III RC 508/16

Powód Z. S., 74-letni dziadek, domagał się ustalenia, że jego obowiązek alimentacyjny wobec małoletniej wnuczki D. S., ustalony w 2010 r. na kwotę 400 zł miesięcznie, ustał. Argumentował to upływem czasu, własnym wiekiem, chorobami, brakiem pracy zarobkowej, znacznym zadłużeniem (ponad milion złotych) i niską emeryturą (2984,44 zł netto po potrąceniach). Wskazał również, że żyje na granicy ubóstwa, a koszty utrzymania mieszkania i żywności ponosi częściowo jego żona. Podkreślił brak kontaktu z wnuczką. Matka małoletniej, I. B., wniosła o oddalenie powództwa i jednocześnie o podwyższenie alimentów do 800 zł miesięcznie, twierdząc, że obecna kwota nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb dziecka. Pracuje na pół etatu za 925 zł brutto, choruje na nieuleczalną chorobę autoimmunologiczną, a w utrzymaniu dziecka pomagają jej rodzice. Sąd Rejonowy w Olsztynie oddalił powództwo dziadka o ustalenie ustania obowiązku alimentacyjnego, uznając je za niezasadne. Jednocześnie, uwzględniając zwiększone potrzeby małoletniej i możliwości zarobkowe dziadka, częściowo uwzględnił powództwo wzajemne, podwyższając alimenty do kwoty 600 zł miesięcznie. Sąd podkreślił, że obowiązek alimentacyjny dziadka wobec wnuczki jest nadal aktualny, a matka dziecka nie jest w stanie samodzielnie sprostać wszystkim jego potrzebom. Pomimo zadłużenia powoda, sąd uznał, że jego możliwości finansowe pozwalają na partycypowanie w większym stopniu w kosztach utrzymania wnuczki. Z uwagi na sytuację materialną stron, odstąpiono od obciążania ich kosztami sądowymi.

Zagadnienia prawne (3)