III RC 840/24

Sygn. akt III RC 840/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2025 r. Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący Sędzia Kamilla Piórkowska Protokolant sekr. sądowy Cezary Howis po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. w R. z powództwa: małol. T. A. (2) działającej przez matkę O. A. przeciwko: T. A. (1) o: alimenty postanawia 1. 
        zasądza od pozwanego T. A. (5) na rzecz małoletniej powódki T. A. (6) ur. (...) . alimenty w kwocie po 1000 zł (tysiąc złotych) miesięcznie płatnych począwszy od 5 grudnia 2024r. do 10 - tego dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniej powódki O. A. z góry, z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, 2. 
        oddala powództwo w pozostałej części, 3. 
        nie obciąża maloł. powódki kosztami sądowymi w części oddalonego powództwa, 4. 
        zasądza od pozwanego na rzecz małoletniej powódki kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, 5. 
        nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Toruniu kwotę 750 zł (siedemset pięćdziesiąt złotych) tytułem kosztów sądowych, 6. 
        wyrokowi w pkt 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. UZASADNIENIE wyroku z dnia 30 września 2025 r. W dniu 5 grudnia 2024 roku O. A. , działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniej T. A. (2) , wniosła pozew przeciwko T. A. (1) , w którym domagała się zasądzenia od pozwanego na rzecz małoletniej córki T. A. (2) renty alimentacyjnej w kwocie po 1.600 zł miesięcznie, płatnej do 10-tego dnia każdego miesiąca, do rąk matki małoletniej – O. A. , wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. W pozwie został zawarty również wniosek o udzielenie zabezpieczenia świadczenia alimentacyjnego na czas trwania niniejszego postępowania poprzez zobowiązanie pozwanego T. A. (4) do świadczenia na rzecz małoletniej T. A. (7) kwoty 1.600 zł miesięcznie, płatnej do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniej – O. A. , wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. W uzasadnieniu pozwu oraz wniosku wskazano, że małoletnia T. A. (2) urodziła się w (...) w R. i pochodzi ze związku małżeńskiego O. A. i T. A. (4) . Do listopada 2023 r. małoletnia powódka zamieszkiwała z pozwanym, a matka dziecka utrzymywała z córką regularny kontakt, spędzając ze nią czas w tygodniu i przeważnie co drugi weekend. Strona powodowa wskazała, że O. A. faktycznie zajmowała i zajmuje się sprawami związanymi z leczeniem i edukacją córki T. . Od listopada 2023 r. okoliczności zmieniły się w ten sposób, że T. A. (2) zamieszkała na stałe z matką. Taki stan rzeczy został w późniejszym czasie uregulowany postanowieniem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 25 października 2024r. w sprawie III Nsm 166/24, zmieniającym postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 26 kwietnia 2022 r. wydanym w sprawie III Nsm 611/21 – w którym to Sąd ustalił, iż miejscem zamieszkania małoletniej T. A. (2) będzie każdorazowe miejsce zamieszkania jej matki. Następnie podkreślono, że odkąd małoletnia T. A. (2) mieszka ze swoją matką, ojciec – pozwany nie poczuwa się do partycypowania w kosztach utrzymania córki T. i nie łoży na jej utrzymanie, co doprowadziło do złożenia pozwu w tej sprawie. Matka małoletniej powódki wskazała, że na pokrycie usprawiedliwionych potrzeb małoletniej, konieczna jest kwota w wysokości ok. 2.800,00-3.000,00 zł miesięcznie. Składają się na nią następujące wydatki: 1. 
        wyżywienie – 900,00 zł miesięcznie (30 zł dziennie), 2. 
        udział w kosztach utrzymania mieszkania/prąd/woda/gaz – 300,00 zł miesięcznie, 3. 
        lekarstwa/witaminy – 100,00 zł miesięcznie – powódka leczy się dermatologicznie (o ile wizyty u dermatologa odbywają się w ramach NFZ, o tyle za leki, kremy musi płacić), 4. 
        wizyty u lekarzy (dentysta, ortodonta) – koszt jednej wizyty 200,00 zł, przy czym u każdego w wymienionych powyżej lekarzy powódka odbywa wizyty co najmniej dwa razy w roku, 5. 
        abonament telefoniczny – 40,00 zł miesięcznie, 6. 
        Internet – 20,00 zł miesięcznie, 7. 
        abonament D. – 33,0 zł miesięcznie, 8. 
        środki czystości, kosmetyki, chemia – 200,00 zł miesięcznie, 9. 
        dojazdy do szkoły (z V. do R. ) i na zajęcia dodatkowe – 200,00 zł miesięcznie, 10. 
        opłaty dodatkowe, związane z uczęszczaniem do szkoły – w tym ubezpieczenie, komitet rodzicielski, składki klasowe – 100,00 zł miesięcznie, 11. 
        odzież – 400,00 zł miesięcznie, 12. 
        obuwie – 100, 00 zł miesięcznie, 13. 
        rozrywka (książki zgodne z zainteresowaniami powódki, wyjścia ze znajomymi, do restauracji, kina) – 100,00 zł miesięcznie, 14. 
        strój na gimnastykę szkolną, na basen – 200,00 zł rocznie, 15. 
        pościel, ręczniki – 20,00 zł miesięcznie, 16. 
        korepetycje z matematyki i fizyki – 400,00 zł miesięcznie, 17. 
        utrzymywanie kota powódki – 50,00 zł miesięcznie, 18. 
        wyprawka szkolna (plecak, piórnik, przybory szkolne, zeszyty, książki do zajęć dodatkowych) – 600,00 zł rocznie, 19. 
        wakacje, ferie – 200,00 zł miesięcznie. W dalszej kolejności strona powodowa wskazała na miesięczne koszty utrzymania matki powódki, które przedstawiają się następująco: 1. 
        gaz – ok. 50,00-60,00 zł, 2. 
        czynsz do wspólnoty – ok. 350,00 – 400,00 zł, 3. 
        prąd – ok. 250,00zł – raz na dwa miesiące, 4. 
        telefon – ok. 80,00 zł, 5. 
        leki – od 100,00 zł do 200,00 zł, 6. 
        rehabilitacja prywatna – ok. 600,00 zł, 7. 
        paliwo – ok. 300,00-400,00 zł, 8. 
        wyżywienie – ok. 600,00 zł, 9. 
        środki higieniczne i środki czystości – ok. 100,00 zł, 10. 
        alimenty na rzecz syna T. A. (3) – 750,00 zł. W uzasadnieniu matka powódki podkreśliła swoją trudną sytuację życiową i finansową, gdzie wydatki przekraczają jej dochody. O. A. z powodów zdrowotnych zmuszona była do zawieszenia prowadzonej przez siebie dotychczas działalności fryzjerskiej. W 2023 roku nie uzyskała żadnych przychodów z prowadzonej przez siebie wcześniej działalności gospodarczej, ponieważ od początku roku przebywała na świadczeniu rehabilitacyjnym, związanym z jej chorobą. Orzeczeniem z dnia 19 maja 2023r. lekarz orzecznik ZUS stwierdził, że O. A. jest częściowo niezdolna do pracy do dnia 31 maja 2024 r., zaś orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 18 kwietnia 2024 r. okres ten został przedłużony do dnia 30 maja 2027 r. Matka małoletniej powódki otrzymuje rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w wysokości 1.738,79 zł miesięcznie. Dodatkowo podejmuje się drobnych prac dorywczych na tyle, na ile pozwala jej na to stan zdrowia. W uzasadnieniu pozwu i zawartym w nim wniosku o zabezpieczenie wskazano, że matka powódki nie otrzymuje świadczenia 800+ mimo, że T. A. (2) zamieszkuje z nią od listopada 2023 r. Wynika to z trwającego postępowania wyjaśniającego w związku z uprzednim złożeniem przez pozwanego wniosku o wypłatę tego świadczenia. O. A. wskazała ponadto, iż dochodzona kwota alimentów w wysokości 1.600 zł miesięcznie jest adekwatna do przedstawionych usprawiedliwionych potrzeb uprawnionej oraz bardzo wysokich zarobków i rzeczywistych możliwości zarobkowych pozwanego. Matka małoletniej powódki wskazała również, że ma ona mniejsze możliwości zarobkowe niż pozwany, a zarazem to na niej spoczywa główny ciężar osobistego wychowania i utrzymania małoletniej T. A. (2) . Według wiedzy strony powodowej, pozwany nie poczuwa się w najmniejszym zakresie do pokrywania kosztów utrzymania małoletniej, nie interesuje się nią. Z pozwu wynika, że pozwany prowadzi działalność gospodarczą- hurtownię budowlaną. Z dołączonego do akt sprawy PIT-u za rok 2023, wynika, ze dochód pozwanego wyniósł 52.627,29 zł. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2024 r. Sąd Rejonowy w Toruniu w niniejszej sprawie udzielił małoletniej powódce zabezpieczenia roszczenia w kwocie po 1.000 zł miesięcznie na okres do prawomocnego zakończenia postępowania, począwszy od 10 grudnia 2024 r. (k. 43). W dniu 30 stycznia 2025 r. do tut. Sądu wpłynęła odpowiedź na pozew, w treści której T. A. (1) zakwestionował wszystkie twierdzenia przedstawione w pozwie oraz wysokość żądania w kwocie 1.600 zł miesięcznie płatnych przez niego na rzecz małoletniej powódki. Pozwany wniósł o uchylenie postanowienia o zabezpieczeniu. W treści pisma T. A. (1) wskazał, m. in. że co miesiąc ponosi wysokie koszty utrzymania zwierząt jego córki, która od siedmiu lat uprawia jeździectwo i posiada własnego konia. Pozwany podkreślił, że samo utrzymanie konia w stajni i cotygodniowe treningi to koszt od 1.850 zł do 2.500 zł miesięcznie, przy czym zaznaczył, że wskazał kwoty jedynie za podstawowe wydatki, jakie pozwany ponosi w związku z uprawianiem tego sportu przez jego córkę T. , a których jest znacznie więcej. Dodał też, że utrzymuje psa należącego do małoletniej powódki, ponieważ – jak przedstawił – matka dziecka nie pozwoliła córce zabrać pupila ze sobą w trakcie przeprowadzki. Miesięczny koszt utrzymania psa pozwany określił na kwotę od 150 zł do 250 zł, ale chce to kontynuować, ponieważ – jak twierdzi – zobowiązał się wobec córki i chce tego zobowiązania dotrzymać, a ponadto, małoletnia jest emocjonalnie związania ze zwierzęciem. Następnie pozwany podał, iż opłaca również abonament telefoniczny córce T. – 36,89 zł miesięcznie. Na rozprawie przed Sądem w dniu 10 kwietnia 2025 r., 17 czerwca 2025 r. i 4 września 2025 r. strony podtrzymały swoje stanowiska procesowe. Sąd ustalił, co następuje: Małoletnia T. A. (2) urodziła się (...) jest dzieckiem pochodzącym ze związku małżeńskiego T. A. (1) i O. A. . Dotąd obowiązek alimentacyjny T. A. (1) względem małoletniej T. A. (2) nie został ustalony. /okoliczności bezsporne/ Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2022 r. Sądu Rejonowego w Toruniu wydanym w sprawie III Nsm 611/21 ustalono, iż miejscem zamieszkania małoletniej T. A. (2) będzie każdorazowo miejsce zamieszkania jej ojca. /dowód: - postanowienie z dnia 26.04.2022r. SR w Toruniu w sprawie III Nsm 611/21 k. 10 akt III Nsm 166/24/ Postanowieniem z dnia 25 października 2024 r. wydanym w sprawie III Nsm 166/24 Sąd Rejonowy w Toruniu zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 26 kwietnia 2022 r. wydane w sprawie III Nsm 611/24 w ten sposób, że ustalił, iż miejscem zamieszkania małoletniej T. A. (2) będzie każdorazowe miejsce zamieszkania jej matki. /dowód: - postanowienie z dnia 25.10.2024r. SR w Toruniu w sprawie III Nsm 166/24 k. 72 akt III Nsm 166/24, k. 10 akt niniejszych/ Małoletnia T. A. (2) ma (...) lat i mieszka ze swoją matką – O. A. . W minionym roku szkolnym uczęszczała do (...) klasy Szkoły Podstawowej nr (...) w R. . Obecnie jest uczennicą (...) klasy technikum (...) . Posiada wiele zainteresowań pozaszkolnych, a w szczególności trenuje jazdę konną. Małoletnia sporadycznie korzysta z korepetycji z matematyki i czasami z fizyki – koszt 80 zł za lekcję. Chodzi na zajęcia taneczne, których miesięczny koszt wynosi 200 zł. Powódka ma problemy ze skórą i z tego powodu pozostaje pod kontrolą dermatologa. Pierwsza wizyta u lekarza specjalisty z tej dziedziny kosztowała 250 zł, na kolejne małoletnia stara się chodzić w ramach NFZ. Koszt leków i witamin został przedstawiony w kwocie 700 zł na 3 miesiące. O. A. ma (...) lat i jest fryzjerką. Mieszka razem z małoletnią córką T. . Lokal mieszkalny należy do matki powódki. Kobieta zawiesiła prowadzoną przez siebie jednoosobową działalność gospodarczą z powodu problemów zdrowotnych i pozostaje pod opieką lekarza neurologa. Obecnie otrzymuje rentę w wysokości 1.840 zł miesięcznie. Natomiast, w swoim mieszkaniu przyjmuje klientki i w ten sposób uzyskuje dodatkowe dochody. O. A. opiekuje się (na zmianę ze swoim bratem) swoją matką, tj. babcią małoletniej powódki, która co drugi miesiąc mieszka wraz z nimi przez okres 2 tygodni. Jako ponoszone przez siebie miesięczne koszty utrzymania, matka małoletniej powódki wymieniła: czynsz (wliczając opłatę za wodę) – 500 zł, prąd – 270 zł (za 2 miesiące), gaz – ok. 400 zł, paliwo – 500 zł. O. A. płaci też zasądzone od niej alimenty na rzecz syna T. A. (3) – w wysokości 750 zł miesięcznie. Matka małoletniej płaci też za niektóre lekcje jazdy konnej córki – koszt 200 zł miesięcznie. Otrzymuje świadczenie 800+ na rzecz małoletniej powódki. Pozwany T. A. (1) ma (...) lat i z wykształcenia jest inżynierem. Prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest sprzedaż (...) i prowadzenie (...) w S. . Wynajmuje mieszkanie w R. za kwotę 2.500 zł miesięcznie i mieszka w nim razem z dorosłym, 19-letnim synem T. A. (3) , który obecnie studiuje w V. i tam też pracuje na podstawie umowy o świadczenie usług w sklepie (...) . Ojciec powódki jest właścicielem samochodu osobowego marki Ł. (...) , a także korzysta z pojazdu R. (...) na podstawie umowy leasingu, za który płaci miesięczną ratę w wysokości niecałych 2.000 zł. Posiada też ¼ działki budowlanej w W. . T. A. (1) jest także właścicielem konia, który zakupił dla córki T. , by mogła ona realizować swoją pasję i rozwijać się sportowo. Jako wysokość kosztów związanych z utrzymaniem konia, pozwany podał kwotę 2.500 zł miesięcznie, przy czym jest to kwota, gdy nie odbywają się zawody. Opłacane przez niego lekcje jazdy (3 razy w tygodniu) wynoszą po 50 zł, tj. łącznie 150 zł tygodniowo. /dowód: - orzeczenie lekarza orzecznika ZUS - k. 11, - decyzja ZUS o wznowieniu wypłaty renty - k. 12, - informacja o wysokości dochodu - k. 14-14v, - potwierdzenia przelewów i transakcji – k. 20-21, 27-28, 70, 79, 84-94, 105-110, 180- 181, - podsumowanie księgi przychodów i rozchodów pozwanego - k. 61, 112-113, - wyciągi z rachunku bankowego – k. 62-70, - przesłuchanie świadka N. E. – k. 148-149, - przesłuchanie świadka T. A. (3) – k. 149-150, - przesłuchanie świadka R. F. – k. 174-174v, - przesłuchanie O. A. – k. 114-114v, 174v-175v, - przesłuchanie T. A. (1) – k. 114v, 175v-176/ Sąd zważył, co następuje Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, zeznania świadków: T. A. (3) , N. E. , R. F. oraz przesłuchanie O. A. i pozwanego T. A. (1) . Sąd przyznał walor wiarygodności zeznaniom świadków T. A. (3) , N. E. i R. F. , albowiem były one logiczne, rzeczowe i spójne. Pozostawały również w zgodzie z pozostałym materiałem dowodowym. Niewielkie rozbieżności wynikały z braku dokładnej wiedzy świadków o danej okoliczności. W ocenie Sądu twierdzenia matki małoletniej powódki oraz pozwanego należało co do zasady uznać za wiarygodne jedynie w części. Większość okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy przez nich przytaczanych okazało się bowiem spornych między stronami. Sąd miał na uwadze, że strony starały się w sposób jak najbardziej dla siebie korzystny przedstawić okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Zdaniem Sądu strony nie przedstawiły całości prawdziwego obrazu swoich możliwości majątkowych i zarobkowych, starając się uzyskać dla siebie jak najlepszy wynik procesowy. Według Sądu, niektóre z twierdzeń poszczególnych stron były sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania i w ten sposób nie uzyskały aprobaty Sądu. Mowa tu, np. o twierdzeniu przez stronę powodową, że matka małoletniej powódki żyje w zasadzie wyłącznie z otrzymywanej renty w wysokości 1.840 zł miesięcznie i dodatkowo, być może z uzyskiwanych w wysokości ok. 500 zł miesięcznie dochodów z tytułu okazjonalnego świadczenia przez O. A. usług fryzjerskich jej znajomym. Kobieta sama bowiem podała w toku rozprawy, że płaci co miesiąc alimenty na swoje drugie dziecko, tj. T. A. (3) w wysokości 750 zł. Do tego należy doliczyć podane przez stronę powodową koszty utrzymania mieszkania, a także swoje własne i opłat za zajęcia dodatkowe małoletniej T. , takie jak paliwo, korepetycje, lekcje jazdy konnej, nie wspominając już o wyżywieniu i ubraniu. Z kolei pozwany T. A. (1) starał się w toku postępowania wykazać, że praktycznie przez cały czas ponosi stratę z tytułu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Mimo tego ponosi w/w wydatki związane z utrzymaniem siebie, syna T. oraz córki T. , dla której utrzymuje konia, płacąc za stajnię, opiekę nad zwierzęciem oraz sprzęt potrzebny do uprawiania jeździectwa. W myśl § 1 art. 135 kro zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Zakres potrzeb dziecka, które powinny być przez rodziców zaspokojone, wyznacza treść art. 96 kro , według którego rodzice obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka. Rodzice, w zależności od swych możliwości, są obowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno jego potrzeb fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby), jak i duchowych (kulturalnych), także środki wychowania (kształcenia ogólnego, zawodowego) według zdolności, dostarczania rozrywek i wypoczynku. Przy ocenie, które z potrzeb uprawnionego powinny być uznane za potrzeby usprawiedliwione, należy z jednej strony brać pod uwagę możliwości zobowiązanego, z drugiej zaś zakres i rodzaj potrzeb. Będzie to mieć wpływ na rozstrzygnięcie, w jakiej mierze możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego będą wzięte pod uwagę przy oznaczaniu zakresu obowiązku alimentacyjnego. Zawsze jednak każde dziecko musi mieć zapewnione podstawowe warunki egzystencji w postaci wyżywienia zapewniającego jego prawidłowy rozwój fizyczny, stosowną do wieku odzież, środki na ochronę zdrowia, kształcenie podstawowe i zawodowe oraz na ochronę jego osoby i majątku. Wyjście poza wymienione potrzeby zależy już tylko od osobistych cech dziecka oraz od zamożności i przyjętego przez zobowiązanego modelu konsumpcji. Usprawiedliwione potrzeby dziecka powinny być zatem oceniane w pierwszej kolejności na podstawie wieku, miejsca pobytu dziecka, jego środowiska oraz całego szeregu okoliczności każdego konkretnego wypadku, a następnie - w świetle możliwości zarobkowych zobowiązanych do jego utrzymania. Analiza materiału procesowego zgromadzonego w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że pozwany tytułem udziału w kosztach utrzymania małoletniej T. powinien świadczyć alimenty w wysokości po 1.000 zł miesięcznie. Ustalając wysokość alimentów należnych małoletniej Sąd miał na uwadze, że małoletnia na (...) lat i jest w fazie znacznego wzrostu, zatem jej usprawiedliwione potrzeby są o wiele większe, niż u młodszego dziecka. W ocenie Sądu oczywistym jest, iż wśród kosztów utrzymania powódki znajdują się wydatki takie jak: wyżywienie, ubranie, środki higieny i wysokość większości kosztów przedstawionych w tym zakresie w pozwie Sąd uznał na uzasadnione, chociaż niektóre z nich, jak np. wydatki na odzież jawiły się, jako zawyżone, stosownie do doświadczenia życiowego Sądu. Za wysokość uzasadnionych miesięcznych kosztów utrzymania małoletniej powódki Sąd przyjął kwotę 2.300-2.500 zł. W ocenie Sądu zasądzona kwota alimentów mieści się w możliwościach majątkowych i zarobkowych pozwanego, który z powodzeniem prowadzi hurtownię z (...) , z wykształcenia zaś jest inżynierem. Przyjmując nawet, że dochód pozwanego oscylowałby na poziomie minimalnego wynagrodzenia za pracę w Polsce, Sąd uznał, że kwota alimentów w wysokości 1.000 zł miesięcznie leży w zasięgu możliwości pozwanego. Podkreślić należy, że pozwany, jako ojciec małoletniej powódki, powinien w pierwszej kolejności czynić starania o to, by zaspokoić potrzeby swojego dziecka, jego potrzeby są bowiem usytuowane wyżej aniżeli jego własne. Rodzice małoletniej są zobowiązani do podzielenia się z nią choćby najmniejszym dochodem, a nawet niskie dochody nie zwalniają ich z płacenia alimentów – rodzice zmuszeni są dzielić się z dziećmi nawet bardzo szczupłymi dochodami, chyba że są w ogóle pozbawieni takiej możliwości, co może wymagać poświęcenia części składników majątkowych. Z materiału procesowego w aktach sprawy wynikało, że T. A. (1) , oprócz przedsiębiorstwa, posiada także część nieruchomości, tj. działki budowlanej, na której (z przerwami) buduje dom. Owa działka, jeżeli to konieczne, mogłaby, a nawet powinna posłużyć jako źródło finansowania, celem zaspokojenia zobowiązania alimentacyjnego pozwanego względem jego małoletniej córki. Należy też wskazać, że pozwany oprócz małoletniej powódki ma na swoim utrzymaniu także dorosłego już syna, który rozpoczął studia w V. , lecz jednocześnie, jak wynika z materiału procesowego zebranego w sprawie, T. A. (3) większość swoich potrzeb zaspokaja sam, ponieważ pracuje, a także otrzymuje od swojej matki O. A. alimenty w kwocie 750 zł miesięcznie, które w części przekazuje ojcu w ramach swojej partycypacji w kosztach mieszkania. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w granicach jego możliwości zarobkowych i majątkowych leży płacenie alimentów na rzecz córki w kwocie po 1.000 zł miesięcznie. Należy dodać, że kwota po 1.000 złotych miesięcznie na rzecz małoletniej nie ma wystarczyć na zaspokojenie wszystkich potrzeb małoletniej T. , albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa na obojgu rodzicach, co oznacza, że również matka małoletniej – O. A. , ma obowiązek współfinansowania wydatków na utrzymanie małoletniej. Natomiast, Sąd uznał, że T. A. (1) już teraz w większym zakresie uczestniczy zaspokajaniu potrzeb powódki, niż jej matka, w szczególności tych wykraczających poza te podstawowe, tj. zapewnianie rozwoju córki poprzez uprawianie jazdy konnej, która stała się jej pasją. Z tych względów na podstawie art. 128, 129, 133 § 1 i 135 kro zasądzono od pozwanego T. A. (1) kwotę po 1.000 zł miesięcznie na rzecz małoletniej powódki tytułem alimentów, o czym orzeczono jak w punkcie 1 sentencji wyroku, oddalając powództwo w pozostałym zakresie, jak w punkcie 2 sentencji. Alimenty zostały zasadzone począwszy od dnia 5 grudnia 2024r. tj. od dnia złożenia pozwu, wobec braku innego żądania w tym zakresie. Sąd nie obciążył małoletniej powoda kosztami sądowymi w części oddalonego powództwa korzystając z dyspozycji art. 96 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( Dz. U. tj. z 2025r., poz. 1228 ). Małoletnia powódka korzystała z pomocy profesjonalnego pełnomocnika i złożyła wniosek o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych i w związku z tym, wobec uwzględnienia przez Sąd części powództwa, w punkcie 4 sentencji wyroku zasądzono od pozwanego na rzecz małoletniej powódki kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W punkcie 5 sentencji wyroku Sąd obciążył pozwanego kosztami sądowymi na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych , w zakresie przegranego powództwa. Wysokość zasądzonej opłaty Sąd ustalił na kwotę 750 zł . zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( Dz. U. tj. z 2025r., poz. 1228). Rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie alimentów został nadany wyrokowi z urzędu na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc , o czym orzeczono w punkcie 6 sentencji. Sędzia Kamilla Piórkowska