnia 2016 roku D. D. zawarł związek małżeński z S. G. . Zamierza w najbliższym czasie z żoną wynająć mieszkanie. (dowód: zeznania pozwanego D. D. k. 36-37 nagranie przesłuchania czas 00:31:28 – 00:43:24, k. 89 nagranie przesłuchania czas 00:16:09 oraz k. 99-100 nagranie przesłuchania czas 00:36:58-00:54:41, umowy o prace przedłożone przez pozwanego k. 19-21) Dla mężczyzn w wieku i z kwalifikacjami pozwanego Powiatowy Urząd Pracy w C. dysponuje ofertami pracy. (dowód: oferty pracy nadesłane z PUP w C. k. 69-73) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o niebudzące wątpliwości dokumenty, których zasadniczo strony nie kwestionowały i które znajdują odzwierciedlenie w zeznaniach stron oraz zeznaniach świadka: I. K. . Świadek I. K. jednoznacznie wskazywała, że małoletni powód choruje, co jest związane ze zwiększonymi kosztami i koniecznością zawożenia dziecka do specjalistów, zakupu leków etc., a jego ojciec w znikomy sposób interesuje się potrzebami syna. Sąd zważył, co następuje: Jak wynika z treści art. 133 § 1 k.r.o. rodzice zobowiązani są do świadczeń alimentacyjnych wobec dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres tego obowiązku wyznacza z jednej strony poziom usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, z drugiej zaś majątkowe i zarobkowe możliwości zobowiązanego do alimentacji, przy czym wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka może polegać także, w całości lub części, na osobistych staraniach o jego utrzymanie lub wychowanie ( art. 135 § 1 i 2 k.r.o. ) W myśl art. 138 k.r.o. w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez zmianę stosunków rozumie się zwiększenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego lub istotne zmniejszenie lub ustanie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji, wskutek czego zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania przez stosowne zwiększenie albo zmniejszenie wysokości świadczeń alimentacyjnych. W niniejszej sprawie, co wynika z ustalonego wyżej stanu faktycznego, brak jest podstaw do stwierdzenia, że sytuacja majątkowa i możliwości zarobkowe pozwanego D. D. uległy znacznemu pogorszeniu z przyczyn niezależnych od pozwanego. Wskazać trzeba, że wraz wiekiem i pogorszeniem stanu zdrowia co zostało potwierdzone zaświadczeniami lekarskimi - wzrosły usprawiedliwione potrzeby małoletniego I. D. . Obowiązek alimentacyjny pozwanego względem małoletniego ustalony został ponad półtora roku temu. Na koszty związane z jego usprawiedliwionymi potrzebami składają się znaczne koszty związane z leczeniem dziecka oraz wydatki związane z zakupem żywności, artykułów chemicznych, i kosmetycznych ale i zakup niezbędnej odzieży i dodatkowych opłat związanych mieszkaniem, dowożeniem do lekarza etc. Małoletni nie ma majątku. Jego potrzeby zaspokaja matka. Sąd nie uznał za wiarygodne twierdzeń powoda, że jego sytuacja życiowa i materialna nie pozwala mu na płacenie alimentów w większym zakresie niż 350 złotych miesięcznie. Obowiązkiem pozwanego jest troska o wychowanie i utrzymanie jego dziecka. Z okoliczności sprawy nie wynika, by pozwany D. D. chorował na coś poważnego, jest młodym, zdrowym mężczyzną, ma możliwość podejmowania zatrudnienia i uzyskiwania dochodów. Zauważyć też trzeba, że w ostatnim okresie czasu – jak wskazał pozwany - zawarł związek małżeński i zamierza wynająć mieszkanie, pomimo, że jak wskazywał wcześniej – mieszka w mieszkaniu dziadków, gdzie podjął się opieki nad schorowaną babcią. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że rodzice małoletniego I. D. są skonfliktowani, pozwany nie uczestniczy w sposób dostateczny w wychowaniu małoletniego i nie interesuje się jego potrzebami. W związku z tym powinien chociaż finansowo w większym zakresie przyczyniać się do jego utrzymania – tym bardziej, że kwota alimentów do płacenia których został zobowiązany D. D. na rzecz małoletniego syna nie jest szczególnie wysoka. Za stosowny udział pozwanego w ponoszeniu kosztów utrzymania małoletniego – biorąc pod uwagę okoliczności sprawy i stanowiska stron - Sąd uznał kwoty po 450 złotych miesięcznie (obowiązek alimentacyjny został zwiększony o kwotę po 100 złotych miesięcznie) od dnia wytoczenia powództwa mając na względzie rodzaj źródeł utrzymania matki powoda i pozwanego, ich stan majątkowy, wiek powoda, a także fakt, że pozwany nie ma innych osób na utrzymaniu. Sąd nie uwzględnił w całości roszczenia matki małoletniego powodów mając na względzie jej końcowe stanowisko w sprawie oraz uznając, że jest ono zbyt wygórowane. Należy też mieć na względzie fakt, że pozwany D. D. obecnie regularnie spłaca zadłużenie u komornika i stara się utrzymywać kontakt z synem – który obecnie, pomimo, że B. S. zawarła w C. w dniu 16 lipca 2016 roku z ojcem małoletniego porozumienie co do kontaktów D. D. z synem – krótko po tym wyprowadziła się z C. i zamieszkałą z dzieckiem w M. z dala od poprzedniego miejsca zamieszkania. Ta decyzja niewątpliwie w znaczącym stopniu utrudniła pozwanemu uczestniczenie w wychowaniu jego dziecka. O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z art. 100 k.p.c. zdanie drugie i art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.). W oparciu o powołane wyżej przepisy obciążono pozwanego obowiązkiem poniesienia na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Kępnie kosztów sądowych (opłaty sądowej w kwocie 66,000 złotych) od uiszczenia których zwolniona była strona powodowa z mocy prawa. Opłata sądowa została obliczona przy uwzględnieniu wartości przedmiotu sporu od uwzględnionej części powództwa (100 zł X 12 = 1.200 x 5% = 60). Do kosztów tych doliczono koszt opłaty sądowej w kwocie 6 złotych za klauzulę wykonalności – łącznie 66 złotych – pkt 3 wyroku. Matka małoletniego powoda była reprezentowana w sprawie przez pełnomocnika z wyboru będącego adwokatem. Pełnomocnik powódki złożył wniosek o przyznanie kosztów świadczonej pomocy prawnej. Tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego zasądzono od pozwanego na rzecz B. S. kwotę 360 złotych w oparciu o przepisy § 2 pkt 2 i § 4 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 roku, poz. 1800) - pkt 4 wyroku. Nie obciążano jednocześnie matki małoletniego powoda kosztami od oddalonej części powództwa. (pkt 5 wyroku) Zasądzonym alimentom na rzecz małoletniego powoda - Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności w oparciu o przepis art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. Anna Sobolewska-Talaga