III RC 726/24

Sygn. akt III RC 726/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 marca 2025r. Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący sędzia Piotr Kawecki Protokolant st. sekr. sądowy Grażyna Łukasiak po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2025r. w O. , na rozprawie sprawy z powództwa R. E. (1) przeciwko (...) o podwyższenie alimentów I. 
        zasądza od pozwanego H. E. alimenty na rzecz R. E. (1) , w miejsce ustalonych w kwocie 2000 zł miesięcznie na mocy wyroku z dnia 17 września 2020r. w sprawie IC 425/20 Sądu Okręgowego w P. , w kwocie obecnie po 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) miesięcznie, poczynając od dnia 11.10.2024r., płatne z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca, do rąk R. E. (1) , z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat, II. 
        oddala powództwo w pozostałej części, III. 
        zasądza od pozwanego H. E. na rzecz powódki R. E. (1) kwotę 1812 zł (tysiąc osiemset dwanaście złotych) z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem zwrotu części kosztów procesu, IV. 
        kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu, V. 
        wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności, VI. 
        uchyla postanowienie z dnia 3 stycznia 2025r. o zabezpieczeniu powództwa. UZASADNIENIE Powódka R. E. (1) w dniu 18 października 2024 r. wniosła pozew przeciwko H. E. domagając się podwyższenia alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 17 września 2020 r. wydanym w sprawie IC 425/20 z kwoty po 2.000 złotych miesięcznie do kwoty po 3.300 złotych miesięcznie, płatnych z góry do dnia 10. każdego miesiąca do rąk powódki z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z kwot, poczynając od dnia wniesienia pozwu. W pozwie został ponadto zawarty wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego na czas trwania postępowania do łożenia na rzecz powódki alimentów w kwotach po 3.000 zł miesięcznie. W uzasadnieniu pozwu i wniosku o zabezpieczenie wskazano m.in., że powódka jest córką N. E. i pozwanego H. E. . Na mocy wyroku rozwodowego rodziców powódki z dnia 17 września 2020 r. wydanego przez Sąd Okręgowy w P. w sprawie IC 425/20 zasądzono od H. E. na małoletnią wówczas powódkę alimenty w kwocie po 2.000 złotych miesięcznie. Od momentu zasądzenia alimentów minęły ponad 4 lata. Wtedy powódka miała niecałe 15 lat, chodziła do pierwszej klasy liceum. Od tego czasu wzrosły jej usprawiedliwione potrzeby, a także koszty z nimi związane. Obecnie ma (...) lat, jest studentką pierwszego roku, nadal pozostaje na utrzymaniu swojej matki N. E. . R. E. (1) oceniła swój koszt utrzymania na kwotę 6.128,50 zł miesięcznie. (k. 3-6v akt) W odpowiedzi na pozew H. E. wniósł o oddalenie powództwa oraz wniosku o udzielenie zabezpieczenia wskazując m.in., że regularnie płaci na córkę alimenty, a matka powódki także ma obowiązek partycypowania w kosztach utrzymania córki, natomiast niektóre wykazane przez powódkę potrzeby są nieuzasadnione lub nieudowodnione, koszt zaspokajania innych usprawiedliwionych potrzeb jest zawyżony (k. 59-60v akt). Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2025 r. Sąd zobowiązał pozwanego H. E. tymczasowo do chwili prawomocnego zakończenia sprawy, tytułem udzielenia zabezpieczenia powództwa, do płacenia na rzecz R. E. (1) kwoty po 3.000 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 11 października 2024 r., płatnej do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk powódki, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat. (k. 75 akt). Na rozprawie w dniu 24 lutego 2025 r. i 28 lutego 2025 r. strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska. Powódka oświadczyła jednak, że jest skłonna do zawarcia ugody co do kwoty 3.000 złotych miesięcznie tj. jak ustalonej w zabezpieczeniu, natomiast pozwany wskazał, że może zawrzeć ugodę jedynie co do podwyższenia kwoty alimentacji do 2500 złotych. Sąd ustalił, co następuje: R. E. (1) urodziła się (...) i jest dzieckiem pochodzącym ze związku małżeńskiego H. E. i N. E. . /dowód: odpis skrócony aktu urodzenia – k. 10 akta sprawy I C 425/20 SO w P. , odpis zupełny aktu małżeństwa – k. 9 akta sprawy I C 425/20 SO w P. / Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 17 września 2020 r. wydanym w sprawie I C 425/20 rozwiązał związek małżeński N. E. i H. E. przez rozwód, bez orzekania o winie. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią wówczas R. E. (1) powierzył obojgu rodzicom jednocześnie ustalając miejsce pobytu dziecka w miejscu zamieszkania matki. W pkt. III wyroku Sąd nałożył na obie strony obowiązek ponoszenia kosztów utrzymania i wychowywania małoletniej R. E. (1) i udziałem pozwanego w tych kosztach zasądził od pozwanego na rzecz małoletniej R. E. (1) alimenty w kwocie po 2000 zł miesięcznie, płatne z góry do dnia 15-ego każdego miesiąca do rąk matki dziecka N. E. , z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności każdej z rat, poczynając od uprawomocnienia się wyroku. /dowód: akta I C 425/20 SO w P. – k. 393/ Wówczas małoletnia R. E. (1) miała niespełna 15 lat, była uczennicą pierwszej klasy szkoły średniej. Podręczniki do nauki kosztowały około 1.000 zł. Już wtedy chorowała na c. i chorobę G. wymagała diety lekkostrawnej i bezglutenowej. Była wielokrotnie hospitalizowana w tym: od 2 do 5 kwietnia 2018 r. w (...) w B. z rozpoznaniem choroby t. (...) oraz zaparcia, od 21 do 24 września 2018 r. w Szpitalu (...) II w E. z rozpoznaniem bólu zlokalizowanego w innych okolicach podbrzusza, od 24 września do 4 października 2018 r. w (...) Szpitalu (...) w B. z rozpoznaniem (...) , (...) , c. , (...) , od 18 do 21 grudnia 2018 r. w Wojewódzkim (...) Szpitalu im. dr A. E. w B. z rozpoznaniem (...) , od 15 do 18 lutego 2019 r. w Instytucie (...) w B. z rozpoznaniem z. , (...) , od 22 do 25 marca 2019 r. w (...) Szpitalu (...) w B. z rozpoznaniem (...) , (...) , (...) , (...) , od 8 do 18 kwietnia 2019 r. w (...) Szpitalu (...) w B. z rozpoznaniem (...) , (...) , (...) , choroby G. , (...) , od 10 do 17 maja 2019 r. w (...) Szpitalu (...) w B. z rozpoznaniem (...) , (...) , (...) , (...) , choroby G. , od 29 do 31 lipca 2019 r. w (...) Szpitalu (...) w B. z rozpoznaniem (...) , (...) , choroby G. , od 12 do 15 sierpnia 2019 r. w (...) Szpitalu (...) w B. z rozpoznaniem (...) oraz podejrzenia choroby I. , od 16 do 19 września 2019 r. w Wojewódzkim (...) Szpitalu im. dr A. E. w B. z rozpoznaniem (...) , od 8 do 12 grudnia 2019 r. w (...) Szpitalu (...) w B. z rozpoznaniem (...) , (...) , (...) , choroby G. oraz (...) . W okresie od 6 do 7 września 2020 r. w (...) w A. z rozpoznaniem (...) , (...) i choroby G. . R. E. (1) w związku z problemami zdrowotnymi korzystała z płatnych konsultacji lekarskich oraz badań. Wtedy to koszt wizyty u lekarzy: gastrologa wynosił 260 zł, u lekarza laryngologa 200 zł, u lekarza proktologa 500 zł, a lekarza okulisty 100 zł, natomiast koszt badań wynosił 80 zł, a koszt wizyt u bioenergoterapeuty kosztował 100 zł. Nadto R. E. (1) korzystać musiała z dermokosmetyków - produkty myjące kupowała tylko w aptece m.in. opakowanie żelu do twarzy wiązało się z kosztem 100 zł. Matka R. E. (2) zawoziła córkę do lekarzy i szpitali oraz przebywała z córką podczas jej pobytów w szpitalach, ponosiła też wtedy koszty swojego noclegu w wysokości 95 zł za dobę. Małoletnia ówcześnie R. E. (1) uczyła się języka japońskiego. Deklarowała, że ma zamiar studiować japonistykę. W okresie od 13 listopada 2019 r. do 17 czerwca 2020 r. uczestniczyła w kursie nauki tego języka, który kosztował 840 zł. Od września 2020 r. uczyła się języka japońskiego w szkole językowej w W. , co wiązało się z kosztem 194 zł miesięcznie. Nadto w szkole podstawowej uczęszczała na płatne lekcje języka angielskiego, które kosztowały 200 zł miesięcznie. Uczęszczała też na zajęcia w grupie plastycznej (...) , co wiązało się z opłatami w wysokości 40 zł miesięcznie. W okresie od 13 do 15 lipca 2020 brała udział w warsztatach w Miejskim Centrum Kultury w E. , które kosztowały 50 zł. R. E. (1) jeździła konno oraz na nartach. Jedna godzina jazdy konnej kosztowała 50 zł. Jeździła konno trzy - cztery godziny miesięcznie. Rodzice R. E. (1) kupowali córce markową odzież i obuwie, strój do jazdy konnej oraz dojazdy na nartach. W czasie ferii zimowych w 2018 roku R. E. (1) była na obozie narciarskim, który kosztował 1 800 zł. Latem wyjeżdżała na obozy konne, spływy kajakowe. Dodatkowo wyjeżdżała razem z rodzicami w czasie tzw. długich weekendów. W czasie ferii zimowych w 2020 r. N. E. była z córką w Egipcie. Koszt wyjazdu w części przypadającej na dziecko wyniósł około 3 000 zł. W czerwcu 2020 r. w czasie weekendu Bożego Ciała N. E. była razem z córką w Hotelu (...) w A. . Koszt pobytu wyniósł łącznie 1 641,60 zł. W lipcu 2020 r. spędziła z córką weekend we A. . Koszt noclegu wraz z parkingiem wyniósł 494,52 zł, a podczas pobytu poniosła wydatki w wysokości 265,50 zł. W sierpniu 2020 r. była z córką nad Morzem E. przez osiem dni. Koszt ich pobytu w hotelu wyniósł łącznie 4 943,69 zł. N. E. zarezerwowała też wyjazd wakacyjny z córką do Czarnogóry na okres jednego tygodnia, ale został on odwołany ze względu na epidemię. Koszty wyjazdu wyniosłyby 3 000 zł. W tamtym okresie relacje H. E. z córką były zaburzone. Córka nie chciała uczestniczyć z nim w wyjeździe wakacyjnym. Nie chciała również, aby ten towarzyszył jej podczas pobytu w szpitalu w A. . Małoletnia ówcześnie powódka uczęszczała wtedy na terapię psychologiczną, w której uczestniczyli jej rodzice. Celem terapii była m. in. poprawa zaburzonych relacji ojca z córką. Spotkania z terapeutą odbywały się trzy razy w miesiącu, a jedna sesja kosztowała 120 zł. W czasie prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego rodzice R. E. (1) wydawali na bieżąco większość swoich dochodów, przeznaczając je również na remont i wyposażenie domu i nie czynili oszczędności. Po podjęciu przez H. E. decyzji o rozwodzie małżonkowie uzgodnili, że będą przekazywali na wspólny rachunek bankowy kwoty po 2 000 zł miesięcznie na bieżące utrzymanie rodziny, a w dodatkowych wydatkach mieli partycypować w częściach równych. Ojciec powódki przekazał też jej matce kwotę 1 750 zł tytułem udziału w kosztach wyjazdu córki do Egiptu oraz kwotę 2 000 zł tytułem udziału w kosztach wyjazdu córki nad morze. N. E. miała wówczas (...) lata i była zatrudniona w (...) S.A. oraz w (...) S.A. na stanowisku dyrektora oddziału grupy (...) po pół etatu w każdym z przedsiębiorstw. W chwili wydania wyroku rozwodowego, N. E. osiąga wynagrodzenie ok. 9000 zł netto. H. E. miał (...) lat i był zatrudniony w (...) sp. z o. o. w B. na stanowisku starszego kupca. Jego średnie wynagrodzenie w okresie od 1 grudnia 2019 r. do 31 maja 2020 r. wynosiło 9 333,33 zł miesięcznie brutto, otrzymywał również premie zależne od wyników sprzedaży. N. E. i H. E. wraz z ówcześnie małoletnią powódką mieszkali razem w domu jednorodzinnym położonym w E. . Zamieszkiwali również z babcią H. E. , która partycypowała w kosztach utrzymania domu. W toku postępowania rozwodowego strony deklarowały, że mają zamiar sprzedać dom, który obecnie zamieszkują za kwotę 578 000 zł. Część pieniędzy ze sprzedaży w wysokości około 100 000 zł małżonkowie chcieli przeznaczyć na spłatę kredytu, a pozostałą kwotę podzielić między siebie po połowie. /dowód: akta I C 425/20 SO w P. / Obecnie R. E. (1) ma (...) lat i jest studentką pierwszego roku na Uniwersytecie H. J. w O. na kierunku (...) . Powódka studiuje stacjonarnie, nie pracuje. W związku z kontynuacją nauki powódka w dalszym ciągu pozostaje na utrzymaniu swojej matki – N. E. oraz swojego ojca – pozwanego H. E. . Powódka mieszka w O. , wynajmuje pokój, co kosztuje ją 1200 złotych miesięcznie. Nadto reguluje połowę opłaty za internet – 25 złotych. Opłaca także połowę opłaty za abonament na M. – ok. 15 złotych, Z. – 30 złotych i telefon – 30 złotych. Pozwana od urodzenia choruje na (...) i chorobę G. , do 13 roku życia ma stwierdzoną (...) . Wymaga diety lekkostrawnej i bezglutenowej, była wielokrotnie hospitalizowana, m.in. w (...) w B. , czy też w (...) Szpitalu (...) w B. . Powódka musi stale zażywać lek G. , który bez refundacji kosztuje ok. 300 zł. W związku z wrodzoną chorobą, pozwana regularnie korzysta z płatnych konsultacji oraz wymaga robienia regularnych badań krwi, stolca, usg i wymazów śluzówek. Jedzenie, które jest bezpieczne dla pozwanej musi być bezglutenowe. Koszty takich produktów w sklepach są dużo wyższe niż produktów, które zawierają gluten, średnio w ciągu miesiąca wydatki powódki na żywność wynoszą między 1000-1300 zł. Powódka gotuje dla siebie sama, jednak zdarza jej się także wyjść do restauracji ze znajomymi. Choroba G. objawia się problemami skórnymi, m.in. atopowym zapaleniem skóry, w związku z czym, powódka może używać tylko specjalnych dermokosmetyków, których koszt to ok. 300 zł miesięcznie. Badania i prywatna opieka lekarska wiąże się z następującymi kosztami: wizyta u okulisty ok. 300 złotych, wymiana okularów z oprawkami co 2 lata ok. 1800 złotych, raz na dwa, trzy miesiące wizyta u dermatologa ok. 200 złotych, raz na rok wizyta u gastroenetrologa ok. 400 złotych, raz na pół roku wizyta u hematologa ok. 200 złotych (w razie silnych krwotoków konieczne są częstsze wizyty). Powódka na odzież i obuwie przeznacza kwotę ok. 300-400 zł miesięcznie, kupuje markowe ubrania oraz buty, ponieważ była tak ubierana od dziecka i nie widzi możliwości zmiany stylu życia. W swoich wydatkach wskazuje również fryzjera – 250 zł na 1,5 miesiąca. Kwartalny bilet miejski wiąże się z wydatkiem w kwocie 178 złotych. Na chorującego kota miesięcznie przeznacza kwotę 200 złotych. Dwa razy w tygodniu powódka spotyka się ze znajomymi – wychodzi do kina, na kręgle, do barów, czy też restauracji, co wiążę się z kosztem ok. 200 złotych miesięcznie. Powódka na wypoczynek przeznacza kwotę ok. 10 000 złotych rocznie – często jeździ na wyjazdy czy obozy, także w ferie i wakacje. Przed rozstaniem rodziców często wyjeżdżała w góry lub za granicę. R. E. (1) od lat uczęszcza także na zajęcia z jazdy konnej. Jest zapisana do szkoły jeździectwa w J. pod O. , gdzie dojeżdża autobusem. W czasie zasądzenia dotychczasowej kwoty alimentów, koszty związane z uprawianiem tej dyscypliny sportu wynosiły ok. 600 zł miesięcznie. Obecnie ceny wzrosły i koszt uczęszczania na jazdę konną wynosi 950 zł miesięcznie. Powódka jeździ konno od 7 roku życia, lekcje jazdy konnej odbywają się raz na dwa tygodnie. Jeździectwo jest sportem, które wymaga zakupu specjalistycznej odzieży, która musi być wykonana z porządnych materiałów. Zakup nowej odzieży potrzebny jest mniej więcej raz na pół roku, co razem z kosztem zajęć daje średnio kwotę 1100 zł na miesiąc. W przyszłości powódka planuje zdobyć odpowiednie kwalifikacje i zostać instruktorem jeździectwa. N. E. - matka R. E. (1) jest kierownikiem sprzedaży w firmie (...) S.A. i (...) , po ½ etatu. Zarabia w granicach 8-12 tysięcy złotych, pracuje w systemie prowizyjnym. Pomaga córce finansowo, przeznacza na to ok. 4.000 - 5.000 złotych miesięcznie. Przyjeżdża na stancje córki dwa razy w miesiącu, przywozi jej jedzenie w słoikach, pomaga. Nadto od pozwanego H. E. otrzymuje alimenty na córkę w kwocie 3.000 złotych miesięcznie, które następnie przekazuje powódce. Pozwany prócz alimentów nie przesyła powódce dodatkowych pieniędzy, jednak wyprawił jej 18 urodziny i otrzymała od niego 1000-1200 złotych, zdarzyło się także, że otrzymała przelew z okazji świąt. R. E. (1) nie rozmawia z ojcem. Nie odbiera od niego telefonu, gdy są pokłóceni. Ograniczyła z nim kontakty. H. E. ma (...) lat, z zawodu jest ekonomistą. Pracuje na stanowisku kupiec w firmie (...) w systemie prowizyjnym. Jego wynagrodzenie miesięczne z tej pracy w 2024 roku wynosiło średnio 8.856,38 złotych netto. W 2024 r. osiągnął dochód w wysokości ok. 165.000 złotych. Regularnie płaci alimenty zasądzone na powódkę. Pozwany zamieszkuje w B. w trzypokojowym mieszkaniu wraz ze swoją babcią K. M. , która jest osobą leżącą, chorą na (...) . Mieszkanie to zostało zakupione ze środków otrzymanych ze sprzedaży domu, w którym przed rozwodem zamieszkiwał pozwany wraz z powódką i jej matką. Na ten cel H. E. musiał także zaciągnąć kredyt w wysokości 150.000 złotych na 15 lat, który spłaca ratami miesięcznymi w kwocie 1407 złotych. Dodatkowo opłaca ubezpieczenie mieszkania, jak i ubezpieczenie na życie. Na umeblowanie i doposażenie mieszkania także zaciągnął kredyt, jednak ten jest już spłacony. Pozwany posiada auto marki O. (...) o wartości ok. 50.000 złotych. Na paliwo przeznacza miesięcznie kwotę 500 złotych, opłaca też ubezpieczenie koszty napraw. Na koszty utrzymania pozwanego składają się także: koszty utrzymania mieszkania – czynsz ok. 450 złotych, prąd ok. 270 złotych, gaz ok. 180 złotych, koszty wyżywienia ok. 900 złotych miesięcznie, koszty zakupu odzieży i obuwia ok. 250 złotych miesięcznie, koszty zakupu leków ok. 30 złotych miesięcznie, koszty wizyt lekarskich, takich jak dentysta (w ubiegłym roku pozwany przeznaczył 2000 złotych, z uwagi na problemy z uzębieniem), ponosi też koszty wizyt u reumatologa i endokrynologa. Pozwany chodzi na basen co wiąże się z kosztem 50 złotych miesięcznie, na spotkania ze znajomymi przeznacza 150 złotych miesięcznie. Pozwany chciałby przeznaczać środki na wakacje i odpoczynek w kwocie 500 złotych miesięcznie, jednak zdarza się, iż z zebranych na ten cel środków pokrywa koszty koniecznych wydatków m.in. w zeszłym roku musiał zakupić nową lodówkę. K. M. , z którą pozwany zamieszkuje otrzymuje emeryturę w kwocie 3170 złotych miesięcznie. Z emerytury opłacana jest opiekunka – 1600 złotych miesięcznie, dieta płynna – 300 złotych miesięcznie, uzupełnienie diety innymi posiłkami ok. 600-700 złotych. Pozwany pomaga w utrzymaniu swojej babci, przeznacza na to kwotę ok. 300-500 złotych miesięcznie. /dowód: umowa najmu k. 8, faktury, rachunki, paragony, potwierdzenia przelewów, potwierdzenia zamówień k. 9-41, zaświadczenie o zarobkach pozwanego k. 51, korespondencja pomiędzy stronami k. 62-64, dokumentacja medyczna pozwanego k. 65, wydruki dot. oferty zajęć na (...) w O. i akademickich poradni lekarskich k. 66-73, wydruk dot. oferty karty kinowej k. 72, wydruk dot. cennika biletów miesięcznych k. 73, zestawienie kosztów utrzymania powódki k. 74, zeznania podatkowe pozwanego k. 81-88, 146-148, wydruk z PESEL (...) SAD k. 89-93, płyta CD z historią transakcji z rachunku pozwanego k. 120, dokumenty z (...) w O. k. 123-134, wyciągi z konta bankowego pozwanego k. 138-139, zaświadczenie o dochodach pozwanego k. 149 zeznania świadka N. E. k. 135v-137, przesłuchanie powódki R. E. (1) k. 140-142, przesłuchanie pozwanego H. E. k. 142-144/ Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne, dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, akt Sądu Okręgowego w P. o sygnaturze I C 425/20 oraz z przesłuchania powódki i pozwanego, jaki i zeznań świadka. Sąd dał wiarę zgromadzonym w sprawie dokumentom, nie była kwestionowana ich wiarygodność oraz autentyczność, a również sąd nie znalazł podstaw do podważania ich prawdziwości w jakimkolwiek stopniu. Zeznania powódki R. E. (1) i pozwanego H. E. Sąd wziął pod uwagę w takim zakresie, w jakim odnosiły się do kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia przedmiotu niniejszego postępowania, w jakim nie pozostawały względem siebie w kolizji i były zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Sąd swoje ustalenia oparł także na zeznaniach świadka N. E. , uznając je za spójne i przystające do reszty zebranego w sprawie materiału dowodowego. Dokonując jednak ustaleń w oparciu o powyższe zeznania Sąd miał jednak na względzie, iż świadek jest matką powódki R. E. (1) , wobec czego przejawiała tendencje do tego, aby subiektywnie przedstawiać całą sytuację. Przechodząc do rozważań prawnych należy zauważyć, że w myśl art. 138 k.r.o. strony w razie zmiany stosunków mogą żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez zmianę stosunków rozumie się zaś istotne zwiększenie, zmniejszenie lub ustanie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji albo istotne zwiększenie się lub zmniejszenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, wskutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania przez stosowne zmniejszenie lub zwiększenie wysokości świadczeń alimentacyjnych, a niekiedy nawet ustanie obowiązku alimentacyjnego. Zakres świadczeń wyznaczają natomiast, zgodnie z treścią art. 135 k.r.o. , z jednej strony usprawiedliwione potrzeby uprawnionego, z drugiej zaś rzeczywiste możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Współzależność między tymi dwoma czynnikami wyraża się w tym, że usprawiedliwione potrzeby uprawnionego powinny być zaspokajane w takim zakresie, w jakim pozwalają na to możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami judykatury i doktryny prawniczej zatem dopiero ustalenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego, następnie porównanie tych wartości umożliwia ustalenie, czy i w jakim zakresie (w całości bądź w części) potrzeby uprawnionego mogą być zaspokojone przez zobowiązanego. W myśl art. 133 k.r.o. rodzice są obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że niewątpliwie na pozwanym nadal spoczywa obowiązek alimentacyjny względem powódki R. E. (1) , która nie jest jeszcze w stanie utrzymywać się samodzielnie, gdyż nie posiada swojego majątku, ani dochodów. W niniejszej sprawie powódka domagała się podwyższenia obowiązku alimentacyjnego, ustalonego na mocy wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 17 września 2020 r. wydanego w sprawie I C 425/20 z kwoty po 2.000 zł miesięcznie do kwoty 3.300 zł miesięcznie. Dla oceny zasadności powództwa należało zatem ustalić, czy od września 2020 r. nastąpiła taka zmiana stosunków, która uzasadniałaby zmianę wysokości obowiązku alimentacyjnego pozwanego wobec powódki, czy zmiany te mają charakter istotny i trwały i czy w znaczący sposób wpływają na zakres obowiązku alimentacyjnego. Mając na uwadze ustalony stan faktyczny na podstawie zebranego materiału dowodowego Sąd uznał, że powództwo zasługuje jedynie na częściowe uwzględnienie. Sąd nie ma wątpliwości, że od czasu wydania wyroku przez Sąd Okręgowy w P. , a więc przez okres niespełna 5 lat potrzeby powódki wzrosły. W chwili obecnej powódka R. E. (1) ma (...) lat. Nie uczy się już w liceum, jest studentką i mieszka poza rodzinnym miastem E. – wynajmuje pokój w O. . Nie ulega także wątpliwości, że powódka nie ma majątku, który przyniósłby dochód, który mógłby być przeznaczony na jej utrzymanie. Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, że przed rozwodem R. E. (2) miała zaspokajane wszelkie niezbędne potrzeby, oboje rodzice dokładali wszelkich starań, także zarobkowych, aby niczego jej nie brakowało. Cała rodzina żyła wtedy na dość wysokiej stopie życiowej, mogli pozwolić sobie na wyjazdy zagraniczne, opłacanie dodatkowych zajęć małoletniej. Sąd uznał, więc że pozwany, jako ojciec powódki na obecnym etapie, gdy córka kontynuuje jeszcze naukę winien płacić alimenty w kwocie 2.700 złotych miesięcznie na usprawiedliwione potrzeby powódki. Sąd uwzględnił przy tym także obowiązek matki w partycypowaniu w kosztach jej utrzymania. Nie ulega wątpliwości, że środki potrzebne na zaspokojenie podstawowych potrzeb powódki, takich jak wyżywienie, lekarstwa, ubrania, obuwie czy środki czystości muszą łożyć oboje rodzice. Sąd przyznał jednocześnie, iż w tym zakresie koszty wzrosły. Sąd nie uwzględnił jednak kwot przeznaczanych przez powódkę m.in. na atrakcje: wyjścia do kina, na koncerty, rozrywkę, hobby czy zainteresowania, oceniając, że powódka osiągnęła pełnoletność, a więc osiągnęła też pewne, choć ograniczone możliwości zarobkowe, które mogłaby realizować podejmując się np. prac dorywczych choćby w okresie ferii czy choćby części wakacji letnich. Jednocześnie Sąd stwierdził, że możliwości majątkowe i zarobkowe pozwanego zapewniają mu możliwość alimentacji powódki do czasu, gdy kontynuuje ona naukę w kwocie po 2.700 złotych miesięcznie. Sąd wziął przy tym pod uwagę, że pozwany część swoich środków przeznacza na pomoc w utrzymaniu swojej babci z którą zamieszkuje oraz fakt, że koszty utrzymania pozwanego także uległy zwiększeniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające zasądzenie od pozwanego H. E. na rzecz powódki R. E. (1) alimentów w kwocie po 2.700 złotych miesięcznie, w miejsce alimentów ustalonych w wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 17 września 2020 roku w sprawie IC 425.20, poczynając od dnia 11 października 2024 r., płatnych z góry do dnia 10-ego każdego miesiąca do rąk R. E. (1) , z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat i dlatego w myśl art. 133 § 1 kro . i 135 kro , orzekł jak w punkcie I wyroku. Powództwo oddalono ponad zasądzoną kwotę, jako bezzasadne, orzekając jak w punkcie II wyroku. Do kosztów procesu zaliczono wynagrodzenie pełnomocnika powódki będącego adwokatem, według stawki minimalnej, tj. w wysokości 3.600 zł, zgodnie § 2 pkt 5, § 4 ust. 4, § 15 ust. 1 oraz § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Do kosztów procesu po stronie H. E. zaliczono wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem, według stawki minimalnej, t.j. w wysokości 240 zł, zgodnie § 4 ust. 1 pkt 9, § 15 ust. 1 oraz § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, opłatę skarbową od pełnomocnictwa – 17 zł (k. 56) i kwotę 30 zł opłaty sądowej od zażalenia ( k.114) Ponieważ H. E. przegrał sprawę w ok. 54 %, to został zobowiązany do zapłaty kwoty 1812zł zł na rzecz R. E. (1) , z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem zwrotu części kosztów procesu, o czym orzeczono w punkcie III sentencji. Kosztami sądowymi w sprawie obciążono Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu orzekając jak w punkcie IV wyroku. Rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie alimentów został nadany wyrokowi z urzędu na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc , o czym orzeczono w punkcie V sentencji – z tej przyczyny na mocy art. 359 § 1 kpc uchylono jako zbędne postanowienie o zabezpieczeniu powództwa orzekając jak w punkcie VI sentencji.