III RC 725/22

Sygn. akt III RC 725/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2025 r. Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący sędzia Piotr Kawecki Protokolant  st. sekr. sądowy Anna Sosnowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2025r. w Toruniu na rozprawie sprawy z powództwa D. K. przeciwko R. K. o alimenty I. 
        zasądza od pozwanego R. K. alimenty na rzecz D. K. w kwocie 400 zł (czterysta złotych) miesięcznie poczynając od dnia 1 października 2022r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk D. K. , z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat, II. 
        w pozostałym zakresie powództwo oddala, III. 
        kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu, IV. 
        nie obciąża pozwanego R. K. obowiązkiem zwrotu części kosztów procesu na rzecz powódki D. K. , V. 
        uchyla postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 22 marca 2024r. zmienione postanowieniem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 16 sierpnia 2024r. o zabezpieczeniu powództwa, VI. 
        wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. UZASADNIENIE wyroku z dnia 22 maja 2025 r. W dniu 28 września 2022 r. D. K. wniosła pozew o zasądzenie od pozwanego R. K. na rzecz powódki alimentów w wysokości 1.500 zł miesięcznie, płatnych z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, począwszy od dnia 01 października 2022 r. W pozwie został zawarty również wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego do uiszczania świadczeń alimentacyjnych na rzecz powódki w kwocie po 800 zł miesięcznie, płatnych do 10-ego dnia każdego miesiąca wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie opóźnienia płatności którejkolwiek z rat, od dnia 01 października 2022 r., na czas trwania postępowania. W uzasadnieniu podano, że małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód z wyłącznej winy pozwanego R. K. na mocy wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu, I Wydział Cywilny, sygn. akt I C 2327/19 z dnia 3 marca 2021 r. Strony nadal zamieszkują razem we wspólnie wybudowanym domu jednorodzinnym w P. , który jest wybudowany na działce stanowiącej własność pozwanego. Obecnie toczy się przed Sądem Rejonowym w Toruniu sprawa o podział majątku wspólnego. Podano, że pozwany wystąpił przeciwko powódce do Sądu o zapłatę odszkodowania za bezumowne korzystanie z części domu jednorodzinnego. W dniu 28 marca 2022 r. powódka, mając nadzieję na szybkie zakończenie sprawy o podział majątku wspólnego, zawarła z pozwanym ugodę na mocy której zobowiązała się do opuszczenia domu do dnia 31 lipca 2022 r., a w razie niewykonania tego zobowiązania do płacenia na rzecz pozwanego kwoty 800 zł miesięcznie za korzystanie z nieruchomości. Z uwagi na brak środków finansowych i majątku oraz niezakończenie sprawy o podział majątku wspólnego powódka nie była w stanie zapewnić sobie lokalu mieszkalnego w zakreślonym w ugodzie terminie, więc zaczęła płacić pozwanemu kwotę 800 zł miesięcznie. Pozwany nie zważając jednak na uprawnienie powódki wystąpił do Sądu o nadanie klauzuli wykonalności ugodzie w punkcie 1. a otrzymawszy ją skierował do komornika sprawę o eksmisję. W uzasadnieniu podano również, że powódka jest osobą pokrzywdzoną przez pozwanego, który to w czasie trwania małżeństwa dopuścił się zdrady i doprowadził do rozwodu. Jest on osobą majętną i rozwód spowodował istotne pogorszenie sytuacji życiowej i materialnej powódki, która obecnie korzysta z jednego pokoju w domu, nie może korzystać z prysznica, jest stale monitorowana przez pozwanego poprzez zamontowaną w domu kamerę. Powódka otrzymuje bardzo niskie wynagrodzenie za pracę i nie stać jej na wynajęcie mieszkania. Nadto jest obciążona opłatą na rzecz pozwanego za korzystanie ze wspólnego domu oraz kosztami egzekucji komorniczej wszczętej na wniosek pozwanego. (k.3-7) W odpowiedzi na pozew z dnia 11 lipca 2023 r. R. K. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o oddalenie wniosku o zabezpieczenia roszczenia w całości wskazując m.in., że po ustaniu małżeństwa pozwany pozwolił powódce na dalsze zamieszkiwanie w domu prosił jedynie aby partycypowała w kosztach utrzymania domu. Powódka jednak nie partycypowała w żadnych kosztach a nadto dokonywała celowych zniszczeń i nie reagowała na zwracane przez pozwanego uwagi. Pozwany nie miał możliwości przyjmowania w domu gości, bowiem powódka zachowywała się w stosunku go nich wulgarnie. Z powodu zachowań powódki pozwany wezwał ją do wyprowadzenia się z jego nieruchomości, a gdy to nie poskutkowało wystąpił do sądu z powództwem o zapłatę. Na mocy zawartej ugody powódka miała opuścić dom w zakreślonym terminie jednak tego nie uczyniła twierdząc, że nigdzie nie wynajmie tak tanio mieszkania i dlatego nadal będzie mieszkać u pozwanego i płacić mu 800 zł. Pozwany podał, że nie jest majętnym człowiekiem. Posiada jedynie nieruchomość, w której mieszka. Z uwagi na stan zdrowia przebywa na rencie inwalidzkiej otrzymując świadczenie w wysokości 1.559,55 zł netto miesięcznie. (k. 144-145v) Postanowieniem z dnia 22 marca 2024 r. Sąd Rejonowy w Toruniu zobowiązał pozwanego R. K. do płacenia na rzecz D. K. kwoty 600 zł miesięcznie, poczynając od dnia 22 marca 2024r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk D. K. , z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat – tymczasowo do chwili prawomocnego zakończenia niniejszej sprawy, tytułem udzielenia zabezpieczenia powództwa. (k. 191) Pozwany złożył zażalenie na ww. postanowienie, jednocześnie wnosząc o wstrzymanie jego wykonalności oraz o uchylenie przedmiotowego postanowienia w całości. (k. 213) Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2024 r. Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosek R. K. o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia z dnia 22 marca 2024 r. (k. 230) W piśmie procesowym z dnia 8 lipca 2024 r. powódka wniosła o oddalenie w całości zażalenia wniesionego przez pozwanego, w tym także o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonalności oraz o utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia. (k. 242-245) Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2024 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VIII Cz 300/24 Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w punkcie 1. zmienił zaskarżone postanowienie tylko o tyle, ze w miejsce kwoty 600 zł zobowiązał pozwanego do uiszczania kwot po 400 zł miesięcznie oraz oddalił wniosek o zabezpieczenie w pozostałej części, w punkcie 2 oddalił zażalenie w pozostałej części. (k. 282) Sąd ustalił, co następuje: D. K. i R. K. zawarli związek małżeński w T. w dniu 25 czerwca 1994 r. Sąd Okręgowy w Toruniu na mocy wyroku z dnia 3 marca 2021r., w sprawie I C 2327/19, rozwiązał przez rozwód małżeństwo D. K. i R. K. – z winy pozwanego R. K. . W dacie orzekania rozwodu R. K. miał 51 lat i utrzymywał się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 2.300 zł miesięcznie oraz z renty w wysokości ok. 1.100 zł miesięcznie. D. K. miała 51 lat i utrzymywała się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 2.061 zł miesięcznie. Z małżeństwa strony posiadały dwoje dzieci – P. K. , urodzonego (...) i M. K. urodzoną (...) /dowód: dokumenty z akt I C 2327/19 SO w Toruniu: - przesłuchanie R. K. – k. 123-124, - przesłuchanie D. K. – k. 124-124v, - wyrok z dnia 3.03.2021r. – k. 126 / W dniu 7 lipca 2021 r. D. K. złożyła w Sądzie Rejonowym w Toruniu wniosek o podział majątku wspólnego. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą I Ns 516/21. Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2024 r. D. K. i R. K. zawarli przed Sądem Rejonowym w Toruniu ugodę na mocy której zgodnie oświadczyli, iż w skład ich majątku wspólnego wchodzą wyłącznie ruchomości oraz nakłady na majątek osobisty R. K. tj. na nieruchomość położoną w P. przy ul. (...) , dla której Sąd Rejonowy w Toruniu VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) , o łącznej wartości 393.130 zł. Strony dokonały zgodnego podziału majątku wspólnego w ten sposób, iż składniki opisane w punkcie pierwszym ugody przyznały na wyłączną własność R. K. , zobowiązując go do spłaty na rzecz D. K. kwoty 100.000 zł w terminie 6 miesięcy od dni a zawarcia ugody z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku braku spłaty w terminie. Strony oświadczyły, iż niniejsza ugoda wyczerpuje ich wszelkie roszczenia związane z majątkiem wspólnym oraz nakładami. /dowód: dokumenty z akt I Ns 516/21 SR w Toruniu/ Ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Toruniu dnia 28 marca 2022 r. w sprawie I C 1140/21 o odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego, D. K. zobowiązała się w terminie do 31 lipca 2022 r. opuścić, opróżnić i wydać powodowi zajmowane pomieszczenia w domu powoda przy ul. (...) w P. . W punkcie 2. ww. ugody D. K. zobowiązała się do płacenia R. K. kwoty 800 zł tytułem wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości na wypadek niewywiązania się z obowiązku opuszczenia domu do dnia 31 lipca 2022 r. R. K. w dniu 2 sierpnia 2022 r. złożył wniosek o nadanie klauzuli wykonalności punktowi 1. ugody z dnia 28 marca 2022 r. Na podstawie uzyskanego tytułu wykonawczego R. K. złożył wniosek o egzekucję komorniczą. /dowód: zawiadomienie o wszczęciu egzekucji - k. 9-12/, dokumenty z akt IC 1140/21 SR w Toruniu W czasie małżeństwa strony wspólnie zamieszkiwały w nieruchomości o powierzchni 0,2230 ha położnej w P. , dla której Sąd Rejonowy w Toruniu prowadzi księgę o numerze (...) , której właścicielem był pozwany. Powódka uprawiała w ogródku warzywa i owoce, przygotowywała własne przetwory. W małżeństwie stron obowiązywał ustrój wspólności majątkowej. Po rozwodzie strony zamieszkiwały wspólnie do stycznia 2023 r. W tym okresie powódka nie mogła już korzystać z przydomowego ogródka (pozwany zlikwidował ogródek i zasiał trawę), w domu miała do dyspozycji tylko jeden pokój. W trakcie, gdy pozwany wymieniał w łazience kabinę – powódka nie mogła korzystać z tej łazienki i musiała kąpać się w misce. Pozwany zamykał łazienkę, piętro domu oraz garaż na klucz, aby powódka nie miała tam dostępu. W domu pozwany zamontował kamery. Obecnie pozwany również nie mieszka w domu w P. – sprzedał dom w P. i kupił nowy dom. /dowód: przesłuchanie D. K. – k. 492v-494v, przesłuchanie R. K. – k. 494v-496, zeznania świadka M. J. – k. 443v-445, zeznania świadka B. S. – k. 445-446 zeznania świadka P. S. – k. 446-447/ D. K. ma 55 lat, z zawodu jest (...) . Powódka od ok. (...) lat zatrudniona jest w firmie (...) R. B. (...) sp. jawna na stanowisku (...) . Jej średnie miesięczne wynagrodzenie netto za okres od 1 maja 2024 r. do 31 października 2024 r. wyniosło 3.261,53 zł. Obecnie zarabia ok. 3.400 zł netto miesięcznie. W styczniu 2023 r. powódka wyprowadziła się od pozwanego i zamieszkała w wynajmowanym mieszkaniu w T. przy ul. (...) , o powierzchni 37 m 2 . Na koszty związane z mieszkaniem składają się: najem – 700 zł, czynsz do spółdzielni, w tym woda i śmieci – 550 zł, prąd – 80 zł. Mieszkanie wynajmowane przez powódkę nie było remontowane od lat 80-tych, większość rzeczy w mieszkaniu jest do wymiany. Wprowadzając się powódka była zmuszona zakupić lodówkę, ręczniki, kołdry, poduszki, naczynia kuchenne. Na co łącznie przeznaczyła ponad 3.000 zł. Powódka oczekuje na liście rezerwowej na mieszkanie od (...) TBS – chętnych na mieszkania jest ok. 300 osób, a mieszkań jest jedynie 100. W procesie przydziału mieszkań, weryfikowane są możliwości zarobkowe ubiegających się o mieszkanie. Na pozostałe koszty utrzymania powódki składają się: wyżywienie – 800 zł miesięcznie, odzież i obuwie – 300 zł miesięcznie, środki czystości i środki higieny – ponad 100 zł miesięcznie, telefon na kartę – 40 zł miesięcznie, bilet miesięczny na dojazdy do pracy – ok. 98 zł miesięcznie, leki i wizyty u dentysty – ok. 300 zł miesięcznie. Sporadycznie uczęszcza do fryzjera na którego przeznacza ok. 50-60 zł. Po podziale majątku, otrzymała od pozwanego kwotę 100.000 zł tytułem spłaty. /dowód: zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach – k. 16-16v, 316-316v, zawiadomienie o zmianie adresu – k. 29, umowa najmu – k. 56-61, 456-458v, informacja o wysokości opłat – k. 62, potwierdzenia przelewów – k. 95-96, 98, 259-261, faktury – k. 97, 112-128, 251-258,262-275, lista transakcji bankowych – k. 317-376v, dokumentacja fotograficzna – k. 450-455, informacja e-mail od (...) Sp. z o.o. – k. 459, zeznania świadka M. J. – k. 443v-445, zeznania świadka B. S. – k. 445-446, zeznania świadka P. S. – k. 446-447, przesłuchanie D. K. – k. 492v-494v/ Pozwany R. K. ma 55 lat, z zawodu jest (...) . Orzeczeniem z dnia 24 lutego 2021 r. pozwany został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Z tego tytułu otrzymuje rentę w wysokości ok. 1.700 zł miesięcznie. W związku z chorobą, pozwany niekontrolowanie się przewraca. Cierpi na chorobę C. , ma schorzenia (...) . Ma (...) . Z wizyt lekarskich korzysta w ramach NFZ. W dniu 25 lipca 2022 r. pracodawca wypowiedział pozwanemu umowę o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia z uwagi na brak aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego zdolność do pracy na stanowisku (...) . Pozwany ma możliwość pracy w warunkach chronionych, lecz – jak pozwany wskazał – w pobliżu jego miejsca zamieszkania nie ma zakładu pracy chronionej. Ze swoimi schorzeniami nie ma już możliwości dorobienia (wcześniej dorabiał przy drobnych pracach remontowych). W dacie orzekania rozwodu, pozwany był właścicielem jedynie nieruchomości położonej w P. . Wcześniej posiadał jeszcze jedną dużą działkę, którą podzielił na pięć działek – jedną działkę sobie zostawił, zaś pozostałe cztery sprzedał jeszcze przed rozwodem, celem uzyskania środków pieniężnych na spłatę kredytu i ewentualną spłatę powódki. Jedną z działek kupiła M. J. za kwotę 85.000 zł. W 2014 r. pozwany zaciągnął kredyt na remont domu w P. oraz na zakup sprzętu AGD, w wysokości 140.000 zł – kwotę 24.000 zł spłacił razem z powódkę, zaś pozostałą kwotę spłacił po sprzedaży czterech działek. Dom w P. pozwany sprzedał po rozwodzie za kwotę 600.000 zł – przed sprzedażą wykonał w domu remont. Po podziale majątku, pozwany spłacił powódkę w kwocie 100.000 zł. Obecnie pozwany mieszka w nieruchomości położonej w miejscowości R. , powierzchnia działki wynosi 1100 m 2 , w tym dom o powierzchni ok. 70-80 m 2 . Nieruchomość kosztowała ok. 400.000 zł, dodatkowo płatne były opłaty związane z zakupem tej nieruchomości. Po zakupie domu pozwany wymienił w nim okna i wykonał ocieplenie, na remont domu przeznaczył do tej pory łącznie ok. 200.000 zł. Posiada samochód marki H. , rocznik (...) o wartości ok. 20-25.000 zł. Za ubezpieczenie samochodu OC pozwany płaci 500-600 zł rocznie. W ubiegłym roku posiadał papiery wartościowe, które sprzedał za kwotę 23.000 zł a środki z ich sprzedaży przeznaczył na spłatę swojego długu wobec partnerki w wysokości 20.000 zł. Pozwany nie posiada oszczędności. Na koszty utrzymania pozwanego składają się: ogrzewanie domu – ok. 700 zł miesięcznie, prąd – 220-230 zł miesięcznie, kanalizacja – 90 zł co dwa miesiące, woda – ok. 100 zł miesięcznie, leki – ok. 300 zł miesięcznie, telefon z internetem – 110 zł miesięcznie. Pozostaje w związku partnerskim z A. J. , z którą nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego, para nie mieszka wspólnie. Partnerka pozwanego pomagała mu finansowo, uiszczając za niego alimenty na rzecz powódki. /dowód: odpis z ksiąg wieczystych - k. 63-72, wypowiedzenie umowy o pracę - k. 148, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności - k. 149,203-204, decyzja o wymiarze renty – k. 150-151, 383, dokumentacja medyczna – k. 152-154, faktury – k. 157-159, 164-167, 460-473, 475, 479-482, 490-491, decyzja o wymiarze podatku – k. 160,161, 474, 476-478, umowa ubezpieczenia – k. 162-163, potwierdzenie transakcji – k. 168-174,202, 483-489, 530-532, zawiadomienie o wszczęciu egzekucji należności alimentacyjnych – k. 216, lista transakcji bankowych – k. 395-421v, 544-558v, 571-571v, wypis aktu notarialnego Rep. A nr (...) – k. 502-507, wypis aktu notarialnego Rep. A nr (...) – k. 508-510v, dokumentacja fotograficzna – k. 511-520, historia rachunku bankowego – k. 536-536v, 565-565v, zeznania świadka M. J. – k. 443v-445, zeznania świadka B. S. – k. 445-446, zeznania świadka P. S. – k. 446-447, zeznania świadka A. J. – k. 447-448, przesłuchanie R. K. – k. 494v-496/ Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy oraz akt sprawy IC 2327/19 Sądu Okręgowego w Toruniu, akt sprawy I Ns 516/21 Sądu Rejonowego w Toruniu i akt sprawy I C 1140/21 Sądu Rejonowego w Toruniu, a także zeznań stron i zawnioskowanych świadków. Sąd przyjął za wiarygodne dowody w postaci dokumentów złożonych przez strony do akt sprawy, albowiem nie było podstaw do ich podważenia. W szczególności jednak żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności. Sąd co do zasady uznał za wiarygodne przesłuchanie stron w zakresie okoliczności obiektywnych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Były one bowiem rzeczowe, dokładne i logiczne. Znalazły także potwierdzenie w stosownych dokumentach urzędowych i prywatnych. Sąd miał jednak na uwadze, że każda ze stron oceniała swoją sytuację materialną w sposób subiektywny i starała się przedstawić ją w sposób jak najbardziej korzystny w kontekście toczącego się procesu. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków: M. J. , B. S. , P. S. i A. J. . Powódka wnosiła o zasądzenie od pozwanego kwoty po 1.500 zł miesięcznie tytułem alimentów począwszy od dnia 01 października 2022 r. Powoływała się przy tym na okoliczność, że małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód z winy pozwanego oraz że na skutek rozwodu jej sytuacja materialna uległa znacznemu pogorszeniu. Swoje powództwo oparła o przepis art. 60 § 2 kro . Zgodnie z treścią art. 60 § 2 kro przesłanką obowiązku alimentacyjnego pomiędzy rozwiedzionymi małżonkami, z których jeden został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, jest istotne pogorszenie sytuacji materialnej drugiego małżonka w związku z orzeczonym rozwodem. Wówczas na żądanie małżonka niewinnego Sąd może orzec, że małżonek wyłącznie winny jest obowiązany w odpowiednim zakresie przyczyniać się do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego. W przedmiotowej sprawie bezspornym pozostawał fakt, że strony zawarły związek małżeński, który następnie na mocy prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 3 marca 2021 r. wydanego w sprawie I C 2327/19 został rozwiązany przez rozwód z winy R. K. . W ww. wyroku rozwodowym, Sąd nie orzekł o obowiązku pozwanego R. K. do przyczyniania się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb powódki D. K. . W ocenie Sądu, żądanie powódki zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie w całości. Podkreślić trzeba, że obowiązek świadczeń alimentacyjnych między małżonkami po rozwodzie stanowi kontynuację obowiązku wzajemnej pomocy powstałego przez zawarcie związku małżeńskiego. Nie rozwód zatem jest źródłem prawa rozwiedzionego małżonka do środków utrzymania. Prawo to istniało już uprzednio, a jego źródłem jest zawarcie małżeństwa. Prawo, o którym mowa, istnieje więc nie z powodu rozwodu, lecz pomimo rozwodu. Oczywistym jest przy tym, że przy ocenie, czy jednemu z rozwiedzionych małżonków przysługuje w stosunku do drugiego małżonka prawo żądania dostarczania mu środków utrzymania w oparciu o art. 60 § 2 kro , miarodajne jest wyłącznie orzeczenie o winie zamieszczone w sentencji wyroku rozwodowego. Należy wskazać, iż artykuł 60 § 2 kro mówi o „istotnym pogorszeniu sytuacji materialnej małżonka niewinnego”. Pogorszenie sytuacji materialnej może polegać tak na zmniejszeniu ilości środków pozostających do dyspozycji małżonka niewinnego, jak i na zwiększeniu zakresu jego usprawiedliwionych potrzeb. Omawiany przepis może znaleźć przy tym zastosowanie nie w przypadku jakiegokolwiek pogorszenia sytuacji materialnej małżonka niewinnego, lecz jedynie takiego pogorszenia tej sytuacji, które jest istotne. To, czy w konkretnym wypadku utrata wskutek rozwodu większej czy mniejszej części środków mogących służyć do zaspokajania potrzeb małżonka niewinnego może być uznana za istotne pogorszenie jego sytuacji materialnej, zależy w pewnej mierze od tego, na jakiej stopie życiowej żyli małżonkowie przed rozwodem. Przy niskiej stopie życiowej, nawet niewielkie zmniejszenie wskutek rozwodu środków mogących służyć na zaspokojenie potrzeb małżonka niewinnego lub niewielkie zwiększenie jego potrzeb może stanowić istotne pogorszenie jego sytuacji materialnej. Obowiązek alimentacyjny małżonka wyłącznie winnego nie istnieje przy tym obligatoryjnie w każdym bez wyjątku przypadku, gdy tylko zostaną spełnione określone przepisami ogólne przesłanki. Użycie bowiem przez ustawodawcę słów „sąd może orzec” daje wyraz pewnej swobodzie sędziowskiej, która, w wyjątkowych sytuacjach, gdy będą przemawiały za tym konkretne bardzo ważne powody, pozwoli sądowi na oddalenie powództwa (wyrok SN z dnia 14 lutego 2001 r., I CKN 1341/00). Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 28 października 1980r., III CRN 222/80, stwierdził, iż przy orzekaniu o alimentach na podstawie art. 60 § 2 kro należy porównać sytuację, w jakiej małżonek niewinny znajdzie się po rozwodzie, z sytuacją, w jakiej by się znajdował, gdyby pożycie małżonków funkcjonowało normalnie. Natomiast nie są w tym zakresie istotne zmiany, które nastąpiły w położeniu materialnym małżonka niewinnego w czasie między faktycznym rozejściem się małżonków a wydaniem przez sąd wyroku rozwodowego (orzeczenie SN z dnia 7 stycznia 1969 r., II CR 528/68, OSN 1969, poz. 179) . Porównując sytuację materialną powódki przed rozwodem i po rozwodzie, należy stwierdzić, iż w związku z rozwodem doszło do istotnego pogorszenia sytuacji materialnej powódki. W czasie trwania małżeństwa strony wspólnie zamieszkiwały w nieruchomości o powierzchni 0,2230 ha położnej w P. , której właścicielem był pozwany. Powódka uprawiała w ogródku warzywa i owoce, przygotowywała własne przetwory. Po rozwodzie, aż do stycznia 2023 r. powódka mieszkała u pozwanego, gdzie miała do swojej dyspozycji tylko jeden pokój, ograniczony został jej też dostęp do przydomowego ogródka. W pozwie z dnia 24 czerwca 2021 r. wniesionym do Sądu Rejonowego w Toruniu I Wydziału Cywilnego R. K. żądał od D. K. zasądzenia kwoty 4.000 zł tytułem zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości położonej przy ul. (...) w P. , (...)-(...) Ł. , dla której Sąd Rejonowe w Toruniu VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr (...) za okres od 0 kwietnia 2021 r. do 20 czerwca 2021 r. W dniu 28 marca 2022 r. strony zawarły przed Sądem Rejonowym w Toruniu ugodę na mocy której D. K. zobowiązała się w terminie do 31 lipca 2022 r. opuścić, opróżnić i wydać powodowi zajmowane pomieszczenia w domu powoda przy ul. (...) w P. . W punkcie 2. ww. ugody D. K. zobowiązała się do płacenia R. K. kwoty 800 zł tytułem wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości na wypadek niewywiązania się z obowiązku opuszczenia domu do dnia 31 lipca 2022 r. R. K. w dniu 2 sierpnia 2022 r. złożył wniosek o nadanie klauzuli wykonalności punktowi 1. ugody z dnia 28 marca 2022 r. Na podstawie uzyskanego tytułu wykonawczego R. K. złożył wniosek o egzekucję komorniczą. Natomiast w sprawie o sygn. akt I Ns 516/21 o podział majątku wspólnego, w dniu 26 czerwca 2024 r. strony zawarły przed Sądem Rejonowym w Toruniu I Wydziałem Cywilnym ugodę na mocy której zgodnie oświadczyli, iż w skład ich majątku wspólnego wchodzą wyłącznie ruchomości oraz nakłady na majątek osobisty R. K. tj. na nieruchomość położoną w P. przy ul. (...) , dla której Sąd Rejonowy w Toruniu VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) , o łącznej wartości 393.130 zł. Strony dokonały zgodnego podziału majątku wspólnego w ten sposób, iż składniki opisane w punkcie pierwszym ugody przyznały na wyłączną własność R. K. , zobowiązując go do spłaty na rzecz D. K. kwoty 100.000 zł w terminie 6 miesięcy od dnia zawarcia ugody z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku braku spłaty w terminie. Strony oświadczyły, iż niniejsza ugoda wyczerpuje ich wszelkie roszczenia związane z majątkiem wspólnym oraz nakładami. Powódka musiała wyprowadzić się z domu wspólnie zajmowanego z pozwanym i w związku z ograniczonym budżetem zmuszona była do wynajęcia mieszkania w niskim standardzie. Powódka dołożyła należytej staranności i podjęła działania o polepszenie swoich warunków życiowych ubiegając się o mieszkanie z (...) TBS-u, jednak w dalszym ciągu powódka pozostaje na liście oczekujących – liczba osób oczekujących znacznie przekracza liczbę wolnych mieszkań. Sąd wziął pod uwagę, iż w małżeństwie stron to pozwany był osobą zamożniejszą, bowiem otrzymał w spadku nieruchomości, jednak stanowiły one jego majątek osobisty i nieruchomości te nie wchodziły w skład majątku wspólnego stron. Powódka w trakcie małżeństwa osiągała drobne dochody w wysokości ok. 2.100 zł i z tej kwoty uczestniczyła w kosztach wspólnego gospodarstwa domowego stron. W trakcie postępowania rozwodowego ustalono, iż powódka w trakcie trwania małżeństwa stron żyła skromnie, nie trwoniła wspólnego majątku stron. Sąd wziął pod uwagę, iż pozwany posiada orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy i z tego tytułu uzyskuje rentę. W ocenie Sądu nie ma jednak przeszkód, aby pozwany podjął pracę w warunkach pracy chronionej – pozwany wskazywał, iż w pobliżu jego miejsca zamieszkania nie ma takich zakładów, jednakże w ocenie Sądu pozwany powinien kierując się doświadczeniem życiowym mieć na uwadze skutki przeprowadzki do obecnego miejsca zamieszkania i znajdujących się tam szans na podjęcie pracy w zakładzie chronionym. Należy podkreślić, iż Sąd ustalając wysokość renty alimentacyjnej bierze pod uwagę nie faktycznie uzyskiwane dochody lecz możliwości zarobkowe zobowiązanego. W ocenie Sądu w zakresie możliwości zarobkowych pozwanego jest podjęcie pracy chociażby z minimalnym wynagrodzeniem za pracę. Jednakże Sąd miał też na uwadze, iż nawet gdyby pozwany pracował i osiągał minimalne wynagrodzenie za pracę, to zapewne ponosiłby on dodatkowe koszty związane z tą pracą i dojazdem do niej. Pozwany sprzedał dom w P. , ale ze środków pochodzących z tej sprzedaży musiał kupić sobie nowe lokum w którym mógł zamieszkiwać. W ocenie Sądu nie było konieczności aby pozwany zakupił dom w stanie do remontu – mógłby kupić mieszkanie za mniejszą kwotę. Pozwany także nie do końca udowodnił ponoszone przez niego wydatki na remont domu, jednak biorąc pod uwagę doświadczenie życiowe, należało uznać je za słuszne i rzeczywiste. Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie I. sentencji wyroku zasądził od pozwanego R. K. alimenty na rzecz D. K. w kwocie 400 zł miesięcznie poczynając od dnia 1 października 2022 r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk D. K. , z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat. W pozostałym zakresie powództwo oddalono jako niezasadne, o czym orzeczono w punkcie II. Sentencji wyroku. W ocenie Sądu nie było podstaw do zasądzenia alimentów w kwocie wyższej niż 400 zł miesięcznie. Sąd miał także na uwadze sytuację finansową powódki, która osiąga obecnie dochody w wysokości ok. 3.400 zł miesięcznie. Wynagrodzenie powódki zatem przewyższa otrzymywaną przez pozwanego rentę – nawet jeśli pozwany wykonywałby pracę zarobkową i osiągał minimalne wynagrodzenie, to wynagrodzenie stron kształtowałoby się w podobnej wysokości. Kosztami sądowymi obciążono Skarb Państwa, o czym orzeczono w punkcie III. sentencji wyroku w myśl art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 959 z późn. zm.) w zw. z art. 98 § 1 kpc . Korzystając z zasady słuszności zawartej w dyspozycji art. 102 kpc Sąd w punkcie IV. sentencji wyroku nie obciążył pozwanego R. K. obowiązkiem zwrotu części kosztów procesu na rzecz powódki D. K. . W punkcie V. sentencji wyroku Sąd uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 22 marca 2024r. zmienione postanowieniem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 16 sierpnia 2024r. o zabezpieczeniu powództwa, bowiem na podstawie tego postanowienia toczyło się postępowanie egzekucyjne. Natomiast w obrocie prawnym nie mogą istnieć dwa tytuły egzekucyjne, tj. ww. postanowienie i wyrok z dnia 22 maja 2025 r., któremu Sąd w punkcie VII. nadał rygor natychmiastowej wykonalności i na którego podstawie powódka może żądać zasądzonej kwoty. O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd orzekł w punkcie VI. sentencji wyroku na podstawie art. 333 § 1 pkt 3 kpc .